Wilayah Tay Ninh kini mempunyai 17 kumpulan etnik minoriti yang tinggal di sana, yang terdiri daripada 13,594 isi rumah dan lebih 36,900 orang, menyumbang kira-kira 1.13% daripada jumlah penduduk wilayah itu.
Dalam proses membina kawasan luar bandar baharu dan meningkatkan kualiti sumber manusia di wilayah sempadan, kelas bahasa Vietnam untuk kanak-kanak etnik minoriti sebelum memasuki darjah satu di Tay Ninh sedang dilaksanakan untuk menghapuskan halangan bahasa, mewujudkan peluang yang sama rata untuk akses kepada pengetahuan bagi kanak-kanak etnik minoriti, dan menyumbang kepada pembentukan generasi warganegara baharu yang berpengetahuan sambil memelihara identiti budaya etnik mereka.
Setiap kuliah "memindahkan" antara dua bahasa.
Di Wad 12, komune Tan Ninh, tempat tinggal sebilangan besar orang Cham, bahasa ibunda masih wujud dalam setiap aspek kehidupan seharian, daripada hidangan keluarga hinggalah kepada ritual tradisional.
Bahasa kebangsaan bukan sahaja merupakan alat komunikasi tetapi juga merupakan benang merah yang memelihara intipati budaya turun-temurun. Ikatan yang kuat ini secara tidak sengaja mewujudkan "subkawasan linguistik" yang berbeza. Ramai kanak-kanak membesar dalam persekitaran di mana hanya bahasa ibunda mereka yang dituturkan, jadi apabila mereka memasuki darjah satu, bahasa Vietnam menjadi dunia yang sama sekali tidak dikenali.
Di dalam bilik darjah kecil Sekolah Rendah Le Van Tam, di sebalik bunyi kanak-kanak yang membaca pelajaran mereka terletaknya ketabahan guru yang luar biasa kerana setiap pelajaran mesti "diterjemahkan" ke dalam dua bahasa.
Cik Thi Saly Has, seorang guru etnik Cham di Sekolah Rendah Le Van Tam di Wad Tan Ninh, percaya bahawa kelas-kelas ini berfungsi sebagai jambatan antara bahasa ibunda dan bahasa Vietnam yang lazim. Baginya, mengajar bukan sekadar menyampaikan ilmu pengetahuan, tetapi juga satu perjalanan "peralihan bahasa".
"Jika saya hanya bertutur dalam bahasa Vietnam, kanak-kanak tidak akan faham. Saya terpaksa menggunakan bahasa Cham untuk menerangkan, dan kemudian membimbing mereka kembali kepada bahasa yang sama," kongsi Saly Has.
Menurut Cik Thi Saly Has, terdapat perkataan yang kelihatan sangat mudah, tetapi guru perlu meluangkan banyak masa untuk menerangkannya. Oleh itu, setiap pelajaran bukan sahaja lebih panjang tetapi juga memerlukan lebih banyak kesabaran dan dedikasi berbanding bilik darjah biasa. Sebagai balasannya, kemajuan pelajar jelas kelihatan setiap hari. Daripada rasa malu dan teragak-agak untuk berkomunikasi, mereka secara beransur-ansur menjadi lebih yakin dalam pelajaran dan kehidupan seharian mereka.
Abu Bakar, seorang pelajar di kelas 1C di Sekolah Rendah Le Van Tam, Tan Ninh Ward, dengan gembira mempamerkan tulisan Vietnamnya dan berkata: “Saya suka belajar bahasa Vietnam. Guru mengajar dengan cara yang mudah difahami, dan dia menerangkan bahagian yang sukar dengan kata-kata saya sendiri. Kini saya tidak takut lagi.” Kegembiraan ini bukan sekadar mengetahui cara membaca dan menulis. Ia juga tentang saat apabila kanak-kanak mula berintegrasi dengan yakin dengan rakan-rakan mereka dan merasakan rasa kekitaan dalam persekitaran sekolah mereka.
Menurut statistik untuk tahun persekolahan 2025-2026, wilayah Tay Ninh mempunyai 4,693 pelajar sekolah rendah daripada kumpulan etnik minoriti, di mana lebih daripada 1,000 orang sedang bersedia untuk memasuki darjah satu.
