ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ບົດກະວີຂອງ Han Mac Tu ມີຫຼາຍຮູບແບບ, ແຕ່ບໍ່ມີບົດໃດທີ່ "ແຜ່ລາມອອກໄປຢ່າງວ່າງໆ" ດັ່ງທີ່ກະສັດແຫ່ງພາສາຫວຽດນາມໄດ້ແນະນຳ.
ປຶ້ມ “ບົດກະວີຂອງ ຮັນມັກຕື - ສາວບ້ານ” (ສຳນັກພິມສະມາຄົມນັກຂຽນຫວຽດນາມ, 2012) ລະບຸວ່າ:
"ດວງຈັນນອນຢຽດຢູ່ເທິງກິ່ງງ່າຂອງຕົ້ນວິວໂລ,
ລໍຖ້າລົມຕາເວັນອອກມາ ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ຈີບກັນ.
ບົດຄວາມນີ້ໄດ້ຖືກລົງພິມໃນໜັງສືພິມໄຊງ່ອນໃນວັນທີ 7 ທັນວາ 1935, ພາຍໃຕ້ຫົວຂໍ້ "ບັງເອີນ," ລົງລາຍເຊັນ Mlle Mong Cam. ຊາວລູໄດ້ແກ້ໄຂມັນດ້ວຍຫົວຂໍ້ "Shyly," ແທນ "ຄື້ນເລື່ອນ" ດ້ວຍ "ຄື້ນເລື່ອນ," ແລະໄດ້ລົງພິມໃນໜັງສືພິມລາຍອາທິດ Ngay Nay, ສະບັບທີ 24, ໃນວັນທີ 6 ກັນຍາ 1936, ພາຍໃຕ້ນາມແຝງ Han Mac Tu.” (ບັນທຶກຂອງ Phanxipang).
ສຳເນົາບົດກະວີ "Shyness" ໃນພາກສ່ວນ New Poetry ຂອງໜັງສືພິມ Ngày Nay (1936), ພ້ອມດ້ວຍຄຳອຸທິດ "ເຖິງ Baudelaire," ເຊິ່ງໃນບັນທັດທຳອິດແມ່ນ "ດວງຈັນນອນຢຽດຢູ່ເທິງກິ່ງງ່າຂອງຕົ້ນ willow...".
ສະນັ້ນ, ເປັນຫຍັງ The Lu ຈຶ່ງປ່ຽນ "ຄື້ນເລື່ອນ" ດ້ວຍ "ຄື້ນທີ່ຂະຫຍາຍອອກ"?
ຄຳວ່າ "Sóng sượt" ຫຼື "sõng soại" ມັກຈະໝາຍເຖິງທ່າທີ່ບໍ່ມີການເຄື່ອນໄຫວ, ນອນຢຽດຕົວອອກຍ້ອນການຕົກ ຫຼື ຖືກຕີ, ໝາຍເຖິງຄວາມໝົດຫວັງ ແລະ ບໍ່ສາມາດລຸກຂຶ້ນໄດ້. ໃນຂະນະດຽວກັນ, ຄຳວ່າ "sóng soải" ໝາຍເຖິງທ່າທີ່ມີການເຄື່ອນໄຫວ, ນອນສະບາຍດ້ວຍແຂນ ແລະ ຂາຢຽດອອກ. ຄວາມແຕກຕ່າງເລັກນ້ອຍນີ້ເຮັດໃຫ້ "sóng soải" ເໝາະສົມຫຼາຍກັບຮູບພາບຂອງດວງຈັນໃນລັກສະນະໂລແມນຕິກ ແລະ ອ່ອນເພຍໃນບົດກະວີຂອງ Han Mặc Tử. ດັ່ງນັ້ນ, ວັດຈະນານຸກົມ Thanh Nghị ຈຶ່ງໄດ້ນິຍາມຄຳວ່າ "sóng-soải" ວ່າ "ໝາຍເຖິງການນອນຢຽດຕົວອອກ, ຂາ ແລະ ແຂນຕັ້ງຊື່ // ນອນຢຽດຕົວອອກ," ໂດຍມີຄວາມໝາຍກວ້າງກວ່າ "ໝາຍເຖິງສິ່ງໃດກໍ່ຕາມທີ່ນອນຢຽດຕົວອອກ," ແລະ ອ້າງອີງປະໂຫຍກທີ່ວ່າ "ດວງຈັນນອນຢຽດຕົວຢູ່ເທິງກິ່ງໄມ້ willow - Han Mặc Tử."
ວັດຈະນານຸກົມສ່ວນໃຫຍ່ຖືວ່າ "sõng soài," "sóng soài," "sóng soải," ແລະ "sóng sượt" ເປັນຄຳສັບຄ້າຍຄືກັນ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ໃນຫຼາຍໆກໍລະນີ, ວັດຈະນານຸກົມບັນທຶກພຽງແຕ່ຄຳສັບຄ້າຍຄືກັນ, ເຊິ່ງບໍ່ສາມາດສະທ້ອນເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງຂອງການນຳໃຊ້ໃນວັນນະຄະດີໄດ້ຢ່າງເຕັມສ່ວນ.
