آهنگ محلی سین‌ها در مورد بهار

در ژانویه، زمانی که نسیم بهاری هنوز کمی خنک است، عطر شراب بهاری هنوز در خانه‌های چوبی باقی می‌ماند؛ صدای آهنگ‌های محلی از جشنواره بهاری در سراسر روستاهای کائو لان طنین‌انداز می‌شود.

بسیاری از محلاتی که اقلیت‌های قومی کائو لان در آنها زندگی می‌کنند، باشگاه‌هایی را برای حفظ سنت خواندن سین کا (نوعی آهنگ فولکلور) تأسیس کرده‌اند.

آواز خواندن در جشنواره‌های بهاری معمولاً در طول روز، هنگام کار، انجام امور روزمره و در عروسی‌ها انجام می‌شود؛ این شامل موارد زیر است: آوازهای فراخوان (vèo ca)، آوازهای مقدماتی (sú�o ca) و آوازهای سوگند (mầng ca).

آوازهای فراخوان: این آوازها معمولاً در فضای باز خوانده می‌شوند. وقتی مردان و زنان جوان، ناآشنا با یکدیگر، یکدیگر را می‌بینند، به‌طور فعال آواز می‌خوانند تا یکدیگر را فراخوانند:

از او پرسید...

نمی‌دانم پیرزن است یا زن جوان.

اگر پیرزن بود، فقط با زیرکی یک قدم برمی‌داشت.

اگر خانم یک لحظه مکث کند...

یا:

امروز بیرون باهاش ​​آشنا شدم.

به پاهایش با آن کفش‌های کوچک و زیبا نگاه کنید.

می‌خواست متن آهنگ را از او بپرسد.

نمی‌دانم چه فکری می‌کند.

گروه زنان بلافاصله پاسخ داد:

هزاران مایل جاده با درختان کاج و سرو کاشته شده است.

هزاران مایل جاده غرق در گل

هزاران روستا و دهکده به جستجوی او آمدند.

می‌خوای دوباره مثل گل باهاش ​​جفت بشی؟

پس از رد و بدل کردن خوش و بش و درک متقابل، هر دو اعتراف کردند که مجرد هستند و هیچ پیشنهادی برای ازدواج دریافت نکرده‌اند. آنها در مسیر جشنواره به گفتگوی خود ادامه دادند، گاهی به صورت گروهی و گاهی فقط دو نفره آواز می‌خواندند.

سرودهای سنتی عاشقانه مردم کائو لان هنوز طنین‌انداز است و عشق آنها به زندگی، به دیگران و به هویت قومی‌شان را منعکس می‌کند.

آهنگ مقدماتی (یا آهنگ فولکلور)

این نوعی آوازخوانی گروهی بین گروهی از مردان و گروهی از زنان در یک خانه چوبی است. در روزهای بهار، وقتی مردان یا زنان جوان از روستاهای دیگر به دیدار می‌آیند، مردان و زنان جوان روستا از میزبان اجازه می‌گیرند تا با مهمانان «سینه کا» بخوانند.

همینطور که روی نردبان می‌رفتم، از صاحب مغازه پرسیدم.

ببخشید، میزبان، مهمان به خانه شما آمده است.

ببخشید، میزبان، مهمان‌ها کجا هستند؟

میشه به جای اون آهنگ های محلی بخونیم؟

وقتی مجری موافقت کرد، گروه خوانندگان مجری ابتکار عمل را به دست می‌گیرند و آهنگی را به عنوان دعوت می‌خوانند، با این نیت که طرف مقابل را تحریک کنند:

افرادی که آواز نمی‌خوانند یا اجرا نمی‌کنند، پیر می‌شوند.

اگر پول خرج نکنی، بالاخره تمام می‌شود.

هفده، هجده گل شکفته

بیست ساله، در اوج جوانی.

مشتری زن بلافاصله پاسخ داد:

در سی سالگی، گل‌ها شروع به پژمرده شدن می‌کنند.

اگه تو نخونی، کی بخونی؟

پس از ترانه‌های عامیانه، مجری و مهمان، زن و مرد، در واقع به سبک «تماس و پاسخ» - ترانه‌های عاشقانه و عاشقانه - می‌خواندند.

خواننده مرد ابتکار عمل را به دست می‌گیرد و اول آواز می‌خواند.

در منطقه نگوین سفلی، گیاه موسیر هشت برگ تولید می‌کند.

گیاه هشت برگی موسیر تشکیل شده است.

پدر و مادرم او را وقتی ۱۸ ساله بود به دنیا آوردند.

آدم تازه از ۱۸ سالگی شروع به قرار گذاشتن می‌کنه.

و سپس ادامه داد:

او باهوش و کاملاً تیزهوش است.

ازش بپرس عاشق شده یا نه.

اگر عشق را پیدا کند، برایش آرزوی خوشبختی می‌کنم.

اگر هنوز آن احساسات وجود ندارند، مرا سرزنش نکن.

زن پاسخ داد:

من به کسی احساس دارم و عاشقش شده‌ام.

با انداختن سبزیجات به داخل نهر، چاقو فرو می‌رود.

چاقویی که تا ته فرو رفت، من از قبل دارم.

چاقویی که روی سطح آب شناور است، عاری از هرگونه احساسی است.

