«Η ποίηση δημοσιεύεται πολύ εύκολα στις μέρες μας»

Ο ποιητής Ντανγκ Χούι Τζιανγκ πιστεύει ότι στις μέρες μας, η δημοσίευση ποίησης σε εφημερίδες ή βιβλία είναι εύκολη, γεγονός που κάνει όλους να βιάζονται να γράψουν ποίηση.

Η συγγραφέας μίλησε στη συζήτηση στρογγυλής τραπέζης με τίτλο «Από τον Χαρακτήρα στην Ταυτότητα του Ποιητή », στο πλαίσιο της Ημέρας Ποίησης του Βιετνάμ, το πρωί της 24ης Φεβρουαρίου στο Ανόι .

Ο ποιητής Ντανγκ Χούι Τζιανγκ συγκρίνει την έκδοση ποίησης στο παρελθόν και στο παρόν. Σύμφωνα με αυτόν, υπήρχε μια εποχή που ήταν πολύ δύσκολο να δημοσιευτεί ποίηση σε εφημερίδες. Μόνο οι εφημερίδες Literature and Arts Newspaper, Literature and Arts Magazine και Works Magazine δημοσίευαν ποίηση σε εθνικό επίπεδο. Οι μη λογοτεχνικές εφημερίδες δημοσίευαν μόνο ένα ποίημα την εβδομάδα (συνήθως τις Κυριακές). Η δημοσίευση μιας συλλογής δύο ή περισσότερων ποιημάτων σε αυτές τις εφημερίδες και τα περιοδικά ήταν πολύ δύσκολη. Και ο αριθμός των ανθρώπων των οποίων τα ποιήματα δημοσιεύονταν σε συλλογές ήταν επίσης μικρός. Όποιος του οποίου τα ποιήματα δημοσιεύονταν σε μια συλλογή πέντε ή επτά ταυτόχρονα θεωρούνταν διάσημος.

Οι παλιοί λογοτεχνικοί εκδότες συνήθως κυκλοφορούσαν περίπου 20 βιβλία ετησίως. Δεν ήταν εύκολο για έναν συγγραφέα να δημοσιεύσει μόνος του την ποίησή του. Συχνά έπρεπε να συνεργάζεται με άλλους. Για τους νέους ποιητές εκείνη την εποχή, η συμπερίληψη ενός ή δύο ποιημάτων σε ανθολογίες θεωρούνταν τύχη.

Παρατήρησε ότι ήταν μια εποχή που η λογοτεχνία ήταν ιερή, κατείχε εξέχουσα θέση, αγαπήθηκε από πολλούς και είχε μεγάλο αναγνωστικό κοινό. Σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση, ο Dang Huy Giang είπε: «Η δημοσίευση ποίησης είναι πολύ εύκολη. Οποιοσδήποτε μπορεί να δημοσιεύσει μια συλλογή ποιημάτων σε εφημερίδες και περιοδικά. Οποιοσδήποτε μπορεί να εκδώσει ένα βιβλίο. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο ποιητής Quang Huy είπε κάποτε: "Υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο πρέπει να αντιταχθεί κανείς περισσότερο, αλλά δεν αντιταχθεί. Αυτό είναι η αντίθεση στην κακή καλλιτεχνική ποιότητα". Και η αυτοέκδοση ποίησης μέσω του Facebook είναι πολύ πιο εύκολη και πιο δωρεάν. Ο καθένας μπορεί να γράψει και να δημοσιεύσει ποίηση."

Ποιητής Ντανγκ Χούι Τζιανγκ. Φωτογραφία: Ένωση Συγγραφέων του Βιετνάμ

Λόγω του πολλαπλασιασμού των έργων, ακόμη και οι συγγραφείς δεν διαβάζουν ο ένας το έργο του άλλου. Ο Ντανγκ Χούι Τζιανγκ πιστεύει ότι αυτό είναι ένα ανησυχητικό σημάδι. Επιπλέον, η ευκολία με την οποία δημοσιεύεται η ποίηση αποτελεί επίσης πρόκληση για τους συγγραφείς. «Θυμηθείτε: Η ικανότητα ενός συγγραφέα εκτιμάται πραγματικά μόνο αν είναι πραγματικά ταλαντούχος», είπε.

