Ο ανείπωτος πόνος στο χωριό Φου Θιν

Ανάμεσα στην καταστροφική πληγείσα από τις πλημμύρες περιοχή του χωριού Φου Θιν (κοινότητα Τούι Αν Ντονγκ), ένα μικρό σπίτι στέκει σιωπηλά. Δεν ακούγονται πια τα γέλια των παιδιών, ούτε οι οικείοι ήχοι της ζωής. Μόνο οι πνιγμένοι λυγμοί των ενηλίκων που μόλις βίωσαν μια απώλεια που κανείς δεν τολμά να κατονομάσει.

Ο ανείπωτος πόνος όσων έμειναν πίσω.

Το απόγευμα της 19ης Νοεμβρίου, τα νερά της πλημμύρας ανέβηκαν απροσδόκητα και ραγδαία. Η οικογένεια της κας Le Thi Kim Quang μάζεψε απεγνωσμένα τα υπάρχοντά της και κάλεσε συγγενείς για βοήθεια, ώστε να εκκενώσουν με ασφάλεια τα δύο εγγόνια της, την Nguyen Le Anh Thu (γεννημένη το 2013, μαθήτρια της 7ης δημοτικού) και την Nguyen Duc Thien (γεννημένη το 2019, μαθήτρια της Α' δημοτικού). Ο θείος τους κωπηλάτισε με μια βάρκα απέναντι και η οικογένεια αποφάσισε να βγάλει πρώτα τα δύο παιδιά.

Ο σύντροφος Νγκουγιέν Τάι Χοκ συγκινήθηκε βαθιά από την δύσκολη θέση της οικογένειας της κυρίας Κουάνγκ όταν την επισκέφτηκε.

Πριν φύγει από το σπίτι, η κυρία Κουάνγκ κατάφερε να αλλάξει τα ρούχα των δύο εγγονιών της, λέγοντάς τους: «Εσείς οι δύο βγείτε έξω πρώτα, η γιαγιά θα μαζέψει τα πράγματά της και θα βγει αργότερα!»

Αλλά καθώς η μικρή βάρκα έφευγε από την αυλή, ένα ξαφνικό, στροβιλιζόμενο ρεύμα την αναποδογύρισε. Σε μια σύντομη, σκληρή στιγμή, η βάρκα ανατράπηκε και τα δύο παιδιά και ο πατριός τους παρασύρθηκαν στα θολά νερά.

Για πάνω από 40 ώρες, οι αρχές και οι ντόπιοι έψαχναν ακούραστα. Μέχρι το απόγευμα της 21ης Νοεμβρίου, τα πτώματα και των δύο παιδιών βρέθηκαν περίπου 500 μέτρα από το σπίτι τους, ξαπλωμένα το ένα κοντά στο άλλο δίπλα σε ένα μπαμπού, σαν να ήταν ακόμα προσκολλημένα το ένα στο άλλο μέσα στην φρενίτιδα. Ο θετός πατέρας τους επίσης χάθηκε, χωρίς να επιστρέψει ποτέ.

Μόλις άκουσαν τα τραγικά νέα, οι γονείς των παιδιών, Nguyen Duy Thanh και Le Thi Tra My, οι οποίοι εργάζονταν στην πόλη Χο Τσι Μινχ , προσπάθησαν αμέσως να επιστρέψουν σπίτι. Ωστόσο, οι δρόμοι ήταν πλημμυρισμένοι, η κυκλοφορία ήταν συμφορημένη και οι πτήσεις καθυστερούσαν συνεχώς λόγω κακοκαιρίας. Όταν τελικά έφτασαν σπίτι, αυτό που τους περίμενε δεν ήταν η αγκαλιά των παιδιών τους, αλλά δύο μικρά, κλειστά φέρετρα.

Μόλις μπήκε στο σπίτι, η Μι κατέρρευσε. Εξαντλημένη, φώναξε τα ονόματα των δύο παιδιών της, χάνοντας τις αισθήσεις της. Ένας αυτοσχέδιος βωμός, με τα πορτρέτα τους, είχε στηθεί στο ακόμα υγρό σπίτι, αφού είχαν υποχωρήσει τα νερά της πλημμύρας. Κάθε βράδυ, η Μι έστρωνε ένα στρώμα και ξάπλωνε δίπλα στα παιδιά της, με τα μάτια της κόκκινα και με μαύρους κύκλους από την έλλειψη δακρύων. Όταν τη ρωτούσαν πώς ήταν, απλώς κουνούσε το κεφάλι της και έκλαιγε με λυγμούς, ανίκανη να μιλήσει.

Κεντρικοί και τοπικοί ηγέτες ενθάρρυναν την κα My να επιμείνει και να ξεπεράσει τη θλίψη της.

