کشف یک «کهکشان پنهان» در کهکشان راه شیری

کهکشان راه شیری در طول میلیاردها سال شکل‌گیری خود، آنطور که تصویر آشنایی که امروزه می‌بینیم نشان می‌دهد، یک کهکشان ایستا نبوده است.

ستاره‌شناسان مدت‌هاست بر این باورند که کهکشان ما با جذب و ادغام با کهکشان‌های کوچک‌تر اطرافش، بزرگ‌تر شده است.

اکنون، یک مطالعه جدید شواهد روشنی از یک «کهکشان پنهان» در اعماق کهکشان راه شیری، بقایای یک کهکشان کوتوله که در جهان اولیه بلعیده شده است، آشکار کرده است.

محققان حدس می‌زنند که کهکشان راه شیری ممکن است در دوران اوج خود، کهکشان‌های کوچک‌تر را بلعیده باشد. تصویر: wowinside – stock.adobe.com

این کشف که در مجله علمی Monthly Notices of the Royal Astronomical Society منتشر شده است، اطلاعات بیشتری در مورد تکامل خشونت‌آمیز کهکشان‌ها در جهان جوان ارائه می‌دهد.

محققان این کهکشان باستانی را «لوکی» می‌نامند، برگرفته از نام خدای حیله‌گر در اساطیر اسکاندیناوی. فرضیه این است که لوکی زمانی یک کهکشان کوتوله جداگانه با میلیاردها ستاره منفرد بوده است، پیش از آنکه میلیاردها سال پیش به طور کامل توسط کهکشان راه شیری جذب شود.

به عبارت دیگر، درون کهکشان ما امروز، ممکن است بقایایی از یک کهکشان دیگر، مانند عروسک‌های تودرتوی روسی در مقیاس کیهانی، وجود داشته باشد.

بقایای به جا مانده پس از «ضیافت» کهکشانی.

به گفته دانشمندان، در مراحل اولیه کیهان، کهکشان‌های بزرگی مانند راه شیری به اندازه عظیم فعلی خود نرسیده‌اند. آنها به تدریج از طریق برخورد و ادغام با کهکشان‌های کوچکتر رشد کرده‌اند.

اعتقاد بر این است که لوکی یک کهکشان کوتوله است، نوعی کهکشان که بسیار کوچکتر از کهکشان‌های بالغ است. با وجود داشتن میلیاردها ستاره، در مقایسه با کهکشان راه شیری که شامل صدها میلیارد ستاره است، هنوز تنها یک "نسخه مینیاتوری" است.

ردپاهای مولکولی عجیب، سرنخ‌هایی از حیات فرازمینی را آشکار می‌کنند.

برای شناسایی ردپای لوکی، تیم تحقیقاتی 20 ستاره کم فلز واقع در صفحه کهکشانی، ناحیه‌ای دیسک مانند که بیشتر ستاره‌های کهکشان راه شیری در آن متمرکز شده‌اند، را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند.

ستارگان کم‌فلز برای اخترشناسی مدرن اهمیت ویژه‌ای دارند، زیرا در مراحل بسیار اولیه‌ی کیهان شکل گرفته‌اند.

ترکیب شیمیایی آنها تقریباً میلیاردها سال دست نخورده باقی مانده است، دقیقاً مانند "DNA شیمیایی" که محیطی را که در آن سرچشمه گرفته‌اند، حفظ می‌کند.

محققان هنگام تجزیه و تحلیل مدارها و ترکیب این ستاره‌ها، دریافتند که آنها با سایر ستاره‌های کم فلز در کهکشان راه شیری تفاوت قابل توجهی دارند. این نشان می‌دهد که ممکن است آنها در اینجا متولد نشده باشند.

سرنخ‌هایی از انفجارهای ابرنواختری باستانی

چیزی که بیش از همه توجه تیم تحقیقاتی را به خود جلب کرد این بود که این ستاره‌ها نشانه‌هایی از رویدادهای کیهانی شدید مانند ابرنواخترها و برخورد ستاره‌های نوترونی را داشتند، انفجارهایی که قادر به ایجاد عناصر سنگین در جهان هستند.

