ປັດຈຸບັນແຂວງ ໄຕນິງ ມີຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍ 17 ກຸ່ມທີ່ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ປະກອບດ້ວຍ 13,594 ຄົວເຮືອນ ແລະ ປະຊາກອນຫຼາຍກວ່າ 36,900 ຄົນ, ກວມເອົາປະມານ 1.13% ຂອງປະຊາກອນທັງໝົດຂອງແຂວງ.
ໃນຂະບວນການກໍ່ສ້າງຊົນນະບົດໃໝ່ ແລະ ຍົກສູງຄຸນນະພາບຊັບພະຍາກອນມະນຸດໃນເຂດຊາຍແດນ, ຫ້ອງຮຽນພາສາຫວຽດນາມສຳລັບເດັກນ້ອຍຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍກ່ອນເຂົ້າຮຽນຊັ້ນປະຖົມ 1 ຢູ່ແຂວງໄຕນິງ ພວມໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດເພື່ອລົບລ້າງອຸປະສັກທາງດ້ານພາສາ, ສ້າງໂອກາດເທົ່າທຽມກັນໃນການເຂົ້າເຖິງຄວາມຮູ້ໃຫ້ແກ່ເດັກນ້ອຍຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍ, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການກໍ່ສ້າງຄົນລຸ້ນໃໝ່ທີ່ມີຄວາມຮູ້ ພ້ອມທັງຮັກສາເອກະລັກວັດທະນະທຳຊົນເຜົ່າຂອງເຂົາເຈົ້າໄວ້.
ແຕ່ລະການບັນຍາຍ "ໂອນຍ້າຍ" ລະຫວ່າງສອງພາສາ.
ຢູ່ໃນບ້ານ 12, ຕາແສງເຕິນນິງ, ບ່ອນທີ່ມີຊາວເຜົ່າຈຳອາໄສຢູ່ເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ພາສາແມ່ຍັງຄົງມີຢູ່ໃນທຸກດ້ານຂອງຊີວິດປະຈຳວັນ, ຕັ້ງແຕ່ອາຫານການກິນຂອງຄອບຄົວຈົນເຖິງພິທີກຳພື້ນເມືອງ.
ພາສາປະຈຳຊາດບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນວິທີການສື່ສານເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນເສັ້ນດ້າຍທີ່ຮັກສາແກ່ນສານທາງວັດທະນະທຳໄວ້ຜ່ານຫຼາຍລຸ້ນຄົນ. ສາຍພົວພັນທີ່ເຂັ້ມແຂງນີ້ໄດ້ສ້າງ "ພາກພື້ນຍ່ອຍທາງດ້ານພາສາ" ທີ່ແຕກຕ່າງກັນໂດຍບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈ. ເດັກນ້ອຍຫຼາຍຄົນເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ເວົ້າພຽງແຕ່ພາສາແມ່ຂອງເຂົາເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ, ດັ່ງນັ້ນເມື່ອເຂົາເຈົ້າເຂົ້າຮຽນຊັ້ນປະຖົມສຶກສາປີທີ 1, ພາສາຫວຽດນາມຈຶ່ງກາຍເປັນ ໂລກ ທີ່ບໍ່ຄຸ້ນເຄີຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ.
ໃນຫ້ອງຮຽນນ້ອຍໆຂອງໂຮງຮຽນປະຖົມ ເລວັນຕາມ, ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງສຽງເດັກນ້ອຍທ່ອງບົດຮຽນຂອງເຂົາເຈົ້າແມ່ນຄວາມອົດທົນອັນພິເສດຂອງຄູສອນ ເພາະວ່າແຕ່ລະບົດຮຽນຕ້ອງ "ແປ" ເປັນສອງພາສາ.
