Kwetsbaar en laat geluk

"Laat" en "getekend" zijn wellicht de twee meest treffende adjectieven om haar korte verhalen te beschrijven. En "Will Carry On " is een bundel die dit perfect illustreert. Deze bundel is niet nieuw, maar bevat 21 korte verhalen die zorgvuldig door Dạ Ngân zijn geselecteerd – van het meest recente, een verhaal met dezelfde titel dat ze schreef tijdens de periode van sociale afstand in de stad in de pandemie van 2020, tot het werk dat haar in 1985 beroemd maakte in de Vietnamese literatuur, " De hond en de scheiding". Deze selectie, die vier decennia omspant en de lezers voortdurend heeft geboeid, is van grote betekenis: het stelt degenen die van Dạ Ngân hebben gehouden in staat om te reflecteren op haar levensreis, maar biedt toekomstige generaties ook de mogelijkheid om de unieke emoties van Dạ Ngân te leren kennen.

Schrijver Dạ Ngân

Het hart van een vrouw

In haar 21 korte verhalen zijn twee terugkerende thema's in haar schrijverscarrière duidelijk te herkennen, waarvan één de benarde situatie van vrouwen is. Veel critici hebben opgemerkt dat Dạ Ngân met de korte roman *Een klein gezin * en het korte verhaal * De hond en de scheiding* al een plekje in de harten van lezers heeft veroverd. Wat ze gemeen hebben, is dat ze allebei vrouwen als hoofdpersonen hebben, waardoor de verborgen en moeilijk te doorgronden emoties en gedachten van vrouwen worden belicht. Dạ Ngân blijft niet aan de oppervlakte; ze duikt diep in de kern om de vreugde, het verdriet, de liefde en de haat van het leven te verkennen .

"Laat" en "getekend" zijn wellicht de twee meest treffende adjectieven om haar korte verhalen te beschrijven. En " Will Carry On " is een bundel die dit perfect illustreert. Het is geen nieuwe bundel, maar een compilatie van 21 korte verhalen die zorgvuldig zijn geselecteerd door Dạ Ngân – van het meest recente verhaal met dezelfde titel, geschreven tijdens de periode van sociale afstand in de stad in de pandemie van 2020, tot het werk dat haar in 1985 beroemd maakte in de Vietnamese literatuur, " De hond en de scheiding".

De bovengenoemde personages in Dạ Ngâns korte verhalen zijn vaak klein en vol gebreken. Het zijn geen 'sterke vrouwen', maar juist heel herkenbaar. Haar kracht ligt in haar schrijfstijl, die zo natuurlijk aanvoelt als ademhalen. Ze maakt er geen gemakkelijk belangrijke personages van. Hun wereld bestaat uit de velden, dorpen, families en verantwoordelijkheden. Ze trekken zich terug in traditionele gebruiken en verdragen in stilte de ontberingen van hun tijd. In de ogen van anderen lijken ze onbeweeglijk, maar innerlijk woedt een constante onderstroom van onrust. Ze bestaan ​​tegelijkertijd tussen goed en schoonheid, tussen lelijkheid en egoïsme, tussen oppervlakkige hypocrisie en een ondoorgrondelijke, complexe innerlijke wereld…

Voor Dạ Ngân was het juist deze bron die haar eigen literaire stijl verrijkte. Daarin vind je schoonheid in hun gevoeligheid, opoffering, empathie en begrip voor de mensen om hen heen, of ze nu bekend of onbekend zijn, in korte verhalen als "De vrouw van de soldaat", "Aan het einde van de wereld", "Wie komt uit Hanoi ?", "Op het dak van de vrouw", enzovoort. Maar tegelijkertijd dragen ze ook altijd een tegengestelde kant met zich mee. Dit zijn de mensen in een gezin die, in naam van allerlei zaken – traditie en normen, liefde en opoffering – hun kinderen ervan weerhouden de liefde te vinden ("Een huis zonder man") . Het is ook de jaloezie en pijn wanneer een "gezellin" in een "leven zonder echtgenoot" een nieuw toevluchtsoord heeft gevonden, in "De overleden maagd", "Onbewust de lange rivier".

