Overpeinzingen over Tet in het verleden

De traditionele Vietnamese nieuwjaarsgebruiken waren eenvoudig, vrolijk, harmonieus en diep geworteld in de nationale culturele identiteit.

Tet (het Vietnamese Nieuwjaar) markeert het begin van een nieuw plantseizoen, een nieuwe maand, een nieuw seizoen en een nieuw jaar, en heeft daarom een ​​immense betekenis in het leven van de Vietnamese bevolking.

Voor elke Vietnamees is Tet een tijd van familiereünies. Kinderen en kleinkinderen die ver weg werken, hoe druk ze het ook hebben, doen hun best om naar huis terug te keren om Tet met hun familie te vieren. Iedereen probeert zijn werk af te ronden en alle schulden af ​​te lossen vóór Tet, zodat ze het nieuwe jaar in alle rust en met een gerust hart kunnen verwelkomen.

De traditionele Vietnamese nieuwjaarsgebruiken waren eenvoudig, vrolijk, harmonieus en diep geworteld in de nationale culturele identiteit.

Voor de Vietnamezen is Tet (Vietnamees Nieuwjaar) een harmonieuze mix van dromen en werkelijkheid. Tet draait niet alleen om materiële zaken, eten en het versieren van het huis... het is ook een prachtig aspect van de spirituele cultuur, een tijd om voorouders te herdenken en een tijd van warmte, heilige familiebanden en gemeenschapszin.

Voor de Vietnamezen duurt het Maan Nieuwjaar drie dagen, maar de voorbereidingen voor die drie dagen van festiviteiten vinden bijna het hele jaar door plaats.

Eerst was er de varkenshouderij. Destijds bestonden er geen hybride varkensrassen of groeibevorderende voeding; we fokten alleen inheemse varkens die gevoerd werden met zemelen gekookt met bananenstengels, zoete aardappelranken of eendenkroos. Ze kwamen maar 4-6 kg per maand aan. Dus om een ​​gewicht van 50-60 kg vlees te bereiken voor Tet (Vietnamees Nieuwjaar), moesten we al aan het begin van het jaar beginnen met de varkenshouderij.

Voor de overgrote meerderheid van de mensen die op het platteland wonen en van de landbouw leven, vormen kleefrijstkoekjes met varkensvlees het basisvoedsel voor offers en maaltijden tijdens Tet (Vietnamees Nieuwjaar).

Gezinnen die het zich kunnen veroorloven om banh chung (traditionele Vietnamese rijstkoekjes) te maken, beginnen al aan het begin van de twaalfde maanmaand met het inkopen van kleefrijst, mungbonen, enzovoort. Zelfs de bladeren die gebruikt worden om de koekjes in te wikkelen, zoals dongbladeren, en de touwtjes om banh chung en banh gio (een ander soort Vietnamese worst) te binden, moeten van tevoren worden klaargemaakt, en niet tot vlak voor Tet (Vietnamees Nieuwjaar). Hoe doen ze dat? Degenen met een tuin verzamelen het hele jaar door gevallen bladeren, snijden ze, versnipperen ze dun en wikkelen ze in om er tijdens Tet gio van te maken.

Elk jaar op de 15e dag van de 12e maanmaand maakt elk huishouden ingemaakte uien. Grote, ronde uien worden gekocht, 5 dagen geweekt in water met houtas, vervolgens gepeld, de wortels verwijderd en twee dagen met zout gemengd voordat het weekwater wordt afgegoten. Het duurt nog 7-8 dagen voordat de uien hun scherpte verliezen en lichtzure augurken worden. Hoewel het geen hoofdgerecht is, is het onmisbaar op de feesttafel tijdens Tet (Vietnamees Nieuwjaar), en daarom werd het vroeger beschouwd als een van de zes karakteristieke Tet-gerechten: "Nieuwjaarspaal, vuurwerk, groene kleefrijstcake / vet varkensvlees, ingemaakte uien, rode coupletten."

De Tet-sfeer begint op de 23e dag van de 12e maanmaand met het offeren aan de keukengoden voordat zij naar de hemel opstijgen. Vanaf de 24e is de sfeer al levendig; kinderen kopen vuurwerk op de markt en steken het met luide knallen af ​​op het dorpsplein. Volwassenen reinigen de voorouderaltaren, betuigen hun respect aan de goden bij de graven van hun grootouders en overgrootouders; en maken hun huizen en buurten grondig schoon...

