ດຳລົງຊີວິດຄືກັບແມ່ນ້ຳ!

[ໂຄສະນາ_1]

ກ່າວຄຳປາໄສທີ່ກອງປະຊຸມສຳມະນາກ່ຽວກັບສາຍພົວພັນທີ່ກົມກຽວລະຫວ່າງບົດກະວີ ແລະ ດົນຕີ, ນັກປະພັນເພງ ຟ້າມມິງຕວນ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ ການເຊື່ອມຕໍ່ນີ້ມີມາເປັນເວລາຫຼາຍສັດຕະວັດແລ້ວ. ບົດກະວີ ແລະ ດົນຕີໄດ້ລວມເຂົ້າກັນຫຼາຍຄັ້ງ, ສ້າງຜົນງານຊິ້ນເອກຫຼາຍຢ່າງ, ແຕ່ຈຸດສູງສຸດຂອງການຮ່ວມມືນີ້ແມ່ນ "ຊິມໂຟນີ ເລກທີ 9" ຂອງ ເບໂທເວນ.

ຢູ່ຫວຽດນາມ, ບົດເພງຫຼາຍເພງຖືກດັດແປງເປັນບົດກະວີ, ໂດຍດັດແປງເນື້ອເພງຂອງບົດກະວີ, ເຊິ່ງສົ່ງຜົນໃຫ້ມີຜົນງານຫຼາຍຢ່າງທີ່ໄດ້ຮັບການຕອບຮັບຈາກສາທາລະນະຊົນ. ນັກປະພັນເພງ Pham Minh Tuan ຍັງໄດ້ດັດແປງບົດກະວີໃຫ້ເປັນດົນຕີ, ສ້າງເພງຕ່າງໆເຊັ່ນ: "ເມືອງແຫ່ງຄວາມຮັກແລະຄວາມຫຼົງໄຫຼ" (ບົດກະວີຂອງ Nguyen Nhat Anh), "ຮອຍຕີນຂ້າງໜ້າ" (ບົດກະວີຂອງ Ho Thi Ca), ແລະ "The Country" (ບົດກະວີຂອງ Ta Huu Yen). ລາວຍັງໄດ້ແຕ່ງເພງ "Aspiration," ເຊິ່ງດັດແປງມາຈາກບົດກະວີ "Thanks to the Party, I Know" ຂອງ Dang Viet Loi.

Nhạc sĩ Phạm Minh Tuấn: — ນັກປະພັນເພງ ຟ້າມມິງຕວນ, ຜູ້ປະພັນເພງ “ຄວາມມຸ່ງຫວັງ”.

"ໃນເພງ 'Aspiration,' ຂ້ອຍຂຽນວ່າ 'Live like a river,' ແຕ່ບາງຄັ້ງຂ້ອຍຍັງໄດ້ຍິນ ແລະ ເຫັນຄົນຮ້ອງເພງ ແລະ ຂຽນວ່າ 'Live like life.' ຂ້ອຍຄິດວ່າພວກເຮົາຕ້ອງລະມັດລະວັງ ແລະ ເຄົາລົບຄຳເວົ້າຂອງຜູ້ປະພັນ ເພາະວ່າແມ່ນແຕ່ເຄື່ອງໝາຍວັກຕອນ ຫຼື ຮອຍປາກກາພຽງອັນດຽວກໍສາມາດບິດເບືອນຄວາມໝາຍທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ໄດ້," ນັກປະພັນ Pham Minh Tuan ເວົ້າ.

ລາວໄດ້ເລົ່າເລື່ອງລາວການຄົ້ນຫາບົດກະວີທີ່ເໝາະສົມ ແລະ ນຳມາປະກອບເຂົ້າກັບດົນຕີ. ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງບົດກະວີ ແລະ ດົນຕີແມ່ນຄ້າຍຄືກັນ; ບົດກະວີທີ່ກະທັດຮັດ ແລະ ກະຕຸ້ນຄວາມຄິດທາງສິລະປະຫຼາຍເທົ່າໃດ, ດົນຕີ ກໍ່ມີທ່າແຮງທີ່ຈະພັດທະນາມັນໄດ້ຢ່າງເຕັມທີ່ຫຼາຍຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ.

ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຖ້າບົດກະວີເປັນແບບ cliché ແລະຂາດຮູບພາບ, ມັນຈະເປັນເລື່ອງຍາກສຳລັບນັກດົນຕີທີ່ຈະເຂົ້າຫາ ແລະ ກຳນົດມັນໃຫ້ເປັນດົນຕີ. ດັ່ງນັ້ນ, ເພື່ອໃຫ້ບົດກະວີ ແລະ ດົນຕີຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ, ຄວາມພະຍາຍາມຂອງທັງສອງຝ່າຍແມ່ນມີຄວາມຈຳເປັນເພື່ອສ້າງຜົນງານທີ່ດີເພື່ອຮັບໃຊ້ຜູ້ຊົມ.