Ο κ. Nguyen Duy Thanh, πατέρας δύο παιδιών, ήταν άφωνος, σαν να είχε εξαντληθεί όλη του η δύναμη. Από τότε που επέστρεψε σπίτι, ο κ. Thanh δεν έχει καταφέρει να κλάψει. Όχι επειδή ο πόνος έχει υποχωρήσει, αλλά επειδή ήταν πολύ έντονος, πολύ ξαφνικός, αφήνοντάς τον μόνο που μπορεί να κάθεται μουδιασμένος δίπλα στην Αγία Τράπεζα, με τα μάτια του άδεια, να κοιτάζει το κενό, τους ώμους του τεντωμένους σαν να προσπαθεί να καταπνίξει μια ανείπωτη αγωνία. Κανείς δεν ξέρει πόση ώρα είναι ξύπνιος. Βλέπουν μόνο ότι όταν κάποιος τον επισκέπτεται, παραμένει στο ίδιο σημείο, η φιγούρα του αδύναμη και σιωπηλή, φαινομενικά χωρίς πλέον πλήρη επίγνωση του τι συμβαίνει γύρω του.

Όταν φτάσαμε για να ζητήσουμε άδεια να ανάψουμε θυμίαμα για τα δύο παιδιά, η κυρία Κουάνγκ, η οποία ήταν κοντά τους από την παιδική της ηλικία, στάθηκε σιωπηλή δίπλα στην Αγία Τράπεζα. Τα χέρια της έτρεμαν. Κοιτάζοντας τις δύο φωτογραφίες που ήταν τοποθετημένες δίπλα-δίπλα, ψιθύρισε μόνο με σπασμένη φωνή: «Η γιαγιά λυπάται... Η γιαγιά δεν μπορούσε να σας κρατήσει και τους δύο».

Στην αποσπασματική της ιστορία, αφηγήθηκε ότι πριν βάλει τα δύο εγγόνια της στο πλοίο, ηχογράφησε ένα βίντεο για να στείλει στους γονείς τους για να τους καθησυχάσει. Η μικρή Thu είπε μάλιστα στη μητέρα της: «Μαμά, μην ανησυχείς στη Σαϊγκόν». Κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι αυτά θα ήταν τα τελευταία τους λόγια...

Οι τοπικές κοινότητες και οι οργανισμοί συνεργάζονται για την αντιμετώπιση της απώλειας.

Λίγες μέρες μετά την τραγωδία, όταν μια αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον σύντροφο Nguyen Thai Hoc, Αναπληρωτή Γραμματέα της Κομματικής Επιτροπής του Πατριωτικού Μετώπου και των Κεντρικών Επιτροπών του Κομμουνιστικού Κόμματος του Βιετνάμ, επισκέφθηκε το μικρό σπίτι, το μικρό σπίτι γέμισε για άλλη μια φορά με τον ήχο των κλάματος. Ο κ. Thanh και η κα. My, οι γονείς των δύο άτυχων παιδιών, φαίνονταν καταβεβλημένοι, με τα δάκρυά τους να έχουν στερέψει. Άναψαν θυμιατήρια, σαν να αναζητούσαν σωτηρία και να έφερναν ζεστασιά στα παιδιά τους στη μετά θάνατον ζωή .

Συγκλονισμένος από την απέραντη θλίψη της οικογένειας, ο σύντροφος Nguyen Thai Hoc, ανίκανος να κρύψει τη συγκίνησή του, άναψε ένα θυμιατό μπροστά στην Αγία Τράπεζα των δύο μικρών παιδιών. Παρέμεινε σιωπηλός για πολλή ώρα πριν τελικά μιλήσει: «Δεν υπάρχει πιο οδυνηρή απώλεια από το να πρέπει οι γονείς να αποχαιρετήσουν τα παιδιά τους που είναι ακόμα τόσο μικρά».

Η κα Ντανγκ Θι Χονγκ Νγκα, Γραμματέας της Κομματικής Επιτροπής της κοινότητας Τούι Αν Ντονγκ, επισκέπτεται επίσης τακτικά και κατευθύνει τις δυνάμεις για την υποστήριξη της οικογένειας της κας Κουάνγκ.

Συμμεριζόμενος τη θλίψη της οικογένειας και ενθαρρύνοντάς την να ξεπεράσει τις δυσκολίες της, ο σύντροφος Nguyen Thai Hoc, εκ μέρους της αντιπροσωπείας, παρείχε οικονομική βοήθεια στην οικογένεια του κ. Thanh και της κας My. Ο Αναπληρωτής Γραμματέας της Κομματικής Επιτροπής του Πατριωτικού Μετώπου και των Κεντρικών Μαζικών Οργανώσεων ζήτησε από την κυβέρνηση της κοινότητας Tuy An Dong και τις τοπικές δυνάμεις να δώσουν προτεραιότητα και να παράσχουν ειδική υποστήριξη στην οικογένεια του κ. Thanh και της κας Tra My το επόμενο διάστημα, όχι μόνο επισκεπτόμενος την οικογένειά τους, αλλά και συντονίζοντας τις προσπάθειες για την αξιολόγηση των ζημιών, εξετάζοντας την παροχή βοήθειας με στέγαση, μέσα διαβίωσης και ψυχολογική υποστήριξη, ώστε η οικογένεια να μπορέσει να σταθεροποιήσει γρήγορα τη ζωή της μετά την τραγωδία.

