ຊຸດເລື່ອງລາວເຫຼົ່ານີ້ຍັງສືບຕໍ່ສະເໜີໃຫ້ຜູ້ອ່ານມີມຸມມອງທີ່ແບ່ງປັນ ແລະ ອົບອຸ່ນຫົວໃຈ, ເຊິ່ງຖືກໝາຍຢ່າງເລິກເຊິ່ງໂດຍການເດີນທາງຂອງຊີວິດທີ່ອຸດົມສົມບູນໄປດ້ວຍປະສົບການຕ່າງໆ.
ໃນອາຊີບການເຮັດວຽກຂອງລາວ, ຊື່ຂອງ Nguyen Chien Thang ກ່ຽວຂ້ອງກັບຫຼາຍຕຳແໜ່ງຄື: ອະດີດຜູ້ຊ່ວຍລັດຖະມົນຕີກະຊວງ ການຕ່າງປະເທດ , ອະດີດເອກອັກຄະລັດຖະທູດຫວຽດນາມປະຈຳ Algeria, ຝຣັ່ງ, ແລະ ລາຊະອານາຈັກກຳປູເຈຍ. ໃນຂົງເຂດວັນນະຄະດີ, ລາວປະກົດຕົວພາຍໃຕ້ນາມແຝງ Thang Sac, ພ້ອມກັບຜົນງານສ້າງສັນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງລາວ. ຍັງຄົງຢູ່ເພາະວ່າຈຳນວນນະວະນິຍາຍ ແລະ ເລື່ອງສັ້ນທີ່ລາວໄດ້ຂຽນນັ້ນພຽງພໍທີ່ຈະທ້າທາຍນັກຂຽນມືອາຊີບ.
ໃນນັ້ນ, ນະວະນິຍາຍເລື່ອງ "ມື້ທີ່ບໍ່ມີເຈົ້າ" (ສຳນັກພິມແມ່ຍິງ) ແລະ ເລື່ອງສັ້ນເລື່ອງ "A Blink of an Eye with Fate" ໄດ້ຖືກດັດແປງເປັນຮູບເງົາໂທລະພາບ ແລະ ຮູບເງົາເລື່ອງຍາວ. ບໍ່ພຽງແຕ່ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນໜ້າຈໍເທົ່ານັ້ນ, ຜົນງານວັນນະກຳຂອງນັກຂຽນ Thăng Sắc ທີ່ອຸດົມສົມບູນໄປດ້ວຍປະສົບການຊີວິດຈິງ, ຍັງເຮັດໃຫ້ລາວໄດ້ຮັບລາງວັນວັນນະຄະດີແມ່ນ້ຳຂອງໃນປີ 2010 ສຳລັບນະວະນິຍາຍເລື່ອງ "ລຸງຕື, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ?".
ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາທົບທວນຄືນໂດຍຫຍໍ້ກ່ຽວກັບການເດີນທາງສ້າງສັນຂອງນັກຂຽນທີ່ບໍ່ໄດ້ມາຈາກພື້ນຖານວັນນະຄະດີເພື່ອເບິ່ງຜົນງານຂອງຜູ້ຂຽນກ່ອນທີ່ "My Viet Bac" ຈະເກີດຂຶ້ນ.
ໃນຜົນງານໃໝ່ນີ້, ຜູ້ຂຽນໄດ້ນຳສະເໜີເລື່ອງສັ້ນ ແລະ ນະວະນິຍາຍ 11 ເລື່ອງ ທີ່ສະທ້ອນເຖິງຊີວິດຈິງ ແລະ ສະພາບຂອງມະນຸດໃຫ້ແກ່ຜູ້ອ່ານຜ່ານ "My Viet Bac," "Grandfather," "The Man Waiting for the Dew," "Returning to the Roots," "The Sea Boy," ແລະ ອື່ນໆ.
ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ບໍ່ມີຜົນງານວັນນະກຳໃດທີ່ແຍກອອກຈາກເລື່ອງລາວຂອງຊີວິດ, ຄວາມຮັກ, ແລະສະພາບຂອງມະນຸດ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ພາຍໃນກະແສແຮງບັນດານໃຈຮ່ວມກັນກ່ຽວກັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງຊີວິດ, ປະຫວັດສາດ, ແລະແງ່ມຸມຕ່າງໆຂອງຊະຕາກຳ, ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ມີຄວາມແຕກຕ່າງແມ່ນຢູ່ໃນປະສົບການຂອງນັກຂຽນ ແລະ ການກັ່ນກອງຄວາມເປັນຈິງ. ມັນແມ່ນໂລກແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງນີ້ທີ່ຜ່ານປະສົບການໂດຍກົງເທົ່ານັ້ນທີ່ນັກຂຽນສາມາດໄດ້ຮັບ "ລາຍລະອຽດ" ແລະອາລົມທີ່ຈຳເປັນເພື່ອ "ສຳຜັດ" ຜູ້ອ່ານ.
