Μια ανοιξιάτικη αναστοχαστική εμπειρία με τον μουσικό από το "χωριό του ρυζιού, χωριό των λουλουδιών"

(NB&CL) Τις ανοιξιάτικες μέρες, η συγκινητική και ζωντανή μελωδία του "Spring, the Rice and Flower Villages" αντηχεί κάπου, σαν μια υπόσχεση από τον ουρανό και τη γη. Οι εικόνες της Δυτικής Λίμνης, των χωριών του ρυζιού και των χωριών των λουλουδιών... αποτελούν μέρος των αναμνήσεων των κατοίκων του Ανόι, θυμίζοντας μια εποχή απλότητας και ειρήνης. Έχουν περάσει περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, κι όμως αυτό το τραγούδι του συνθέτη Ngoc Khue διατηρεί ακόμα τη ζωντάνια του. Για πολλές γενιές κατοίκων του Ανόι, όταν παίζει η μελωδία του "Spring, the Rice and Flower Villages", μια πλημμύρα αναμνήσεων επιστρέφει ορμητικά...

Ο συνθέτης Ngoc Khue γεννήθηκε το 1947 στο χωριό Gia, Yen So, τώρα κοινότητα Duong Hoa, στα περίχωρα του Ανόι. Σχεδόν ολόκληρη η καριέρα του αφιερώθηκε στην Ομάδα Παραστατικών Τεχνών της Αεροπορίας - Αεροπορίας, και το έργο του περιλαμβάνει πάνω από 300 τραγούδια. Μεταξύ αυτών, το "Spring, the Village of Rice and Flowers" μπορεί να θεωρηθεί το τραγούδι που "καθόρισε" το μουσικό στυλ του Ngoc Khue. Κάθε φορά που έρχεται το Tet (Σεληνιακή Πρωτοχρονιά), αυτό το τραγούδι παραμένει μια κορυφαία επιλογή για τα ανοιξιάτικα πολιτιστικά προγράμματα. Με την ευκαιρία της Χρονιάς του Αλόγου, ο πρώην στρατιώτης-συνθέτης μοιράστηκε με την Εφημερίδα Δημοσιογράφων και Κοινής Γνώμης μερικές ιστορίες γύρω από το εμβληματικό του τραγούδι.

Ο συνθέτης Ngoc Khue έριξε τα πιο παθιασμένα συναισθήματά του στην εποχή της άνοιξης.

Το τραγούδι «Rice Village, Flower Village» έχει γίνει ένα σύμβολο των προαστιακών περιοχών του Ανόι , απεικονίζοντας την ομορφιά της εργασίας, της ρομαντικής αγάπης και της αγάπης για την πατρίδα. Θα μπορούσατε να μοιραστείτε ποια στιγμή ή γεγονός σας ενέπνευσε να αποτυπώσετε αυτή τη φρέσκια, αισιόδοξη και ποιητική μελωδία;

- Έγραψα το "Άνοιξη, το Χωριό του Ρυζιού και των Λουλουδιών" κυρίως από αγάπη για το Ανόι και την περιοχή της Δυτικής Λίμνης. Αυτό συμβαίνει επειδή έχω έναν φίλο στο χωριό λουλουδιών Nghi Tam. Πολεμήσαμε μαζί στην ίδια μονάδα για σχεδόν 10 χρόνια και ακόμα συναντιόμαστε και επισκεπτόμαστε ο ένας τον άλλον περιστασιακά. Τότε, σχεδόν κάθε σπίτι στο Nghi Tam είχε ένα οικόπεδο για την καλλιέργεια λουλουδιών. Κάποτε, ενώ επισκεπτόμουν τον φίλο μου, ανεβαίνοντας από την πλαγιά Buoi, είδα ξαφνικά τη Δυτική Λίμνη στα δεξιά και στο βάθος ήταν τα χωριά με λουλούδια Nghi Tam, Quang Ba και Nhat Tan. Πέρα από το ανάχωμα ήταν τα χωριά Xuan La και Xuan Dinh - τα οποία εκείνη την εποχή ήταν εξ ολοκλήρου ορυζώνες. Αυτή η σκηνή με ενέπνευσε να γράψω τους στίχους: "Δίπλα στα χωράφια μου με ρύζι, δίπλα στα χωράφια μου με ρύζι, τα χωράφια του χωριού κατά μήκος του αναχώματος / Δυτική Λίμνη, απέραντα και πράσινα στον λαμπερό απογευματινό ήλιο / Το χωριό μου, το χωριό των λουλουδιών..." Αυτές οι συγκεκριμένες λεπτομέρειες μου έδωσαν τη μελωδία: Δυτική Λίμνη, ρύζι και λουλούδια. Το τραγούδι σχηματίστηκε με αυτόν τον τρόπο. Αντικατοπτρίζει πραγματικά το πραγματικό τοπίο της Δυτικής Λίμνης εκείνα τα χρόνια.

