بافندگان فرهنگی ویتنامی

لباس سنتی ویتنامی áo nhật bình، نمایشنامه های نمادین مربوط به دوران گذشته مانند San Hậu، Sân khấu về khuya، Lá sầu riêng، áo dài، و کلاه های مخروطی شکل... منابع بی پایان الهام و الهام برای Li'shàngh هستند. 100 رشته از سری نقاشی ویتنام.

سان هائو و طبل می لین

این مجموعه نقاشی‌ها، ۱۰۰ برداشت شخصی از فرهنگ ویتنام را به تصویر می‌کشد.

هنرمند لین لونگ، به همراه دانشجویش دائو مین تو، با شروع از خوداندیشی در مورد درک خود از فرهنگ کشورش در دوران تحصیل در خارج از کشور، تصمیم گرفتند پروژه تصویرسازی «صد رشته از ویتنام» را با هدف کاوش و بهبود دانش خود و گسترش ارزش‌های فرهنگی ویتنام به افراد بیشتر انجام دهند.

من در مورد فرهنگ ویتنامی چه می‌دانم؟

لین لونگ در تعاملاتش با دوستان بین‌المللی، هنگام معرفی ویتنام، غریزی از آئو دای (لباس سنتی ویتنامی)، کلاه مخروطی، غذاها ، مناظر یا گاهی حتی هنر نمایش عروسکی روی آب نام می‌برد.

«متوجه شدم که هنوز واقعاً چیز زیادی در مورد فرهنگ کشورم نمی‌دانم، زیرا چیزهای شگفت‌انگیز بسیار دیگری وجود دارد که باید به اشتراک بگذارم و گسترش دهم. بنابراین تصمیم گرفتم از آگوست گذشته شروع به تحقیق و ایده‌پردازی برای هر نقاشی کنم.»

«صد رشته ویتنام» ترجیح می‌دهد خود را از طریق برداشت‌های شخصی بیان کند.

برای لین لونگ، نقاشی کاغذ نذری خاطره‌ای از دوران کودکی است: «در هر تعطیلات تت، معمولاً بچه‌ها وظیفه سوزاندن کاغذ نذری و عود را داشتند، بنابراین من تحت تأثیر رنگ و حرکت شعله آن قرار گرفته‌ام.»

یا مثلاً نقاشی «دن دی» (نوعی ساز زهی ویتنامی) برداشتی از یک ساز موسیقی کاملاً ویتنامی است که لینه تنها به لطف این پروژه با آن آشنا شد. نقاشی «دوی چاپستیک» (یک جفت چوب غذاخوری) برداشت کودکان خردسال را در حالی که شروع به یادگیری غذا خوردن با چوب غذاخوری می‌کنند، به تصویر می‌کشد.

لین گفت: «برای نقاشی آئو دای، دو لباس نامرئی آئو دای کشیدم تا اگر دوستان بین‌المللی پرسیدند، بتوانم بگویم وقتی به ویتنام بیایید، هر جا که بروید آئو دای را خواهید دید، بنابراین آنها را در نقاشی نیاوردم.»

لین با انتخاب خلق مجموعه‌ای از نقاشی‌ها بر اساس برداشت‌های شخصی، امیدوار است تجربیات و افکار خود در مورد فرهنگ را به اشتراک بگذارد.

به گفته‌ی او، این رویکرد به نقاشی‌ها شخصیتی منحصر به فرد می‌بخشد و در عین حال چالش‌های بیشتری را برای هنرمند ایجاد می‌کند: «در نقاشی «به سوی او»، به جای اینکه فقط چهره‌های آشنای «به سوی او» را به تصویر بکشم، بر نمایش دستان صنعتگران تمرکز کردم. زیرا از کودکی به یاد دارم که دستان صنعتگران را می‌دیدم که بسیار چابک حرکت می‌کردند، انگار که می‌رقصیدند.»

دن دِ (نوعی ساز زهی ویتنامی) و سیاه شدن دندان‌ها

روایت داستان‌های فرهنگی از طریق پروژه‌های هنری.

در «صد رشته از ویتنام» ، ده نقاشی وجود دارد که به تصویرسازی نمایشنامه‌های معمول تئاتر ویتنام جنوبی مانند سان هائو، تئاتر آخر شب، برگ دوریان، نیم عمر عطر و پودر اختصاص داده شده‌اند ...

لین کار خود را بر اساس تحقیقاتی که هنگام نوشتن کتابی در این زمینه جمع‌آوری کرده بود، انجام داد. او همچنین از برنامه «نمایش و هنر» الهام گرفت، به ویژه از نقل قولی از هنرمندان: «من تعجب می‌کنم که آیا کسی در آینده هنرمندان ارشد را به یاد خواهد آورد...»

آئو دای و دا کو هوای لانگ

«من قبلاً نزدیک به چهار سال را صرف تحقیق، تصویرسازی و انتشار کتابی درباره عروسک‌های آبی کردم. تنها پس از اتمام کتاب متوجه شدم که تحقیق و تصویرسازی نسبتاً کامل عروسک‌های آبی این همه زمان برده است. پس چگونه یک هنرمند می‌تواند تنها در یک یا دو هفته اثری با موضوع فرهنگی ویتنام خلق کند؟»

لین توضیح داد: «این فکر به من کمک کرد تا بفهمم که ایجاد منابع و یک سیستم دانش از طریق پروژه‌های هنری‌ام بزرگترین کمکی است که می‌توانم به فرهنگ ویتنامی بکنم.»

ارجاع به منابع همچنین به هنرمندان کمک می‌کند تا بین خلاقیت و دقت اطلاعاتی تعادل برقرار کنند.

«برای مثال، در نقاشی «آئو نات بین»، پس از تحقیق و فهمیدن اینکه هر طرح روی ردا نشان دهنده یک رتبه یا شخصیت خاص است، مجبور شدم طرح‌های روی ردا را تنظیم کنم و همزمان در مقدمه نقاشی ذکر کنم که این کار تضمین می‌کند که نقاشی شبیه هیچ شخصیت خاصی نباشد و در عین حال مفهوم هنری آن حفظ شود.»

صحنه آخر شب و برگ‌های دوریان

به او و چاپستیک

هدایای کاغذی و لباس‌های سنتی ویتنامی

شعری درباره زین و نیمه عمر عطر و پودر.

لین لونگ، هنرمند آزاد در سایگون، کتاب « قصه‌گویی روی آب » را منتشر کرده است که روایتگر سیر ارتباط مردم ویتنام با نمایش عروسکی آبی در طول نزدیک به ۱۰۰۰ سال گذشته است. او همچنین از بنیانگذاران پروژه «از گوش تا چشم» است ، پروژه‌ای پیشگام که از افراد کم‌بینا برای تماشای نمایش‌ها به صورت زنده روی صحنه حمایت می‌کند.

لین گفت که قصد دارد نمایشگاهی برگزار کند و کتابی دوزبانه برای پروژه «صد نخ ویتنام» منتشر کند : «هدف بلندمدت من تبدیل این کتاب به یک اپلیکیشن موبایل است. بر اساس تجربه اولیه‌ام با این پروژه، می‌خواهم راحت‌ترین اپلیکیشن ممکن را در اختیار دانشجویان بین‌المللی قرار دهم تا فرهنگ این کشور را به دوستان بین‌المللی‌شان معرفی کنند.»

هو لام

منبع: https://tuoitre.vn/nhung-nguoi-det-van-hoa-viet-20250821092836292.htm