Το άγριο τζίντζερ και η πικρή κολοκύθα μπορούν να νικήσουν τους πιθήκους.

Υπήρχε μια οικογένεια με αρκετά πολλά παιδιά. Όλη η οικογένεια εργαζόταν μαζί για να καθαρίσει γη για καλλιέργεια στους πρόποδες του βουνού. Το αγρόκτημά τους ήταν τόσο απέραντο που δεν μπορούσαν να ακούσουν ο ένας τις κραυγές του άλλου. Περπατώντας από τη μία άκρη στην άλλη, περπατούσαν μέχρι να πονέσουν τα πόδια τους, και πάλι δεν έφταναν στο τέλος. Μια ομάδα πιθήκων ήρθε και κατέστρεψε τις καλλιέργειές τους. Όλη η οικογένεια προσπαθούσε να τις διώξει. Αν τις κυνηγούσαν από αριστερά, έτρεχαν δεξιά. Αν τις κυνηγούσαν από ψηλά, έτρεχαν από κάτω. Αν τις κυνηγούσαν πολύ μπροστά, πλησίαζαν από πίσω. Τους κυνηγούσαν, αλλά οι πίθηκοι έτρεχαν μακριά. Φώναζαν, και οι πίθηκοι φώναζαν πίσω, βρίζοντάς τους. Όλη η οικογένεια κυνηγούσε τις μαϊμούδες από το πρωί μέχρι το βράδυ, παραλείποντας ακόμη και το μεσημεριανό γεύμα για να τις καταδιώξει. Καθώς έπεφτε το σούρουπο και δεν μπορούσαν πλέον να δουν, οι πίθηκοι τελικά υποχώρησαν στο δάσος.

Όλη η οικογένεια ήταν κουρασμένη, πεινασμένη και απογοητευμένη. Εκείνο το βράδυ, μετά το δείπνο, ο πατέρας συζήτησε με τον γιο του πώς να σταματήσει τις μαϊμούδες από το να καταστρέψουν τις καλλιέργειες. Ο πατέρας είπε:

Παιδιά! Αύριο θα πάμε να στήσουμε παγίδες στο χωράφι για να πιάσουμε τις μαϊμούδες.

Την επόμενη μέρα, όλοι με ενθουσιασμό πήγαν να στήσουν παγίδες. Έστησαν παγίδες σε όλο το χωράφι, στο έδαφος, ακόμη και σε κλαδιά δέντρων. Ακονίστηκαν πασσάλους και τους φύτεψαν από την άκρη του δάσους μέχρι την άκρη του χωραφιού, γύρω από το χωράφι, τόσους πολλούς πασσάλους που οι μοσχογαλιές και οι αλεπούδες δεν μπορούσαν να περάσουν.

Την επόμενη μέρα, έστησαν ξανά παγίδες. Έσκαψαν δεκάδες, ακόμη και εκατοντάδες καταβόθρες, καθεμία με καρφιά φυτεμένα στον πάτο.

Δύο ή τρεις μέρες αργότερα, οι πίθηκοι επέστρεψαν. Άλλες όρμησαν στα δέντρα, άλλες στο έδαφος. Οι μικρότερες, νεότερες προχώρησαν, ακολουθούμενες από τις μεγαλύτερες, πιο ώριμες. Φτάνοντας στην άκρη του χωραφιού, μερικές πιάστηκαν σε παγίδες στα πόδια τους, άλλες στα χέρια τους. Αν πιανόταν μία, κάποια άλλη θα βοηθούσε να την απελευθερώσουν. Τελικά, καμία από τις παγίδες δεν έπιασε καμία μαϊμού.

Η ομάδα των πιθήκων πλησίασε τις παγίδες, είδε μια μαϊμού να χτυπιέται από μια παγίδα και έσπασε ένα κλαδί για να την ρίξει κάτω. Μόλις βρήκαν ένα μονοπάτι, τράβηξαν όλες τις παγίδες τόσο εύκολα όσο το ξεβοτάνισμα. Στη συνέχεια πήγαν στα χωράφια και κατέστρεψαν τις καλλιέργειες. Μια μαϊμού έπεσε σε μια τρύπα και πιάστηκε σε μια παγίδα. Βλέποντας αυτό, οι μαϊμούδες μάζεψαν κολοκύθες και κολοκύθες, μετέφεραν σάπια ξύλα και πέτρες και τα πέταξαν στην τρύπα για να σπάσουν τις παγίδες, και στη συνέχεια συνέχισαν να τρώνε και να καταστρέφουν. Όλη η οικογένεια φώναζε και τους έδιωχνε μέχρι που η φωνή τους έγινε βραχνή. Όταν χτυπούσαν μια μαϊμού με τόξο και βέλος, μια άλλη το έβγαζε για αυτούς, σπάζοντας τα βέλη και πετώντας τα μακριά. Οι μαϊμούδες έτρωγαν και κατέστρεφαν μέχρι που χόρτασαν και τη νύχτα επέστρεφαν στο πυκνό δάσος.

