Τρεις συναντήσεις με τον Huu Loan

Φέτος συμπληρώνονται 15 χρόνια από τον θάνατο του ποιητή Χούου Λόαν (2010). Ο Χούου Λόαν, συγγραφέας του αθάνατου ποιήματος «Το Μωβ των Λουλουδιών του Σιμ» στη βιετναμέζικη ποίηση, είχε μια πικρή μοίρα, αλλά η ποίησή του είναι τόσο όμορφη που θαυμάζεται από πολλούς λάτρεις της ποίησης.

Ο ποιητής Χούου Λόαν κατά τη διάρκεια της ζωής του. Φωτογραφία: Αρχειακό υλικό.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του Huu Loan, τον συνάντησα τρεις φορές και και οι τρεις φορές μου άφησαν αξέχαστες εντυπώσεις. Η πρώτη φορά ήταν το 1988, όταν συνάντησα τον Huu Loan στο Quy Nhon, την πρωτεύουσα της επαρχίας Nghia Binh. Ο Huu Loan είχε έρθει από το Lam Dong στο Quy Nhon και χάρηκε πολύ που μας είδε. Το είδα αυτό ως ευκαιρία να οργανώσω μια ανάγνωση ποίησης για τον Huu Loan. Μίλησα με τον κ. The Ky, ο οποίος ήταν τότε υπεύθυνος του πολιτιστικού κέντρου Quy Nhon, και του ζήτησα να οργανώσει μια βραδιά ανάγνωσης ποίησης, καθώς ο ποιητής Huu Loan επισκεπτόταν την Nghia Binh.

Αυτή η ανάγνωση ποίησης ήταν πραγματικά συγκινητική. Όταν ο κόσμος έμαθε ότι ο Χούου Λοάν θα απήγγειλε ποίηση, πολλοί στο κοινό, συμπεριλαμβανομένων περαστικών, οδηγών ρίκσο και οδηγών ποδηλάτων ταξί, ήρθαν να παρακολουθήσουν απλώς επειδή αγαπούσαν τόσο πολύ το όνομα Χούου Λοάν, παρόλο που δεν τον είχαν γνωρίσει ποτέ. Ο Χούου Λοάν και εμείς είχαμε μια τεράστια επιτυχία σε αυτή την ανάγνωση ποίησης για τους εργαζόμενους. Καθισμένος μαζί του, πίνοντας μερικά ποτήρια κρασί Μπάου Ντα, συνειδητοποίησα ότι ο Χούου Λοάν ήταν ένας άνθρωπος με κρυμμένα ταλέντα.

Με την πρώτη ματιά, είναι δύσκολο να εκτιμήσει κανείς την εσωτερική δύναμη αυτού του ανθρώπου που διέθετε τόσο την αξιοπρεπή στάση ενός σοφού σοφού όσο και την εμφάνιση ενός ορεινού ξυλοκόπου. Πράγματι, ο Χούου Λόαν κάποτε έκανε δουλειά βαρύτερη από αυτή ενός ξυλοκόπου: έσυρε κάρα φορτωμένα με πέτρες για να κερδίσει τα προς το ζην και να στηρίξει την οικογένειά του σε δύσκολες στιγμές. Αλλά ήταν επίσης λόγιος κατά την γαλλική αποικιακή εποχή, άριστος γνώστης των κλασικών κινεζικών σπουδών και ποιητής αξιοσημείωτου κύρους. Με ένα μόνο ποίημα, «Το Μωβ των Λουλουδιών του Σιμ», ο Χούου Λόαν γοήτευσε γενιές αναγνωστών ποίησης, τόσο στο Βορρά όσο και στο Νότο του Βιετνάμ.

Στην προώθηση αυτού του αθάνατου ποιήματος συνέβαλαν δύο τραγούδια που το συνέδεσαν, το ένα από τον Pham Duy και το άλλο από τον Dung Chinh. Η εκδοχή του Pham Duy φαίνεται πιο «μελετημένη», ενώ του Dung Chinh είναι πιο δημοφιλής (μπολερό). Αλλά και τα δύο τραγούδια έγιναν πολύ δημοφιλή στον λαό.