"ຫວຽດບັກຂອງຂ້ອຍ" - ຜົນງານທີ່ເຮັດໃຫ້ຄໍເລັກຊັນນີ້ມີຊື່ວ່າ - ເປັນຕົວຢ່າງຂອງປະສົບການສ່ວນຕົວຂອງຜູ້ຂຽນ. ມັນເປັນຫວຽດບັກຂອງຄົນທຳມະດາທີ່ມີຄວາມຮູ້ສຶກເຖິງມະນຸດສະທຳ, ຄວາມຮັກ, ຄວາມເປັນຫ່ວງເປັນໄຍ, ຄວາມຮັບຮູ້ຕົນເອງ, ແລະ ຈິດໃຈທີ່ເສຍສະຫຼະຕາມທຳມະຊາດ ແລະ ລຽບງ່າຍ. ມັນຍັງເປັນພື້ນທີ່ຂອງເຂດຕໍ່ຕ້ານທີ່ຝັງເລິກຢູ່ໃນຄວາມຊົງຈຳຂອງຫຼາຍໆຄົນ.
ບາງຄັ້ງມັນກໍ່ເປັນພຽງລາຍລະອຽດສອງສາມຢ່າງເທົ່ານັ້ນ: "ຕອນນັ້ນເປັນຕົ້ນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ, ຕົ້ນໝາກເດື່ອຢູ່ທາງໜ້າເຮືອນຂອງຂ້ອຍມີໃບບາງໆ, ໃບສີເຫຼືອງຈຳນວນໜຶ່ງລອຍໄປຕາມລົມ, ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນສີນ້ຳຕານເຂັ້ມຢ່າງງຽບໆ. ຂ້ອຍກຳລັງນັ່ງຍອງໆ, ກົ້ມລົງເພື່ອຈັບນົກຍູງນ້ອຍໆຈາກຮູນ້ອຍໆໃນພື້ນດິນ..." ແທ້ຈິງແລ້ວ, ດັ່ງທີ່ຜູ້ຂຽນໄດ້ແບ່ງປັນ, ຫວຽດບັກເປັນພາກພື້ນທີ່ບຳລຸງລ້ຽງຄວາມຊົງຈຳຂອງລາວ.
ນັກຂຽນ ໂດບິກ ຖູຍ ໄດ້ສະແດງຄວາມຄິດຂອງນາງຫຼັງຈາກອ່ານ "ຫວຽດບັກຂອງຂ້ອຍ" ວ່າ: "ບໍ່ວ່າຈະຂຽນກ່ຽວກັບຫວຽດບັກ ຫຼື ພາກພື້ນອື່ນໆ, ຜູ້ຂຽນຍັງຄົງຮັກສາແບບການສັງເກດ ແລະ ການສະທ້ອນທີ່ສອດຄ່ອງ... ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຖືກເອີ້ນວ່າການລວບລວມເລື່ອງສັ້ນ, ແຕ່ຕົວຈິງແລ້ວມັນບອກເປັນນັຍເຖິງແບບຂອງນະວະນິຍາຍ."
ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຊື່ນຊົມກັບແບບການຂຽນທີ່ສະທ້ອນເຖິງທັດສະນະຂອງນັກການທູດ, ເຊິ່ງເປັນການກັ່ນກອງປະສົບການຊີວິດທີ່ອຸດົມສົມບູນ ແລະ ກວ້າງຂວາງຂອງນັກການທູດ. ເຊັ່ນດຽວກັບ "ໜັງສືຜ່ານແດນສູ່ຄວາມຮັກ," ສະຖານທີ່ ແລະ ການສົນທະນາລະຫວ່າງນາງ Ly ແລະ ສາມີຂອງນາງໄດ້ສະແດງອອກເຖິງວິຖີຊີວິດທີ່ຫຼູຫຼາ. ຕົວລະຄອນ, ລາຍລະອຽດ, ແລະ ບົດສົນທະນາໃນຜົນງານເຮັດໃຫ້ນຶກເຖິງປຶ້ມທີ່ບໍ່ແມ່ນນິຍາຍກ່ອນໜ້ານີ້ຂອງລາວ, "ເລື່ອງລາວຂອງນັກການທູດ." ຜ່ານສິ່ງນີ້, ລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບຊີວິດຂອງນັກການທູດຫຼາຍລຸ້ນຄົນໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ, ໂດຍບໍ່ມີການຂາດແຄນຄວາມທຸກທໍລະມານ ແລະ ຄວາມຮຸນແຮງ, ແຕ່ຍັງມີຄວາມເມດຕາ ແລະ ຄວາມອົບອຸ່ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.
ບໍ່ວ່າຈະເປັນນິຍາຍ ຫຼື ບໍ່ແມ່ນນິຍາຍ, ນັກຂຽນທັງຊັກເອົາຈິງເອົາຈັງກັບຜົນງານຂອງລາວ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈ ແລະ ຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈ. ດັ່ງນັ້ນ, "ຫວຽດບັກຂອງຂ້ອຍ" ເຊັ່ນດຽວກັບຜົນງານອື່ນໆຂອງລາວ, ແມ່ນງ່າຍດາຍ ແລະ ບໍ່ມີຮູບແບບ ແລະ ພາສາທີ່ປະດັບປະດາ, ແຕ່ກໍ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ອ່ານປະທັບໃຈ ແລະ ປະທັບໃຈຢ່າງແທ້ຈິງ.
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://hanoimoi.vn/viet-bac-cua-nha-van-thang-sac-749275.html
(0)