Όλη η οικογένεια μπορούσε μόνο να σταθεί άπραγη και να παρακολουθεί αβοήθητη καθώς έσκιζαν το καλαμπόκι, έτρωγαν το ρύζι και συνέθλιβαν τις κολοκύθες.

Μια μέρα, ενώ ήταν μεθυσμένος, ο πατέρας είπε στα παιδιά του:

- Αύριο, όλη μας η οικογένεια θα πάει στο δάσος για να μαζέψει πολλά ντονγκ (φυτό μαγιάς του δάσους) και ρμουάνλ (φυτό πικρής μελιτζάνας), όλα τα φυτά που χρησιμοποιούν συνήθως οι Μ'νόνγκ για να φτιάξουν μαγιά για κρασί από ρύζι.

Την επόμενη μέρα, όλη η οικογένεια πήγε να μαζέψει άγρια ​​μαγιά. Χρησιμοποίησαν φασόλια και καλαμπόκι για να φτιάξουν μαγιά και μαγείρεψαν κολλώδες ρύζι και κανονικό ρύζι με την άγρια ​​μαγιά. Ετοίμασαν κοτόπουλο και χοιρινό, έδεσαν πολλά βάζα με νόστιμο κρασί ρυζιού, γέμισαν τα βάζα και τις κολοκύθες και τοποθέτησαν τις οινολάσπες που περίσσεψαν από το κρασί ρυζιού σε αποξηραμένες κολοκύθες γύρω από το χωράφι. Οι γλυκοπατάτες και το καλαμπόκι δέθηκαν στη μαγιά και τοποθετήθηκαν σε καλάθια και δίσκους. Μέσα στην καλύβα, έδεσαν πέντε ή τρία βάζα με κρασί, κοτόπουλο και χοιρινό, τακτοποιώντας τα σαν να γιόρταζαν τη συγκομιδή του ρυζιού. Όλη η οικογένεια ζήτησε βοήθεια από συγγενείς στο χωριό και ετοίμασε μπαστούνι, σχοινί και άλλα υλικά.

Την επόμενη μέρα, όλη η ομάδα των πιθήκων ήρθε ξανά στο χωράφι για να ψάξει. Βλέποντας το χωράφι έρημο, χωρίς κανέναν τριγύρω, χωρίς παγίδες, καρφιά ή λάσπες, οι πίθηκοι χάρηκαν πολύ. Πήγαν στην άκρη του χωραφιού και έφαγαν τις βραστές πατάτες και τις οινολάσπες από ρύζι που ήταν στρωμένες. Αφού έφαγαν τα πάντα στο χωράφι, οι πίθηκοι επέστρεψαν στην καλύβα. Έφαγαν όλο το κοτόπουλο, το χοιρινό και το κολλώδες ρύζι που βρήκαν. Αφού έφαγαν, μάλωναν για το ρύζι, πίνοντας μέχρι που άδειασε το βάζο. Αναποδογύρισαν το βάζο και όταν βρήκαν τις οινολάσπες από ρύζι μέσα, τις έφαγαν κι αυτές. Όσο περισσότερο έτρωγαν, τόσο πιο νόστιμο γινόταν. Όσο πιο νόστιμο ήταν, τόσο περισσότερο μεθούσαν. Και όσο περισσότερο μεθούσαν, τόσο περισσότερο έτρωγαν, καταναλώνοντας όλες τις οινολάσπες από ρύζι, το καλαμπόκι, τις πατάτες και το κολλώδες ρύζι. Το αλκοόλ τους μέθυσε και τους έκανε να νυστάξουν. Κοιμόντουσαν ξαπλωμένοι σε όλη την καλύβα και κάτω από τα δέντρα στο χωράφι, αγκαλιάζοντας κορμούς δέντρων σαν να ήταν οι σύντροφοί τους, και κολοκύθες και κολοκύθες σαν να ήταν οικογένεια. Οι πίθηκοι ήταν τόσο μεθυσμένοι που ξέχασαν να πουν ο ένας στον άλλον να επιστρέψουν στο δάσος.

