ນັກທໍຜ້າວັດທະນະທຳຫວຽດນາມ

ຊຸດ​ອາພອນ​ຫວຽດນາມ áo nhật bình, ບັນດາ​ບົດ​ລະຄອນ​ທີ່​ເປັນ​ເອກະລັກ​ສະ​ເພາະ​ຈາກ​ຍຸກ​ກ່ອນ​ຄື ຊານ​ຮົວ, ຊານ​ຄຼູ​ວູຢາ, ​ລາ​ສວູ​ຍ່​ງ, ​ແອ​ດ່າ​ຍ, ​ໝວກ​ຮູບ​ຈວຍ... ​ແມ່ນ​ແຫຼ່ງກຳລັງ​ແຮງ​ໃຈ​ທີ່​ບໍ່​ມີ​ທີ່​ສິ້ນ​ສຸດ​ໃຫ້​ແກ່​ບັນດາ​ຊຸດ​ຈິດຕະກອນ ລີງ​ເລືອງ ​ແລະ ດ່າວ​ມິນ​ຕື.

ຊານເຮົ້າ ແລະ ກອງເມລິງ

ຊຸດສະສົມຮູບແຕ້ມນີ້ໄດ້ສະແດງເຖິງຄວາມປະທັບໃຈສ່ວນຕົວ 100 ຢ່າງກ່ຽວກັບວັດທະນະທຳຫວຽດນາມ.

ເລີ່ມຕົ້ນຈາກການສະທ້ອນຕົນເອງກ່ຽວກັບຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງນາງກ່ຽວກັບວັດທະນະທໍາຂອງປະເທດບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງນາງໃນຊ່ວງເວລາທີ່ນາງຮຽນຢູ່ຕ່າງປະເທດ, ສິລະປິນ ລິງເລືອງ ພ້ອມກັບນັກຮຽນຂອງນາງ ດ່າວມິງຕື ໄດ້ຕັດສິນໃຈດໍາເນີນ ໂຄງການແຕ້ມຮູບ 100 ເສັ້ນດ້າຍຫວຽດນາມ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ ທີ່ຈະຄົ້ນຫາ ແລະ ປັບປຸງຄວາມຮູ້ຂອງນາງ ແລະ ເຜີຍແຜ່ຄຸນຄ່າວັດທະນະທໍາຫວຽດນາມໄປສູ່ຜູ້ຄົນຫຼາຍຂຶ້ນ.

ຂ້ອຍຮູ້ຫຍັງແດ່ກ່ຽວກັບວັດທະນະທໍາຫວຽດນາມ?

ໃນເວລາພົວພັນກັບເພື່ອນມິດສາກົນ, ເມື່ອແນະນຳກ່ຽວກັບປະເທດຫວຽດນາມ, ນາງ ລິງເລືອງ ໄດ້ກ່າວເຖິງໂດຍສະຕິປັນຍາກ່ຽວກັບຊຸດອາວຫຍ່າວ (ຊຸດອາວຫຍ່າວ), ໝວກຮູບຈວຍ, ອາຫານການກິນ , ທິວທັດ, ຫຼືບາງຄັ້ງກໍ່ແມ່ນແຕ່ສິລະປະການສະແດງຫຸ່ນກະບອກນ້ຳ.

"ຂ້ອຍຮູ້ວ່າຂ້ອຍຍັງບໍ່ທັນຮູ້ຫຼາຍກ່ຽວກັບວັດທະນະທໍາຂອງປະເທດຂ້ອຍເທື່ອ, ເພາະວ່າຍັງມີສິ່ງມະຫັດສະຈັນອື່ນໆອີກຫຼາຍຢ່າງທີ່ຂ້ອຍຕ້ອງແບ່ງປັນ ແລະ ເຜີຍແຜ່. ສະນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງຕັດສິນໃຈເລີ່ມຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ລະດົມສະໝອງແນວຄວາມຄິດສໍາລັບແຕ່ລະຮູບແຕ້ມໃນເດືອນສິງຫາທີ່ຜ່ານມາ."

100 Threads of Vietnam ເລືອກທີ່ຈະສະແດງອອກຜ່ານຄວາມປະທັບໃຈສ່ວນຕົວ.

ສຳລັບ ລິນ ເລືອງ, ຮູບແຕ້ມເຈ້ຍບູຊາແມ່ນຄວາມຊົງຈຳໃນໄວເດັກ: "ທຸກໆວັນພັກເຕັດ, ເດັກນ້ອຍມັກຈະໄດ້ຮັບມອບໝາຍໜ້າທີ່ເຜົາເຈ້ຍບູຊາ ແລະ ທູບ, ສະນັ້ນຂ້ອຍປະທັບໃຈກັບສີ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງແປວໄຟຈາກປະສົບການນັ້ນ."

