Kom alsjeblieft naar huis voor Tet (Vietnamees Nieuwjaar).

(CLO) "Ga naar de graven en nodig je voorouders uit om met Tet naar huis te komen, mijn kind." Deze bekende zin klinkt elk jaar aan het einde van het jaar door in veel Vietnamese families.

Te midden van de drukte van de twaalfde maanmaand, wanneer elk huishouden bezig is met schoonmaken en voorbereidingen, nemen mensen toch de tijd om begraafplaatsen en de graven van hun dierbaren te bezoeken, wierook te branden en hun voorouders te eren. Voor veel families voelt Tet (het Maan Nieuwjaar) pas echt begonnen als ze dit niet gedaan hebben.

Rond de 28e, 29e en 30e van de twaalfde maanmaand worden de wegen naar de begraafplaatsen plotseling veel drukker dan normaal. Mensen dragen bloemen, halen water en dragen bundels wierookstokjes die nog fris ruiken. Sommige families komen met drie generaties. Anderen, die het hele jaar door druk zijn, proberen toch nog een reis terug naar hun geboortestad te regelen aan het einde van het jaar. Niemand maakt een afspraak, maar elk jaar zijn de begraafplaatsen in de dagen voorafgaand aan Tet (het Maan Nieuwjaar) net zo druk als tijdens een rustig festival.

Veel Vietnamese families hebben de traditie om hun grootouders uit te nodigen voor de viering van Tet (Vietnamees Nieuwjaar) in de laatste dagen van het jaar, een gewoonte die moeilijk te doorbreken is. (Foto: HK)

Het was geen lawaaierige plek. Er heerste een gevoel van eerbied. Oudere mensen, leunend op hun wandelstokken, liepen langzaam tussen de rijen graven door. Mensen van middelbare leeftijd veegden zorgvuldig elke grafsteen schoon en verwijderden onkruid. Jonge kinderen stonden naast hun ouders en leerden hun handen samen te vouwen en hun hoofd te buigen. Een kind vroeg: "Waarom moeten we hierheen komen, mama?" De moeder antwoordde zachtjes: "Om onze voorouders uit te nodigen om Tet met ons te vieren, mijn kind."

Een eenvoudig gezegde, maar het vat een hele culturele traditie samen.

In de Vietnamese cultuur is Tet (Vietnamees Nieuwjaar) een tijd van complete familiereünie. De eerste maaltijd van het jaar is niet alleen voor degenen die rond de tafel zitten. Op het altaar worden extra eetstokjes geplaatst. De wierookstokjes worden zorgvuldig bijgesneden. Het bord met vijf soorten fruit wordt met zorg uitgekozen. Het is niet zomaar een ritueel, maar een herinnering: elk gezin is vandaag de dag gebouwd op de fundamenten die door voorgaande generaties zijn gelegd.

Op de begraafplaats heerst in de laatste dagen van het jaar een allesbehalve sombere sfeer. Mensen vertellen hun voorouders over het afgelopen jaar: over de oogst, hun werk, de groei van hun kinderen. Sommigen zitten lange tijd zwijgend voor de graven, alsof ze een dialoog met zichzelf voeren. Op dat moment vinden mensen het gemakkelijker om tot rust te komen en te reflecteren dan op enig ander moment van het jaar.

Opmerkelijk is dat deze gewoonte in onze steeds modernere levensstijl niet alleen niet is verdwenen, maar ook op natuurlijke wijze bewaard is gebleven. Tegenwoordig hebben veel families de middelen om tijdens Tet (het Chinese Nieuwjaar) te reizen . Sommigen kiezen ervoor om oudejaarsavond in een andere stad of zelfs in het buitenland te vieren. Maar voordat ze vertrekken, keren ze nog steeds terug naar de begraafplaats. De uitnodiging aan hun voorouders om voor Tet terug te komen, wordt nog steeds gebracht met een wierookstokje.

