ការនាំយកសៀវភៅវៀតណាមទៅកាន់ពិព័រណ៍សៀវភៅប៉េកាំង។

ដោយជឿជាក់ថា ប្រទេសវៀតណាមមានរឿងរ៉ាវដ៏ជ្រាលជ្រៅគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍មនុស្សជាតិ លោកបណ្ឌិត ង្វៀន ម៉ាញ ហ៊ុង និងបុគ្គលដទៃទៀតនៅក្នុងឧស្សាហកម្មបោះពុម្ពផ្សាយកំពុងណែនាំសៀវភៅវៀតណាមទៅកាន់ពិព័រណ៍សៀវភៅអន្តរជាតិ។

នៅពេលនិយាយអំពីពានរង្វាន់សៀវភៅសំខាន់ៗរបស់ ពិភពលោក មនុស្សជាច្រើនគិតភ្លាមៗអំពីរង្វាន់ណូបែលផ្នែកអក្សរសាស្ត្រ រង្វាន់ប៊ុកឃើរ រង្វាន់ប៊ុកឃើរអន្តរជាតិ រង្វាន់សៀវភៅជាតិ រង្វាន់សៀវភៅកុមារ រង្វាន់រចនាសៀវភៅ រង្វាន់បោះពុម្ពផ្សាយ និងពានរង្វាន់ដ៏មានកិត្យានុភាពជាច្រើនទៀត។

រាល់ពេលដែលអ្នកនិពន្ធមកពីប្រទេសអាស៊ីឈ្នះពានរង្វាន់ធំមួយ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍សប្បាយចិត្ត។ ប៉ុន្តែភាពរីករាយនោះតែងតែត្រូវបានអមដោយសំណួរមួយថា តើពេលណាជាវេនរបស់វៀតណាម?

នៅឆ្នាំ ២០១៦ អ្នកនិពន្ធជនជាតិកូរ៉េ Han Kang បានទទួលរង្វាន់ International Booker Prize សម្រាប់ប្រលោមលោករបស់នាងដែលមានចំណងជើងថា " The Vegetarian " ដែលត្រូវបានបកប្រែជាភាសាអង់គ្លេសដោយ Deborah Smith។ នៅឆ្នាំ ២០២៤ នាងបានបន្តទទួលបានរង្វាន់ណូបែលផ្នែកអក្សរសាស្ត្រ។ នេះមិនមែនគ្រាន់តែជាជ័យជម្នះសម្រាប់ Han Kang តែម្នាក់ឯងនោះទេ។ វាគឺជាជ័យជម្នះសម្រាប់អក្សរសិល្ប៍កូរ៉េ សម្រាប់ការបកប្រែភាសាកូរ៉េ សម្រាប់ការបោះពុម្ពផ្សាយភាសាកូរ៉េ និងសម្រាប់យុទ្ធសាស្ត្រនៃការនាំយកវប្បធម៌កូរ៉េទៅកាន់ពិភពលោក។

នៅឆ្នាំ 2026 អ្នកនិពន្ធតៃវ៉ាន់ (ចិន) យ៉ាង សួងហ្ស៊ី បានទទួលរង្វាន់ Booker អន្តរជាតិសម្រាប់ *កំណត់ហេតុធ្វើដំណើរតៃវ៉ាន់* ដែលត្រូវបានបកប្រែជាភាសាអង់គ្លេសដោយ លីន ឃីង។ ជាថ្មីម្តងទៀត យើងឃើញយ៉ាងច្បាស់ថា ដើម្បីឱ្យស្នាដៃមួយអាចទៅដល់ទស្សនិកជនកាន់តែទូលំទូលាយ វាត្រូវការអ្នកនិពន្ធល្អ អ្នកបកប្រែដែលមានជំនាញ អ្នកបោះពុម្ពផ្សាយល្អ និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីទាំងមូលដែលដឹងពីរបៀបនាំយកសៀវភៅនេះទៅកាន់ទីផ្សារអន្តរជាតិ។