ຫຼືຕົວຢ່າງ, ຮູບແຕ້ມ "Dan Day" (ເຄື່ອງດົນຕີສາຍຊະນິດໜຶ່ງຂອງຫວຽດນາມ) ເປັນພາບປະທັບໃຈຂອງເຄື່ອງດົນຕີຫວຽດນາມຢ່າງແທ້ຈິງ, ເຊິ່ງ Linh ໄດ້ຮຽນຮູ້ມາຈາກໂຄງການນີ້. ຮູບແຕ້ມ "Doi chopsticks" (ໄມ້ຄ້ອນຄູ່ໜຶ່ງ) ສະແດງໃຫ້ເຫັນພາບປະທັບໃຈຂອງເດັກນ້ອຍໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາເລີ່ມຮຽນກິນເຂົ້າດ້ວຍໄມ້ຄ້ອນ.

“ສຳລັບຮູບແຕ້ມອ່າວຫຍ້າ, ຂ້ອຍໄດ້ແຕ້ມຊຸດອ່າວຫຍ້າສອງຊຸດທີ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນ ເພື່ອວ່າຖ້າເພື່ອນມິດສາກົນຖາມ, ຂ້ອຍສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າເມື່ອເຈົ້າມາຫວຽດນາມ, ເຈົ້າຈະເຫັນອ່າວຫຍ້າຢູ່ທຸກບ່ອນທີ່ເຈົ້າໄປ, ສະນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ແຕ້ມພວກມັນໃນຮູບແຕ້ມ,” ລິງກ່າວ.

ດ້ວຍການເລືອກສ້າງຊຸດຮູບແຕ້ມໂດຍອີງໃສ່ຄວາມປະທັບໃຈສ່ວນຕົວ, ນາງ ລິງ ຫວັງວ່າຈະແບ່ງປັນປະສົບການ ແລະ ຄວາມຄິດຂອງນາງກ່ຽວກັບວັດທະນະທຳ.

ອີງຕາມລາວ, ວິທີການນີ້ເຮັດໃຫ້ຮູບແຕ້ມມີລັກສະນະທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະ ແລະ ຍັງສ້າງສິ່ງທ້າທາຍຫຼາຍຂຶ້ນໃຫ້ກັບນັກສິລະປິນ: "ດ້ວຍຮູບແຕ້ມ 'ເຖິງລາວ', ແທນທີ່ຈະພຽງແຕ່ສະແດງຮູບຕົວລະຄອນ 'ເຖິງລາວ' ທີ່ຄຸ້ນເຄີຍ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສຸມໃສ່ການສະແດງມືຂອງຊ່າງຝີມື. ເພາະວ່າ, ຕັ້ງແຕ່ຍັງນ້ອຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຈື່ໄດ້ວ່າເຄີຍເຫັນມືຂອງຊ່າງຝີມືເຄື່ອນໄຫວຢ່າງວ່ອງໄວ, ຄືກັບວ່າພວກເຂົາກຳລັງເຕັ້ນລຳ."

ດານເດ (ເຄື່ອງດົນຕີສາຍຫວຽດນາມຊະນິດໜຶ່ງ) ແລະ ການເຮັດໃຫ້ແຂ້ວດຳ

ການເລົ່າເລື່ອງລາວວັດທະນະທໍາຜ່ານໂຄງການສິລະປະ.

ໃນ 100 Threads of Vietnam , ມີຮູບແຕ້ມ 10 ແຜ່ນທີ່ອຸທິດໃຫ້ແກ່ການແຕ້ມຮູບລະຄອນທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງພາກໃຕ້ຫວຽດນາມເຊັ່ນ: ຊານເຮົ້າ, ລະຄອນຍາມຄ່ຳຄືນ, ໃບທຸລຽນ, ກິ່ນຫອມ ແລະ ຜົງເຄິ່ງຊີວິດ ...

ຜົນງານຂອງລາວແມ່ນອີງໃສ່ການຄົ້ນຄວ້າທີ່ລາວໄດ້ລວບລວມມາໃນຂະນະທີ່ສ້າງປຶ້ມກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ນີ້. ລາວຍັງໄດ້ຮັບແຮງບັນດານໃຈຈາກລາຍການ "ລະຄອນ ແລະ ສິລະປະ", ໂດຍສະເພາະແມ່ນຄຳເວົ້າຈາກນັກສິລະປິນ: "ຂ້ອຍສົງໄສວ່າຈະມີໃຜຈື່ນັກສິລະປິນອາວຸໂສໃນອະນາຄົດ..."

ອ້າວຫຍ່າຍ ແລະ ດາໂກຮວາຍລາງ

"ກ່ອນໜ້ານີ້ຂ້ອຍໄດ້ໃຊ້ເວລາເກືອບສີ່ປີໃນການຄົ້ນຄວ້າ, ແຕ້ມຮູບປະກອບ, ແລະ ຈັດພິມປຶ້ມກ່ຽວກັບການສະແດງລະຄອນຕຸກກະຕານ້ຳ. ຫຼັງຈາກຂຽນປຶ້ມຈົບແລ້ວ, ຂ້ອຍຈຶ່ງຮູ້ວ່າມັນໃຊ້ເວລາຫຼາຍໃນການຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ແຕ້ມຮູບປະກອບລະຄອນຕຸກກະຕານ້ຳຢ່າງລະອຽດ. ດັ່ງນັ້ນ, ນັກສິລະປິນຈະສ້າງບາງສິ່ງບາງຢ່າງໃນຫົວຂໍ້ວັດທະນະທຳຫວຽດນາມພາຍໃນໜຶ່ງ ຫຼື ສອງອາທິດໄດ້ແນວໃດ?"

