روابط چین و آلمان در طول دهه گذشته کاملاً خوب بوده است. رشد سریع اقتصادی چین و تقاضای آن برای خودروها و فناوری آلمانی، رشد اقتصاد شماره یک اروپا را تقویت کرده است. سال ۲۰۲۲ هفتمین سال متوالی بود که چین با ارزش کالاهای مبادله شده حدود ۳۰۰ میلیارد یورو، جایگاه بزرگترین شریک تجاری آلمان را در اختیار داشت. بیش از ۵۰۰۰ شرکت آلمانی با ۱.۱ میلیون کارمند در این کشور شرق آسیا فعالیت میکنند. اقتصاد آلمان از نیروی کار ارزان، مواد اولیه فراوان و بازار داخلی عظیم شریک خود سود زیادی میبرد.
در این زمینه، جای تعجب نیست که هر دو طرف در بحبوحه مشکلات اقتصادی جهانی، یکدیگر را در موقعیت استراتژیک در فرآیند توسعه خود قرار میدهند. این اهمیت بیش از هر چیز با اولین سفر خارجی لی کیانگ، نخست وزیر جدید چین، نشان داده شده است. اظهارات رهبران هر دو کشور نیز نشان دهنده نیاز به روابط نزدیکتر است.
لی چیانگ، نخست وزیر چین، اظهار داشت که جهان در مرحله جدیدی از تغییر است و حفظ دوستی سنتی دوجانبه چین و آلمان ضروری است. لی چیانگ، نخست وزیر، در دیدار با صاحبان مشاغل برجسته آلمانی تأکید کرد: «عدم همکاری بزرگترین خطر و عدم توسعه بزرگترین ناامنی است.» از سوی دیگر، اولاف شولتز، صدراعظم آلمان، از این دیدار استقبال کرد و بر اهمیت هفتمین دور از رایزنیهای دولتی بین آلمان و چین با موضوع «با هم برای اقدام پایدار» تأکید کرد، فعالیتی که برلین فقط با شرکای بسیار نزدیک انجام میدهد.
ناظران معتقدند که چین علاوه بر تلاش برای تقویت همکاری، میخواهد با آلمان برای غلبه بر اختلافات در یک محیط جهانی بیثبات نیز همکاری کند. با توجه به افزایش موانعی که بر روابط دوجانبه تأثیر میگذارند، درک متقابل در این برهه از زمان بسیار مهم است. این موانع شامل روابط پرتنش بین چین و ایالات متحده، تمایل اتحادیه اروپا برای کاهش وابستگی اقتصادی خود به چین و تأثیر درگیری در اوکراین میشود. با توجه به استراتژی پیشنهادی کمیسیون اروپا برای کنترل سرمایهگذاری و صادرات به چین، نظر برلین در اطمینان از اینکه اتحادیه اروپا در تصمیمات خود در مورد روابط تجاری زیادهروی نکند، بسیار مهم خواهد بود.
آلمان، مانند چندین کشور اروپایی دیگر، امیدوار است که چین به عنوان سدی در برابر خطرات احتمالی ناشی از سیاستهای اخیر ایالات متحده عمل کند. سوءاستفاده واشنگتن از کمبود انرژی اروپا به دلیل درگیری روسیه و اوکراین برای صادرات گاز طبیعی مایع (LNG) با چهار برابر قیمت داخلی، برای آلمان "غیرقابل قبول" توصیف شده است. در همین حال، قانون کاهش تورم ایالات متحده (IRA)، اگرچه ظاهراً برای حمایت از صنایع داخلی در دوره اختلال در زنجیره تأمین در نظر گرفته شده است، اما در واقع حمایتگرایانه است و باعث میشود صنایع آلمان مزیت رقابتی خود را از دست بدهند.
با این حال، این آرزوها در حال حاضر با موانع متعددی روبرو هستند. در داخل، برلین به طور فزایندهای نسبت به ادغامها و تملکهایی که توسط شرکتهای پیشرو چینی با مشاغل متعدد آلمانی انجام میشود، محتاط است. این امر با نگرانیهایی در مورد نشت فناوری و حق ثبت اختراعات همراه است. علاوه بر این، ارتقای همکاری با چین در این زمان مستلزم مانور ماهرانه صدراعظم آلمان، اولاف شولتز، برای ایجاد تعادل در روابط با متحدان در گروه هفت (G7) کشورهای صنعتی: کانادا، فرانسه، ایتالیا، ژاپن، انگلستان و ایالات متحده است. از سوی دیگر، پکن مدتهاست که از دیدگاههای برلین در مورد درگیری در اوکراین و همچنین در مورد مسئله تایوان انتقاد کرده است.
صرف نظر از این، روند حرکت به سمت یک رابطه سودمند متقابل بین آلمان و چین آشکار و مسلماً اجتنابناپذیر است. برخی دیدگاههای متفاوت مطمئناً نمیتوانند مانع از جستجوی فرصتهای همکاری توسط هر دو طرف شوند. در این زمینه، سفر نخست وزیر چین به وضوح فرصتی ارزشمند برای هر دو طرف است تا با هم بنشینند، جهتگیری را تعریف کنند و گامهای مناسبی را برای آینده تعیین کنند.
منبع
نظر (0)