Aan het gesprek namen ook gerenommeerde experts en onderzoekers uit het hele land deel. Een van hen was historicus Le Nguyen, die het werk "De Tay Son-opstand" van de Amerikaanse wetenschapper George Dutton vertaalde en inleidde. Daarnaast gaf dr. Phan Thu Van, docent aan de Ho Chi Minh-universiteit voor Onderwijs, een interessante analyse van de werken vanuit het perspectief van de menselijke natuur en nationale identiteit.
"De geschiedenis vertelt ons wat mensen deden, terwijl historische romans ons vertellen hoe mensen de dingen zagen," aldus schrijfster Tran Thuy Mai.
Mijn band met historische romans
Tran Thuy Mai, een van de meest indrukwekkende korte-verhalenschrijfsters in de Vietnamese literatuur, vertelde dat ze in haar jeugd vooral schreef over onderwerpen die haar aanspraken. Toevallig bleken liefdesverhalen populair bij de lezers. Omdat liefde een belangrijk thema in de menselijke cultuur is, was ze dan ook erg blij dat haar verhalen zo gewaardeerd werden.
Omdat ze ver van haar geboorteland woonde in San Francisco, VS, bracht een gevoel van nostalgie haar ertoe zich opnieuw met de geschiedenis te verbinden. Als Vietnamese ben je, waar je ook bent, altijd verbonden met de gloriejaren van je voorouders. Deze verbinding ontstond tijdens haar vijftien jaar bij uitgeverij Thuan Hoa, waar ze belangrijke historische werken las en redigeerde, zoals Dai Nam Thuc Luc en Dai Nam Liet Truyen . Door deze ervaringen kwam ze onbedoeld in contact met historische bronnen.
De grootste uitdaging voor auteurs van historische romans is het schrijven van een verhaal waarvan iedereen de afloop al kent; daarom moet de schrijver grondig onderzoek doen en nieuwe interpretaties bieden.
Schrijfster Tran Thuy Mai vertelde ook dat ze in die periode, tijdens het lezen van geschiedenisboeken, veel dingen tegenkwam die om reflectie vroegen en dat ze zich afvroeg of de feiten wel klopten. Dit vormde de basis voor haar persoonlijke omslag. Ze erkende verder dat "het moeilijkste voor auteurs van historische romans is om een verhaal te schrijven waarvan iedereen de afloop al kent. De schrijver moet daarom grondig onderzoek doen en nieuwe interpretaties bieden."
Toen haar werd gevraagd of ze voornamelijk over de Nguyen-dynastie schreef omdat ze in Hue was geboren en getogen, antwoordde ze dat mensen niet los te koppelen zijn van de plek waar ze geboren zijn, maar dat het niet haar afkomst was die haar ertoe bracht over geschiedenis te schrijven.
Haar werk werd ingegeven door het feit dat Hue in de 18e en 19e eeuw de hoofdstad van Vietnam was, waardoor het verhaal van Hue het verhaal van de hele natie is. De val van de hoofdstad is bijvoorbeeld nog steeds een gedeelde gebeurtenis voor de inwoners van Hue op 23 mei, wanneer ze nog steeds gebeden opzeggen langs de rivieroever. Het markeert ook de dag waarop onze natie haar soevereiniteit verloor aan het Franse leger.
Schrijfster Tran Thuy Mai (in witte blouse) is van mening dat historische romans uit twee delen bestaan: het historische kader en de creatieve elementen die de hiaten opvullen.
Geschiedenis of fictie?
Dit was ook een onderwerp dat de aanwezigen en lezers tijdens de bijeenkomst interesseerde. Volgens onderzoeker Le Nguyen vereisen zelfs historische romans altijd drie belangrijke pijlers: nauwkeurigheid, eerlijkheid en objectiviteit. Bestaat er dan een grens tussen de twee genres? Hij is van mening dat er tussen verschillende historische gebeurtenissen altijd lacunes bestaan die niet zijn vastgelegd, en dat dit de "vruchtbare grond" is voor schrijvers om fictieve technieken te gebruiken en zo historische overgangen vloeiender te maken.
Schrijfster Tran Thuy Mai is het er ook mee eens dat historische romans uit twee delen bestaan: het historische kader en de creatieve elementen daartussen. Volgens haar moet het kader zeer vaststaan en kunnen we de loop der gebeurtenissen of de persoonlijkheden van de personages niet veranderen. Juist in deze 'lacunes' en 'ruimtes' hebben schrijvers echter de mogelijkheid om hun eigen creatieve inbreng toe te voegen.
