Η άνοιξη φτάνει σε στίχους ποίησης.

Κάθε άνοιξη, το περιοδικό Nha Trang δημοσιεύει τα τελευταία ανοιξιάτικα ποιήματα των μελών του. Ενώ η ποιητική έμπνευση, τα συναισθήματα και οι οπτικές για την «άνοιξη» στην ποίηση κάθε συγγραφέα μπορεί να διαφέρουν, όλα μοιράζονται ένα κοινό νήμα: τις ανεπαίσθητες αναταραχές της ψυχής του ποιητή, προσφέροντας στους λάτρεις της ποίησης στίχους και ομοιοκαταληξίες που εκφράζουν τα χρώματα και τα συναισθήματα της άνοιξης.

Αυτοί οι στίχοι είναι γεμάτοι συναίσθημα.

Έχω τη συνήθεια να διαβάζω τα ποιήματα που παρουσιάζονται στο πρώτο τεύχος του περιοδικού Nha Trang στις αρχές του έτους. Για μένα, τα ποιήματα για την άνοιξη και την παραδοσιακή Σεληνιακή Πρωτοχρονιά αποτελούν πηγή έμπνευσης. Στο πρώτο τεύχος της φετινής χρονιάς, συνάντησα λέξεις και εικόνες που προκαλούν μια αίσθηση λαχτάρας και νοσταλγίας κατά τη μετάβαση μεταξύ των εποχών, αναμεμειγμένη με ενθουσιασμό και ελπίδα για τη νέα χρονιά. Το ποίημα "Τέλη Δεκεμβρίου" του ποιητή Tran Chan Uy προκαλεί μια οδυνηρή νοσταλγία για την ανοιξιάτικη ατμόσφαιρα της πατρίδας του: "Τέλη Δεκεμβρίου, η ομίχλη σκιάζει το παλιό χωριό / Τα κίτρινα λουλούδια μουστάρδας φωνάζουν οδυνηρά σε όσους είναι μακριά / Περιμένεις τον Τετ ή κάποιον μακριά από το σπίτι; / Στην αποβάθρα των πορθμείων, ο βόρειος άνεμος περιμένει όσους περνούν..." Όσοι έχουν βιώσει τις μέρες του τέλους του χειμώνα και της αρχής της άνοιξης στο Βορρά, σίγουρα δεν θα ξεχάσουν τις χαρακτηριστικές εικόνες των χωραφιών με κίτρινη μουστάρδα. τη ψιχάλα και τον βόρειο άνεμο. Οι ήρεμες αποβάθρες στις όχθες του ποταμού ή οι πολύβουες σκηνές της αγοράς στην πηγή και την ακτογραμμή του ποταμού... Έπειτα, όταν φτάνει η άνοιξη και έρχεται η Τετ (Σεληνιακή Πρωτοχρονιά), τα χωριά σφύζουν από εορταστική ατμόσφαιρα. Νέοι άνδρες και γυναίκες ντύνονται με τα καλύτερα ρούχα τους για να βγουν έξω και να γιορτάσουν.

Ενδεικτική εικόνα.

