ແມ່ຍິງຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍ "ເປີດປະຕູ" ສູ່ຄວາມຮູ້ດ້ານພາສາຕ່າງປະເທດ.

ພາສາຕ່າງປະເທດແມ່ນປະຕູສູ່ຂອບເຂດໃໝ່. ດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ແລະ ຄວາມຄິດສ້າງສັນຂອງເຂົາເຈົ້າ, ແມ່ຍິງຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍຫຼາຍຄົນໃນແຂວງລາວກາຍ, ຜູ້ທີ່ເຄີຍຄຸ້ນເຄີຍກັບການກະເສດເທົ່ານັ້ນ, ໄດ້ສະແຫວງຫາພາສາຕ່າງປະເທດຢ່າງຕັ້ງໜ້າ, ຮັບປະກັນວຽກເຮັດງານທຳທີ່ຕ້ອງການ, ພັດທະນາເສດຖະກິດຄອບຄົວຂອງເຂົາເຈົ້າ, ແລະ ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການພັດທະນາບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງເຂົາເຈົ້າ. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເລື່ອງລາວທີ່ດົນໃຈຂອງແມ່ຍິງທີ່ເຂັ້ມແຂງຈາກເຂດພູດອຍ ແລະ ຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍທີ່ເອົາຊະນະອະຄະຕິ ແລະ ຢືນຢັນຕົນເອງ.

ແມ່ຍິງຊົນເຜົ່າມົ້ງສື່ສານພາສາອັງກິດກັບຄົນຕ່າງປະເທດຢ່າງໝັ້ນໃຈ.

ກ່ອນທີ່ຈະກາຍເປັນເຈົ້າຂອງໂຮມສະເຕທີ່ສວຍງາມໃນຕາແສງຕາວັນ, ນາງ ຢາງທິໂດ, ຜູ້ຍິງຊົນເຜົ່າມົ້ງ, ເຄີຍເປັນຜູ້ຂາຍເຄື່ອງຕາມຖະໜົນ, ຕິດຕາມ ນັກທ່ອງທ່ຽວ ຕ່າງປະເທດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ໃນອະດີດ, ວຽກງານປະຈຳວັນຂອງໂດແມ່ນການຕິດຕາມກຸ່ມນັກທ່ອງທ່ຽວຕ່າງປະເທດ, "ຊັກຊວນ" ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຊື້ຂອງທີ່ລະນຶກ. ເຖິງແມ່ນວ່ານາງໄດ້ຂາຍສາຍແຂນ ແລະ ກະເປົ໋າປັກແສ່ວສອງສາມອັນໃນແຕ່ລະມື້, ແຕ່ນາງກໍ່ຮູ້ສຶກລຳຄານຈາກຜູ້ທີ່ນາງໄດ້ພົບ. ໃນເວລານັ້ນ, ໂດ ມີຄວາມບໍ່ເກັ່ງພາສາອັງກິດເລັກນ້ອຍ, ພຽງພໍທີ່ຈະຕິດຕາມນັກທ່ອງທ່ຽວໄດ້.

ຈາກນັ້ນຄວາມຄິດຂອງ ໂດ ໄດ້ປ່ຽນໄປຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ໂດ ໄດ້ແຕ່ງງານ, ບໍ່ຢາກລົບກວນນັກທ່ອງທ່ຽວອີກຕໍ່ໄປ, ແລະ ຝັນຢາກເປັນເຈົ້າຂອງໂຮມສະເຕย์ເພື່ອຕ້ອນຮັບນັກທ່ອງທ່ຽວ. "ອິດ" ທຳອິດໃນການສ້າງຄວາມຝັນນັ້ນຄືພາສາອັງກິດ. ໂດ ໄດ້ລົງທະບຽນຮຽນພາສາອັງກິດຟຣີສະເພາະສຳລັບແມ່ຍິງຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນໄດ້ຮຽນຮູ້ເພີ່ມເຕີມຜ່ານເວທີສື່ສັງຄົມອອນລາຍ.

ຍ້ອນການເຮັດວຽກໜັກ, ທັກສະພາສາອັງກິດຂອງ ໂດ ໄດ້ຮັບການປັບປຸງໃຫ້ດີຂຶ້ນ, ແລະ ນາງມີຄວາມຊຳນານທັງພາສາອັງກິດໃນການເວົ້າ ແລະ ການຂຽນ. ຫຼັງຈາກເຮັດວຽກເປັນຜູ້ນຳທ່ຽວ ແລະ ໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ ແລະ ປະສົບການ, ໂດ ໄດ້ເປີດໂຮມສະເຕ້ນ້ອຍໆຢູ່ເທິງເນີນພູ. ແຂກສ່ວນໃຫຍ່ຂອງນາງເປັນຄົນຕ່າງປະເທດ.

