តំណាងកុមារមកពីទីក្រុងហាណូយបានទៅសួរសុខទុក្ខលោកប្រធានហូជីមិញនៅវិមានប្រធានាធិបតីនៅថ្ងៃទី 1 ខែមករាឆ្នាំ 1959 ដើម្បីជូនពរឆ្នាំថ្មី។ រូបថត៖ qdnd.vn

យើងបានស្ទង់មតិស្នាដៃពេញលេញរបស់លោក ហូ ជីមិញ (១២ ភាគ) ដែលមានទំព័រចំនួន ៧៧១៣ និងអត្ថបទចំនួន ២៥៦១ ហើយបានរកឃើញថា លោកបានប្រើប្រភេទអក្សរសាស្ត្រជាង ២៣ ប្រភេទដើម្បីបង្ហាញពីខ្លួនឯង។ អក្សរសាស្ត្រគឺជាប្រភេទអក្សរសាស្ត្រដែលមានច្រើនជាងគេ។ លោកបានសរសេរអក្សរសាស្ត្រចំនួន ៦២៥ ដែលក្នុងនោះជាង ៤០០ ត្រូវបានផ្ញើទៅកាន់ផ្នែកផ្សេងៗនៃប្រជាជន។

លិខិតទាំងនេះត្រូវបានផ្ញើជូនប្រជាជនទូទាំងប្រទេស និងប្រជាជន និងទាហាននៅភាគខាងត្បូង និងតំបន់ផ្សេងៗ ជូនសិស្ស យុវជន កុមារ ស្ត្រី និងមនុស្សចាស់ ជូនកម្មករ កសិករ សហគ្រិន គ្រូបង្រៀន វេជ្ជបណ្ឌិត អ្នកបញ្ញវន្ត និងឥស្សរជនលេចធ្លោ ជូនកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធ (ទាហាន ប៉ូលីស កងជីវពល ទ័ពព្រៃ) និងជូនជនជាតិភាគតិច សហគមន៍សាសនា និងមេដឹកនាំសាសនា។ លិខិតទាំងនេះត្រូវបានសរសេរដោយពូហូក្នុងឱកាសដូចជា បុណ្យចូលឆ្នាំចិន បុណ្យពាក់កណ្តាលសរទរដូវ និងថ្ងៃឈប់សម្រាកជាតិសំខាន់ៗ និងថ្ងៃឈប់សម្រាកនៃវិស័យ និងកម្រិតផ្សេងៗ... ឬក្នុងឱកាសដូចជា សមាជ សន្និសីទ ការបើកឆ្នាំសិក្សាថ្មី ពិធីសម្ពោធ និងការតាំងពិព័រណ៍សិល្បៈ ជូនបុគ្គល និងក្រុមទទួលបានជោគជ័យក្នុងការប្រយុទ្ធ ការងារ និងការសិក្សា ឬមានគំនិតច្នៃប្រឌិតជាច្រើនក្នុងការស្រាវជ្រាវ វិទ្យាសាស្ត្រ ផលិតកម្ម និងជីវិត ជូនប្រជាជនប្រឈមមុខនឹងការលំបាកដោយសារសង្គ្រាម គ្រោះមហន្តរាយធម្មជាតិ និងឱកាសពិសេសផ្សេងទៀត...

នៅក្នុងសំបុត្ររបស់លោក លោកតែងតែថ្លែងទៅកាន់ប្រជាជនក្នុងឋានៈផ្ទាល់ខ្លួនរបស់លោក ក្នុងនាមជា ប្រធានាធិបតីនៃប្រទេស ឬជាតំណាងបក្ស និងរដ្ឋាភិបាលថា “ខ្ញុំនិយាយក្នុងនាមរដ្ឋាភិបាល” ឬ “ខ្ញុំនិយាយក្នុងនាមបក្ស និងរដ្ឋាភិបាល”... ពេលខ្លះលោកបានហៅខ្លួនឯងថាជាពូហូ តាមរបៀបដែលធ្លាប់ស្គាល់ និងស្និទ្ធស្នាល។ “នេះគឺជាលោកហូជីមិញកំពុងនិយាយទៅកាន់អ្នកទាំងអស់គ្នា” “នេះគឺជាខ្ញុំកំពុងនិយាយទៅកាន់ពួកព្រឹទ្ធាចារ្យ ក្នុងនាមជាបុរសចំណាស់ម្នាក់”។ ចំពោះប្រជាជនថា “ជនរួមជាតិរបស់ខ្ញុំស្រឡាញ់ខ្ញុំ ស្តាប់ខ្ញុំ” - ជិតស្និទ្ធ និងស្រលាញ់... ទាំងនេះគឺជាប្រយោគនៅក្នុងសំបុត្ររបស់លោក ដែលតែងតែបង្ហាញពីក្តីស្រលាញ់ និងការទទួលខុសត្រូវរបស់លោកចំពោះពលរដ្ឋម្នាក់ៗ។