ពីមុន ពិភពលោកក៏បានផ្តល់កិត្តិយសដល់អ្នកនិពន្ធជាច្រើនមកពីប្រទេសដែលមិនមែនជាមជ្ឈមណ្ឌលបោះពុម្ពផ្សាយធំជាងគេនៅលើភពផែនដីផងដែរ។ លោក Ismail Kadare នៃប្រទេសអាល់បានីធ្លាប់បានទទួលរង្វាន់ Booker អន្តរជាតិ។ លោក László Krasznahorkai នៃប្រទេសហុងគ្រីក៏ទទួលបានការទទួលស្គាល់យ៉ាងទូលំទូលាយតាមរយៈពានរង្វាន់ធំៗផងដែរ។ ប្រទេសទាំងនេះមិនមានប្រជាជនច្រើនដូចប្រទេសចិន ទីផ្សារសៀវភៅដ៏ធំសម្បើមរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ឬគុណសម្បត្តិផ្នែកភាសាវិទ្យាសកលរបស់ចក្រភពអង់គ្លេសនោះទេ។ ប៉ុន្តែពួកគេមានស្នាដៃអក្សរសាស្ត្រ អ្នកបកប្រែ ការតស៊ូ និងយុទ្ធសាស្ត្រដើម្បីណែនាំអក្សរសាស្ត្រជាតិរបស់ពួកគេទៅកាន់ពិភពលោក។

ដូច្នេះចុះវៀតណាមវិញ?

ប្រទេសវៀតណាមមិនខ្វះរឿងរ៉ាវទេ។ យើងមានប្រវត្តិសាស្ត្ររាប់ពាន់ឆ្នាំ។ យើងមានសង្គ្រាម សន្តិភាព នវានុវត្តន៍ និងសមាហរណកម្ម។ យើងមានភូមិ ស្រុក កោះ ភ្នំ ព្រៃឈើ វប្បធម៌គ្រួសារ វប្បធម៌ខាងវិញ្ញាណ វប្បធម៌ភូមិ វប្បធម៌សហគ្រិនភាព និងវប្បធម៌អប់រំ ។

យើងមានអ្នកនិពន្ធដែលមានកម្លាំងចិត្តពីខាងក្នុង។ យើងមានសៀវភៅដែលអាចប៉ះពាល់ដល់ចិត្តអ្នកអានទូទាំងពិភពលោកយ៉ាងពិតប្រាកដ។

ប៉ុន្តែមានសំណួរជាក់ស្តែងមួយ៖ តើយើងបាននាំយកសៀវភៅទាំងនោះមកកាន់ពិភពលោកគ្រប់គ្រាន់ ជាប់លាប់ និងប្រកបដោយវិជ្ជាជីវៈគ្រប់គ្រាន់ហើយឬនៅ?

តាមគំនិតខ្ញុំ ទេ។

ពិព័រណ៍សៀវភៅប៉េកាំងឆ្នាំ ២០២៥ បានទាក់ទាញអ្នកអាន អ្នកបោះពុម្ពផ្សាយ និងក្រុមហ៊ុនសៀវភៅអន្តរជាតិមួយចំនួនធំ។ រូបថត៖ ស៊ីនហួរ។

ដើម្បីឈ្នះពានរង្វាន់អន្តរជាតិ សៀវភៅវៀតណាមត្រូវតែដាក់តាំងបង្ហាញនៅលើតុរបស់អ្នកកែសម្រួលអន្តរជាតិជាមុនសិន។ ដើម្បីទាក់ទាញអ្នកអានអន្តរជាតិ សៀវភៅវៀតណាមត្រូវតែបកប្រែទៅជាភាសាអន្តរជាតិជាមុនសិន។ ដើម្បីទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់អ្នកបោះពុម្ពផ្សាយអន្តរជាតិ គេត្រូវតែមាននរណាម្នាក់ដើម្បីណែនាំ ភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយ បញ្ចុះបញ្ចូល និងស្វែងរកឱកាសជាមុនសិន។

គ្មានផ្លូវកាត់ទេ គ្មានអព្ភូតហេតុទេ។ មានតែការតស៊ូប៉ុណ្ណោះ។

ខ្ញុំបានចូលរួមពិព័រណ៍សៀវភៅធំៗជាច្រើននៅជុំវិញពិភពលោក។ ខ្ញុំចូលរួមពិព័រណ៍សៀវភៅហ្វ្រែងហ្វើតស្ទើរតែរៀងរាល់ឆ្នាំ។ អស់រយៈពេលជាងមួយទសវត្សរ៍មកហើយ ខ្ញុំបានចូលរួមសន្និសីទ សិក្ខាសាលា និងព្រឹត្តិការណ៍បោះពុម្ពផ្សាយអន្តរជាតិ ហើយបានជួបអ្នកបោះពុម្ពផ្សាយ ភ្នាក់ងាររក្សាសិទ្ធិ អ្នកនិពន្ធ និងអ្នកបកប្រែជាច្រើន។

