زنان ارتش عشق را به ترونگ سا می‌آورند.

در ترونگ سا، چیزهای کوچکی وجود دارد که قلب را گرم می‌کند. مشتی بذر که از سرزمین اصلی به جزیره آورده شده است. بشقابی از کوفته برنجی چسبناک و کیک‌های گیاهی که با عجله در طول یک سفر دریایی طولانی درست شده‌اند. یک درنای کاغذی که قبل از مراسم یادبود با دقت تا شده است. یا به سادگی دیدن نمایندگان زن که بی‌سروصدا در آشپزخانه کمک می‌کنند، سبزیجات می‌چینند و بعد از یک روز کاری شلوغ، میز را می‌چینند. این چیزهای به ظاهر معمولی، سفر به ترونگ سا را ​​​​دلچسب‌تر کرده است.

از آشپزخانه کشتی گرفته تا جوانه‌های سبز روی جزیره.

  با غروب آفتاب و کم‌رنگ شدن نور خورشید بر فراز دریا، کشتی KN-491 که حامل هیئت نمایندگی از اداره کل سیاسی بود، با فعالیت‌های پایان روز شروع به فعالیت کرد. از بلندگوها، دعوت‌نامه‌های شام در سراسر کابین‌های کشتی طنین‌انداز شد. پس از یک روز بازدید از جزایر، سوار شدن بر قایق‌ها و بازرسی از محل‌های کار، بسیاری از نمایندگان با عجله به اتاق‌های خود بازگشتند تا برای شام در طول سفر آماده شوند... پس از یک روز بازرسی، بازدید و تشویق افسران و سربازان در جزایر، همه برای دوش گرفتن و استراحت قبل از شام عجله داشتند. با این حال، در قسمت آشپزخانه، کاپیتان هوانگ تی تونگ، دستیار زنان، اداره بسیج توده‌ای، اداره سیاسی فرماندهی نیروهای ویژه، به همراه چند نماینده زن، از قبل در محل حاضر بودند.

زنان هیچ کار عجیب و غریبی انجام نمی‌دادند؛ آنها فقط سبزیجات می‌چیدند، ظروف را می‌چیدند، میزها را می‌چیدند و به خدمه در تهیه غذا کمک می‌کردند. اما در میان شلوغی و هیاهوی کشتی در دریا، این کارهای کوچک آشپزخانه کشتی را پر جنب و جوش‌تر می‌کرد. رفیق توئونگ گفت: «با دیدن اینکه مردان آشپزخانه تقریباً تمام روز، از صبح خیلی زود تا اواخر شب، مشغول کار بودند، هر جا که می‌توانستیم کمک می‌کردیم. برای ما زنان، آشپزی چیزی است که به آن عادت کرده‌ایم.»

کمک کردن در آشپزخانه که از تعداد کمی از اعضای اولیه شروع شده بود، به تدریج به یک «جنبش کوچک» در بین نمایندگان زن تبدیل شد. با نزدیک شدن به ناهار و شام، بدون نیاز به هیچ گونه اشاره‌ای، زنان به سمت آشپزخانه می‌رفتند. برخی سبزیجات می‌چیدند، برخی دیگر میز را می‌چیدند و برخی دیگر در مورد زندگی خانوادگی خدمه کشتی سؤال می‌کردند. گاهی اوقات، آنها حتی چند آهنگ می‌خواندند تا خستگی کارکنان آشپزخانه را کاهش دهند. خنده و گفتگو باعث می‌شد آشپزخانه در وسط اقیانوس تقریباً مانند آشپزخانه‌ای در خشکی به نظر برسد.

این زنان همچنین توجه ویژه‌ای به دانش‌آموزان جزیره نشان دادند. هدایای کوچکی مانند کتاب، روزنامه، مداد رنگی، لوازم مدرسه، آب‌نبات و اسباب‌بازی مستقیماً به کودکان داده می‌شد و آنها را سرشار از شادی و اشتیاق می‌کرد. معلم فان کوانگ توآن، معلمی در جزیره سین تون، گفت: «اگرچه شرایط یادگیری کودکان به طور فزاینده‌ای مورد توجه و بهبود قرار می‌گیرد، اما هدایای سرزمین اصلی همیشه شادی خاصی به همراه دارد. وقتی کودکان هدیه دریافت می‌کنند، هیجان‌زده می‌شوند. این هدایا نه تنها به آنها کمک می‌کند تا لوازم مدرسه بیشتری داشته باشند، بلکه به آنها می‌فهماند که همیشه مورد عشق و توجه سرزمین اصلی هستند.»

سرهنگ دوم نگوین تی تان، معاون رئیس کمیته زنان ارتش، در جزیره دا لون آ به افسران و سربازان بذر اهدا می‌کند.

نمایندگان زن علاوه بر اینکه صرفاً با جزایر سهیم بودند، با هدایای بسیار ویژه‌ای از جمله بذر، نهال و توصیه‌هایی در مورد مراقبت از گیاهان، حفاظت از خاک و صرفه‌جویی در مصرف آب، در برنامه سبزسازی در ترونگ سا نیز مشارکت داشتند. برای ترونگ سا، هر جوانه سبز نه تنها منبع سایه و شاخ و برگ در میان آفتاب و باد است، بلکه نمادی از زندگی، ایمان و عشقی است که از سرزمین اصلی به جا مانده است.