ທ່ານນາງ ທິ ສາລີ ຮາດ, ຄູສອນຊົນເຜົ່າຈຳ ຢູ່ໂຮງຮຽນປະຖົມ ເລວັນຕາມ ໃນເມືອງ ເຕິນນິງ, ເຊື່ອວ່າຫ້ອງຮຽນເຫຼົ່ານີ້ເປັນຂົວຕໍ່ລະຫວ່າງພາສາແມ່ ແລະ ພາສາຫວຽດນາມທົ່ວໄປ. ສຳລັບທ່ານນາງ, ການສິດສອນບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນການຖ່າຍທອດຄວາມຮູ້ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນການເດີນທາງຂອງ "ການຫັນປ່ຽນພາສາ" ອີກດ້ວຍ.
“ຖ້າຂ້ອຍເວົ້າພາສາຫວຽດນາມໄດ້ແຕ່ໜ້ອຍດຽວ, ເດັກນ້ອຍກໍ່ຄົງຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈ. ຂ້ອຍຕ້ອງໃຊ້ພາສາຈຳປາເພື່ອອະທິບາຍ, ແລະຈາກນັ້ນກໍ່ນຳພາພວກເຂົາກັບຄືນໄປຫາພາສາທົ່ວໄປ,” ຊາລີ ຮາສ ແບ່ງປັນ.
ອີງຕາມທ່ານນາງ ທິ ສາລີ ຮາດ, ມີຄຳສັບບາງຄຳທີ່ເບິ່ງຄືວ່າງ່າຍດາຍຫຼາຍ, ແຕ່ຄູຕ້ອງໃຊ້ເວລາຫຼາຍໃນການອະທິບາຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ແຕ່ລະບົດຮຽນບໍ່ພຽງແຕ່ຍາວກວ່າເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຕ້ອງການຄວາມອົດທົນ ແລະ ຄວາມອຸທິດຕົນຫຼາຍກວ່າຫ້ອງຮຽນທຳມະດາ. ໃນທາງກັບກັນ, ຄວາມກ້າວໜ້າຂອງນັກຮຽນແມ່ນເຫັນໄດ້ຊັດເຈນທຸກໆມື້. ຈາກຄວາມຂີ້ອາຍ ແລະ ລັງເລທີ່ຈະສື່ສານ, ພວກເຂົາຄ່ອຍໆມີຄວາມໝັ້ນໃຈໃນການຮຽນ ແລະ ຊີວິດປະຈຳວັນຂອງເຂົາເຈົ້າຫຼາຍຂຶ້ນ.
ທ້າວ Abu Bakar, ນັກຮຽນຊັ້ນປ.1C ຢູ່ໂຮງຮຽນປະຖົມ Le Van Tam, ເມືອງ Tan Ninh Ward, ໄດ້ສະແດງການຂຽນພາສາຫວຽດນາມຂອງລາວຢ່າງມີຄວາມສຸກ ແລະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍມັກຮຽນພາສາຫວຽດນາມ. ຄູສອນດ້ວຍວິທີທີ່ເຂົ້າໃຈງ່າຍ, ແລະ ເພິ່ນອະທິບາຍສ່ວນທີ່ຍາກດ້ວຍຄໍາເວົ້າຂອງຂ້ອຍເອງ. ດຽວນີ້ຂ້ອຍບໍ່ຢ້ານອີກຕໍ່ໄປ.” ຄວາມສຸກນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ກ່ຽວກັບການຮູ້ວິທີການອ່ານ ແລະ ຂຽນເທົ່ານັ້ນ. ມັນຍັງກ່ຽວກັບຊ່ວງເວລາທີ່ເດັກນ້ອຍເລີ່ມເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບໝູ່ເພື່ອນຂອງເຂົາເຈົ້າຢ່າງໝັ້ນໃຈ ແລະ ຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງໃນສະພາບແວດລ້ອມຂອງໂຮງຮຽນຂອງເຂົາເຈົ້າ.
ອີງຕາມສະຖິຕິສຳລັບສົກຮຽນ 2025-2026, ແຂວງໄຕນິງມີນັກຮຽນປະຖົມ 4.693 ຄົນຈາກຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍ, ໃນນັ້ນຫຼາຍກວ່າ 1.000 ຄົນກຳລັງກຽມເຂົ້າຮຽນໃນຊັ້ນປະຖົມສຶກສາ.