Pelajar-pelajar tersebar di 78 daripada 96 komune dan wad, tinggal dalam komuniti campuran Khmer, Cham, dan Cina. Ini menjadikan pengaturan kelas berpusat sangat sukar. Pada hakikatnya, walaupun kebanyakan kanak-kanak telah menamatkan prasekolah, halangan bahasa masih menjadi halangan utama. Ramai kanak-kanak masih belum mahir berbahasa Vietnam, yang membawa kepada kesukaran dalam memahami pelajaran, berkomunikasi, dan berintegrasi ke dalam persekitaran pembelajaran.
Cik Truong Hoang Thanh Thao, Pengetua Sekolah Rendah Le Van Tam, percaya bahawa mempopularkan kemahiran bahasa Vietnam untuk kanak-kanak sebelum memasuki darjah satu bukan sahaja tentang menambah pengetahuan tetapi juga tentang mengisi jurang asas. Ramai kanak-kanak tidak pernah didedahkan kepada bahasa Vietnam secara sistematik. Memasuki darjah satu adalah seperti memasuki persekitaran yang baharu sepenuhnya. Tanpa memahami bahasa tersebut, mereka mudah hilang keyakinan dan sukar untuk memahami pelajaran.
Jika halangan ini tidak dihilangkan lebih awal, perjalanan pendidikan anak-anak akan menghadapi banyak halangan. Tambahan pula, ia akan menjejaskan secara langsung kualiti sumber manusia di kawasan etnik minoriti pada masa hadapan.
Memperkasakan ilmu pengetahuan – membuka jalan untuk masa hadapan.
Berdasarkan realiti tempatan, Jabatan Pendidikan dan Latihan wilayah Tay Ninh telah melaksanakan dasar pengajaran dan pembelajaran kanak-kanak etnik minoriti Vietnam sebelum memasuki darjah satu, bertujuan untuk mewujudkan keadaan bagi kanak-kanak etnik minoriti untuk mempelajari dan mengamalkan kemahiran Vietnam yang sesuai dengan usia mereka. Ini membantu mereka membuat persediaan yang baik dari segi bahasa, pemikiran dan kemahiran pembelajaran, seterusnya menyumbang kepada peningkatan kualiti pendidikan secara keseluruhan.
Menurut Encik Bui Tuan Hai, Timbalan Pengarah Jabatan Pendidikan dan Latihan wilayah Tay Ninh, tanpa sokongan yang tepat pada masanya dari awal, kanak-kanak etnik minoriti berkemungkinan besar menghadapi kesukaran apabila memasuki darjah satu, terutamanya dalam menggunakan bahasa Vietnam - alat penting untuk memperoleh pengetahuan. Ini bukan sahaja menjejaskan hasil pembelajaran awal tetapi juga mempunyai kesan jangka panjang terhadap perkembangan keseluruhan kanak-kanak.
Satu aspek penting dalam program ini ialah ia tidak menggunakan pendekatan "pengajaran literasi" tradisional, tetapi sebaliknya mengutamakan kaedah yang sesuai untuk kumpulan umur. Kanak-kanak diperkenalkan kepada bahasa Vietnam melalui aktiviti mendengar, bertutur, berkomunikasi dan bermain.
Program ini direka bentuk dengan 18 tema yang berkaitan seperti: Berkenalan dengan orang Vietnam, Saya dan keluarga saya, Saya dan rakan-rakan saya, Saya dan kampung saya, Saya dan alam semula jadi… Melalui ini, kanak-kanak secara beransur-ansur membina keyakinan dalam menggunakan bahasa Vietnam standard.
"Bahasa bukan sahaja alat pembelajaran tetapi juga jambatan budaya. Apabila pelajar memahami dan menggunakan bahasa Vietnam dengan baik, mereka akan lebih yakin sambil mengekalkan identiti nasional mereka," tegas Encik Bui Tuan Hai.
Pada masa yang sama, sektor pendidikan memberi perhatian khusus kepada tenaga pengajar, mengutamakan pemilihan mereka yang mempunyai kecekapan profesional dan pemahaman yang mendalam tentang budaya tempatan.