«Ο θάνατος των παιδιών άφησε πίσω του τεράστιο πόνο. Αλλά αυτό που μπορούμε να κάνουμε τώρα είναι να ενωθούμε και να συνεργαστούμε, ώστε όσοι έχουν απομείνει να μην είναι μόνοι σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση».

Σύντροφος Νγκουγιέν Τάι Χοκ, Αναπληρωτής Γραμματέας της Κομματικής Επιτροπής του Πατριωτικού Μετώπου Βιετνάμ και των Κεντρικών Μαζικών Οργανώσεων

Επίσης, σε αυτή την εκδήλωση, η σύντροφος Nguyen Thai Hoc κάλεσε οργανισμούς, φιλάνθρωπους και την κοινότητα να συμμετάσχουν και να βοηθήσουν τα νοικοκυριά που επλήγησαν σοβαρά από αυτή την ιστορική πλημμύρα, ειδικά την οικογένεια που έχασε δύο μικρά παιδιά.

Η έκκληση της συντρόφου Nguyen Thai Hoc έφερε δάκρυα στα μάτια πολλών από τους παρόντες εκείνη την ημέρα. Κατάλαβαν ότι στις πιο δύσκολες στιγμές, η έγκαιρη προσοχή από όλα τα επίπεδα, μαζί με τη συμπόνια από την κοινότητα, είναι το θεμέλιο που βοηθά τις πληγείσες οικογένειες να σταθούν ξανά δυνατές.

Ο κ. Νγκουγιέν Ντούι Ταν πάλευε να καταπνίξει ένα σπαρακτικό συναίσθημα που δεν μπορούσε να εκφράσει φωναχτά.

Οι γείτονες, παρόλο που τα δικά τους σπίτια υπέστησαν ζημιές από την πλημμύρα, τα έβαλαν όλα στην άκρη. Βοηθούσαν με τη σειρά τους την οικογένεια του Thanh και της My στον καθαρισμό, φρόντιζαν τον βωμό των προγόνων τους και παρηγορούσαν το ζευγάρι μέσα από την αναντικατάστατη θλίψη τους.

Οι φετινές πλημμύρες είναι οι πιο σοβαρές εδώ και πολλά χρόνια στο Τούι Αν Ντονγκ. Πολλά σπίτια έχουν καταρρεύσει ολοσχερώς, όλα έχουν παρασυρθεί από τα νερά της πλημμύρας. Αλλά καμία απώλεια δεν μπορεί να ραγίσει τις καρδιές των ανθρώπων περισσότερο από την απώλεια δύο παιδιών που δεν θα επιστρέψουν ποτέ σπίτι τους.

Η κα. Ντανγκ Θι Χονγκ Νγκα, Γραμματέας της Κομματικής Επιτροπής της κοινότητας Τούι Αν Ντονγκ, δήλωσε ότι οι τοπικές αρχές βρίσκονται σε ετοιμότητα για να υποστηρίξουν την οικογένεια στις διευθετήσεις της κηδείας. Η παρουσία αντιπροσωπειών από την κεντρική κυβέρνηση, την επαρχία, οργανισμούς και την κοινότητα αυτή τη στιγμή δεν αποτελεί μόνο υλική υποστήριξη, αλλά και πηγή πνευματικής δύναμης για να βοηθήσει την οικογένεια να ανακάμψει.

Στο σπίτι, που μυρίζει ακόμα έντονα λάσπη, η κυρία Κουάνγκ καθαρίζει πάντα την Αγία Τράπεζα. Κάθε φορά που κοιτάζει τις φωτογραφίες των δύο εγγονιών της, σκουπίζει σιωπηλά τα δάκρυά της. «Παλιότερα, έκαναν βιντεοκλήσεις στους γονείς τους κάθε βράδυ. Τώρα, αυτό το σπίτι είναι γεμάτο με τον ήχο του ανέμου...», ψέλλισε πνιχτά.

Στη γωνία του δωματίου, τα μικρά σανδάλια ήταν ακόμα καλυμμένα με λάσπη. Τα σημειωματάρια του μικρού Θου ήταν ξαπλωμένα στο τραπέζι. Οι σχολικές στολές του Ντουκ Θιέν και της μεγαλύτερης αδερφής του, Αν Θου, της πρώτης και της έβδομης δημοτικού δεν είχαν στεγνώσει ακόμα. Τα νερά της πλημμύρας είχαν υποχωρήσει, αλλά ο πόνος στο μικρό χωριό Φου Θιν δεν είχε τελειώσει!

Πηγή: https://baodaklak.vn/thoi-su/khac-phuc-hau-qua-mua-lu/202511/noi-dau-khong-loi-o-xom-phu-thinh-1ed01a6/