ระหว่างทางไปโรงพยาบาล หญิงตั้งครรภ์คนหนึ่งเกิดเจ็บท้องคลอดอย่างไม่คาดคิด เนื่องจากไม่มีห้องคลอด อุปกรณ์ ทางการแพทย์ ไม่เพียงพอ และมีเพื่อนร่วมงานช่วยเหลือเพียงไม่กี่คน แพทย์หญิงจากศูนย์ควบคุมตัวผู้ต้องหาหมายเลข 1 ของสถานีตำรวจนครฮานอย จึงได้ให้กำลังใจหญิงตั้งครรภ์ผู้นั้น พร้อมทั้งทำคลอดซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่พิเศษที่สุดในชีวิตของเธอ
เด็กทารกส่งเสียงร้องครั้งแรกขณะที่รถพยาบาลออกจากประตูข้างของศูนย์กักกันหมายเลข 1 ในช่วงเวลานั้น ระยะห่างระหว่างผู้คุม แพทย์ และผู้ต้องขังดูเหมือนจะหายไป เหลือเพียงความเห็นอกเห็นใจของมนุษย์และความรับผิดชอบของบุคลากรทางการแพทย์... เรื่องราวของการทำคลอดในรถพยาบาลไม่เพียงแต่เป็นสถานการณ์เฉพาะทางวิชาชีพเท่านั้น แต่ยังเผยให้เห็นถึงความเป็นมนุษย์ที่อยู่เบื้องหลังประตูเรือนจำ ซึ่งเป็นสถานที่ที่การแบ่งปัน ความรัก และความพยายามที่จะปกป้องชีวิตมีอยู่เสมอ

ภาพถ่ายแบบไม่ปรุงแต่งนี้ ถ่ายในรถพยาบาล บันทึกช่วงเวลาที่พันตรีคิม ถิ เนียม อุ้มเด็กทารกไว้ในอ้อมแขน
ขอบคุณค่ะ คุณแม่คนที่สอง
“ขอขอบคุณเจ้าหน้าที่ที่ศูนย์กักกันหมายเลข 1 ทุกท่าน ขอบคุณทุกท่านที่ทำให้ฉันและแม่ปลอดภัยดี…” นางสาวโง ถิ งัน ผู้ต้องขังกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ซาบซึ้งใจ
ภาพถ่ายแบบไม่ตั้งใจที่ถ่ายในรถพยาบาล บันทึกช่วงเวลาที่พันตรีคิม ถิ เนียม อุ้มเด็กทารกไว้ในอ้อมแขน สร้างความประทับใจอย่างมาก… เมื่อมองภาพนั้น เราก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความสำคัญของการเคลื่อนไหวเพื่อเอาแบบอย่าง “สามสิ่งที่ดีที่สุด” ที่สมาคมสตรีเรือนจำหมายเลข 1 พยายามนำไปปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรมทุกวัน ช่วงเวลาสั้นๆ แต่เป็นเครื่องพิสูจน์ที่ชัดเจนถึงจิตวิญญาณ “รับใช้ประชาชน” ของสมาชิกสมาคมสตรีเรือนจำหมายเลข 1 ที่นี่ไม่ใช่เรื่องของเจ้าหน้าที่และผู้ต้องขังอีกต่อไป แต่เป็นเรื่องของความเป็นมนุษย์ของ เจ้าหน้าที่ตำรวจ นั่นคือ การรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินได้เร็วที่สุด การปฏิบัติหน้าที่อย่างมีความรับผิดชอบที่สุด และการอุทิศตนเพื่อประชาชนมากที่สุด แม้ในสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมือนใครของเรือนจำ
สำหรับพันตรีคิม ถิ เนียม เสียงร้องแรกของทารกแรกเกิดบนรถพยาบาลนั้น ไม่ใช่เพียงแค่ความสุขของการคลอดบุตร แต่ยังเป็นเครื่องพิสูจน์ที่งดงามถึงจิตวิญญาณแห่งการ "รับใช้ประชาชน" การเดินทางด้วยรถพยาบาลครั้งพิเศษนี้จะกลายเป็นความทรงจำที่ไม่มีวันลืมสำหรับเธอ พันตรีคิม ถิ เนียม เล่าว่า ในช่วงกลางเดือนพฤษภาคม ปี 2025 หลังจากการตรวจสุขภาพตามปกติ เธอพบว่าผู้ต้องขังชื่องันกำลังจะคลอด เธอจึงรีบรายงานไปยังผู้บริหารของศูนย์กักกันหมายเลข 1 และรีบพางันออกไปรับการรักษาฉุกเฉินทันที ขณะที่รถพยาบาลออกจากประตูค่าย เวลาเข้าเวรของเธอก็หมดลง และโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ปลายสายเป็นเสียงของเจ้าหน้าที่ค่าย: "หญิงตั้งครรภ์กำลังจะคลอด และจะคลอดที่นี่ในรถพยาบาล โปรดมาจัดการด้วย..."