Program ini melangkaui sekadar dasar; ia sedang dikonkretkan dengan sumber yang ditakrifkan dengan jelas. Bagi tempoh 2025-2029, jumlah bajet wilayah untuk melaksanakan program ini diunjurkan melebihi 3 bilion VND.
Setiap pelajar yang menyertai kursus musim panas yang berlangsung sehingga satu bulan ini menerima sokongan penuh dengan bahan-bahan seperti buku persediaan bahasa Vietnam, buku mewarna, pen, papan putih kecil, dan sebagainya. Purata sokongan adalah kira-kira 757,865 VND setiap pelajar, termasuk yuran pengajian, bahan dan bekalan pembelajaran.
Bagi guru, wilayah ini membayar maksimum 80 jam mengajar sebulan semasa musim panas, pada kadar purata 150,000 VND sejam. Ini dianggap sebagai insentif penting bagi guru untuk berasa selamat dan komited terhadap tujuan "menyampaikan ilmu" di wilayah sempadan.
Dijangkakan 39 kelas akan dianjurkan di kawasan yang mempunyai ramai pelajar etnik minoriti seperti Tan Dong, Tan Thanh, My Hanh, Duc Hoa, Tan Ninh… bagi menyokong 815 kanak-kanak untuk mempunyai kemahiran bahasa yang mencukupi sebelum memasuki darjah satu. Di kawasan yang jarang penduduknya, model pembelajaran gabungan akan dilaksanakan secara fleksibel bagi memastikan tiada kanak-kanak yang ketinggalan.
Menurut Cik Bui Thi Ha, Timbalan Ketua Jabatan Kebudayaan dan Hal Ehwal Sosial Wad Tan Ninh, Jabatan Pendidikan dan Latihan mempunyai rancangan khusus untuk membimbing sekolah-sekolah dalam melaksanakan program tersebut. Di kawasan yang mempunyai populasi etnik minoriti yang besar seperti Wad Tan Ninh, Sekolah Rendah Le Van Tam telah menerima pelaburan dalam kemudahan dan mempunyai sumber yang sedia untuk menganjurkan kelas persediaan bahasa Vietnam untuk kanak-kanak.
Walau bagaimanapun, menurut Cik Ha, agar perjalanan ini benar-benar mampan, isu utamanya tetaplah tenaga pengajar. Mengajar pelajar etnik minoriti memerlukan lebih banyak masa, ketekunan dan dedikasi daripada mengajar di bilik darjah biasa.
"Berdasarkan realiti mempunyai 10 sekolah rendah di kawasan ini, kami mencadangkan agar Parti dan Negara memberi lebih perhatian kepada dasar dan faedah untuk guru yang mengajar secara langsung di kawasan etnik minoriti. Ini bukan sahaja satu pengiktirafan tetapi juga insentif untuk guru berasa selamat dan kekal dalam jawatan mereka untuk jangka masa panjang," kongsi Cik Ha.
Dari perspektif yang lebih luas, program bahasa Vietnam untuk kanak-kanak etnik minoriti bukan sahaja memberi impak kepada pelajar tetapi juga merebak kepada keluarga dan komuniti individu. Lagu, cerita dan tulisan tangan yang dibawa pulang oleh kanak-kanak akan menjadi "pemangkin" untuk pertukaran budaya dalam keluarga.
Bahasa Vietnam secara beransur-ansur menjadi jambatan penghubung, sementara bahasa ibunda dipelihara sebagai akar umbi. Seiring dengan itu, apabila kanak-kanak bersedia secara linguistik, peluang mereka untuk belajar, mengakses sains, teknologi dan kejuruteraan pada masa hadapan akan menjadi lebih luas.
Daripada kata-kata bertulis yang ringkas, satu perjalanan yang lebih besar sedang berlangsung – satu perjalanan ilmu, integrasi, dan aspirasi untuk kemajuan, sambil memelihara identiti budaya kebangsaan.
Sumber: https://www.vietnamplus.vn/tao-co-hoi-tiep-can-tri-thuc-cong-bang-cho-tre-em-dan-toc-thieu-so-post1109232.vnp
Komen (0)