Καθ' όλη τη διάρκεια της πορείας διάδοσης του έργου, πρέπει να υπήρξαν ξεχωριστές αναμνήσεις. Θυμάστε την πρώτη φορά που το έργο παρουσιάστηκε δημόσια ή κάποια άλλη αξιομνημόνευτη και εντυπωσιακή εμπειρία;

- Έγραψα αυτό το τραγούδι στα τέλη του 1980. Όταν το υπέβαλα στον ραδιοφωνικό σταθμό Voice of Vietnam , το δέχτηκαν αμέσως και μου επέτρεψαν να το ηχογραφήσω. Μου άρεσε πολύ να ακούω μουσικές εκπομπές στον σταθμό και δεν έχασα ούτε μία. Το βράδυ της δεύτερης ημέρας του Tet το 1981, ενώ ήμουν σε υπηρεσία στο γραφείο, άκουγα μια μουσική εκπομπή που παρουσίαζε νέα έργα στον ραδιοφωνικό σταθμό Voice of Vietnam και απροσδόκητα άκουσα το "Άνοιξη, το Χωριό του Ρυζιού και των Λουλουδιών". Και το τραγούδι ερμήνευσε η ίδια η τραγουδίστρια Thanh Hoa, ακριβώς όπως είχα ζητήσει. Αυτή ήταν μεγάλη ευτυχία για έναν συνθέτη, επειδή εκείνη την εποχή θεωρούμουν νέος συγγραφέας και το έργο μου μεταδιδόταν σε ακροατές σε όλη τη χώρα. Ήμουν πολύ χαρούμενος και πολύ περήφανος. Η χαρά και η ευτυχία με κράτησαν ξύπνιο για αρκετές μέρες.

+ Κατά τη γνώμη σας, ποιο είναι το βασικό στοιχείο που βοήθησε το «Άνοιξη, το Χωριό του Ρυζιού και των Λουλουδιών» να ξεπεράσει τη δοκιμασία του χρόνου και να διατηρήσει τη ζωντάνια του παρά το συνεχώς μεταβαλλόμενο μουσικό τοπίο τις τελευταίες δεκαετίες;

- Νομίζω ότι έχω ενσωματώσει με επιτυχία στοιχεία της λαϊκής μουσικής στο τραγούδι. Φανταστείτε το "Δίπλα στους ορυζώνες, είσαι δίπλα στους ορυζώνες..." σαν μικρά κύματα στη Δυτική Λίμνη. Αν η λαϊκή μουσική ενσωματωθεί επιδέξια σε ένα έργο, το αποτέλεσμα θα είναι σημαντικό. Αλλά αν η λαϊκή μουσική ενσωματωθεί αδέξια ή πολύ προφανώς, θα μοιάζει αμέσως με αντιγραφή. Πρέπει να εκμεταλλευτείς την "ουσία" της λαϊκής μουσικής, που κρύβεται μέσα στη μελωδία, για να είναι το τραγούδι πραγματικά αρμονικό και να δημιουργήσει κάτι νέο. Έγραψα αυτό το τραγούδι με βάση τα γνήσια συναισθήματα, τις σκέψεις μου και τον πλούτο της παραδοσιακής μουσικής που ήδη κατέχω.