หลังจากนั้นไม่นาน คุณเนียมก็รีบไปยังบริเวณนอกประตูค่าย ที่นั่นไม่มีห้องคลอด ไม่มีอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่เพียงพอ มีเพียงความรับผิดชอบ ความสงบ และมนุษยธรรมของเจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติหน้าที่ ด้วยการสนับสนุนของคุณเนียม ทั้งแม่และลูกจึงปลอดภัยดี ผู้ต้องสงสัยชื่อเหงียนและสามีถูกจับกุมในข้อหาเกี่ยวข้องกับการค้ายาเสพติดผิดกฎหมาย ขณะถูกจับกุม เหงียนตั้งครรภ์ได้ 21 สัปดาห์… ในระหว่างตั้งครรภ์ คุณแม่ที่กำลังตั้งครรภ์มีปัญหาสุขภาพหลายอย่าง ดังนั้น พันตรีคิม ถิ เนียม และแพทย์และพยาบาลที่ศูนย์กักกันหมายเลข 1 จึงให้ความเอาใจใส่ดูแลทางการแพทย์เป็นพิเศษ
เบื้องหลังชัยชนะ
หลังจากจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย พันตรีคิม ถิ เนียม ทำงานที่วิทยาลัยตำรวจประชาชน จากนั้นจึงย้ายไปประจำการที่ศูนย์กักกันหมายเลข 1 เช่นเดียวกับแพทย์และพยาบาลคนอื่นๆ ที่ทำงานในศูนย์กักกันทั่วประเทศ งานประจำวันของเธอกับเพื่อนร่วมงานคือการดูแลผู้ต้องขังที่อยู่ระหว่างการฟื้นฟูสมรรถภาพ งานแต่ละอย่างมีลักษณะเฉพาะของตัวเอง และบางทีทุกอาชีพก็เกี่ยวข้องกับการเสียสละอย่างเงียบๆ สำหรับพันตรีคิม ถิ เนียม และเพื่อนร่วมงาน การเสียสละเหล่านี้อาจรวมถึงการพลาดการออกไปเที่ยวข้างนอก อาหารที่ไม่เคยครบถ้วนพร้อมหน้าพร้อมตา หรือการไม่สามารถดูแลเด็กที่ป่วยได้…
“ในฐานะแพทย์ประจำศูนย์กักกัน งานของฉันเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับผู้ป่วยพิเศษ พวกเขาคือคนที่เคยทำผิดพลาด… หลายคนคิดว่างานของเราน่าเบื่อและไม่น่าสนใจ แต่มีน้อยคนนักที่จะรู้ว่าเบื้องหลังเจ้าหน้าที่ตำรวจในเครื่องแบบสีน้ำเงินนั้น มีเรื่องราวอันน่าประทับใจของความเป็นมนุษย์ซ่อนอยู่” พันตรีคิม ถิ เนียม กล่าวด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน เสียงของเธอสั่นเครือด้วยความรู้สึก
หนึ่งในประสบการณ์ที่น่าจดจำที่สุดของ ดร.คิม ถิ เนียม คือตอนที่ลูกของเธอมีไข้สูงขณะที่เธอกำลังปฏิบัติหน้าที่… เธอเห็นลูกนอนซึมอยู่บนเตียงผ่านกล้องวงจรปิด แต่ไม่ตอบสนองเมื่อเรียกชื่อ ในขณะเดียวกัน สามีของเธอซึ่งเป็นตำรวจในฮานอยก็อยู่ที่ทำงานในวันนั้นและไม่สามารถกลับบ้านได้ ดังนั้น หลังจากตรวจคนไข้ไปหลายสิบคนแล้ว เธอก็รีบออกไปข้างนอกเพื่อโทร วิดีโอ หาลูกที่บ้าน… ในขณะนั้น คำถามของลูกน้อยที่ว่า “แม่จะกลับบ้านเมื่อไหร่ครับ/ค่ะ” ทำให้เธอพูดไม่ออก เธอจึงต้องขอให้เพื่อนบ้านที่อยู่ติดกันมาช่วย
การกระทำที่แสดงถึงมนุษยธรรมของเจ้าหน้าที่ศูนย์ควบคุมตัวเป็นตัวอย่างที่ดีของการเคลื่อนไหว "สามสิ่งที่ดีที่สุด" ที่ดำเนินการโดยสมาคมสตรีศูนย์ควบคุมตัวหมายเลข 1 ท่ามกลางความเข้มงวดของการบริหารจัดการศูนย์ควบคุมตัว การแบ่งปันและความเห็นอกเห็นใจของเจ้าหน้าที่ตำรวจหญิงยังคงปรากฏให้เห็นอยู่เสมอ นี่เป็นหลักฐานที่ชัดเจนว่า "สามสิ่งที่ดีที่สุด" ไม่ใช่แค่สโลแกน แต่แสดงให้เห็นผ่านการกระทำที่เป็นรูปธรรม
ที่มา: https://cand.vn/cau-chuyen-nhan-van-phia-sau-canh-cong-trai-giam-post811694.html











การแสดงความคิดเห็น (0)