Maj na granicy

Maj nadchodzi przez kraj z żywą czerwienią jaskrawych kwiatów, ćwierkaniem cykad w palącym południowym słońcu i wiatrem niosącym oddech pory roku pełnej wspomnień. Dla żołnierzy na pograniczu maj to nie tylko czas przemiany natury, ale także czas dumy i świętych wzruszeń, gdy stoją pośród pogranicza, prawdziwie odczuwając bliskość i głęboki ciężar słowa „Ojczyzna”. W tych miejscach na pierwszym planie maj oznacza również ciche kroki patroli, nieprzespane noce w gęstych lasach lub pośród wzburzonych fal otwartego morza oraz ciche poświęcenie tych, którzy niestrudzenie dbają o pokój dla naszego ukochanego kraju.

• Dowództwo Straży Granicznej Ca Mau rozpoczyna kampanię emulacyjną na rzecz zwycięstwa w 2026 roku
• Z Ca Mau śpiewana jest piosenka „Remembering Uncle Ho in May”.

Granica w maju posiada wyjątkowe piękno, zarówno surowe, jak i poetyckie. To palące słońce rozciągające się wzdłuż krętych dróg patrolowych przez góry i lasy, słone morskie powietrze przylegające do mundurów żołnierzy po długich dniach służby na morzu i na wyspach. Niektórymi porankami, gdy tylko świt wschodzi na horyzoncie, żołnierze rozpoczynają patrol wzdłuż granicy, przemierzając prastare lasy wciąż wilgotne od nocnej rosy. Innymi nocami morze jest wzburzone, fale tak wysokie, że grożą pochłonięciem wszystkiego, ale na łodzi patrolowej oczy żołnierzy błyszczą niezachwianą determinacją. Stoją pośród rozległej przestrzeni nieba i morza nie tylko po to, by wypełnić swój obowiązek, ale także po to, by potwierdzić, że: Gdziekolwiek leży święta suwerenność Ojczyzny , tam znajdą się ślady strażników granicznych.

Strażnicy graniczni na patrolu. (Zdjęcie: Le Khoa)

Być może tylko odwiedzając granicę w maju, można w pełni zrozumieć ciche poświęcenie żołnierzy w zielonych mundurach. Ich młodość nie jest związana z gwarnymi ulicami miasta ani hulankami dwudziestolatków. Ta młodzieńcza energia pozostaje na znacznikach granicznych, na odległych posterunkach granicznych, które przez cały rok borykają się z trudnościami. Niektórzy żołnierze nie byli w domu od miesięcy. Niektóre starsze matki, kruche i słabe, widzą swoich synów tylko przez migoczący sygnał ekranu telefonu. Niektóre dzieci dorastają dumne, że ich ojcowie są żołnierzami, ale stopniowo przyzwyczajają się do tego, że ich ojcowie nie przychodzą na urodziny ani święta. Jednak żołnierze nigdy nie uważają tego za stratę. Ponieważ w ich sercach zawsze płonie prosta, lecz święta wiara: pokój ludzi jest największym szczęściem żołnierza.

Maj na granicy jest jeszcze piękniejszy dzięki głębokiej i serdecznej więzi łączącej wojsko z ludźmi. Tam wizerunek żołnierza jest obecny nie tylko podczas patroli czy wart, ale także w każdym domu i każdej małej wiosce mieszkańców pogranicza. Żołnierze pomagają ludziom odbudowywać domy po burzach, wyciągać sieci rybackie z otwartego morza i uczyć dzieci czytać w odległych klasach. „Lekcje Pogranicza”, programy wspierające rozwój gospodarki i opiekę społeczną, stają się mostami łączącymi serca na froncie Ojczyzny. Dzięki temu więź między wojskiem a ludźmi umacnia się. Tak więc za każdym razem, gdy pojawiają się żołnierze w zielonych mundurach, oczy ludzi rozświetlają się miłością, zaufaniem i pokojem, które trudno wyrazić słowami.

Wśród majowych świąt serca żołnierzy wypełniają się jeszcze głębszymi wspomnieniami ukochanego prezydenta Ho Chi Minha. Za życia zawsze okazywał szczególną troskę o siły straży granicznej i ich misję ochrony suwerenności narodowej i bezpieczeństwa granic. Dlatego też, na granicy do dziś, jego nauki pozostają światłem przewodnim dla każdego oficera i żołnierza. To nie tylko odpowiedzialność za ochronę każdego centymetra lądu i każdego morza Ojczyzny, ale także odpowiedzialność za utrzymanie pokoju i bezpieczeństwa dla ludzi. Strażnicy graniczni rozumieją, że za każdym znakiem granicznym leży ich ojczyzna, a za każdą podróżą morską kryje się życie niezliczonych rodzin, których utrzymanie zależy od morza. Dlatego, bez względu na to, jak trudne są okoliczności, pozostają niezłomni na linii frontu z całą lojalnością i dumą żołnierza w zielonym mundurze.

Maj na granicy zawsze wywołuje zatem wyjątkowe emocje. To duma z widoku czerwonej flagi z żółtą gwiazdą powiewającej na wietrznym niebie nad granicą; wzruszenie, gdy słyszymy hymn narodowy rozbrzmiewający na znaku suwerenności pośród rozległych lasów lub bezkresnego morza; święte uczucie stania na ziemi w najdalej na północ wysuniętym punkcie Ojczyzny, rozumiejąc, że każdy centymetr naszej ojczyzny został dziś okupiony potem, łzami, a nawet krwią i kośćmi poprzednich pokoleń. To właśnie tam dzisiejsi młodzi żołnierze kontynuują tę chwalebną tradycję poprzez ciche poświęcenie, w duchu: „placówka jest naszym domem, granica jest naszą ojczyzną, a ludzie wszystkich grup etnicznych są naszymi braćmi i siostrami”.

Czas minie, a majowe pory roku powrócą wraz ze słońcem i wiatrem pogranicza. Ale być może dla tych, którzy byli związani z liniami frontu Ojczyzny, wspomnienia maja na granicy na zawsze pozostaną świętą i niezapomnianą częścią ich życia. Bo tam była młodość, towarzysze, ludzie i głęboka miłość do naszego ukochanego Wietnamu. Miłość zapisana w niestrudzonych krokach strażników granicznych wzdłuż długich odcinków granicy kraju.

Luong Van Binh

Źródło: https://baocamau.vn/thang-nam-o-bien-gioi-a129023.html