نشریه آمریکایی اکسیوس تعداد نیروهای مهاجم اسرائیل را حدود ۲۰ هزار نفر تخمین زده است، در حالی که حماس (گردانهای القسام) ۴۰ هزار نفر را شامل میشود. نبرد در نوار غزه و همچنین بیت حانون ادامه دارد. ارتش اسرائیل نتوانسته شهر دیگری به نام خان یونس را تصرف کند. فلسطینیها همچنین مانع از تلاش اسرائیل برای فرود در ساحل رفح میشوند.
یوآو گالانت، وزیر دفاع اسرائیل، گفت که حمله زمینی به نوار غزه ماهها طول خواهد کشید.
 |
| حماس صدها کیلومتر تونل در غزه ساخته است. |
طبق گزارش موسسه جنگ مدرن ایالات متحده (MWI)، جنگجویان حماس درسهای زیادی از وقایع اخیر در اوکراین (محاصره ماریوپول) آموختهاند. علاوه بر این، فلسطینیها تاکتیکهای جنگی به کار رفته در شهرهایی با تراکم جمعیتی مشابه بغداد در سال ۲۰۰۳، فلوجه در سال ۲۰۰۴، موصل و ماراوی در سال ۲۰۱۷ را به تفصیل مطالعه کردهاند.
در مورد ارتش اسرائیل، آنها تجربه انجام عملیات زمینی در غزه و علیه حماس را دارند. آخرین باری که اسرائیل وارد نوار غزه شد در سال ۲۰۱۴ بود. برای انجام آن حمله، اسرائیل ۷۵۰۰۰ نیروی ذخیره را بسیج کرد و در عین حال سه لشکر را در خاک فلسطین مستقر نمود.
در آن زمان، هدف اصلی ارتش اسرائیل صرفاً نابودی شبکه تونلهای زیرزمینی بود، نه حذف کامل حماس مانند اکنون، اما این عملیات نزدیک به دو ماه طول کشید. تعداد سربازان زخمی و کشته شده اسرائیلی ۵۳۶ نفر بود.
MWI معتقد است که عملیات در نوار غزه تا حد زیادی نحوه انجام جنگ یا دفاع شهری را در سالهای آینده، به ویژه در موارد زیر، شکل خواهد داد:
اولاً ، موشکها معمولاً حتی در مناطق پرجمعیت نیز استفاده میشوند. در اوایل سال ۲۰۰۳، در جریان نبرد بغداد، نیروهای عراقی مقر یک تیپ ارتش ایالات متحده را درست در همان شهر نابود کردند. و یک موشک زمین به هوا یک جت جنگنده A-10 Thunderbolt II آمریکایی را بر فراز پل جمهوری سرنگون کرد.
حماس تخمیناً زرادخانهای متشکل از چند هزار موشک دارد. تانکهای مرکاوا ۴ اسرائیلی در جریان نبرد اخیر در بیت حانون توسط موشکهای یاسین-۱۰۵ ATGM سرنگون شدند.
دوم اینکه ، استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین (پهپاد) حتی از موشکها هم رایجتر است. نه آمریکاییها در سال ۲۰۰۳ و نه اسرائیلیها در سال ۲۰۱۴ با چنین تعداد زیاد و متنوعی از پهپادها، از پهپادهای انتحاری گرفته تا پهپادهای تجاری اصلاحشده برای بمباران، مواجه نبودند.
حماس ویدیوهای متعددی از نیروهای خود در حال استفاده از پهپادها، از جمله پهپادهای بزرگی شبیه به شاهد-۱۳۶ ایران، منتشر کرده است. MWI در گزارش خود مینویسد که اکنون در تمام نبردهای شهری، پهپادها به طور فعال برای حمله دقیق به اهداف، محاصره اهداف و انتقال تصاویر از حرکات نیروهای دشمن مورد استفاده قرار خواهند گرفت.
 |
| نوار غزه از دید ماهواره |
سوم ، استفاده گسترده از تونلها و استحکامات زیرزمینی است. شبهنظامیان دولت اسلامی (داعش) در موصل دو سال را صرف حفر تونلهایی کردند که برای جابجایی بین ساختمانها و مواضع جنگی استفاده میشد. برای بازپسگیری موصل از داعش، بیش از ۱۰۰۰۰۰ سرباز عراقی شرکت کردند، اما شهر تقریباً به طور کامل نابود شد. استفاده از سیستمهای دفاعی زیرزمینی همچنین توسط ارتش اوکراین در ماریوپول (کارخانه فولاد آزوفستال) و باخموت (معدن نمک) به کار گرفته شد.
در سال ۲۰۲۱، طی عملیات «نگهبان دیوار»، اسرائیل نزدیک به ۱۰۰ کیلومتر تونل در زیر نوار غزه را نابود کرد. قابل پیشبینی است که حماس، مانند سال ۲۰۱۴، از این تونلها برای انجام حملات غافلگیرانه به دشمن در مکانهای غیرمنتظره یا برای دفاع در حین جابجایی بین مواضع جنگی برای جلوگیری از حملات هوایی ارتش اسرائیل استفاده خواهد کرد.
چهارم ، استفاده فعال از سلاحهای ضد تانک بود. برای ورود به شهر، نیروهای مسلح به خودروهای مهندسی و تانکهای محافظتشده نیاز داشتند. در سال ۲۰۱۴، ارتش اسرائیل با آتش موشکهای ضد تانک مختلفی از جمله «مالیوتکی»، «کنکورسی»، «باسون»، «کورنت» و همچنین آرپیجی-۷ و آرپیجی-۲۹ مواجه شد.
 |
| جنگجویان حماس |
این سلاحهای دوشپرتاب کاملاً مؤثر، حمل و نقل و پنهانسازی آنها آسان است. در طول نبرد فلوجه در سال ۲۰۰۴، یک گردان آمریکایی که سعی در شکستن خطوط دفاعی دشمن داشت، شش تانک آبرامز M1A2 را در اثر اصابت این موشکهای ضد تانک از دست داد. هنگام دفاع از ماریوپول در سال ۲۰۲۲، ارتش اوکراین از موشکهای کورنت، NLAW و جاولین استفاده کرد.
پنجم، تأثیر مواضع دفاعی مستحکم و مشارکت تک تیراندازان است. حماس دفاع فعال را بر اساس نبرد نزدیک انجام خواهد داد. این تاکتیک بر مواضع مستحکم (ساختمانهای ساخته شده از بتن و فولاد، اغلب با زیرزمینها و تونلهای متعدد) و تک تیراندازان متکی است.
در سال ۲۰۱۴، حماس ۲۵۰۰ تا ۳۵۰۰ نیرو را برای دفاع از غزه با خمپاره، موشکهای دوشپرتاب، آرپیجی، مسلسل و آتش سلاحهای سبک، عمدتاً از مواضع کاملاً محافظتشده، مستقر کرد.
تاریخ جنگهای شهری نشان میدهد که تصرف موضعی که به عنوان دژ محسوب میشود، میتواند هفتهها، حتی ماهها، طول بکشد. در نبرد استالینگراد در سال ۱۹۴۲، یک لشکر آلمانی تقریباً دو ماه طول کشید تا یک ساختمان چهار طبقه معروف به خانه پاولوف را تصرف کند. برای آزادسازی ماراوی، ارتش فیلیپین هفتهها طول کشید تا چندین ساختمان دورافتاده را که توسط نیروهای شورشی تصرف شده بود، آزاد کند.
منبع
نظر (0)