ນັກຮຽນກະແຈກກະຈາຍຢູ່ທົ່ວ 78 ຈາກ 96 ຕາແສງ ແລະ ເຂດ, ອາໄສຢູ່ໃນຊຸມຊົນຂະເໝນ, ຈາມ ແລະ ຈີນ ທີ່ປະສົມປະສານກັນ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ການຈັດຫ້ອງຮຽນສູນກາງມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ເຖິງແມ່ນວ່າເດັກສ່ວນໃຫຍ່ໄດ້ຮຽນຈົບອະນຸບານແລ້ວ, ແຕ່ອຸປະສັກທາງດ້ານພາສາຍັງຄົງເປັນອຸປະສັກອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ເດັກນ້ອຍຫຼາຍຄົນຍັງບໍ່ທັນເກັ່ງພາສາຫວຽດນາມ, ເຊິ່ງນຳໄປສູ່ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການເຂົ້າໃຈບົດຮຽນ, ການສື່ສານ, ແລະ ການເຊື່ອມໂຍງກັບສະພາບແວດລ້ອມການຮຽນຮູ້.
ທ່ານນາງ ເຈືອງຮວ່າງແທງຖາວ, ຜູ້ອຳນວຍການໂຮງຮຽນປະຖົມເລວັນຕາມ, ເຊື່ອວ່າການເຜີຍແຜ່ທັກສະພາສາຫວຽດນາມໃຫ້ເດັກນ້ອຍກ່ອນເຂົ້າຮຽນຊັ້ນປະຖົມ 1 ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນການເສີມຄວາມຮູ້ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນການຕື່ມຊ່ອງຫວ່າງພື້ນຖານອີກດ້ວຍ. ເດັກນ້ອຍຫຼາຍຄົນບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮຽນຮູ້ພາສາຫວຽດນາມຢ່າງເປັນລະບົບ. ການເຂົ້າຮຽນຊັ້ນປະຖົມ 1 ກໍຄືກັບການເຂົ້າສູ່ສະພາບແວດລ້ອມໃໝ່ທັງໝົດ. ຖ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈພາສາ, ເຂົາເຈົ້າຈະສູນເສຍຄວາມໝັ້ນໃຈໄດ້ງ່າຍ ແລະ ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຮຽນຮູ້ບົດຮຽນ.
ຖ້າອຸປະສັກນີ້ບໍ່ຖືກກຳຈັດອອກແຕ່ຫົວທີ, ການເດີນທາງດ້ານການສຶກສາຂອງເດັກນ້ອຍຈະປະເຊີນກັບອຸປະສັກຫຼາຍຢ່າງ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ມັນຈະສົ່ງຜົນກະທົບໂດຍກົງຕໍ່ຄຸນນະພາບຂອງຊັບພະຍາກອນມະນຸດໃນເຂດຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍໃນອະນາຄົດ.
ການສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ແກ່ຄວາມຮູ້ - ປູທາງໃຫ້ແກ່ອະນາຄົດ.
ໂດຍອີງໃສ່ສະພາບຄວາມເປັນຈິງຂອງທ້ອງຖິ່ນ, ພະແນກສຶກສາທິການ ແລະ ບຳລຸງສ້າງແຂວງໄຕນິງໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດນະໂຍບາຍສອນ ແລະ ຮຽນພາສາຫວຽດນາມໃຫ້ແກ່ເດັກນ້ອຍຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍກ່ອນເຂົ້າຮຽນຊັ້ນປະຖົມສຶກສາປີທີ 1, ເພື່ອສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ເດັກນ້ອຍຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍໄດ້ຮຽນ ແລະ ຝຶກຝົນທັກສະພາສາຫວຽດນາມທີ່ເໝາະສົມກັບອາຍຸຂອງເຂົາເຈົ້າ. ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າມີຄວາມພ້ອມທັງດ້ານພາສາ, ແນວຄິດ, ແລະ ທັກສະການຮຽນຮູ້, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການປັບປຸງຄຸນນະພາບການສຶກສາໂດຍລວມ.