De geschiedenis vertelt ons wat mensen deden, terwijl historische fictie ons vertelt hoe mensen de dingen zagen.
Ze vertelde dat ze tijdens het schrijfproces voornamelijk gebruikmaakte van de Đại Nam Thực Lục om de chronologische volgorde van de historische gebeurtenissen te volgen. Dit is een gedetailleerd en zeer compleet boek over de Nguyễn-dynastie, maar belangrijker nog, de historici uit deze periode waren zeer objectief en onafhankelijk, zonder de feiten te verdraaien. Daarnaast vulde ze de feiten in de Đại Nam Liệt Truyện aan met beschrijvingen van het leven van functionarissen zoals Nguyễn Tri Phương en Phan Thanh Giản…
Wat de levensstijl van die periode betreft, baseerde ze zich voornamelijk op de Đại Nam Hội Điển Sử Lệ (Grote Geschiedenis van Vietnam), evenals andere werken van Franse auteurs. Daarnaast verwerkte ze een schat aan folklore, waaronder anekdotes en volksverhalen over keizerin Từ Dụ en Tôn Thất Thuyết, waarmee ze interessante toevoegingen creëerde die niet eerder in historische teksten waren vastgelegd. Ze erkende ook dat, hoewel de anekdotes misschien niet helemaal accuraat waren, ze wel bijdroegen aan de aantrekkingskracht van de roman.
Bovendien verkende ze ook de slag bij het fort Ky Hoa, of de kwestie van Annam en Frankrijk – vriend of vijand?... aan de hand van historische bronnen die door buitenlandse historici waren samengesteld. Over het verschil tussen de twee genres zei schrijfster Tran Thuy Mai: "Geschiedenis vertelt ons wat mensen deden, terwijl historische romans ons vertellen hoe mensen de dingen zagen."
Schrijfster Tran Thuy Mai gaat in gesprek met lezers in Hue.
De rol van vrouwen
Volgens schrijfster Tran Thuy Mai zijn de meeste personages in historische romans en films nog steeds vrouwen. Dit komt doordat in dit genre "mannen de geschiedenis schrijven", maar wanneer vrouwen verschijnen, ontstaan er artistieke verhalen met historische betekenis.
We zien dit bijvoorbeeld bij figuren als keizerin Y Lan en Duong Van Nga… Het zijn prominente figuren die gebruikt zijn voor verhalen, films en scripts. Net als de cyclische aard van yin en yang, maakt deze combinatie verhalen interessanter, terwijl deze figuren in een door mannen gedomineerde periode dienden als historische bronnen voor kennisvergaring.
Zoals een beroemde historische romanschrijver ooit zei: "Als ik lees, word ik vermaakt; als ik vermaakt word, leer ik het meest." In haar werk over keizerin-weduwe Từ Dụ streefde auteur Trần Thùy Mai hiernaar. Ze vond een harmonieus evenwicht tussen de keizerlijke harem – de wereld van de vrouwen – en het koninklijk hof – de wereld van de mannen. Dit leverde ook veel interessante en weinig bekende details op.
Dr. Phan Thu Vân is het er ook mee eens dat mannelijke schrijvers zich doorgaans meer richten op kwesties van dynastieke opkomst en ondergang, goed en kwaad, rechtvaardigheid en onrechtvaardigheid... voornamelijk op ideologische conflicten, tussen confucianisme en boeddhisme, Oost en West... Terwijl Tran Thuy Mai compleet andere thema's aan de orde stelt dan haar voorgangers, waarbij emotie en generatieverschillen de boventoon voeren.
Mevrouw Vân vertelde ook dat de turbulente geschiedenis van de Nguyễn-dynastie haar bij de keuze voor dit onderwerp steeds weer aanzette tot verder onderzoek. Elke dynastie had zijn eigen kenmerken en werd op verschillende manieren geïnterpreteerd, wat weer van invloed was op de daaropvolgende dynastieën. Een dynastie kan in een oogwenk voorbijgaan. Daarom besteedde schrijfster Trần Thùy Mai veel aandacht aan het creëren van kinderpersonages, die we zien alsof ze net geboren zijn en een klein onderdeel van het historische verhaal vormen.
Is er voor onze natie nog een andere mogelijkheid via romans? Uitgaande van de menselijkheid in de personages en levens die in romans worden beschreven, zien we hoe die geleidelijk transformeert in een nationale identiteit, aangezien het lot van de personages wordt bepaald door de prominentie van een bepaald tijdperk. En dat is de voornaamste rol van historische romans, waarin de omwentelingen van een dynastie en een periode levendig worden onthuld door het lot en de omstandigheden van de personages.
Bronlink
Reactie (0)