با این حال، به طور غیرمعمول، آنها هیچ مدرکی مربوط به کوتوله‌های سفید نشان نمی‌دهند. اینها بقایایی هستند که پس از اتمام سوخت ستاره‌هایی با اندازه مشابه خورشید و از دست دادن لایه‌های بیرونی خود، باقی می‌مانند.

به طور معمول، تشکیل ستاره‌های کوتوله سفید میلیاردها سال طول می‌کشد. فقدان هرگونه اثری از آنها، دانشمندان را به این گمانه‌زنی سوق داده است که لوکی ممکن است کهکشانی بوده باشد که برای مدت بسیار کوتاهی وجود داشته و سپس به طور کامل توسط کهکشان راه شیری بلعیده شده است.

به عبارت دیگر، لوکی ممکن است خیلی زود در تاریخ کیهان «از بین رفته باشد»، قبل از اینکه نسل‌های قدیمی‌تر ستاره‌ها زمان کافی برای تبدیل شدن به کوتوله‌های سفید را داشته باشند.

محققان این فرآیند را به عنوان ادغام «بلوک‌های سازنده اولیه» کهکشان در مراحل اولیه جهان توصیف می‌کنند که ماده ستاره‌ای، گاز و ماده تاریک را به درون کهکشان جوان در حال توسعه پراکنده می‌کند.

رمزگشایی روشی جدید برای جستجوی حیات فرازمینی: نقطه عطفی که تاریخ نجوم را تغییر خواهد داد؟

تاریخچه خشونت در کهکشان راه شیری آشکار شد.

کشف لوکی نه تنها به رمزگشایی از تاریخ شکل‌گیری کهکشان راه شیری کمک می‌کند، بلکه شواهد بیشتری برای مدل‌های مدرن تکامل کهکشانی نیز فراهم می‌کند.

طبق این مدل، کهکشان‌های بزرگ به یکباره ظاهر نمی‌شوند، بلکه از طریق ادغام‌های بی‌شماری که میلیاردها سال طول می‌کشد، تشکیل می‌شوند.

ستاره‌شناسان مدت‌هاست می‌دانند که کهکشان راه شیری در گذشته کهکشان‌های کوچک بسیاری را "بلعیده" است.

با این حال، کشف آثار شیمیایی و مسیر خاص لوکی، این نظریه را به شدت تقویت می‌کند.

همچنین نشان داد که جهان باستان بسیار آشفته‌تر از آن چیزی بود که قبلاً تصور می‌شد. کهکشان‌ها دائماً در حال برخورد، ادغام و بازسازی بودند و منظومه‌های ستاره‌ای عظیمی را که امروزه وجود دارند، ایجاد می‌کردند.

با این حال، دانشمندان تأکید می‌کنند که شواهد فعلی هنوز محدود است. نمونه مورد مطالعه تنها شامل ۲۰ ستاره است که تعداد نسبتاً کمی برای تأیید کامل وجود لوکی یا بازسازی ساختار اصلی این کهکشان است.

در آینده، تلسکوپ‌های نسل بعدی و پایگاه‌های داده ستاره‌ای بزرگتر ممکن است به ستاره‌شناسان کمک کنند تا اندازه، شکل و تاریخچه لوکی را به طور دقیق تعیین کنند.

اگر این موضوع تأیید شود، لوکی به یکی از مهم‌ترین «فسیل‌های کهکشانی» کشف‌شده در کهکشان راه شیری تبدیل خواهد شد، یادآوری اینکه کهکشانی که ما در آن زندگی می‌کنیم در واقع از برخوردها و ادغام‌های بی‌شماری در طول تاریخ کیهان تشکیل شده است.

(طبق گزارش نیویورک پست، لایو ساینس)

استخراج سیارک‌ها: پیشرفتی برای رویای زندگی در مریخ. سیارک‌ها می‌توانند به یک «معدن منابع استراتژیک» برای اولین تمدن بین سیاره‌ای بشریت تبدیل شوند.

منبع: https://vietnamnet.vn/phat-hien-thien-ha-an-ben-trong-ngan-ha-2519208.html