ជាដំបូង និងសំខាន់បំផុត ពួកគេបានយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្នកដែលតស៊ូយ៉ាងលំបាកបំផុត។ ពួកគេបានចែករំលែកទុក្ខព្រួយរបស់អ្នកដែលបានរងទុក្ខវេទនា។ ពួកគេបានស្វែងរកការលួងលោម និងផ្តល់សំណងដល់អ្នកដែលបានស៊ូទ្រាំនឹងការលំបាក។ ពួកគេបានបង្ហាញការអត់ឱន និងចិត្តទូលាយចំពោះអ្នកដែលបានធ្វើខុស ប៉ុន្តែបានប្រែចិត្តយ៉ាងពិតប្រាកដ... វាគឺជាការបញ្ចេញមតិនៃអារម្មណ៍ស្មោះស្ម័គ្រនេះ ដែលមានឥទ្ធិពលខ្លាំង ជះឥទ្ធិពលដល់អ្នកប្រាជ្ញ និងអ្នកប្រាជ្ញ បញ្ចុះបញ្ចូលអ្នកដែលស្ទាក់ស្ទើរ និងមិនប្រាកដប្រជា ឱ្យតម្លៃដល់ចរិតលក្ខណៈរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ... ធ្វើឱ្យចិត្ត និងមនុស្សរាប់មិនអស់ប្តេជ្ញាចិត្តដើរតាមបក្ស និងពូហូ។

នៅក្នុងសំបុត្ររបស់លោក លោកបានប្រើភាសាប្រកបដោយភាពបត់បែន ដោយប៉ះពាល់ដល់ចិត្តអ្នកអានដោយធម្មជាតិ។ លោកបានប្រើប្រាស់ «សកម្មភាពជាពាក្យសម្ដី» ឲ្យបានច្រើនបំផុត។ ដើម្បីសរសើរ លើកទឹកចិត្ត និងជំរុញទឹកចិត្តមនុស្ស លោកបានប្រើពាក្យសម្ដីផ្សេងៗគ្នាជាច្រើន៖ «ខ្ញុំជឿថា» «ខ្ញុំទុកចិត្ត...» «ខ្ញុំមានសិទ្ធិជឿ...» «ខ្ញុំស្វាគមន៍...» «ខ្ញុំរីករាយនឹងសរសើរ...» «ខ្ញុំសរសើរដោយក្តីស្រលាញ់...»។ ខណៈពេលដែលរក្សាសម្លេងបញ្ចេញមតិដដែលៗ វិធីនៃការបញ្ចេញមតិរបស់លោកមិនដែលនិយាយដដែលៗទេ៖ «ខ្ញុំអរគុណអ្នក» «ខ្ញុំអរគុណអ្នកដោយស្មោះ» «ខ្ញុំឱនគោរព» «ខ្ញុំផ្ញើការសួរសុខទុក្ខដោយក្តីស្រលាញ់របស់ខ្ញុំ»... អាស្រ័យលើអ្នកទទួល។