ນອກເໜືອໄປຈາກຄວາມແຕກຕ່າງໃນຄວາມໝາຍແລ້ວ, ສຳນວນ "sóng soải" (ການຍືດ) ຍັງມີຄຸນຄ່າໃນແງ່ຂອງຈັງຫວະ ແລະ ພາບພົດທາງກະວີ. ບົດກະວີຂອງ ຮານ ໝັກ ຕົ໋ວ, "ດວງຈັນນອນຢຽດຢູ່ເທິງກິ່ງງ່າຕົ້ນຫິວໂລ," ມີຈັງຫວະທີ່ອ່ອນໂຍນ ແລະ ຜ່ອນຄາຍຫຼາຍ. ຖ້າພວກເຮົາແຍກຈັງຫວະອອກ, ພວກເຮົາຈະເຫັນ: ດວງຈັນນອນ / ຢຽດ / ຢູ່ເທິງກິ່ງງ່າຕົ້ນຫິວໂລ." ຄຳວ່າ "sóng soải" ສ້າງຈັງຫວະທີ່ຊ້າລົງ ແລະ ຍາວນານ, ເຮັດໃຫ້ນ້ຳສຽງຂອງບົດກະວີຜ່ອນຄາຍຫຼາຍຂຶ້ນ, ກົງກັບຮູບພາບຂອງດວງຈັນທີ່ພັກຜ່ອນຢູ່ເທິງກິ່ງງ່າຕົ້ນຫິວໂລຢ່າງຊ້າໆ ແລະ "ລໍຖ້າລົມຕາເວັນອອກມາພັດ."
ຖ້າຖືກປ່ຽນແທນດ້ວຍ "lying sprawled out": ດວງຈັນນອນ / sprawled out / ຢູ່ເທິງກິ່ງໄມ້ willow, ຈັງຫວະຂອງບົດກະວີຈະກາຍເປັນຫຍາບຄາຍ ແລະ ໜັກໜ່ວງທັນທີ; ສຽງຈະກາຍເປັນຮາບພຽງ ແລະ ແຂງກະດ້າງ, ຊີ້ບອກເຖິງການຕົກລົງ ແທນທີ່ຈະເປັນທ່າທີ່ຜ່ອນຄາຍ ແລະ ໂລແມນຕິກ.
ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຖ້າ "sóng sướt" (ຄື້ນເລື່ອນ) ຕົ້ນສະບັບຂອງ Hàn Mặc Tử ຍັງຄົງຢູ່, ຄຳຄ້ອງປິດ ແລະ ພະຍັນຊະນະສຸດທ້າຍ -t ຈະກີດຂວາງສຽງຢ່າງກະທັນຫັນ, ເຮັດໃຫ້ຈັງຫວະຂອງບົດກະວີກະທັນຫັນ ແລະ ຟ້າວຟັ່ງ, ຊີ້ບອກເຖິງການເລື່ອນຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະ ແຫຼມຄົມ ແລະ ຢຸດສະງັກ. ດັ່ງນັ້ນ, ການທົດແທນ "sóng sướt" ດ້ວຍ "sóng soải" (ຄື້ນຍືດ) ຂອງ Thế Lữ ໃນລະຫວ່າງການແກ້ໄຂບົດກະວີອາດຈະບໍ່ພຽງແຕ່ຍ້ອນຄວາມແຕກຕ່າງໃນຄວາມໝາຍເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເພື່ອຮັກສາຮູບພາບ ແລະ ຈັງຫວະທີ່ອ່ອນໂຍນ ແລະ ກະຕຸ້ນອາລົມຫຼາຍຂຶ້ນໃນບົດກະວີ.
ດັ່ງນັ້ນ, ກະສັດຫວຽດນາມບໍ່ພຽງແຕ່ສູນເສຍຈັງຫວະ ແລະ ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຄຳວ່າ "sóng soải" (ໂບກມື) - ຄຳສັບທີ່ Thế Lữ ໄດ້ປ່ຽນແທນຢ່າງລະອຽດ - ແຕ່ຍັງໄດ້ສ້າງບົດກະວີທີ່ແຕກຕ່າງຈາກບົດກະວີທີ່ບໍ່ເຄີຍຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນຕົວໜັງສືທີ່ພິມອອກມາໃດໆ. ການສ້າງບົດກະວີທີ່ແຕກຕ່າງຈາກບົດກະວີດັ່ງກ່າວໂດຍລຳພັງໃຈ ເປັນການລະເມີດຫຼັກການຂອງການເຄົາລົບຂໍ້ຄວາມຕົ້ນສະບັບເມື່ອອ້າງອີງຜົນງານວັນນະກຳ.
ແມນນອງ (ຜູ້ປະກອບສ່ວນ)
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://baothanhhoa.vn/song-soai-hay-nbsp-song-soai-281142.htm
(0)