De stoofpot met vlees, geurig en heerlijk, onder het oude dak.

In 2018 verhuisde mijn gezin naar een nieuw huis, ongeveer vijfhonderd meter van ons oude. Dankzij onze spaarcenten was het nieuwe huis groter gebouwd, met een vloer van glanzende turquoise tegels.

Illustratiefoto: TTD

Er is een grote tuin voor het huis. Als de buren een bruiloft hebben, laten we ze daar zelfs hun auto parkeren. Rechts heeft mijn vader een extra berging gebouwd. Achter het huis is de keuken ook vergroot en veel ruimer geworden. De houtkachel is vervangen door een elektrische.

Maar elke keer als Tet (het Chinese Nieuwjaar) aanbreekt en ik naar de pan met gestoofd vlees kijk die op het fornuis staat te dampen, word ik overspoeld door nostalgie naar vroeger, naar de eenvoudige warmte van dat huisje van jaren geleden. Het huis was gebouwd van oude, aan elkaar gelapte houten planken.

Een deel van het huis is door mijn familie gebouwd, en de rest is bijgedragen door mijn tantes, ooms en buren. We hebben geen aannemers ingehuurd; puur op de vriendelijkheid en vrijgevigheid van de gemeenschap is het huis gebouwd. Omdat het destijds moeilijk was en we op andermans grond woonden, was het huis niet zo ruim en comfortabel als nu.

Ik herinner me dat de vloer vrij hoog was en dat mijn grootmoeder er kippen onder hield. Elk jaar met Tet gebruikte ze de eieren om vlees te stoven. Op het oude fornuis, dat ze met looddraad had gerepareerd, kookte haar stoofpot flink. De geur en de warmte verspreidden zich door het hele huis en verdreven de kou van het vroege voorjaar.

Wij kinderen waren dol op dat gerecht. Het was een zeldzame delicatesse, alleen verkrijgbaar tijdens Tet (Vietnamees Nieuwjaar), gemaakt met de liefde van oma. Daarom keken we allemaal reikhalzend uit naar Tet.

Voor het huis lag een kleine binnenplaats. Mijn grootmoeder had er verschillende planten geplant: chilipepers, citroenen, suikerappels, wat bosjes lente-uitjes, zaagtandkoriander en een grote abrikozenboom. Op de avond voor Tet lagen we naast haar op het bamboebed en keken we naar de pot met kleefrijstkoekjes.

Met een lage, hese stem vertelde ze ons over vroeger: over de tijd dat zij en haar man hier voor het eerst kwamen, hun eerste Tet-feest in hun rieten huis, en zelfs verhalen over de jeugd van onze ouders.

De wind voerde de vage geur van citroenen mee, en een paar pruimenbloesems dwarrelden op haar grijze haar. De pot met kleefrijstkoekjes pruttelde nog steeds boven het rode vuur. We vielen in slaap zonder het te beseffen. Alleen haar verhalen bleven in onze oren nagalmen.

Op de ochtend van de eerste dag van het Chinese Nieuwjaar voelde het kleine huis nog krapper aan. Er was niet genoeg ruimte in de voortuin om te parkeren. Tante en oom die hen een gelukkig nieuwjaar kwamen wensen, moesten hun auto's bij de buren parkeren. Oma zat omringd door haar kinderen en kleinkinderen. Hoewel ze niet rijk was, gaf ze ieder van hen een nieuwjaarsgeschenk.

Niemand lette op de bedragen, noch vergeleken ze wie minder had; het enige wat ze wensten was dat ze voor altijd bij hen zou blijven. Destijds was Tam, de zoon van mijn oom Bay, erg ondeugend. Ik weet niet wie het hem geleerd had, of dat hij het zelf bedacht had, maar hij wenste haar het beste met een zinnetje waar de hele familie zo hard om moest lachen dat ze er pijn in hun mond van kregen:

"Ja, ik wens jullie honderd jaar geluk toe, en een lang en gelukkig leven samen tot jullie oud en grijs zijn!"

We kwamen er pas later achter. Het bleek dat hij gewoon de begroeting van de ceremoniemeester op de bruiloft herhaalde. Hij had gezien dat de ceremoniemeester bij elke bruiloft dezelfde begroeting gaf en daarvoor applaus van het publiek kreeg. Dus had hij hem nagebootst. Zelfs nu nog, als het ter sprake komt, bloost de vader van twee kinderen van schaamte.

Na het uitwisselen van nieuwjaarswensen at iedereen samen. Van de bekende nieuwjaarsgerechten was oma's gestoofde varkensvlees met eieren altijd het meest gewild, een smaak waar iedereen gretig van genoot. Het houten huis werd een stuk levendiger. Gesprekken vermengden zich met geroep en geroep:

"Mam, geef me alsjeblieft nog een kom rijst!"

"Oma, ik wil ook wel wat! Jouw gestoofde varkensvlees is echt heerlijk!"