Sommige families, die meerdere generaties omvatten, houden de traditie in stand om de begraafplaats en de graven van hun familieleden te bezoeken en hen uit te nodigen voor Tet (Vietnamees Nieuwjaar), als een manier om het nieuwe jaar te beginnen. (Foto: HK)

Er zijn mensen die ver van huis werken en jarenlang in het buitenland wonen. Of ze nu welgesteld zijn of moeite hebben om rond te komen, ze vinden altijd manieren om deze traditionele gebruiken in stand te houden. Sommigen vragen familieleden thuis om wierook voor hen aan te steken. Anderen keren laat na Tet terug, maar bezoeken alsnog de graven om hun respect te betuigen. Weer anderen kunnen alleen wierook aansteken voor een klein altaar in een vreemd land, terwijl ze hun hart richten op hun thuisland.

De essentie schuilt niet in weelderige feesten of uiterlijke schijn, maar in een oprechte toewijding aan de eigen wortels. Het is deze oprechtheid die de traditie haar blijvende kracht geeft.

In een open wereld waar geografische afstanden steeds kleiner worden, kunnen mensen ver reizen, maar ze hebben nog steeds een spiritueel anker nodig. Voor Vietnamezen is dat anker familie en voorouders. Daarom is het gebruik om voorouders thuis uit te nodigen voor Tet (Vietnamees Nieuwjaar) niet alleen een spiritueel ritueel, maar ook een concrete uiting van het principe van "water drinken, de bron gedenken".

Misschien wel het meest waardevolle beeld is dat van kinderen die in de laatste dagen van het jaar door hun ouders naar de begraafplaats worden geleid. Het is niet bedoeld om hen bang te maken, maar om hen te laten begrijpen dat ze niet alleen zijn in dit leven. Achter hen staan ​​hun grootouders, hun ouders en een hele stamboom die talloze veranderingen heeft doorstaan. Deze lessen behoeven geen lange uitleg. Een simpele buiging, een korte introductie – "Dit is je overgrootvader" – is genoeg om een ​​zaadje van dankbaarheid in het hart van een kind te planten.

Een natie die haar verleden koestert, is een natie met een solide fundament. In de stroom van ontwikkeling en integratie, wanneer veel waarden op de proef worden gesteld, vormen gebruiken zoals het uitnodigen van voorouders om Tet (het Maan Nieuwjaar) te vieren de rode draad die families bijeenhoudt en voorkomt dat generaties uit elkaar vallen.

Hoewel het de laatste dag van het oude jaar is, nemen veel families nog steeds de tijd om de graven van hun voorouders te bezoeken, wierook te branden en "hun voorouders thuis uit te nodigen voor Tet". Foto: HK

Tet is daarom niet zomaar een overgangsmoment naar het nieuwe jaar. Tet is een tijd om naar huis terug te keren. Terug naar huis, naar het vaderland, naar de graven van voorouders. Om zichzelf eraan te herinneren deugdzamer te leven, om meer verantwoordelijkheid te nemen voor familie en maatschappij.

De begraafplaats is drukbezocht in de dagen voorafgaand aan Tet (Vietnamees Nieuwjaar), maar niet lawaaierig. Het is een menigte vol herinneringen, vol genegenheid. En te midden van de delicate rook van wierook, vertrouwt ieder van hen wellicht in stilte een heel eenvoudige wens toe: bidden voor de gezondheid, vrede en harmonie van hun familie.

Temidden van de vele veranderingen in het moderne leven, wordt de gewoonte om voorouders uit te nodigen voor de viering van Tet (Vietnamees Nieuwjaar) in alle stilte van generatie op generatie doorgegeven. Niemand dwingt iemand ertoe, niemand stelt regels op, maar iedereen voelt de behoefte om het te doen. Want het is meer dan alleen een ritueel; het is hoe de Vietnamezen hun wortels bewaren.

En misschien is het wel met die laatste wierookstokjes van het jaar dat elk gezin elkaar er nog eens aan herinnert: hoe ver je ook gaat, je moet de weg naar huis niet vergeten.

Bron: https://congluan.vn/moi-ong-ba-ve-an-tet-10330637.html