پسر که به دروغ دختر مشکوک شده بود، حرفش را باور نکرد:

آیا او عاشق است یا نه؟

او پرسید که آیا عشق وجود دارد یا نه.

او به حاشیه روستا رفت تا به آواز توکاها گوش دهد.

آواز پرندگان به او می‌گوید که عاشق شده است.

آهنگ دخترک انگار داشت توضیح می‌داد:

دوست پسرم هنوز اینجا نیست عزیزم.

چاقو را به داخل نهر انداختند تا آیندگان شاهد آن باشند.

اگر چاقو شناور شد، پس تو سنگدل هستی.

چاقو تا ته عشق پاک ما فرو می رود.

مرد جوان به بهانه خواندن یک آهنگ شاد، احساسات دختر را آزمایش کرد:

آهنگ تبریک به خانم خانه.

شوهر خوب است، زن هم خوب است.

شوهر خوب است، زن هم خوب است.

این صفحه شامل پرتره ژو یینگتای است.

دخترک پاسخ داد:

درسته که من هنوز ازدواج نکردم.

کاش این جمله واقعاً خوب نبود.

کاش شوهرم خونه بود

چرا ما بی دلیل با هم به این مکان آمدیم؟

در برخی از آهنگ‌ها، پسر به ستایش دختر می‌پردازد:

این شعر در ستایش پدر و مادرش سروده شده است.

والدینش او را مانند گلی به دنیا آوردند.

والدینش او را به دنیا آوردند، گل نیلوفر آبی.

با بیرون رفتن از دروازه، تمام خانواده غرق در نور شدند.

دخترک پاسخ داد:

آهنگی برای آرزوی سلامتی برای پدر و مادرم.

پدر و مادرم مرا به دنیا آوردند، اما من یک گل زیبا نیستم.

پدر و مادرم مرا به دنیا آوردند، لیِن هوآ.

راهب شدن، ویرانی را برای تمام خانواده به ارمغان آورد.

آهنگ‌های محلی که در طول جشنواره بهاره خوانده می‌شوند، معمولاً در طول روز اجرا می‌شوند، در حالی که مردم کائو لان مشغول کار و زندگی روزمره خود هستند.

خواندن سوگند (mừng ca)

هر جشنی سرانجام به پایان می‌رسد. وقتی جشن‌ها به پایان می‌رسند، گروه‌هایی از مردان و زنان، یا مردان و زنان جوان، با هم سرودهای خداحافظی می‌خوانند و قول می‌دهند که دوباره در جشنواره‌ای دیگر یکدیگر را ملاقات کنند. اشعار این سرود سرشار از حسرت و نوستالژی است:

حتی با وجود اینکه شراب جلویم گذاشته شده، هنوز احساس غم می‌کنم.

کلی گوشت سر سفره هست، اما من نمی‌خورم.

حتی با برنج و چای، هنوز از آن خسته‌ام.

تا وقتی هنوز گرسنه‌اید، حرف‌های همدیگر را به خاطر بسپارید.

اشعار مانند یک وعده جسورانه هستند:

او او را ملاقات کرد، و سپس او او را ملاقات کرد.

مثل ماهی کپور که برکه‌ای بزرگ را پیدا می‌کند.

کپور برای خوردن گنج وارد برکه می‌شود.

ما همدیگر را دیدیم و تصمیم گرفتیم روی یک تخت بخوابیم.

آوازخوانی‌های عاشقانه در فصل بهار فرصت خوبی برای زنان و مردان جوان است تا یکدیگر را بشناسند و منجر به شکوفایی بسیاری از روابط عاشقانه شود. عشق بین زوج‌ها در این آوازها فوق‌العاده خالص و پرشور است، اما همچنین به وضوح سنت احترام به اخلاق را منعکس می‌کند. قبل از رفتن به آوازخوانی، باید از والدین خود اجازه گرفت. به محض رسیدن به روستا، باید تا زمانی که دروازه را صدا می‌زنند، آوازی خواند. اگر صاحبخانه موافقت کند که به آنها اجازه ورود دهد، باید آواز دیگری بخوانند و از میزبان اجازه بگیرند و آوازهایی برای تبریک به میزبان، بزرگان، والدین خواننده و مردان و زنان جوان روستا بخوانند... در نهایت، به خواننده تبریک و تحسین می‌گویند.

از طریق سنت آوازخوانی محلی، حتی اگر یک زوج عمیقاً عاشق هم باشند، باز هم باید قبل از ازدواج رضایت والدین هر دو طرف را کسب کنند. در پایان هر اجرا، ترانه‌های محلی وجود دارد که از مجری به خاطر فراهم کردن تمام شرایط لازم برای تکمیل اجرا قدردانی می‌کند.

بهار هنوز در سراسر روستاهای کائو لان تازه و پر جنب و جوش است. آهنگ‌های عاشقانه و دلنشین جشنواره بهاری هنوز طنین‌انداز است و عشق مردم کائو لان به زندگی، به همنوعان و به هویت قومی خود را منعکس می‌کند.

نگوک مای ( طبق «مطالعه اولیه ترانه‌های عامیانه گروه‌های قومی تای، سان دیو و کائو لان»، وزارت فرهنگ و اطلاعات توین کوانگ ، ۲۰۰۷ )

منبع: https://baotuyenquang.com.vn/van-hoa/du-lich/202603/tieng-sinh-ca-ngay-xuan-82b2f74/