ខ្ញុំបានដឹងអ្វីមួយ៖ ប្រទេសដែលមានអ្នកនិពន្ធដែលឈ្នះពានរង្វាន់ធំៗ បាននាំមុខយើងរួចទៅហើយក្នុងការណែនាំសៀវភៅរបស់ពួកគេទៅកាន់ពិភពលោក។

ពួកគេចូលរួមពិព័រណ៍សៀវភៅជាប្រចាំ។ ពួកគេបង្កើតកាតាឡុករក្សាសិទ្ធិជាភាសាអង់គ្លេស។ ពួកគេមានការបកប្រែគំរូ។ ពួកគេមានប្រវត្តិរូបអ្នកនិពន្ធ។ ពួកគេមានតំណាងរក្សាសិទ្ធិ។ ពួកគេមានមូលនិធិគាំទ្រការបកប្រែ។ ពួកគេមានយុទ្ធសាស្ត្រទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិ។ ពួកគេមិនរង់ចាំរហូតដល់ពួកគេឈ្នះពានរង្វាន់ដើម្បីយកសៀវភៅរបស់ពួកគេទេ។ វាគឺដោយសារតែពួកគេបានយកសៀវភៅរបស់ពួកគេទៅពិព័រណ៍សៀវភៅអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយដែលពួកគេទីបំផុតបានទទួលពានរង្វាន់។

នេះជារឿងដែលយើងត្រូវប្រឈមមុខដោយផ្ទាល់។

ប្រសិនបើវៀតណាមចង់ឈ្នះពានរង្វាន់ Booker Prizes រង្វាន់ណូបែល ឬពានរង្វាន់សៀវភៅសំខាន់ៗផ្សេងទៀត វៀតណាមមិនអាចគ្រាន់តែស្ថិតនៅក្នុងព្រំដែនរបស់ខ្លួន ហើយរំពឹងថាពិភពលោកនឹងរកឃើញវាដោយខ្លួនឯងនោះទេ។

យើងត្រូវតែទៅ។ យើងត្រូវតែណែនាំខ្លួន។ យើងត្រូវតែគោះទ្វារ។ យើងត្រូវតែយកសៀវភៅវៀតណាមទៅកាន់ទីក្រុងហ្វ្រែងហ្វើត ទីក្រុងឡុងដ៍ ទីក្រុងបូឡូញ៉ា ទីក្រុងប៉េកាំង ទីក្រុងសេអ៊ូល ទីក្រុងតូក្យូ ទីក្រុងញូវយ៉ក ទីក្រុងតៃប៉ិ និងមជ្ឈមណ្ឌលបោះពុម្ពផ្សាយជាច្រើនទៀត។

ហើយនៅខែមិថុនានេះ ឱកាសដ៏ពិសេសមួយនឹងមកដល់។ ចាប់ពីថ្ងៃទី១៧ ដល់ថ្ងៃទី២១ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦ ពិព័រណ៍សៀវភៅអន្តរជាតិប៉េកាំងលើកទី៣២ នឹងត្រូវធ្វើឡើងនៅមជ្ឈមណ្ឌលសន្និបាតជាតិចិន ទីក្រុងប៉េកាំង។

នេះគឺជាពិព័រណ៍សៀវភៅអន្តរជាតិដ៏ធំបំផុតមួយនៅអាស៊ី ដែលគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដីប្រហែល 60,000 ម៉ែត្រការ៉េ និងមានអ្នកតាំងពិព័រណ៍ជាង 1,700 នាក់មកពីប្រទេសជាច្រើនជុំវិញពិភពលោក។