Η ανάγνωση ανοιξιάτικων ποιημάτων αποτελεί επίσης μια ευκαιρία να εκτιμήσουμε την επιδέξια χρήση της γλώσσας από τους συγγραφείς. Οι ίδιες εικόνες και λέξεις, αλλά μέσα από το συναισθηματικό πρίσμα κάθε συγγραφέα, φέρνουν μοναδικά συναισθήματα στον αναγνώστη. Στο «Πρώτο Ποίημα της Άνοιξης», ο συγγραφέας Thai Ba Anh έγραψε: «Ατενίζω ονειρικά την άφιξη της άνοιξης / Τα πόδια μου περπατούν στις μύτες των ποδιών μου στο απαλό, δροσερό μονοπάτι / Παρακολουθώντας το φως του ήλιου να λάμπει στη λαμπερή δροσιά / Το χαμόγελό μου λάμπει σε όλο τον ανοιξιάτικο κήπο...» Γράφοντας επίσης για την ανοιξιάτικη βροχή, η οπτική γωνία του συγγραφέα Huynh Thanh Liem στο ποίημά του «Ανοιξιάτικη Βροχή» αποκαλύπτει μια ξεχωριστή ποιότητα: «Οι πρώτες ακτίνες του ηλιακού φωτός λάμπουν στα λουλούδια μουστάρδας / Η βροχή, από πότε, έχει βρέξει τα ρούχα μου νωρίς το πρωί / Τυλίγοντας λίγη ζεστασιά στα νυσταγμένα άνθη δαμασκηνιάς και ροδακινιάς / Κάνοντας την πρωινή δροσιά να πέφτει / Στάζει χαλαρά πάνω στα μπουμπούκια...» Εν τω μεταξύ, στην επτάλεξη και οκτώ στίχους, η συγγραφέας My Ngoc, στο ποίημά της «Άγαπη της Άνοιξης», έχει συμπυκνώσει την εικόνα και τα συναισθήματα της άνοιξης σε στίχους με μια σφιχτή δομή, εναρμονίζοντας την εικονοποιία και το συναίσθημα: «Η άνοιξη φτάνει, ζεσταίνοντας τον όμορφο ουρανό και τα λουλούδια / Το τοπίο γίνεται ακόμα πιο όμορφο και γοητευτικό / Τα χελιδόνια κυκλώνουν σε έναν χορό / Οι πεταλούδες φτερουγίζουν και μπλέκονται με τραγούδια / Πόσο χαρούμενα και Το να είσαι με τον κόσμο είναι ικανοποιητικό / Η ευτυχία ξεχειλίζει στη θάλασσα / Παίρνω την πένα μου για να γράψω ποίηση, ζεσταίνοντας την καρδιά μου / Η ανοιξιάτικη αγάπη αγκαλιάζει σφιχτά την αγάπη μου.

Για πολλούς συγγραφείς, η άνοιξη χρησιμεύει ως πρόσχημα για να εκφράσουν τα κρυμμένα, προσωπικά τους συναισθήματα: «Η άνοιξη είναι πάντα σαν ένα όμορφο κορίτσι / Τόσο ευγενικό, φρέσκο ​​και έξυπνο / Μόλις φτάσει η άνοιξη, τίποτα δεν μπορεί να την σταματήσει / Γιατί η άνοιξη – μια επίσημη υπόσχεση...» ( Χαιρετισμός της Άνοιξης , Phan Thanh Khuong)· «Επιστρέφω στους καταπράσινους λόφους / Άνοιξη στις μύτες των ποδιών στα αραιά κλαδιά ροδακινιάς / Τα πόδια μου περιπλανιούνται στο παλιό μονοπάτι / Μόλις βγήκες από τις χαμηλές μαρκίζες...» ( Χρώματα της Άνοιξης , Vo Hoang Nam)· «Έλα σε μένα, ο καιρός είναι δροσερός και τραγανός / Ψιχάλα πέφτει απαλά, καλωσορίζοντας την άνοιξη / Ένα μωβ πέπλο κρέμεται πάνω από την εξοχή, μια λαχτάρα / Τρυφερά βλαστάρια, δροσιά κολλημένη στα χρυσά άνθη βερίκοκου...» ( Καλωσορίζοντας την Άνοιξη Μαζί , Tran Tuan Hung)...

Αφοσιωμένοι στο Κόμμα και με πίστη στην πατρίδα.