ຕາມທ່ານ ບຸ່ຍຕວນຫາຍ ຮອງຫົວໜ້າພະແນກສຶກສາທິການ ແລະ ຝຶກອົບຮົມແຂວງໄຕນິງ, ຖ້າບໍ່ມີການສະໜັບສະໜູນຢ່າງທັນການຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນ, ເດັກນ້ອຍຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍມັກຈະປະເຊີນກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍເມື່ອເຂົ້າຮຽນຊັ້ນປະຖົມສຶກສາປີທີ 1, ໂດຍສະເພາະແມ່ນການໃຊ້ພາສາຫວຽດນາມ - ເຄື່ອງມືທີ່ສຳຄັນໃນການຮຽນຮູ້. ສິ່ງນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ຜົນໄດ້ຮັບການຮຽນຮູ້ໃນເບື້ອງຕົ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງມີຜົນກະທົບໄລຍະຍາວຕໍ່ການພັດທະນາໂດຍລວມຂອງເດັກອີກດ້ວຍ.
ລັກສະນະທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງໂຄງການນີ້ແມ່ນມັນບໍ່ໄດ້ນຳໃຊ້ວິທີການ "ສອນການຮູ້ໜັງສື" ແບບດັ້ງເດີມ, ແຕ່ຈະໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບວິທີການທີ່ເໝາະສົມກັບກຸ່ມອາຍຸ. ເດັກນ້ອຍໄດ້ຮັບການແນະນຳໃຫ້ຮູ້ຈັກພາສາຫວຽດນາມຜ່ານກິດຈະກຳການຟັງ, ການເວົ້າ, ການສື່ສານ ແລະ ການຫຼິ້ນ.
ໂຄງການດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກອອກແບບດ້ວຍ 18 ຫົວຂໍ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງເຊັ່ນ: ການຮູ້ຈັກກັບພາສາຫວຽດນາມ, ຂ້ອຍແລະຄອບຄົວຂອງຂ້ອຍ, ຂ້ອຍແລະໝູ່ເພື່ອນຂອງຂ້ອຍ, ຂ້ອຍແລະບ້ານຂອງຂ້ອຍ, ຂ້ອຍແລະທຳມະຊາດ... ຜ່ານສິ່ງເຫຼົ່ານີ້, ເດັກນ້ອຍຈະຄ່ອຍໆພັດທະນາຄວາມໝັ້ນໃຈໃນການໃຊ້ພາສາຫວຽດນາມມາດຕະຖານ.
ທ່ານ ບຸ່ຍຕວນຫາຍ ເນັ້ນໜັກວ່າ “ພາສາບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນເຄື່ອງມືການຮຽນຮູ້ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນຂົວຕໍ່ວັດທະນະທຳອີກດ້ວຍ. ເມື່ອນັກຮຽນເຂົ້າໃຈ ແລະ ນຳໃຊ້ພາສາຫວຽດນາມໄດ້ດີ, ເຂົາເຈົ້າຈະມີຄວາມໝັ້ນໃຈຫຼາຍຂຶ້ນ ພ້ອມທັງຮັກສາເອກະລັກຂອງຊາດຂອງເຂົາເຈົ້າໄວ້ໄດ້.”
ພ້ອມກັນນັ້ນ, ຂະແໜງການສຶກສາກໍ່ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນເປັນພິເສດຕໍ່ພະນັກງານຄູ, ໂດຍໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບການຄັດເລືອກຜູ້ທີ່ມີຄວາມສາມາດດ້ານວິຊາຊີບ ແລະ ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັບວັດທະນະທຳທ້ອງຖິ່ນ.
