احیای مزارع گل داوودی پس از سیل.

مزارع گل داوودی در بخش تان توی، که برای سال نو قمری سال اسب در نظر گرفته شده بود، متروک مانده و غم سنگینی بر دل پرورش‌دهندگان گل سنگینی می‌کند. هر آنچه که آنها بیش از سه ماه کشت کرده بودند، توسط سیلاب از بین رفته است.

کشاورزان در تان توی پس از سیل، در حال رسیدگی به گل‌های داوودی خود برای عید تت (سال نو قمری) هستند.

بیش از ۴۳۰۰۰ گلدان گل داوودی آسیب دیدند.

بخش تان توی، با بیش از ۳۱۰۰ خانوار و بیش از ۱۱۵۰۰ نفر جمعیت، در اواخر اکتبر و اوایل نوامبر به شدت تحت تأثیر فاجعه طبیعی قرار گرفت. به طور خاص، بیش از ۸۰ درصد از منطقه کاشته شده با گل داوودی برای تت (سال نو قمری) در منطقه سابق توی تان، دچار سیل شد و منجر به از بین رفتن بیش از ۴۳۰۰۰ گلدان برای ۱۲۵ خانوار شد. این رقم نه تنها نشان دهنده خسارات اقتصادی است، بلکه غم و اندوه عمیق بسیاری از خانواده‌هایی را که در طول فصل پایان سال به کشت گل به عنوان معیشت اصلی خود متکی هستند، نشان می‌دهد.

به دنبال آقای ون دین خا، رئیس گروه محله ون دِ تونگ، ما به وضوح غم و اندوه مردم محلی را حس کردیم. در وسط مزارعی که زمانی سرسبز و خرم بودند، تنها ردیف‌هایی از گیاهان گلدانی باقی مانده‌اند که با گل و لای و آب لکه‌دار شده‌اند و بیشتر گیاهان به طرز غیرقابل جبرانی پژمرده شده‌اند.

آقای خا گفت که در منطقه مسکونی او، از ۴۷ خانواری که گل داوودی پرورش می‌دادند، ۴۵ خانوار به شدت دچار سیل شدند و نزدیک به ۱۵۰۰۰ گلدان آسیب دیدند. نه تنها گل‌ها، بلکه نزدیک به ۳۰۰۰ متر مربع سبزیجات نیز در اثر سیل آسیب دیدند. آقای خا گفت: «سیل تنها در عرض چند ساعت بالا آمد، زمانی برای واکنش وجود نداشت. پرورش‌دهندگان گل فقط می‌توانستند بایستند و تماشا کنند که آب بالا آمد و کل باغ‌هایشان را زیر آب برد.»

آقای ون باک تین، یک پرورش‌دهنده قدیمی گل در ون دِ تونگ، کنار گلدان‌های پژمرده گل داوودی‌اش ایستاده بود و با صدای گرفته‌ای می‌گفت: «سیل خیلی سریع بالا آمد و یک هفته کامل طول کشید. مهم نبود گلدان‌ها را چقدر بالا می‌آوردم، آب همچنان بالا می‌آمد. بیش از ۷۰۰ گلدان گل داوودی کاملاً خشک شدند. من و همسرم برای خرید بذر، کود، اجاره زمین و نصب برق پول قرض گرفتیم... که بالغ بر ده‌ها میلیون دونگ می‌شود. حالا همه چیز از دست رفته است.» برای بسیاری از خانوارها در تان توی، محصول گل تت نه تنها بزرگترین منبع درآمد سال است، بلکه پولی برای پرداخت بدهی‌ها، پوشش هزینه‌های زندگی و پرداخت هزینه تحصیل فرزندانشان نیز هست. یک محصول گل ناموفق به این معنی است که تمام خانواده منبع قابل توجهی از معیشت خود را از دست می‌دهند.

در منطقه مسکونی ون دِ ترونگ، صحنه به همان اندازه غم‌انگیز بود. گودال‌های کوچک آب هنوز به باغچه‌های گل چسبیده بودند و آقای و خانم فان کونگ تی با دقت گیاهان مرده را از بین بردند تا از شیوع بیماری به گلدان‌هایی که هنوز می‌توانستند نجات یابند، جلوگیری کنند. امسال، آقای تی ۱۱۰۰ گلدان گل داوودی کاشت و اگرچه آنها از قبل کاشته شده بودند، اما سیل آنقدر شدید بود که همه آنها زیر آب ماندند. آقای تی با ناراحتی گفت: «در حال حاضر، بیش از ۲۰۰ گلدان را به طور کامل از دست داده‌ام. تمام تلاشم را می‌کنم تا از بقیه مراقبت کنم تا هر چه می‌توانم را نجات دهم.»