Η εικόνα της άνοιξης λατρεύεται επίσης από τους συγγραφείς και συνδέεται με το Κόμμα και την αγάπη για τη χώρα. Η ποιήτρια Χοάνγκ Μπιτς Χα, στο ποίημά της «Το Κόμμα μας δίνει την άνοιξη», έγραψε βαθυστόχαστους στίχους: «Η άνοιξη φτάνει, η χώρα είναι στολισμένη με πολύχρωμα λουλούδια / Γιορτάζοντας την ένδοξη ενενηκοστή έκτη επέτειο του Κόμματος / Το βιετναμέζικο έθνος χαίρεται και είναι ενθουσιασμένο / Μπαίνοντας σε μια νέα εποχή, ανεβαίνοντας...» Αν και δεν εκφράζουν συναισθήματα τόσο άμεσα όσο η ποιήτρια Χοάνγκ Μπιτς Χα, οι στίχοι της συγγραφέως Χονγκ Νγκουγιέν στο ποίημα «Νέα Άνοιξη» μεταφέρουν έμμεσα αυτή την ιδέα απεικονίζοντας τις αλλαγές και την ανάπτυξη της χώρας: «Νέα άνοιξη αντηχεί σε όλη τη χώρα / Μακριοί δρόμοι συνδέουν βορρά και νότο / Χέρια ενωμένα χτίζουν όνειρα / Πιστές καρδιές στέλνουν χρυσή ηλιοφάνεια / Νέα άνοιξη προσφέρει φιλοδοξίες / Αλλαγές παντού / Η πατρίδα λάμπει πιο φωτεινά / Η πίστη παραμένει πάντα φωτεινή». Γράφοντας επίσης για το Κόμμα και την άνοιξη, ο συγγραφέας Φαμ Χονγκ Τσαν, στο ποίημά του «Χρώματα της Άνοιξης», εκφράζει ξεκάθαρα τη δική του υπερηφάνεια και την υπερηφάνεια του λαού: «Έχοντας βιώσει ενενήντα έξι ανοιξιάτικες περιόδους / Υπερήφανος για το Κόμμα για τον λαό, για μια ζωή / Το Κόμμα είναι πολιτισμένο, λάμπει έντονα / Αποκτά ανεξαρτησία και μια ζωή ελευθερίας...»

Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των ανοιξιάτικων ποιημάτων των ποιητών στο Khanh Hoa είναι η αγάπη για τη θάλασσα, τα νησιά Truong Sa και τους αξιωματικούς, τους στρατιώτες και τους ανθρώπους που εργάζονται και ζουν σε αυτό το φυλάκιο της Πατρίδας στην πρώτη γραμμή. Η ποιήτρια Duong Thanh Mai αποτυπώνει τη στιγμή που η Truong Sa καλωσορίζει την άνοιξη στο ποίημά της «Άνοιξη στο νησί Truong Sa» : «Το Truong Sa λάμπει με ανθισμένα λουλούδια / Λευκά σύννεφα παρασύρονται απαλά στον ουρανό / Ο αρωματικός καπνός του banh tet (βιετναμέζικες ρυζογκοφρέτες) γεμίζει τον αέρα / Νιώθω σαν η πατρίδα μου να είναι κάπου κοντά...» Η συγγραφέας Duy Hoan επίσης «στέλνει την άνοιξη στο νησί» με αυτούς τους στίχους: «Ανάμεσα στην απέραντη θάλασσα και τον ουρανό / Χρυσά άνθη βερίκοκου λικνίζονται στον άνεμο / Φρέσκα άνθη ροδακινιάς σαν λόγια αγάπης που πρέπει να εκφραστούν / Ρύζι, κρέας, πράσινα λαχανικά, αγγούρια, κολοκύθες / Και το άρωμα του καφέ των Κεντρικών Υψιπέδων μαζί με άγρια ​​φύλλα dong που η μητέρα στέλνει στο Lang Lieu...»

Καθώς φτάνει η άνοιξη, μέσα από τους στίχους ποιητών από το Khanh Hoa, οι αναγνώστες νιώθουν ξεκάθαρα την ευφορία της πίστης και το νέο κίνητρο. Αυτό είναι και το μήνυμα που μεταφέρουν οι ποιητές στους λάτρεις της ποίησης.

ΤΖΙΑΝΓΚ ΝΤΙΝ

Πηγή: https://baokhanhhoa.vn/van-hoa/202601/xuan-ve-tren-nhung-van-tho-be43656/