Η δεύτερη φορά που γνώρισα τον Huu Loan ήταν το 1989, στο Quang Ngai . Εκείνη την εποχή, το Quang Ngai είχε μόλις χωριστεί σε επαρχίες και η οικογένειά μου είχε μετακομίσει από το Quy Nhon στο Quang Ngai. Η ζωή ήταν δύσκολη, αλλά η γνωριμία με τον Huu Loan έφερνε πάντα χαρά, επειδή οι δυσκολίες μας δεν ήταν τίποτα σε σύγκριση με τις κακουχίες που είχε υπομείνει ο Huu Loan για τόσα χρόνια. Χάρηκα τόσο πολύ που τον είδα που τον πήρα μαζί μου να διαβάζει ποίηση στα σχολεία. Η φωνή του Huu Loan ήταν τόσο ζεστή και βαθιά, με μια ξεχωριστή προφορά Thanh Hoa. Αλλά η ανάγνωση ποίησης δεν φαινόταν να είναι το «επάγγελμά» του. ήταν απλώς κάτι που έκανε όταν ήμασταν στο ποτάμι. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο στο να περνάω χρόνο με τον Huu Loan ήταν να τον ακούω να μιλάει.

Από μακρινά ζητήματα έως άμεσα, από το Ι Τσινγκ μέχρι την ποίηση του Ντου Φου, αυτός ο ηλικιωμένος ποιητής κατέχει μια τεράστια αποθήκη γνώσεων, τις οποίες συλλογίζεται και συσσωρεύει συνεχώς. Αυτή η γνώση είναι αποτέλεσμα εμπειρίας, όχι ακαδημαϊκής μελέτης. Είναι βαθιά ριζωμένη στη ζωή. Ο Χου Λοάν είναι ψύχραιμος και ταπεινός, με τη φωνή του απαλή αλλά ηχηρή.

Η τρίτη φορά που συνάντησα τον Huu Loan ήταν στο Συνέδριο Συγγραφέων του 1995. Ήταν η πρώτη του επίσημη εμφάνιση σε συνέδριο της Ένωσης Συγγραφέων μετά από σχεδόν 40 χρόνια απουσίας. Υπήρχε μια υπέροχη ατμόσφαιρα, με συγγραφείς όλων των γενεών να συνωστίζονται γύρω του. Στον Huu Loan προσφερόταν συνεχώς... μπύρα. Σε εκείνο το συνέδριο, υπήρχε πάντα ένας πάγκος έξω από την αίθουσα που σέρβιρε νόστιμη βαρελίσια μπύρα στους συγγραφείς. Καθισμένος δίπλα στον ποιητή My Da, ο Huu Loan φαινόταν πολύ χαρούμενος. Η φωνή του ήταν ακόμα γνήσια και απαλή. Όταν τον ρώτησα αν του άρεσε το My Da, ο Huu Loan χαμογέλασε ντροπαλά, πολύ τρυφερά.

Τώρα, κάθε φορά που σκέφτομαι και θυμάμαι τον Χούου Λόαν, νιώθω σαν να είναι χίλια μίλια μακριά, παρόλο που ο Ταν Χόα βρίσκεται ακριβώς στην Εθνική Οδό 1. Γιατί ακόμα και όταν ήμουν κοντά στον Χούου Λόαν, ένιωθα ακόμα την αίσθηση ότι «ο Χούου Λόαν είναι χίλια μίλια μακριά». Ήταν τόσο μακρινός όσο η εικόνα ενός αθάνατου, αλλά και τόσο κοντά όσο ένας αγρότης που μόλις είχε τελειώσει το όργωμα. Αυτά τα χίλια μίλια ήταν τόσο κοντά, αλλά και τόσο εύκολα προσβάσιμα. Έχουν περάσει 15 χρόνια από τότε που τον αποχαιρέτησα και θυμάμαι τρεις φορές που τον συνάντησα. Αυτές ήταν τρεις τυχερές συναντήσεις στη ζωή μου.

ΘΑΝ ΘΑΟ

Πηγή: https://baodanang.vn/channel/5433/202504/ba-lan-gap-huu-loan-4004800/