ໂຄງການດັ່ງກ່າວກ້າວໄປໄກກວ່ານະໂຍບາຍທົ່ວໄປ; ມັນກຳລັງຖືກຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງເປັນຮູບປະທຳດ້ວຍຊັບພະຍາກອນທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ຢ່າງຈະແຈ້ງ. ສຳລັບໄລຍະ 2025-2029, ງົບປະມານທັງໝົດຂອງແຂວງສຳລັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໂຄງການຄາດວ່າຈະເກີນ 3 ຕື້ດົ່ງ.
ນັກຮຽນແຕ່ລະຄົນທີ່ເຂົ້າຮ່ວມຫຼັກສູດລະດູຮ້ອນ, ເຊິ່ງໃຊ້ເວລາເຖິງໜຶ່ງເດືອນ, ຈະໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຢ່າງເຕັມທີ່ດ້ວຍອຸປະກອນຕ່າງໆເຊັ່ນ: ປຶ້ມກຽມພາສາຫວຽດນາມ, ປຶ້ມລະບາຍສີ, ປາກກາ, ກະດານຂາວຂະໜາດນ້ອຍ, ແລະອື່ນໆ. ການສະໜັບສະໜູນໂດຍສະເລ່ຍແມ່ນປະມານ 757,865 ດົ່ງຕໍ່ນັກຮຽນ, ລວມທັງຄ່າຮຽນ, ອຸປະກອນ, ແລະອຸປະກອນການຮຽນ.
ສຳລັບຄູອາຈານ, ແຂວງຈ່າຍເງິນເດືອນສູງສຸດ 80 ຊົ່ວໂມງຕໍ່ເດືອນໃນລະດູຮ້ອນ, ໂດຍສະເລ່ຍ 150.000 ດົ່ງຕໍ່ຊົ່ວໂມງ. ນີ້ຖືວ່າເປັນແຮງຈູງໃຈທີ່ສຳຄັນສຳລັບຄູອາຈານທີ່ຈະຮູ້ສຶກປອດໄພ ແລະ ມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ອຸດົມການ "ການຖ່າຍທອດຄວາມຮູ້" ໃນເຂດຊາຍແດນ.
ຄາດວ່າຈະມີການຈັດຕັ້ງຫ້ອງຮຽນ 39 ຫ້ອງໃນເຂດທີ່ມີນັກຮຽນຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍເຊັ່ນ: ເຕິນດົ່ງ, ເຕິນແທ່ງ, ມີຮັ່ນ, ດຶກຮວ່າ, ເຕິນນິງ... ສະໜັບສະໜູນເດັກນ້ອຍ 815 ຄົນໃຫ້ມີທັກສະພາສາທີ່ພຽງພໍກ່ອນເຂົ້າຮຽນຊັ້ນປະຖົມສຶກສາປີທີ 1. ໃນເຂດທີ່ມີປະຊາກອນໜາແໜ້ນ, ຮູບແບບການຮຽນຮູ້ແບບປະສົມປະສານຈະຖືກຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງຍືດຫຍຸ່ນເພື່ອຮັບປະກັນວ່າຈະບໍ່ມີເດັກຄົນໃດຖືກປະໄວ້ທາງຫຼັງ.
ຕາມທ່ານນາງ ບຸ່ຍທິຮ່າ, ຮອງຫົວໜ້າພະແນກວັດທະນະທຳ ແລະ ສັງຄົມຂອງເມືອງເຕິນນິງ, ພະແນກສຶກສາທິການ ແລະ ຝຶກອົບຮົມມີແຜນການສະເພາະເພື່ອຊີ້ນຳໂຮງຮຽນໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໂຄງການ. ໃນເຂດທີ່ມີປະຊາກອນຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍຫຼາຍເຊັ່ນເມືອງເຕິນນິງ, ໂຮງຮຽນປະຖົມເລວັນຕາມໄດ້ຮັບການລົງທຶນໃນສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກ ແລະ ມີຊັບພະຍາກອນທີ່ພ້ອມທີ່ຈະຈັດຕັ້ງຫ້ອງຮຽນກຽມພາສາຫວຽດນາມສຳລັບເດັກນ້ອຍ.
ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ອີງຕາມທ່ານນາງ ຮາ, ເພື່ອໃຫ້ການເດີນທາງນີ້ມີຄວາມຍືນຍົງຢ່າງແທ້ຈິງ, ບັນຫາຫຼັກຍັງຄົງເປັນພະນັກງານສອນ. ການສອນນັກຮຽນຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍຕ້ອງໃຊ້ເວລາ, ຄວາມອົດທົນ, ແລະ ການອຸທິດຕົນຫຼາຍກວ່າການສອນໃນຫ້ອງຮຽນປົກກະຕິ.
ທ່ານນາງ ຮ່າ ໄດ້ແບ່ງປັນວ່າ "ໂດຍອີງໃສ່ຄວາມເປັນຈິງຂອງການມີໂຮງຮຽນປະຖົມ 10 ແຫ່ງຢູ່ໃນພື້ນທີ່ດັ່ງກ່າວ, ພວກເຮົາສະເໜີໃຫ້ພັກ ແລະ ລັດເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ນະໂຍບາຍ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດສຳລັບຄູອາຈານທີ່ສອນໂດຍກົງໃນເຂດຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍ. ນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນການຮັບຮູ້ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນແຮງຈູງໃຈໃຫ້ຄູອາຈານຮູ້ສຶກປອດໄພ ແລະ ຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງຂອງເຂົາເຈົ້າໃນໄລຍະຍາວ."
ຈາກທັດສະນະທີ່ກວ້າງຂວາງ, ໂຄງການພາສາຫວຽດນາມສຳລັບເດັກນ້ອຍຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍບໍ່ພຽງແຕ່ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ນັກຮຽນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງແຜ່ລາມໄປສູ່ຄອບຄົວ ແລະ ຊຸມຊົນສ່ວນບຸກຄົນ. ເພງ, ເລື່ອງລາວ, ແລະ ລາຍມືທີ່ເດັກນ້ອຍນຳກັບບ້ານຈະກາຍເປັນ "ຕົວກະຕຸ້ນ" ສຳລັບການແລກປ່ຽນວັດທະນະທຳພາຍໃນຄອບຄົວ.
ພາສາຫວຽດນາມກຳລັງຄ່ອຍໆກາຍເປັນຂົວເຊື່ອມຕໍ່, ໃນຂະນະທີ່ພາສາແມ່ຍັງຄົງຮັກສາໄວ້ເປັນຮາກຖານ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ເມື່ອເດັກນ້ອຍມີຄວາມພ້ອມທາງດ້ານພາສາທີ່ດີ, ໂອກາດຂອງເຂົາເຈົ້າໃນການຮຽນຮູ້, ການເຂົ້າເຖິງວິທະຍາສາດ, ເຕັກໂນໂລຊີ, ແລະ ວິສະວະກຳໃນອະນາຄົດຈະກວ້າງຂວາງຂຶ້ນຫຼາຍ.
ຈາກຖ້ອຍຄຳທີ່ຂຽນງ່າຍໆ, ການເດີນທາງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າກຳລັງເກີດຂຶ້ນ - ການເດີນທາງແຫ່ງຄວາມຮູ້, ການເຊື່ອມໂຍງ, ແລະ ຄວາມມຸ່ງຫວັງເພື່ອຄວາມກ້າວໜ້າ, ພ້ອມທັງຮັກສາເອກະລັກທາງວັດທະນະທຳຂອງຊາດໄວ້.
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://www.vietnamplus.vn/tao-co-hoi-tiep-can-tri-thuc-cong-bang-cho-tre-em-dan-toc-thieu-so-post1109232.vnp
![[INFOGRAPHICS] 25 ເປົ້າໝາຍ ແລະ ກຸ່ມເປົ້າໝາຍທີ່ເມືອງ Can Tho ພະຍາຍາມບັນລຸໃຫ້ໄດ້ພາຍໃນປີ 2030](https://vphoto.vietnam.vn/thumb/402x226/vietnam/resource/IMAGE/2026/05/25/1779688983034_1779688951.webp)
(0)