De pan met witte rijst raakte langzaam leeg, terwijl de stoofpot met vlees steeds meer smaak kreeg. De magere, benige handen van de oude vrouw schepten onophoudelijk rijst op, kom na kom, schijnbaar zonder moe te worden. Terwijl ze haar kleinkinderen met smaak zag eten, ontsnapte er een lachbui aan haar tandeloze lippen. De hele familie lachte mee. Geluk was van ieders gezicht af te lezen. De geur van gestoofd vlees en eieren verspreidde zich door het hele huis.

Hoewel ze er niet meer is, is het huis niet langer krap en de nieuwe tuin groter. De geur van gestoofd vlees van vroeger, de warmte van de oude houtkachel, haar aanstekelijke lach... alles staat me nog helder voor de geest.

De familiebijeenkomst met de maaltijd, vol gelach en gesprekken, voelt alsof het gisteren was. Het zal allemaal warme, mooie herinneringen worden die ik mijn leven lang bij me zal dragen.

Zodat ik, elke keer als ik eraan denk, onbewust glimlach en een onbeschrijflijke rust ervaar, alsof ze er nog steeds is. Naast de dampende pan rijst, gekookt boven een houtvuur, schepte ze met haar tengere handen de rijst op, terwijl ze tandeloos glimlachte. En in het oude houten huis, gebouwd met liefde en genegenheid, stond een pan gestoofd varkensvlees met eieren, heerlijk geurend naar liefde.

We nodigen lezers uit om deel te nemen aan de schrijfwedstrijd.

Een warme lentedag

Ter ere van het Chinees Nieuwjaar nodigt de krant Tuoi Tre, in samenwerking met cementbedrijf INSEE, lezers opnieuw uit om deel te nemen aan de schrijfwedstrijd "Lentehuis". Deel en beschrijf uw huis – uw warme en gezellige toevluchtsoord, de bijzondere kenmerken ervan en de onvergetelijke herinneringen.

Het huis waar jij en je grootouders geboren en opgegroeid zijn; het huis dat je zelf hebt gebouwd; het huis waar je je eerste Tet-feest met je gezinnetje hebt gevierd... al deze huizen kunnen worden ingediend voor de wedstrijd en aan lezers in het hele land worden voorgesteld.

Het artikel "Een warm lentehuis" mag niet eerder zijn ingediend voor een schrijfwedstrijd of gepubliceerd in andere media of op sociale netwerken. De auteur is verantwoordelijk voor het auteursrecht, de organisatiecommissie heeft het recht om het artikel te redigeren en de auteur ontvangt royalty's als het artikel wordt geselecteerd voor publicatie in Tuoi Tre.

De wedstrijd vindt plaats van 1 december 2025 tot en met 15 januari 2026, en alle Vietnamezen, ongeacht leeftijd of beroep, zijn welkom om deel te nemen.

Het artikel "Een warm huis op een lentedag" in het Vietnamees mag maximaal 1000 woorden tellen. Het toevoegen van foto's en video's wordt aangemoedigd (foto's en video's van sociale media zonder auteursrecht worden niet geaccepteerd). Inzendingen worden uitsluitend per e-mail geaccepteerd; inzendingen per post worden niet geaccepteerd om verlies te voorkomen.

Inzendingen kunnen worden gestuurd naar het e-mailadres maiamngayxuan@tuoitre.com.vn.

Auteurs moeten hun adres, telefoonnummer, e-mailadres, bankrekeningnummer en burgerservicenummer opgeven, zodat de organisatoren contact met hen kunnen opnemen en royalty's of prijzen kunnen versturen.

Medewerkers van de krant Tuoi Tre en hun familieleden mogen deelnemen aan de schrijfwedstrijd "Warm Thuis in de Lente", maar komen niet in aanmerking voor prijzen. De beslissing van de organisatiecommissie is bindend.

De uitreiking van de Springtime Shelter Award en de lancering van de speciale voorjaarseditie voor jongeren.

De jury, bestaande uit gerenommeerde journalisten en culturele figuren, samen met vertegenwoordigers van de krant Tuoi Tre, zal de voorrondes beoordelen en prijzen toekennen.

De prijsuitreiking en de lancering van de speciale lente-editie van Tuoi Tre zullen naar verwachting eind januari 2026 plaatsvinden in de Nguyen Van Binh-boekenstraat in Ho Chi Minh-stad.

Prijs:

1e prijs: 10 miljoen VND + certificaat, Tuoi Tre lente-uitgave;

1 tweede prijs: 7 miljoen VND + certificaat, Tuoi Tre lente-uitgave;

1e prijs: 5 miljoen VND + certificaat, Tuoi Tre lente-uitgave;

5 troostprijzen: 2 miljoen VND per stuk + certificaat, Tuoi Tre lente-uitgave.

10 Readers' Choice Awards: 1 miljoen VND per stuk + certificaat, Tuoi Tre Lente-editie.

De stempunten worden berekend op basis van de interactie met het bericht, waarbij 1 ster = 15 punten, 1 hartje = 3 punten en 1 like = 2 punten.

Terug naar het onderwerp

TRINH THI NGOC

Bron: https://tuoitre.vn/noi-thit-kho-thom-nong-mai-nha-cu-2025122413255058.htm