Van de 27e tot de 30e van de twaalfde maanmaand is elk huishouden druk bezig met het slachten van varkens, het inpakken van banh chung en banh te (traditionele Vietnamese rijstkoekjes), het maken van che lam (een soort zoete soep), het bakken van pindasnoep en het maken van gepofte rijst.

Met uitzondering van enkele families van ambtenaren en stadsbewoners die Tet vierden met dure lekkernijen, vertrouwde de overgrote meerderheid van de mensen op het platteland, die van de landbouw leefden, op kleefrijstkoekjes met varkensvlees als basisvoedsel voor offers en maaltijden tijdens Tet.

Normaal gesproken slacht elk huishouden één varken; als een gezin klein of arm is, delen ze één varken met twee gezinnen; als een gezin heel klein of heel arm is, delen ze een poot of een halve poot.

Van 28 tot en met 30 van de twaalfde maanmaand weerklonk het gekrijs van varkens in de dorpen, en mensen waren druk in de weer langs de rivieroevers, sommigen schrobden bananenbladeren, anderen maakten varkensdarmen klaar.

Het hele jaar door, ondanks de drukte, zijn de maaltijden eenvoudig en bestaan ​​ze uit slechts een paar gerechten: groenten, ingelegde uien, vis, garnalen, krab, paling, slakken en kikkers. Alleen tijdens Tet (Vietnamees Nieuwjaar) slachten ze een varken en hebben ze de middelen om uitgebreide gerechten te bereiden voor de offermaaltijd. Van de varkenskop wordt vaak varkensworst gemaakt, genaamd "gio thu", terwijl de varkenshaas wordt gestampt voor "gio lua", en sommige families maken zelfs "gio mo". Gefrituurde varkenspasteitjes worden gemaakt van gestampt mager vlees in de vorm van schijven, terwijl gegrilde pasteitjes in plakjes worden gesneden en gemarineerd met uien, vissaus, galangal en gefermenteerde rijstpasta, en vervolgens aan bamboespiesjes worden geregen, met 7-8 stukjes per spiesje.

Varkensbuik, of een mengsel van mager en vet vlees, wordt gekookt tot het stevig is, vervolgens in reepjes van een paar vingers breed gesneden en in de pan gebakken. Ribben worden in blokjes gesneden en gegrild of ontbeend om gegrilde varkensburgers van te maken. De botten worden gebruikt om gedroogde bamboescheuten te stoven. Veel families maken ook gefermenteerde varkensvleesrolletjes, gewikkeld in guavebladeren, omdat die het Tet-feest een rijke en authentieke smaak geven.

Banh chung (Vietnamese kleefrijstcake) is een heerlijk gerecht, en de rijstkorrels worden zelf verbouwd, dus je hoeft ze niet af te meten. Het probleem is echter dat slechts vijf of zeven rijke families in het dorp zich een koperen pot konden veroorloven waarin dertig of veertig cakes gebakken konden worden. Daarom moesten ze die van elkaar lenen en moesten ze van tevoren afspraken maken met de eigenaar. Sommige families begonnen al op de ochtend van de 27e met het bakken van de cakes, terwijl de laatste familie die een pot leende pas op de middag van de 30e aan de beurt was. Ze berekenden zorgvuldig hoe ze de pot terug konden brengen voordat de gastheer wierook aanstak om het nieuwe jaar te verwelkomen, te midden van het oorverdovende vuurwerk dat de komst van het nieuwe jaar vierde.

Na de drie dagen van Tet (Vietnamees Nieuwjaar) gaat het feestgedruis nog vele dagen door. Familieleden en vrienden van ver komen op bezoek om samen te eten. Kinderen en kleinkinderen rennen rond en vermaken zich met spelletjes zoals schommelen, knikkeren, touwtrekken, hanengevechten, worstelen en schaken, en keren thuis terug om te zoeken naar eten als ze honger hebben. De traditie luidt: "Januari is de maand van feesten en uitbundig feestvieren." Ze vieren feest om de lange winter van hard werken op het land in de zon en de dauw te compenseren. Ze vieren feest omdat al het werk op de boerderij gedaan is.

De laatste voorbereiding bestaat uit het meenemen van kleingeld om aan de kinderen te geven als nieuwjaarsgeschenk. Eerst wordt op de ochtend van de eerste dag van het Chinese Nieuwjaar geld gegeven aan de kinderen en kleinkinderen in de familie, en vervolgens krijgt elk kind dat op bezoek komt wat. Als het de plicht is om ouderen of meerderen te bezoeken om nieuwjaarswensen over te brengen, moet er ook kleingeld worden meegenomen om aan de kinderen te geven.