សមាជិកបួននាក់នៃក្រុមហ៊ុនបោះពុម្ពផ្សាយថៃហាបានត្រៀមខ្លួនរួចរាល់ហើយដើម្បីចេញដំណើរ។ យើងមិនមែនគ្រាន់តែមកលេងទេ។ មិនមែនគ្រាន់តែដើម្បីរៀនសូត្រទេ។ មិនមែនគ្រាន់តែដើម្បីជួបមិត្តភក្តិបោះពុម្ពផ្សាយអន្តរជាតិនោះទេ។ យើងទៅជាមួយនឹងគោលបំណងជាក់លាក់មួយ៖ ដើម្បីណែនាំសៀវភៅវៀតណាម។ ដើម្បីណែនាំអ្នកនិពន្ធវៀតណាម។ ដើម្បីណែនាំកម្មសិទ្ធិបញ្ញាវៀតណាម។ ដើម្បីណែនាំវប្បធម៌វៀតណាម។

ខ្ញុំសង្ឃឹមយ៉ាងស្មោះស្ម័គ្រថា អ្នកនិពន្ធវៀតណាមយល់ថា សៀវភៅដែលចង់ទៅឆ្ងាយត្រូវចាប់ផ្តើមពីជំហានតូចៗបំផុត។

ការណែនាំសៀវភៅជាភាសាអង់គ្លេស។ ការបកប្រែគំរូ។ ប្រវត្តិរូបអ្នកនិពន្ធ។ កិច្ចប្រជុំជាមួយអ្នកបោះពុម្ពផ្សាយបរទេស។ អ៊ីមែលបន្ទាប់ពីការតាំងពិព័រណ៍សៀវភៅ។

ធ្វើម្តងទៀតម្តងទៀត។

ឱកាសតូចមួយនៅថ្ងៃនេះអាចក្លាយជាកិច្ចសន្យារក្សាសិទ្ធិនៅថ្ងៃស្អែក។ កិច្ចសន្យារក្សាសិទ្ធិនៅថ្ងៃស្អែកអាចក្លាយជាការបកប្រែដ៏ល្អ។ ការបកប្រែដ៏ល្អអាចនាំសៀវភៅវៀតណាមទៅកាន់អ្នកអានអន្តរជាតិ។

ហើយអ្នកណាទៅដឹង ថ្ងៃណាមួយស្នាដៃនោះអាចនឹងត្រូវបានតែងតាំងសម្រាប់ពានរង្វាន់ធំមួយ។

លោក Han Kang មិនបានបង្ហាញខ្លួននៅលើឆាក Booker និង Nobel ដោយចៃដន្យទេ។ លោក Yang Shuang-zi មិនបានបង្ហាញខ្លួននៅលើឆាក Booker អន្តរជាតិដោយចៃដន្យទេ។ អ្នកនិពន្ធហុងគ្រី អាល់បានី ប៉ូឡូញ ជប៉ុន និងកូរ៉េ មិនត្រូវបានគេស្គាល់ដោយចៃដន្យដល់ពិភពលោកទេ។

នៅពីក្រោយពួកគេគឺជាអ្នកបកប្រែ។ នៅពីក្រោយពួកគេគឺជាអ្នកបោះពុម្ពផ្សាយ។ នៅពីក្រោយពួកគេគឺជាប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ នៅពីក្រោយពួកគេគឺជារយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំនៃការនាំយកសៀវភៅទៅកាន់ពិភពលោកដោយស្ងៀមស្ងាត់។

បន្ទាប់មក វៀតណាមក៏គួរតែធ្វើដូចគ្នាដែរ។

គ្មានការត្អូញត្អែរ។ គ្មានការសង្ស័យលើខ្លួនឯង។ គ្មានការអន្ទះសារ។ មិនមែនគ្រាន់តែពាក្យសម្ដីទទេៗនោះទេ។ សកម្មភាពគឺជាគន្លឹះ។

ធ្វើការលើសៀវភៅនីមួយៗដោយឡែកពីគ្នា។ ធ្វើការលើការបកប្រែនីមួយៗដោយឡែកពីគ្នា។ ធ្វើការលើកាតាឡុកនីមួយៗដោយឡែកពីគ្នា។ ធ្វើការលើកិច្ចប្រជុំនីមួយៗដោយឡែកពីគ្នា។ ធ្វើការលើពិព័រណ៍សៀវភៅនីមួយៗដោយឡែកពីគ្នា។ ធ្វើការលើវាជារៀងរាល់ឆ្នាំ។