Maar zelfs dan is er reden tot empathie – de pijn en het verlies die oorlogen hen toebrengen. Hoewel Dạ Ngâns geschriften het leven van gewone mensen beschrijven, zijn het, om het dramatischer te zeggen, ook anti-oorlogswerken. Dit wordt niet vanuit een mannelijk perspectief bekeken, met de focus op bloedvergieten en geweld; in deze bundel zien we het door de ogen van vrouwen die verliezen lijden. Soms handelden ze irrationeel, lieten ze zich door woede meeslepen… maar uiteindelijk blijft er niets over dan pijn die, zij het laat, geluk brengt.

De omslag van het boek "Will Carry It With You", uitgegeven door Lien Viet Books en Vietnam Women's Publishing House.

De vorm van de oorlog

Dạ Ngân begon haar schrijverscarrière in 1980 en zag om zich heen de wonden van de naoorlogse periode. Dit waren scheidingen in vele opzichten, van de onbeantwoorde liefde tussen soldaten en het thuisfront in "Stille Liefde", "Lente Meisje", enz., tot de aanhoudende pijn nadat de wreedheden waren beëindigd, met handicaps die hen uit elkaar dreven ("Het verdriet van het witte kussen") en psychische schade van verschillende ernst ("Onze put") .

In "Het verdriet van het witte kussen", dat in het Engels is vertaald en in 2024 is opgenomen in de bundel Longings met 22 korte verhalen van 22 prominente Vietnamese schrijfsters, beschrijft Dạ Ngân het trauma dat een man ervan weerhoudt een kind te verwekken en hem er vervolgens toe brengt zijn vrouw te verstoten. Jarenlang wist de vrouw alleen maar hoe ze jaarlijks de kussenslopen moest vervangen, ook al wist ze dat een schoon bed niets aan het huwelijk zou veranderen. De vrouw in haar verhaal is als de witte kleur en de smetteloze katoenen vulling – fris, schoon en verlangend naar liefde, maar de oorlog heeft verdriet in haar geest gebracht en ze zal er elke slapeloze nacht haar hoofd op laten rusten.

De naoorlogse periode bracht ook plotselinge veranderingen in mensen teweeg, doordat het lot hen op ingewikkelde paden leidde, waardoor velen in lastige situaties terechtkwamen of niet wisten wat ze moesten doen, zoals in het geval van de gedeelde echtgenoot in "Zelfs als we minder te leven hebben ". We zien dit ook terug in het korte verhaal dat bij deze bundel is gekozen, waar verlegen gevoelens nu plaatsmaken voor moeilijke beslissingen in het belang van de volgende generatie, waardoor de belofte "Kom terug, oké?" verandert in "Ga weg, oké?"…

Door haar aangrijpende korte verhalen kan Dạ Ngân worden beschouwd als een van de auteurs die de psychologie van vrouwen met grote emotie weet te verkennen, waardoor we hen beter kunnen begrijpen, liefhebben en waarderen. Tegelijkertijd zien we in deze verhalen een gedeelde pijn van de hele natie, waar "oorlogen met elkaar verweven zijn als de lussen van een in de knoop geraakt touw; wat er ook gezegd wordt, het blijft bloed en botten, zelfs als het touw langer wordt", in een poging om herhaling van dergelijke wreedheden te voorkomen.

Schrijfster Dạ Ngân, wiens echte naam Lê Hồng Nga is, werd geboren in 1952 in Long Mỹ, Hậu Giang. Ze werkte negen jaar als journalist in het oorlogsgebied in het zuidwesten van Thailand en begon in 1980 met schrijven. Ze heeft acht verhalenbundels (naast negen verhalen die ze samen met anderen schreef), drie romans en zeven essaybundels gepubliceerd. Veel van haar werk is vertaald in het Engels, Frans en andere talen.

Bron: https://thanhnien.vn/sach-hay-nhung-hanh-phuc-eo-theo-va-muon-man-185250207201641661.htm