ທ່ານນາງ Giàng Thi Dơ ກ່າວວ່າ: "ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ມີທັກສະພາສາຕ່າງປະເທດ, ຂ້ອຍອາດຈະບໍ່ມີວຽກທີ່ດີທີ່ຂ້ອຍມີຢູ່ດຽວນີ້. ໃນເຂດທ່ອງທ່ຽວຂອງ Tả Van, ມີສະພາບແວດລ້ອມທີ່ເອື້ອອຳນວຍສຳລັບການຮຽນພາສາອັງກິດ, ສະນັ້ນຂ້ອຍຄິດວ່າແມ່ຍິງຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍຄວນຮຽນພາສາຕ່າງປະເທດເພີ່ມເຕີມເພື່ອຈະສາມາດຊອກຫາວຽກທີ່ມີລາຍໄດ້ສູງໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນ."

ແມ່ຍິງຈາກຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການສົ່ງເສີມເອກະລັກທາງວັດທະນະທໍາຂອງເຂົາເຈົ້າໄປ ສູ່ໂລກ .

ຄ້າຍຄືກັບເລື່ອງລາວຂອງ ນາງ ຢາງທິໂດ, ນາງ ເຕິນຕາເມ, ແມ່ຍິງຊົນເຜົ່າດ່າວ ຈາກຕາແສງ ຕ້າຟິນ, ກໍ່ໄດ້ເຂົ້າເຖິງພາສາອັງກິດຜ່ານໂຄງການຟຣີສຳລັບແມ່ຍິງຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍ. ທຸກໆມື້, ນາງເມ ສຶກສາຢ່າງພາກພຽນ ແລະ ເສີມສ້າງຄວາມຮູ້ຂອງນາງ. ກ່ອນໜ້ານີ້, ເມື່ອນາງເມ ສະໝັກວຽກຢູ່ຮ້ານອາຫານ ແລະ ໂຮງແຮມຫຼາຍແຫ່ງໃນເມືອງຊາປາເກົ່າ, ນາງຖືກປະຕິເສດຍ້ອນວ່ານາງບໍ່ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການດ້ານພາສາ, ບັງຄັບໃຫ້ນາງເຮັດວຽກໜັກໃນສວນຜັກ ແລະ ສວນດອກໄມ້. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ນາງເມ ຕັ້ງໃຈທີ່ຈະຮຽນພາສາຕ່າງປະເທດ. ເມື່ອນາງສາມາດສື່ສານເປັນພາສາອັງກິດໄດ້, ນາງເມ ກໍສາມາດຊອກວຽກເຮັດງານທຳຢູ່ໂຮງແຮມ ແລະ ຮ້ານອາຫານຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ມີເງິນເດືອນທີ່ໜ້າສົນໃຈໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ.

ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຫຼັງຈາກເຮັດວຽກຢູ່ໂຮງແຮມໃຫຍ່, ນາງ ຕັນຕາເມ ໄດ້ປະຢັດເງິນ ແລະ ປະສົບການເພື່ອເປີດສະຖານທີ່ອາບນ້ຳສະໝຸນໄພໃນຮູບແບບໂຮມສະເຕย์, ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນໃຫ້ບໍລິການນັກທ່ອງທ່ຽວຕ່າງປະເທດ. ນອກຈາກນັ້ນ, ນາງ ເມ ຍັງເຮັດວຽກເປັນຜູ້ນຳທ່ຽວ, ໂດຍໃຊ້ທັກສະພາສາອັງກິດຂອງນາງເພື່ອໂຄສະນາວັດທະນະທຳ ແລະ ຫັດຖະກຳພື້ນເມືອງຂອງກຸ່ມຊົນເຜົ່າດ່າວໃຫ້ກັບນັກທ່ອງທ່ຽວ.

ທ່ານນາງ Tan Ta May ກ່າວວ່າ: "ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ, ການຮູ້ພາສາຕ່າງປະເທດໄດ້ເປີດໂລກໃໝ່, ຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ແລະ ຄວາມລຳບາກໃນອະດີດ. ວຽກດັ່ງກ່າວໄດ້ໃຫ້ໂອກາດຂ້າພະເຈົ້າໃນການຫາລາຍໄດ້ທີ່ດີ ແລະ ພົວພັນກັບລູກຄ້າຕ່າງປະເທດ."