ខ្ញុំជឿជាក់ថា ប្រទេសវៀតណាមមានអ្នកនិពន្ធដែលសមនឹងទទួលបានអានដោយពិភពលោក។

ខ្ញុំជឿថា ប្រទេសវៀតណាមមានរឿងរ៉ាវដ៏ជ្រាលជ្រៅគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីធ្វើឲ្យមនុស្សជាតិចាប់អារម្មណ៍។

ខ្ញុំជឿថា សៀវភៅវៀតណាមអាចរកបាននៅលើធ្នើរសៀវភៅអន្តរជាតិ។

ប៉ុន្តែជំនឿនោះត្រូវតែប្រែក្លាយទៅជាសកម្មភាព។ នៅខែមិថុនានេះ គណៈប្រតិភូវៀតណាមដែលចូលរួមពិព័រណ៍សៀវភៅប៉េកាំងមានចំនួនច្រើន ហើយបាននាំយកសៀវភៅជាច្រើន!

យើងត្រូវការសៀវភៅវៀតណាម។ យើងត្រូវការអ្នកនិពន្ធវៀតណាម។ យើងត្រូវការសាត្រាស្លឹករឹតល្អៗ សៀវភៅដែលមានជម្រៅ អត្តសញ្ញាណ និងសមត្ថភាពក្នុងការសន្ទនាជាមួយពិភពលោក។ ប្រសិនបើអ្នកនិពន្ធមានស្នាដៃសមស្រប សូមភ្ជាប់ទំនាក់ទំនង។ ប្រសិនបើអ្នកបកប្រែអាចបកប្រែបានល្អ សូមសហការ។ ប្រសិនបើអ្នកបោះពុម្ពផ្សាយ អ្នកស្រាវជ្រាវ និងឥស្សរជនវប្បធម៌មានស្នាដៃដែលមានតម្លៃណែនាំ សូមចូលរួម។ យើងមិនទៅទីក្រុងប៉េកាំងសម្រាប់តែដំណើរកម្សាន្តនោះទេ។ យើងនឹងសាបព្រោះគ្រាប់ពូជ។ សាបព្រោះគ្រាប់ពូជសម្រាប់សិទ្ធិអ្នកនិពន្ធវៀតណាម។ សាបព្រោះគ្រាប់ពូជសម្រាប់អក្សរសិល្ប៍វៀតណាម។ សាបព្រោះគ្រាប់ពូជសម្រាប់ចំណេះដឹងវៀតណាម។ សាបព្រោះគ្រាប់ពូជសម្រាប់ថ្ងៃមួយដែលសៀវភៅវៀតណាមត្រូវបានគោរពដោយពិភពលោក។

ប្រទេសដទៃទៀតបានឈ្នះពានរង្វាន់ធំៗ ដោយសារតែពួកគេបាននាំយកសៀវភៅរបស់ពួកគេទៅកាន់ពិភពលោក។ ប្រសិនបើវៀតណាមចង់ឈ្នះពានរង្វាន់ធំៗ វៀតណាមក៏ត្រូវតែនាំយកសៀវភៅវៀតណាមទៅកាន់ពិភពលោកជាបន្តបន្ទាប់ផងដែរ។

គ្មានវិធីផ្សេងទៀតទេ។

ហើយយើងចាប់ផ្តើមឥឡូវនេះ។ ពីពិព័រណ៍សៀវភៅប៉េកាំងនៅខែមិថុនានេះ។ ពីសមាជិកទាំងបួននាក់នៃសៀវភៅ Thai Ha ដែលត្រៀមខ្លួនចេញដំណើរ។ ពីអ្នកនិពន្ធវៀតណាមម្នាក់ៗដែលមានរឿងរ៉ាវគួរឱ្យកត់សម្គាល់នៅក្នុងខ្លួន។ ពីសៀវភៅវៀតណាមនីមួយៗដែលកំពុងរង់ចាំឱកាសរបស់ខ្លួនដើម្បីទៅដល់ពិភពលោក។

បន្តទៅមុខ ហើយអ្នកនឹងទៅដល់ទីនោះ។ បន្តធ្វើ ហើយអ្នកនឹងទទួលបានលទ្ធផល។ ដោយមានការតស៊ូ និងការលះបង់ ប្រទេសវៀតណាមប្រាកដជានឹងឈ្នះពានរង្វាន់សៀវភៅអន្តរជាតិសំខាន់ៗ។

ប្រភព៖ https://znews.vn/mang-sach-viet-di-hoi-sach-bac-kinh-post1655988.html