"19 augustus" - een steno-transcriptie omgetoverd tot een onsterfelijk lied.

Op 19 augustus 1945 voegde muzikant Xuan Oanh zich bij de menigte demonstranten, liep mee en componeerde muziek, waarna hij de menigte aanzette tot het zingen van het lied "Negentien augustus".

Precies 80 jaar geleden, op oproep van het Viet Minh Front, trokken de inwoners van Hanoi de straten op en marcheerden naar het Grote Theater voor een demonstratie. De hele hoofdstad was gehuld in rode vlaggen met gele sterren. De demonstratie ontaardde in een gewapende confrontatie die plaatsvond bij de Residentie, de kazerne van de veiligheidstroepen en andere gebouwen van de marionettenregering.

Het lied "19 augustus" wordt uitgevoerd door het Gemengd Koor van de Vietnamese Radio en Televisie .

De toen 23-jarige componist Do Xuan Oanh leidde de optocht vanaf het treinstation Giap Bat naar het Grand Theatre. Als leider van de processie voelde de componist elke stap en de vurige sfeer. De melodie en de eerste regels van het lied klonken door zijn mond en hij zong luid: "Alle Vietnamezen, sta op en draag je kracht bij voor één dag / Wij zweren met heel ons hart en ziel te strijden voor de toekomst."

Terwijl hij het lied componeerde, begeleidde hij de groep bij het meezingen, waarbij hun stemmen in harmonie waren met hun voetstappen. Tegen de tijd dat ze de Cho Mo-markt (Hai Ba Trung-district, Hanoi) bereikten, was het lied compleet met tien coupletten, met de historische datum van de natie als titel. De muzikant zette vanaf het begin het ritme en de groep zong al lopend tot ze het Grote Theater bereikten, waar marcherende groepen van over de hele wereld zich bij de menigte voegden en een medley van revolutionaire liederen zongen, van "Marslied", "Vernietig het fascisme", "Vlag van de Viet Minh" tot "19 augustus".

Volgens het boek "Do Xuan Oanh - De Nachtegaal van de Revolutionaire Lente" koesterde de muzikant, vanaf eind 1943-1944, tijdens zijn directe deelname aan geheime propaganda-activiteiten voor het Viet Minh-front ter voorbereiding op de algemene opstand in Hanoi, het voornemen om een ​​lied over deze gebeurtenis te componeren.

De emoties hadden zich al sinds zijn vroege jeugd opgebouwd, toen hij terugdacht aan zijn moeilijke kindertijd en de ontberingen die de oorlog zijn familie had berokkend. Zijn grootvader, een patriot van de Dong Kinh Nghia Thuc-beweging, werd vervolgd door de koloniale overheid, gedwongen zijn vaderland te verlaten en zijn familie werd uiteengereten. Zijn zus, destijds het mooiste meisje van de regio, werd ontvoerd door een Franse ambtenaar, gemarteld en vermoord, waarna haar lichaam naar huis werd teruggebracht. Door armoede maakte Xuan Oanh slechts de vierde klas af. Daarna worstelde hij om de eindjes aan elkaar te knopen en werkte hij in verschillende banen als gieterijarbeider, mijnwerker en vervolgens in Hai Phong als leraar en zanger, waar hij de componisten Van Cao en Nguyen Dinh Thi ontmoette en zich bij de revolutie aansloot. Al het wrokgevoel, de ontberingen en het lijden uit zijn kindertijd, samen met het revolutionaire vuur dat in het hart van de kunstenaar brandde, kwamen tot uiting in zijn melodieën.

De korte, snelle verzen, als het ritme van voetstappen, de kreten van "verontwaardiging en woede", werden een krachtige eenheidskracht die de hele natie aanspoorde om "op te staan" en de ketenen van de slavernij te verbreken. De processie trok in het "licht van de vrijheid", met "overal wapperende vlaggen". Het lied eindigt met een herinnering: "Vergeet nooit 19 augustus, de dag van de opstand / Geluk verlicht het Vietnamese land", waarmee optimisme en vertrouwen in de nieuwe toekomst van het land worden uitgedrukt.