Ο Ντανγκ Χούι Τζιανγκ, 69 ετών, κατάγεται από το Ανόι. Κατατάχθηκε στον στρατό και πολέμησε στο πεδίο της μάχης του Νότου από το 1973. Αφού εγκατέλειψε τον στρατό, εργάστηκε στη δημοσιογραφία, εστιάζοντας στον πολιτισμό και τις τέχνες. Εκτός από τη συγγραφή ποίησης, γράφει και λογοτεχνική κριτική. Είναι μέλος του Συμβουλίου Ποίησης της Ένωσης Συγγραφέων του Βιετνάμ, για 8η θητεία. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου Α στον διαγωνισμό ποίησης 1998-2000 του εβδομαδιαίου περιοδικού Van Nghe . Ο Ντανγκ Χούι Τζιανγκ έχει δημοσιεύσει αρκετές ποιητικές συλλογές όπως " Δύο χέρια", "Στη γη", "Μέσα από την πόρτα", "Ζωή" και "Τάξη χωρίς τάξη".

Η ποιήτρια Νγκουγιέν Μπιν Φουόνγκ (δεξιά) προεδρεύει της συζήτησης στρογγυλής τραπέζης με θέμα «Από το θάρρος στην ταυτότητα ενός ποιητή».

Οι ομιλητές στη συζήτηση στρογγυλής τραπέζης ανέλυσαν τα στυλ και τις καλλιτεχνικές απόψεις πολλών εξέχουσων προσωπικοτήτων της βιετναμέζικης ποίησης, καταδεικνύοντας τη δύναμη του χαρακτήρα των ποιητών. Ο Dang Huy Giang θαύμαζε τον Tran Dan για την ακλόνητη επιδίωξη των καλλιτεχνικών του απόψεων, του τρόπου σκέψης και του στυλ γραφής του. Ο Che Lan Vien επέδειξε τη δύναμη του χαρακτήρα του «σκάβοντας βαθιά και έντονα» σε ένα πραγματικό φαινόμενο στον κόσμο της ποίησης. Επέκρινε τους ποιητές που δεν τολμούσαν να είναι ο εαυτός τους, που είχαν χάσει την πένα τους. Ο Che Lan Vien έγραψε:

"Ποιητές που γεννήθηκαν το έτος της Τίγρης"
Για άλλη μια φορά σκέφτηκα τον εαυτό μου σαν γάτα.
Έγλειψα το ψάρι από το πιάτο.
Και μάλιστα νιαούρισε!

Ο κριτικός λογοτεχνίας Pham Xuan Nguyen μίλησε για την ποιητική φωνή του Luu Quang Vu τη δεκαετία του 1970. Σύμφωνα με τον κ. Nguyen, προς το τέλος του πολέμου εναντίον των ΗΠΑ, η ποίηση του Luu Quang Vu έγινε πιο έντονη, πιο οδυνηρή, αγωνιώδης και γεμάτη με στοχασμούς για τη μοίρα του λαού και το πεπρωμένο της χώρας. Η τραγική του έμπνευση για τη χώρα και τον λαό της εκφράστηκε σε έργα όπως "Η Χώρα του Σαντού", "Βιετνάμ, Ω!", "Το Άτομο μαζί μου", "Άνεμος και Αγάπη Πνέουν στη Χώρα μου", "Κόκκινο Ποτάμι", "1954", "Kham Thien" και "Καλοκαιρινός Φάκελος 1972 ".

Σύμφωνα με τον ποιητή Nguyen Quang Hung, η ατομικότητα βοηθά κάθε συγγραφέα να ορίσει τη δική του πορεία και προσωπικότητα, διακρίνοντάς τον από τους άλλους. Αναφέρει το παράδειγμα του ποιητή Nguyen Quang Thieu, του οποίου το έργο, «Το Σπίτι στα 17 », επικρίθηκε επειδή ήταν δύσκολο για τους αναγνώστες να το κατανοήσουν και αποστασιοποιημένο από τη βιετναμέζικη γλώσσα και τον πολιτισμό όταν εκδόθηκε το 1990. Ωστόσο, αργότερα ριζωμένος βαθιά στην κουλτούρα του χωριού και ήξερε πώς να διαφοροποιεί τη γραφή του, καθιστώντας τις εικόνες από αυτήν συναρπαστικές και μυστηριώδεις.

Χα Θου

Σύνδεσμος πηγής: https://vnexpress.net/tho-ngay-nay-duoc-dang-de-dai-4714959.html