«تا وقتی هنوز آب هست، به تلاش ادامه می‌دهیم.»

به محض فروکش کردن سیل، روستاییان به مزارع هجوم آوردند. برخی داربست‌ها را بازسازی کردند، برخی خاک را عوض کردند، برخی محرک‌های ریشه پاشیدند و برخی دیگر هر گلدان را برای خشک شدن بلند کردند. شب‌ها، چراغ‌ها مانند رگه‌های کوچکی از نور در تاریکی مرطوب، مزارع را روشن می‌کردند. همه امیدوار بودند که تا حد امکان گل‌های داوودی را نجات دهند. اما این امید ضعیف بود، زیرا بیشتر گیاهان به دلیل ماندن طولانی مدت در آب، ریشه‌های پوسیده داشتند. برخی از گلدان‌ها فقط با یک لمس کوچک برگ‌های خود را می‌ریختند و تمام ریشه‌های آنها سیاه شده بود.

با وجود خستگی مفرط، هیچ‌کس تسلیم نشد. روستاییان روحیه‌ای مقاوم و سخت‌کوش را حفظ کردند. برخی با دقت برگ‌های پژمرده را چیدند، برخی دیگر خاک را جایگزین کردند و برخی دیگر به تک تک نهال‌های باقی‌مانده رسیدگی کردند و به کورسوی امیدی چنگ زدند. آنها می‌دانستند که مهم نیست چقدر تلاش کنند، محصول گل تت امسال احتمالاً انتظارات آنها را برآورده نخواهد کرد. اما اگر تسلیم شوند، همه چیز را از دست خواهند داد.

با قدم زدن در مزارع سیل‌زده، به راحتی می‌توان افرادی را دید که گلدان‌های ظریف گل را حمل می‌کنند، گویی از شکستن آنها می‌ترسند، یا جوانانی که در حالی که گل‌ها را پاک می‌کنند، برای حمایت از گیاهان و جلوگیری از افتادن آنها، میخ‌هایی را به آنها اضافه می‌کنند. برخی خانواده‌ها تمام اعضای خود را برای کمک بسیج می‌کنند، بزرگسالان کارهای سنگین را انجام می‌دهند و جوان‌ترها برگ‌ها را می‌چینند و با دقت گیاهان را آبیاری می‌کنند تا گل و لای را بشویند. آنها در حین گپ زدن، هنوز در مورد تت (سال نو ویتنامی) و امیدهایی که ممکن است در آینده در انتظارشان باشد صحبت می‌کنند.

آقای تران ترونگ، نایب رئیس کمیته مردمی بخش، گفت: مقامات محلی به سرعت در حال جمع‌آوری آمار خسارات و هماهنگی با سازمان‌ها برای بسیج حمایت در زمینه بذر، کود و راهنمایی‌های فنی برای احیای گل‌ها پس از سیل بوده‌اند. آقای ترونگ گفت: «ما در تلاشیم تا در اسرع وقت به مردم کمک کنیم تا تولید را تثبیت کنند، هرچند می‌دانیم که این بار خسارات بسیار زیاد است. ما نه تنها در تلاشیم تا عرضه گل داوودی را برای تت (سال نو قمری) احیا کنیم، بلکه به مردم کمک می‌کنیم تا بهبود یابند و برای فصل‌های آینده آماده شوند.»

سال نو قمری نزدیک است، اما در بسیاری از باغچه‌های گل، شکوفه‌های زرد پر جنب و جوش ممکن است امسال طبق برنامه شکوفا نشوند. مردم تان توی هنوز با جدیت از گلدان‌های گل باقی مانده مراقبت می‌کنند، نه تنها برای نجات بخشی از زحماتشان، بلکه برای حفظ یک هنر سنتی و این باور که پس از سختی‌ها، فصل گل زیباتری را خلق خواهند کرد.

متن و عکس‌ها: تریو هیپ

منبع: https://huengaynay.vn/kinh-te/khoi-phuc-nhung-canh-dong-hoa-cuc-sau-lu-160167.html