ជាពិសេស ហូ ជីមិញ បានប្រើសុភាសិត និងសុភាសិតប្រជាប្រិយជាញឹកញាប់ និងអាចបត់បែនបាន។ ជាធម្មតា គាត់បានប្រើសុភាសិតជាការតុបតែងនៅក្នុងការសរសេររបស់គាត់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក្នុងករណីជាច្រើន គាត់បានអនុវត្តវាដោយច្នៃប្រឌិត ជាមួយនឹងការប្រែប្រួលដែលមិននឹកស្មានដល់។ ឧទាហរណ៍ គាត់បានភ្ជាប់សុភាសិតពីរ ឬច្រើនក្នុងប្រយោគតែមួយ៖ “កុំឆ្មើងឆ្មៃ ពេញចិត្ត ឬជឿជាក់លើខ្លួនឯងខ្លាំងពេក ហើយមើលស្រាលសត្រូវ”; “ស៊ូទ្រាំនឹងខ្យល់ និងភ្លៀង សម្រុកចូលទៅក្នុងសមរភូមិ”; “ឈាមហូរ ភ្លើងឆេះ គ្រាប់កាំភ្លើងភ្លៀង គ្រាប់បែកធ្លាក់មក”។ គាត់ក៏បានរៀបចំទីតាំងនៃធាតុផ្សំនៅក្នុងសុភាសិតឡើងវិញ ដើម្បីបង្ហាញសារជាក់លាក់មួយ៖ “សាមគ្គីភាពនៃចិត្ត និងបេះដូង” “វង្វេង វង្វេងផ្លូវ”; “ផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ប្រទេសជាតិ ផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ប្រជាជន” “ទំនៀមទម្លាប់ដ៏ស្រស់ស្អាត ប្រពៃណីបរិសុទ្ធ”; “កុំបាក់ទឹកចិត្តដោយការលំបាក កុំឆ្មើងឆ្មៃក្នុងជ័យជម្នះ”... បង្កើតសុភាសិតថ្មីតាមរបៀបរបស់ហូ ជីមិញ ដោយមិនផ្លាស់ប្តូរអត្ថន័យដើមនៃសុភាសិតប្រជាប្រិយ ដោយបញ្ចូលវាជាមួយនឹងអត្ថន័យថ្មីៗ។ តាមរយៈការសម្របខ្លួនទៅនឹងកាលៈទេសៈនៃភាសាដែលមានការប្រែប្រួលឥតឈប់ឈរ លោកអាចបង្ហាញដល់ប្រជាជនយើងនូវ «ភាពមិនផ្លាស់ប្តូរ»៖ ឧត្តមគតិដែលបក្ស និងប្រជាជនទាំងមូលកំពុងខិតខំដើម្បីគឺសន្តិភាព ឯកភាព និងវិបុលភាពសម្រាប់ប្រទេសជាតិ និងការពិតដែលថា «គ្មានអ្វីមានតម្លៃជាងឯករាជ្យ និងសេរីភាពនោះទេ»។

សំបុត្ររបស់លោក ហូ ជីមិញ ផ្ញើជូនប្រជាជនត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈដោយភាសាសាមញ្ញ និងច្បាស់លាស់។ អរគុណចំពោះរឿងនេះ លោក ហូ ជីមិញ បានសម្រួលគំនិតពិបាកៗ ដែលធ្វើឱ្យគំនិត និងទស្សនៈដ៏ជ្រាលជ្រៅរបស់លោកងាយស្រួលយល់ដល់គ្រប់មជ្ឈដ្ឋាននៃប្រជាជន មិនថាវាទាក់ទងនឹងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ ការងារ និងការសិក្សា ឬបញ្ហាធំៗដែលប្រទេសជាតិ និងសម័យកាលកំពុងប្រឈមមុខនោះទេ។

ការអនុវត្ត និងការជ្រើសរើសភាសានៅក្នុងលិខិតរបស់លោក ហូ ជីមិញ ផ្ញើជូនប្រជាជន បានបង្ហាញជាថ្មីម្តងទៀតអំពីប្រសិទ្ធភាពនៃការជ្រើសរើសប្រភេទអត្ថបទត្រឹមត្រូវ ដោយពិចារណាដោយប្រុងប្រយ័ត្នលើការជ្រើសរើសពាក្យ និងការសម្របសម្រួលរចនាប័ទ្មភាសាផ្សេងៗគ្នានៅក្នុងអត្ថបទតែមួយ។ ដូច្នេះ ភាសានៅក្នុងលិខិតរបស់លោក ហូ ជីមិញ និងរចនាប័ទ្មភាសារបស់លោក ហូ ជីមិញ ជាទូទៅ បម្រើជាមេរៀនដ៏មានតម្លៃសម្រាប់យើងម្នាក់ៗ ដោយមិនគិតពីជំហររបស់យើង លើ "ត្រូវសរសេរទៅអ្នកណា ត្រូវសរសេរអ្វី និងរបៀបសរសេរ" ក្នុងការបំពេញកាតព្វកិច្ចរបស់យើង។

ង្វៀន អាញ

ប្រភព៖ https://huengaynay.vn/chinh-polit-xa-hoi/doc-lai-nhung-buc-thu-bac-ho-gui-cac-tang-lop-nhan-dan-165398.html