Καθώς έπεφτε το σούρουπο, οι χωρικοί, που περίμεναν, συγκεντρώθηκαν. Κάποιοι κρατούσαν ξύλα, άλλοι χρησιμοποιούσαν σχοινιά για να δέσουν τις μαϊμούδες σε ομάδες των πέντε ή επτά, δένοντάς τες σε κορμούς δέντρων, πέτρες, ακόμη και σε κολόνες σπιτιών — ούτε μία δεν γλίτωσε. Τις έδεσαν για τρεις μέρες και τέσσερις νύχτες, εκθέτοντάς τες στον ήλιο κατά τη διάρκεια της ημέρας και χρησιμοποιώντας φωτιές και δάδες τη νύχτα για να ζεσταθούν και να λάμψουν στα πρόσωπά τους. Οι πίθηκοι πεινούσαν και γκρίνιαζαν για φαγητό. Οι χωρικοί έψηναν πικρές κολοκύθες μέχρι να ζεσταθούν πολύ και τις τάιζαν στις μαϊμούδες. Οι πίθηκοι έβρισκαν το φαγητό ζεστό και πικρό, και φοβήθηκαν τόσο πολύ που ζάρωσαν τα φρύδια τους και κοκκίνισαν στο πρόσωπο.

Ηνωμένες Πολιτείες - Βιετνάμ: Μην το χάσετε

Το Βιετνάμ ενθαρρύνει τις αμερικανικές επιχειρήσεις να επεκτείνουν τις επενδύσεις τους στην υψηλή τεχνολογία.Το πρωί της 26ης Ιουνίου, στην έδρα της κυβέρνησης, ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ho Quoc Dung δέχθηκε τον κ. Jeff Place, Διευθυντή Εφοδιαστικής Αλυσίδας της Coherent Group (ΗΠΑ). Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης επιβεβαίωσε ότι το Βιετνάμ ενθαρρύνει τις αμερικανικές επιχειρήσεις να επεκτείνουν τις επενδύσεις τους, ιδίως στις βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας, καινοτομίας και ημιαγωγών.

Ενθάρρυνση των αμερικανικών επιχειρήσεων να επεκτείνουν τις επενδύσεις τους σε τομείς υψηλής τεχνολογίας.Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Χο Κουόκ Ντουνγκ δήλωσε ότι το Βιετνάμ καλωσορίζει τις αμερικανικές επιχειρήσεις να συνεχίσουν να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους στο Βιετνάμ, ιδίως σε βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας και τομείς με υψηλή προστιθέμενη αξία.

Το Βιετνάμ και οι Ηνωμένες Πολιτείες ενισχύουν τη συνεργασία τους στην αντιμετώπιση των συνεπειών του πολέμου.VTV.vn - Στις 22 Ιουνίου, ο Γενικός Γραμματέας και Πρόεδρος To Lam δέχτηκε τον Αναπληρωτή Γραμματέα του Ναυτικού των ΗΠΑ Hung Cao.

Έχοντας πάρει εκδίκηση από τους πιθήκους που κατέστρεψαν τις καλλιέργειές τους, όλη η οικογένεια και οι χωρικοί γιόρτασαν. Έφαγαν χοιρινό και κοτόπουλο, ήπιαν κρασί για τρεις μέρες και τρεις νύχτες, και έφαγαν επίσης κρέας πιθήκου. Έφαγαν κάθε μαϊμού που μπόρεσαν να βρουν.

Οι πίθηκοι, που ήταν αρκετά τυχεροί που δραπέτευσαν, κρύφτηκαν στους θάμνους και στις άκρες των χωραφιών, θρηνώντας για τους συντρόφους τους που πέθαιναν αργά και τους έτρωγαν οι άνθρωποι. Έκλαιγαν μέρα νύχτα, με τα πρόσωπά τους κόκκινα και τα φρύδια τους ζαρωμένα. Κάθονταν στα δέντρα για τόση ώρα που τα οπίσθιά τους σκληρύνθηκαν, και έτρωγαν επίσης πικρή μελιτζάνα που έκαναν εμετό άβολα, αφήνοντας το λαιμό τους βραχνό και ανίκανο να μιλήσει.

Από τότε, οι πίθηκοι δεν μπορούν να μιλήσουν όπως οι άνθρωποι και οι άνθρωποι συνεχίζουν να τρώνε κρέας πιθήκου μέχρι σήμερα. Κάθε φορά που ακούν τον ήχο των γκονγκ που παίζονται σε μπαμπού όργανα, οι πίθηκοι δεν τολμούν να πλησιάσουν τα χωράφια. Το τραγούδι «Ανταλλαγή πιθήκων με ρύζι» μεταδίδεται μέχρι σήμερα.

Πηγή: https://baodaknong.vn/men-rung-ca-dang-thang-duoc-khi-146785.html