“ຄວາມຄິດນັ້ນໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ຂ້ອຍຮັບຮູ້ວ່າການສ້າງຊັບພະຍາກອນ ແລະ ລະບົບຄວາມຮູ້ຜ່ານໂຄງການສິລະປະຂອງຂ້ອຍແມ່ນການປະກອບສ່ວນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດທີ່ຂ້ອຍສາມາດເຮັດໄດ້ຕໍ່ວັດທະນະທໍາຫວຽດນາມ,” ລິງອະທິບາຍ.

ການອ້າງອີງເອກະສານແຫຼ່ງຂໍ້ມູນຍັງຊ່ວຍໃຫ້ນັກສິລະປິນມີຄວາມສົມດຸນລະຫວ່າງຄວາມຄິດສ້າງສັນແລະຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງຂໍ້ມູນ.

"ຕົວຢ່າງ, ກັບຮູບແຕ້ມ 'ອ່າວເຍີດບິ່ງ', ຫຼັງຈາກຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ຮຽນຮູ້ວ່າລວດລາຍແຕ່ລະອັນໃນເສື້ອຄຸມເປັນຕົວແທນຂອງລະດັບ ຫຼື ລັກສະນະສະເພາະ, ຂ້ອຍຕ້ອງໄດ້ປັບລວດລາຍໃນເສື້ອຄຸມ, ແລະ ໃນເວລາດຽວກັນ, ໃຫ້ສັງເກດໃນບົດນຳຂອງຮູບແຕ້ມວ່າສິ່ງນີ້ຮັບປະກັນວ່າມັນບໍ່ຄ້າຍຄືກັບລັກສະນະສະເພາະໃດໆ ໃນຂະນະທີ່ຍັງຮັກສາແນວຄວາມຄິດທາງສິລະປະໄວ້."

ເວທີກາງຄືນ ແລະ ໃບທຸລຽນ

ເຖິງລາວ ແລະ ໄມ້ຄ້ອນ

ເຄື່ອງບູຊາເຈ້ຍ ແລະ ເສື້ອຄຸມພື້ນເມືອງຫວຽດນາມ

ບົດກະວີກ່ຽວກັບອານ ແລະ ເຄິ່ງຊີວິດຂອງກິ່ນຫອມ ແລະ ຜົງ.

ທ່ານ ລິງ ເລືອງ ເປັນນັກສິລະປິນອິດສະຫຼະໃນໄຊງ່ອນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ພິມເຜີຍແຜ່ປຶ້ມ " ເລົ່າເລື່ອງເທິງນ້ຳ " ເຊິ່ງເລົ່າເຖິງການເດີນທາງຂອງຄົນຫວຽດນາມທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການສະແດງລະຄອນຕຸກກະຕານ້ຳໃນໄລຍະເກືອບ 1,000 ປີທີ່ຜ່ານມາ. ລາວຍັງເປັນຜູ້ຮ່ວມກໍ່ຕັ້ງ ໂຄງການ "ຈາກຫູເຖິງຕາ" ເຊິ່ງເປັນໂຄງການບຸກເບີກທີ່ສະໜັບສະໜູນຜູ້ພິການທາງສາຍຕາໃນການເບິ່ງລະຄອນສົດຢູ່ເທິງເວທີ.

ທ່ານ Linh ກ່າວວ່າ ລາວວາງແຜນທີ່ຈະຈັດງານວາງສະແດງ ແລະ ຈັດພິມປຶ້ມສອງພາສາ ສຳລັບ ໂຄງການ 100 Threads of Vietnam : “ເປົ້າໝາຍໄລຍະຍາວຂອງຂ້ອຍແມ່ນການປ່ຽນປຶ້ມຫົວນີ້ໃຫ້ເປັນແອັບພລິເຄຊັນມືຖື. ອີງຕາມປະສົບການເບື້ອງຕົ້ນຂອງຂ້ອຍກັບໂຄງການ, ຂ້ອຍຢາກໃຫ້ນັກຮຽນຕ່າງປະເທດມີແອັບພລິເຄຊັນທີ່ສະດວກສະບາຍທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະເປັນໄປໄດ້ ເພື່ອແນະນຳວັດທະນະທຳຂອງປະເທດໃຫ້ເພື່ອນມິດສາກົນຂອງເຂົາເຈົ້າ.”

ໂຮ ລາມ

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://tuoitre.vn/nhung-nguoi-det-van-hoa-viet-20250821092836292.htm