ດ້ວຍທັກສະພາສາຕ່າງປະເທດທີ່ດີ, ແມ່ຍິງຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍທີ່ເຮັດວຽກເປັນຜູ້ນຳທ່ຽວສາມາດມີລາຍໄດ້ສູງ.

ໃນພື້ນທີ່ວາງສະແດງຜະລິດຕະພັນວັດທະນະທຳຢູ່ຕາວັນ, ນາງ ລີມາຍລຽນ ໄດ້ສົນທະນາກັບນັກທ່ອງທ່ຽວຕ່າງປະເທດດ້ວຍພາສາອັງກິດຢ່າງຄ່ອງແຄ້ວ ແລະ ເລົ່າໃຫ້ນັກທ່ອງທ່ຽວຟັງກ່ຽວກັບການຍ້ອມສີຄາມ, ການແຕ້ມຮູບຂີ້ເຜີ້ງ, ວິທີການຖັກແສ່ວຜ້າຂອງຊາວເຜົ່າມົ້ງຈາກເສັ້ນໄຍລີນິນ, ແລະ ທິວທັດທີ່ສວຍງາມຂອງດິນແດນທີ່ນາງອາໄສຢູ່, ເຮັດໃຫ້ນັກທ່ອງທ່ຽວຮູ້ສຶກປະຫຼາດໃຈ ແລະ ຢາກໄດ້ປະສົບການ.

ຕອນອາຍຸ 18 ປີ, ໃນຂະນະທີ່ໝູ່ເພື່ອນບາງຄົນກຳລັງຈະແຕ່ງງານ ແລະ ມີລູກ, ນາງ ລີເມລຽນ ໄດ້ເລືອກເສັ້ນທາງທີ່ແຕກຕ່າງ. ນາງໄດ້ເຮັດວຽກໜັກເພື່ອຫາເງິນເພື່ອຊ່ວຍຄອບຄົວ. ທັກສະພາສາອັງກິດຂອງນາງໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ນາງໄດ້ຮັບວຽກໃນຝັນ. ລີເມລຽນ ໄດ້ແບ່ງປັນວ່າລາຍໄດ້ຂອງນາງປະມານ 20 ລ້ານດົ່ງຕໍ່ເດືອນ, ແລະ ນາງໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຫຼາຍຢ່າງຈາກວຽກປະຈຸບັນຂອງນາງ. ນາງຍັງຮູ້ສຶກດີໃຈເພາະວ່ານາງສາມາດໃຊ້ພາສາອັງກິດເພື່ອສົ່ງເສີມຄວາມງາມ, ຕົວຕົນ ແລະ ຜູ້ຄົນຂອງເມືອງຕ່າວານ, ບ່ອນທີ່ນາງອາໄສຢູ່, ໃຫ້ກັບເພື່ອນມິດສາກົນ.

ສຳລັບແມ່ຍິງຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍ, ການຮຽນຮູ້ແມ່ນເປັນເລື່ອງຍາກຢູ່ແລ້ວ, ສະນັ້ນການເປັນແມ່ພາສາຕ່າງປະເທດຈຶ່ງເປັນການເດີນທາງທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ, ຢືນຢັນຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າທີ່ຈະຄົ້ນຄວ້າຄວາມຮູ້. ດ້ວຍການເອົາຊະນະອະຄະຕິ ແລະ ອຸປະສັກທາງສັງຄົມຫຼາຍຢ່າງ, ແມ່ຍິງໃນເຂດພູດອຍ ແລະ ຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍໄດ້ຮຽນຮູ້ພາສາຕ່າງປະເທດຢ່າງໝັ້ນໃຈ, ເຂົ້າເຖິງໂອກາດຫຼາຍຢ່າງເພື່ອປັບປຸງຕົນເອງ, ສົ່ງຜົນໃຫ້ມີວຽກເຮັດງານທຳທີ່ດີ, ມີຄວາມເປັນເອກະລາດ ທາງດ້ານເສດຖະກິດ , ເປັນແຮງບັນດານໃຈໃຫ້ຄົນອື່ນຮຽນຮູ້, ແລະ ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການສ້າງບ້ານເກີດເມືອງນອນທີ່ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ແລະ ສວຍງາມ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://baolaocai.vn/phu-nu-dan-toc-thieu-so-mo-cua-tri-thuc-ngoai-ngu-post895770.html