در جزایر، سبزی درختان بارینگتونیا، بارینگتونیا و ترمینالیا، مزارع کوچک سبزیجات و گیاهان گلدانی که به دقت محافظت شده‌اند، همیشه احساسات را در کسانی که از سرزمین اصلی هستند، برمی‌انگیزد. زنده ماندن یک گیاه در اینجا نتیجه تلاش‌های خستگی‌ناپذیر افسران و سربازان است که با دقت از هر مشت خاک، هر قوطی آب شیرین محافظت می‌کنند و آن را از باد شور و آفتاب سوزان محافظت می‌کنند. بنابراین، بسته‌های بذر که مستقیماً به سربازان تحویل داده می‌شوند، هدیه‌ای بسیار معنادار هستند.

نمایندگان زن گروه کاری و افسران و سربازان در جزیره ترونگ سا با هم کوفته برنجی چسبناک و کیک‌های گیاهی درست کردند.

طعم خانه در میان اقیانوس پهناور.

در طول آن سفر، یک خاطره برجسته می‌شود. نمایندگان زن، کوفته برنجی چسبناک و کیک‌های گیاهی تهیه کردند و طعم جشنواره غذای سرد را به جزیره آوردند. با وجود شرایط تنگ قایق‌ها و زمان محدود، آنها همچنان حدود 20 کیلوگرم آرد، شکر، دانه کنجد، نارگیل و غیره را برای تهیه کیک‌ها آماده کردند. این کیک‌های گرد و سفید با مهارت و عشق مادران و خواهران از جبهه داخلی تهیه می‌شدند.

سرجوخه لی شوان آن، سربازی که در جزیره ترونگ سا مستقر بود و اصالتاً اهل استان کوانگ نگای بود، وقتی برای اولین بار کوفته برنجی چسبناک و کیک‌های گیاهی را چشید، عمیقاً تحت تأثیر قرار گرفت. برای بسیاری از مردم سرزمین اصلی، این‌ها غذاهای آشنایی هستند که در تعطیلات سنتی از آن‌ها لذت می‌برند. اما در این جزیره دورافتاده که با امواج احاطه شده است، بشقاب کوچک این کیک‌ها طعم خانه را دارد. آن گفت: «من چیزهای زیادی در مورد کوفته برنجی چسبناک و کیک‌های گیاهی شنیده‌ام، اما قبلاً هرگز آن‌ها را نچشیده بودم. امتحان کردن آن‌ها برای اولین بار در ترونگ سا که توسط زنان هیئت نمایندگی درست شده بود، قلبم را گرم کرد.»

نمایندگانی از کمیته زنان ارتش هدایایی را به معلمان و دانش آموزان جزیره سین تن اهدا کردند.

شاید چیزی که سربازان بیش از همه به خاطر می‌سپارند، نه فقط شیرینی کیک، بلکه احساسی است که در پس آن نهفته است. در جایی که بادهای شور در تمام طول سال می‌وزد، یک غذای ساده از سرزمین اصلی می‌تواند به یک هدیه معنوی گرانبها تبدیل شود. این غذا سربازان را به یاد خانه، مادرانشان، تعطیلات و جشنواره‌هایشان در وطنشان می‌اندازد؛ و در عین حال، به آنها انگیزه بیشتری برای ایستادگی در جزیره دورافتاده می‌دهد.

پیش از مراسم یادبود شهدای نیروی دریایی خلق ویتنام که جان خود را در راه دفاع از حاکمیت دریاها و جزایر کشور فدا کردند، اغلب زنان نظامی را می‌دیدیم که آرام در دستشویی‌ها و راهروهای کشتی نشسته بودند و با دقت درناهای کاغذی را تا می‌کردند. نزدیک به ۵۰۰ درنای سفید در طول سفر تکمیل شد و سپس اعضای هیئت با محبت آنها را به همراه گل‌های داوودی زرد به دریا رها کردند.

افسران و سربازان در جزیره سون کا با نمایندگان زن از گروه کاری تعامل و گفتگو کردند.

سرهنگ دوم نگوین تی تان، معاون رئیس کمیته زنان ارتش، اظهار داشت که زنان در مناطق عقب جبهه که از سربازان در جزایر حمایت می‌کنند، همیشه با محرومیت‌های زیادی روبرو هستند و فداکاری‌های خاموشی انجام می‌دهند. او ابراز امیدواری کرد که مادران، همسران و خواهران همچنان یک سیستم حمایتی قوی باشند و به افسران و سربازان اجازه دهند تا بر کار خود تمرکز کنند. کمیته زنان ارتش به اجرای بسیاری از فعالیت‌های سیاسی برای مراقبت از خانواده‌های سربازان ادامه خواهد داد و حمایت مادی و معنوی را با خانواده‌های افسران و سربازانی که در خطوط مقدم خدمت می‌کنند، به اشتراک خواهد گذاشت.

با ترک ترونگ سا، آنچه باقی می‌ماند فقط سبزی درختان و برگ‌ها، طعم شیرین کوفته برنجی یا درناهای سفیدی که بر فراز دریا اوج می‌گیرند نیست. بلکه تصویر زنانی است که در سکوت از طریق اعمال ساده عشق می‌ورزند. همین لطافت است که ترونگ سا را ​​به سرزمین اصلی نزدیک‌تر می‌کند و هر جزیره و سکو را در میان وسعت امواج و بادها گرم‌تر می‌سازد.

منبع: https://www.qdnd.vn/quoc-phong-an-ninh/xay-dung-quan-doi/phu-nu-quan-doi-mang-yeu-thuong-ra-truong-sa-1040915