Op de middag van de 30e dag van het Maan Nieuwjaar zet elk huishouden een nieuwjaarspaal in het midden van de binnenplaats. Ze gebruiken kleine bamboe- of rietstengels, waarvan de uiteinden gebogen zijn als hengels, en binden er een rood-groene vlag of een bosje wilde pandanbladeren aan vast als teken om hun voorouders te verwelkomen voor Tet en om boze geesten te verdrijven. Het lijkt erop dat de voorbereidingen voor Tet zeer uitgebreid en zwaar zijn. Maar vreemd genoeg klaagt niemand; jong en oud, mannen en vrouwen, iedereen is vrolijk en opgewonden.

Mensen maken hun huizen schoon en wikkelen banh chung (traditionele Vietnamese rijstkoekjes) in om Tet te verwelkomen.

De voorbereiding op Tet, het feest ter verwelkoming van het nieuwe jaar, draait niet alleen om het regelen van alledaagse zaken, maar ook om het koesteren van dierbare herinneringen en diepe relaties.

Precies om middernacht steken mensen wierook en kaarsen aan om hun voorouders en overleden familieleden te eren en de komst van de lente te verwelkomen.

Volgens de Vietnamese traditie van de "eerste bezoeker van het jaar" zal geluk het hele jaar aanhouden als alles voorspoedig verloopt op de eerste dag van Tet (Vietnamees Nieuwjaar). Daarom is de eerste gast die een huis bezoekt in het nieuwe jaar van groot belang.

Aan het einde van elk jaar zoeken families bewust vrolijke, levendige, geestige en integere personen binnen hun eigen familie en uitgebreide familie uit om als eerste bezoeker van het jaar te fungeren. De bezoeker blijft meestal maar 5-10 minuten, in de hoop op een voorspoedig en succesvol jaar.

Tijdens de drie dagen van Tet kunnen vrouwen tempels en pagodes bezoeken, mannen kaartspellen zoals "to tom" en schaken spelen, en het dorp organiseert traditionele volksspelen. Op de middag van de derde dag van Tet houden families een ceremonie om afscheid te nemen van hun voorouders.

Op de eerste en tweede dag van het Chinees Nieuwjaar onthouden mensen zich van het slachten van dieren en het graven of vegen van de grond, zodat de feestelijke sfeer niet te snel verdwijnt.

Tijdens het Chinees Nieuwjaar onthouden mensen zich van het uiten van onaangename opmerkingen, vechten of ruzie maken, en leggen ze alle wrok en conflicten opzij.

De armen krijgen van hun familie de kans om Tet samen te vieren; bedelaars hoeven alleen maar bij de deur te staan ​​en een paar gelukswensen uit te spreken om banh chung (traditionele Vietnamese rijstkoekjes), vlees en gio (Vietnamese worst) van de huiseigenaar te ontvangen. Vietnamezen zeggen vaak: "De armen en hongerigen maken zich geen zorgen over de drie dagen van Tet / De rijken openen hun harten met mededogen."

Op de zevende dag van het maanjaar haalt elk gezin de nieuwjaarspaal neer, waarmee het Tet-feest ten einde komt. Vervolgens verzamelen mensen zich op heilige plaatsen zoals gemeenschapshuizen, tempels en heiligdommen, waar ze lentefeesten vieren, water halen, traditionele opera's opvoeren en deelnemen aan kookwedstrijden.

Zelfs wanneer kinderen en kleinkinderen ver weg wonen, keren ze tijdens Tet (het Chinese Nieuwjaar) nog steeds terug om cadeaus mee te nemen voor hun grootouders en ouders. De hoeveelheid hangt af van hun leefomstandigheden. Als ze het goed hebben, brengen ze heerlijk eten en bijzondere lekkernijen mee; als ze arm zijn, moeten ze op zijn minst iets kleins als cadeau meebrengen. Als hun grootouders en ouders in welvaart leven, brengen hun kinderen en kleinkinderen soms een tak perzikbloesem, twee potten chrysanten of een paar narcissen mee; soms is een rotje al genoeg om hun ouders blij te maken. Naast de plicht van kinderen en kleinkinderen, is er ook de plicht van studenten. Zelfs als ze geleerden of hoge ambtenaren zijn geworden met hun namen in stenen tabletten gegraveerd, moeten studenten niet vergeten hun oude leraren te bezoeken.

Volgens Vietnamplus.vn

https://mega.vietnamplus.vn/tan-man-tet-xua-5542.html

Bron: https://thoidai.com.vn/tan-man-tet-xua-196681.html