ຕາມນັກຂຽນ ບິກ ຫງັນ, ປະທານສະມາຄົມນັກຂຽນນະຄອນໂຮ່ຈິມິນ, ນັບແຕ່ເພງທຳອິດທີ່ອອກສູ່ສາທາລະນະຊົນຈົນເຖິງບົດກະວີ, "Sunrise," ທີ່ແຕ່ງໂດຍນັກດົນຕີ ຫງວຽນຊວນຄວດ ໂດຍອີງໃສ່ບົດກະວີຂອງ The Lu (ບົດກະວີດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກລົງພິມໃນໜັງສືພິມ ຫງາຍນາຍ ໃນວັນທີ 31 ກໍລະກົດ 1938), ຈົນເຖິງປະຈຸບັນ, ມັນຍາກທີ່ຈະລວບລວມບັນຊີລາຍຊື່ຄົບຖ້ວນຂອງຈຳນວນເພງທີ່ໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນບົດກະວີ.

ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ເມື່ອເວົ້າເຖິງຄວາມເປັນກາງແລ້ວ, ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງບົດກະວີ ແລະ ດົນຕີຍັງມີຂໍ້ບົກຜ່ອງຫຼາຍຢ່າງທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບການປຶກສາຫາລືຢ່າງລະອຽດ. ຄວາມຄິດເຫັນທີ່ຂັດແຍ້ງກັນກ່ຽວກັບການລະບຸຊື່ຂອງນັກກະວີເມື່ອເຜີຍແຜ່ເພງໂດຍອີງໃສ່ບົດກະວີ, ໃນຂະນະທີ່ເບິ່ງຄືວ່າລະອຽດອ່ອນ, ຄວນແກ້ໄຂເພື່ອຫຼີກເວັ້ນຄວາມສຳພັນທີ່ເຄັ່ງຕຶງ ຫຼື ຄວາມບໍ່ເຫັນດີເປັນເອກະພາບລະຫວ່າງນັກກະວີ ແລະ ນັກປະພັນ.

ນັກຂຽນ Bich Ngan ຫວັງໄວ້ວ່າ "ກອງປະຊຸມ 'ບົດກະວີ ແລະ ດົນຕີ: ປະສົມປະສານ ຫຼື ຂັດແຍ້ງກັນ?' ມີຈຸດປະສົງເພື່ອຊຸກຍູ້ໃຫ້ນັກກະວີ ແລະ ນັກດົນຕີເພີ່ມຄວາມສາມາດຂອງເຂົາເຈົ້າໃຫ້ສູງສຸດ, ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະສາມາດມີບົດເພງທີ່ຫຼາກຫຼາຍ, ໜ້າສົນໃຈ ແລະ ອຸດົມສົມບູນທາງດ້ານວັດທະນະທຳໂດຍອີງໃສ່ບົດກະວີ, ເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຄາດຫວັງຂອງປະຊາຊົນຫວຽດນາມ".

"ຂ້ອຍຄິດວ່າການວາງບົດກະວີໃຫ້ເປັນດົນຕີຄືກັບຂົວ. ເພງນຳເອົາບົດກະວີມາສູ່ຜູ້ຟັງ. ຈາກດ້ານໜຶ່ງ, ເນື້ອເພງຖືກຕັ້ງໃຫ້ເປັນດົນຕີ, ປະກອບເປັນຂົວທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັບອີກດ້ານໜຶ່ງ. ບາງຂົວແຂງແຮງ, ບາງຂົວກໍ່ບໍ່ໝັ້ນຄົງ. ຂົວທີ່ແຂງແຮງແມ່ນການດັດແປງດົນຕີຂອງບົດກະວີທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດ, ເຊິ່ງສຳຜັດຫົວໃຈຂອງຜູ້ຟັງ ແລະ ຍັງຄົງຢູ່ໃນໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າ. ຂົວທີ່ບໍ່ໝັ້ນຄົງແມ່ນການດັດແປງດົນຕີຂອງບົດກະວີທີ່ບໍ່ປະສົບຜົນສຳເລັດຫຼາຍ, ຫຼື ດ້ວຍເຫດຜົນອື່ນໆ, ບໍ່ເຂົ້າເຖິງສາທາລະນະຊົນ ແລະ ຄ່ອຍໆຫາຍໄປ," ນັກກະວີ Bui Phan Thao ແບ່ງປັນ.

ລາວກ່າວຕື່ມວ່າ ເມື່ອບົດກະວີຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນດົນຕີ, ດົນຕີຈະໃຫ້ປີກແກ່ບົດກະວີ, ແລະ ບົດກະວີກໍ່ສະໜອງພື້ນຖານໃຫ້ດົນຕີຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ. ການເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງບົດກະວີ ແລະ ດົນຕີບາງຄັ້ງກໍ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍບັງເອີນ ແລະ ບາງຄັ້ງກໍ່ຍືນຍົງ. ບົດກະວີເຕັມໄປດ້ວຍດົນຕີ, ດົນຕີກໍ່ສວຍງາມຄືກັບບົດກະວີ, ແລະ ຄວາມສຳພັນທີ່ກົມກຽວກັນນີ້ແມ່ນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດທີ່ຈະບອກໄດ້.

ກອງປະຊຸມດັ່ງກ່າວຍັງມີຕົວແທນຈາກຂະແໜງດົນຕີ ແລະ ບົດກະວີຫຼາຍຄົນທີ່ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມໃນການສົນທະນາ, ແບ່ງປັນຄວາມຄິດຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະ ສ້າງຊ່ວງເວລາທີ່ໜ້າຈົດຈຳ.