Άκουσα επίσης μερικούς κριτικούς και μέλη του κοινού να σχολιάζουν ότι οι στίχοι του τραγουδιού είναι όμορφοι, η μελωδία είναι απαλή και φέρνει την χαρούμενη και χαρούμενη ατμόσφαιρα μιας ζεστής άνοιξης...

Μέχρι σήμερα, το τραγούδι υπάρχει εδώ και 45 χρόνια, ένα σημαντικό χρονικό διάστημα. Ευτυχώς, αν και αφορά το Ανόι, έχει αγαπηθεί από το κοινό σε όλη τη χώρα. Εκτός από το Κρατικό Βραβείο που έλαβε το 2012, το τραγούδι αναγνωρίστηκε και βραβεύτηκε επίσης ως ένα από τα δύο καλύτερα τραγούδια για τη γεωργία. Στον εορτασμό της 50ής επετείου της βιετναμέζικης λογοτεχνίας και τέχνης μετά την εθνική επανένωση τον περασμένο Απρίλιο, το "Άνοιξη, το Χωριό του Ρυζιού και των Λουλουδιών" συμπεριλήφθηκε επίσης στη λίστα με τα 50 καλύτερα τραγούδια.

Το τραγούδι «Άνοιξη, Ρύζι και Λουλούδια» έχει γίνει σύμβολο της ομορφιάς της προαστιακής υπαίθρου. Αλλά στο τρέχον πλαίσιο, όταν οι ορυζώνες σταδιακά δίνουν τη θέση τους σε νέες αστικές περιοχές και τα λουλουδάτα χωριά συρρικνώνονται χρόνο με το χρόνο, ποιες είναι οι σκέψεις, τα συναισθήματα ή οι ανησυχίες σας σχετικά με αυτήν την αλλαγή; Θα υπάρχουν αυτά τα «χωριά με ρύζι και λουλούδια» μόνο στη μουσική και στις αναμνήσεις;

- Δεν είμαι μόνο εγώ. Πολλοί άνθρωποι ανησυχούν και λυπούνται επίσης που τα μέρη για τα οποία γράψαμε έχουν πλέον γίνει πόλεις και κωμοπόλεις, και τα χωριά με τα λουλούδια φαίνεται να μην καλλιεργούν πλέον λουλούδια. Ένας κριτικός μου είπε ότι στο τραγούδι του έγραψε για ένα πράγμα που τρώει και ζει κανείς: το ρύζι· ένα άλλο πράγμα που απολαμβάνει: τα λουλούδια. Χωρίς ρύζι, κάποιος θα πέθαινε, αλλά χωρίς λουλούδια, κάποιος θα ήταν επίσης «σχεδόν νεκρός». Ευτυχώς, οι περιοχές καλλιέργειας λουλουδιών στο κέντρο της πόλης έχουν αντικατασταθεί από χωράφια με λουλούδια στα προάστια. Είναι κρίμα, αλλά εξακολουθούμε να έχουμε λουλούδια. Οι ζωές μας εξακολουθούν να είναι συνυφασμένες, τόσο υλικά όσο και πνευματικά, από το ρύζι και τα λουλούδια. Παρά τη λύπη, είμαι επίσης χαρούμενος που η ύπαιθρος γίνεται πιο ευημερούσα και όμορφη, και νομίζω ότι τα «χωριά του ρυζιού, τα χωριά με τα λουλούδια» θα συνεχίσουν να υπάρχουν, όχι μόνο στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο, αλλά πάντα παρόντα στην πραγματική ζωή.

Πηγή: https://congluan.vn/tan-man-ngay-xuan-with-musician-lang-lua-lang-hoa-10329489.html