Het vissersdorp viert Tet.

Zittend op haar veranda, een stapel gedroogde zeevruchten snijdend ter voorbereiding op Tet (het Chinese Nieuwjaar), vertelde mevrouw Nguyen Thi Tham dat het vissersdorp elk jaar, wanneer Tet aanbreekt, niet uitbundig maar sereen is, gevuld met de geur van gedroogde vis, het gelach en gepraat van familieleden die elkaar na lange tijd weerzien, en het verlangen om naar huis terug te keren of familieleden uit hun geboorteplaatsen op Phu Quoc te verwelkomen voor Tet.

De vissers in het vissersdorp Tran Phu benutten hun laatste visvangst van het jaar om een warmer en vrolijker Tet-feest te vieren. Foto: PHAM HIEU

Mevrouw Tham en haar man, oorspronkelijk afkomstig uit de provincie Quang Ngai , vestigden zich meer dan 30 jaar geleden in het vissersdorp Tran Phu en brachten daarmee het traditionele zeemansberoep van de mensen in de regio Zuid-Centraal mee. Net als veel andere dorpelingen koos haar man voor het beroep van visser om zijn gezin te onderhouden, een huis te bouwen, een inkomen te verwerven en zijn kinderen op te voeden. Het vissersdorp is daarom een tweede thuis geworden voor het gezin van mevrouw Tham.

Tet (Vietnamees Nieuwjaar) heeft dit jaar een heel speciale betekenis voor de familie van mevrouw Tham. In plaats van zoals gebruikelijk terug te keren naar hun geboorteplaats, verwelkomen zij en haar man familieleden uit Centraal-Vietnam op het eiland Phu Quoc om Tet te vieren. "Mijn broers, tantes en ooms van daar zijn hier al heel lang niet meer geweest, dus dit jaar hebben ze allemaal besloten om hier Tet te komen vieren. Het is een welkome afwisseling," aldus mevrouw Tham. In hun kleine huisje met uitzicht op zee zijn de tafels en stoelen zorgvuldig schoongemaakt, er zijn taarten en zoetigheden klaargemaakt en er wordt druk gewerkt aan de bereiding van verschillende soorten gedroogde vis en inktvis...

Volgens mevrouw Tham is Tet in het vissersdorp Tran Phu een tijd van komen en gaan. Veel families maken van de gelegenheid gebruik om terug te keren naar hun geboorteplaats om zich met familieleden te herenigen. Sommige families verwelkomen familieleden van ver, maar er zijn ook veel families die Tet snel vieren, zodat ze direct tijdens Tet de zee op kunnen om de eerste vis van het jaar te vangen. "Nu Phu Quoc veel vluchten en luchtvaartmaatschappijen heeft, is reizen erg gemakkelijk", aldus mevrouw Tham.

Niet ver van het huis van mevrouw Tham was meneer Nguyen Van Loi bezig zijn visnet te repareren, ter voorbereiding op zijn middaglijke vistocht op zee. Toen hem werd gevraagd naar zijn plannen voor Tet (Vietnamees Nieuwjaar) in de speciale zone, zei meneer Loi dat Tet voor vissers niet alleen een tijd is voor familiebijeenkomsten en rust, maar ook een tijd om terug te blikken op een jaar werken op zee. Meneer Loi vertelde dat het weer vorig jaar vaak onvoorspelbaar was en de prijzen schommelden, maar dankzij solidariteit en wederzijdse steun wisten de mensen toch door te zetten. "In dit vissersdorp weet iedereen wie hulp nodig heeft en helpt iedereen degenen die hulp nodig hebben. Tijdens Tet wordt dat gevoel van saamhorigheid nog duidelijker," aldus meneer Loi.

Volgens meneer Loi beginnen de voorbereidingen voor Tet (het Maan Nieuwjaar) in vissersdorpjes meestal later, omdat er in de twaalfde maanmaand veel vis en garnalen zijn, waardoor vissers van de gelegenheid gebruikmaken om de zee op te gaan. Velen vieren Tet zelfs al vroeg, vóór Oudejaarsavond, om de zee op te gaan. De familie van meneer Loi gaat echter elk jaar niet de zee op tijdens Tet. In plaats daarvan viert hij Oudejaarsavond met zijn familie, waarbij hij wierook brandt voor het voorouderaltaar en offers brengt aan de hemel, de aarde en de zee, biddend voor een jaar met gunstig weer en een succesvolle visvangst. Daarna komt de hele familie samen om verhalen en anekdotes over de zee van voorgaande jaren te delen.

Op de ochtend van de eerste dag van Tet (het Chinese Nieuwjaar) ontwaakte het vissersdorp later dan gebruikelijk. Volwassenen trokken nieuwe kleren aan en kinderen wisselden vrolijk nieuwjaarswensen uit en ontvingen geluksgeld. Eenvoudige groeten en wensen droegen de hoop op een vredig nieuwjaar in zich. Voor meneer Loi is Tet in het vissersdorp Tran Phu een onmisbaar onderdeel van zijn leven geworden. "Ik herinner me mijn oude geboorteplaats in Quang Ngai nog steeds, maar de plek waar ik woon en werk, waar ik al tientallen jaren aan gehecht ben, is ook mijn thuisland," legde meneer Loi langzaam uit.

Naast families die Tet op hun gemak vieren, zijn er in het vissersdorp Tran Phu ook gezinnen die Tet al vroeg vieren door de zee op te gaan en de rijkdommen van de oceaan te zoeken. Voor hen is de zee niet alleen een bron van inkomsten, maar ook een plek waar ze hun hoop op een voorspoedig nieuwjaar vestigen. Vanaf de 28e en 29e van de twaalfde maanmaand is de Tet-sfeer al voelbaar op de boten, met een paar kleine takjes abrikozen- en perzikbloesem aan de boeg, trossen groene bananen en paren banh tet en banh chung (traditionele Vietnamese rijstkoekjes) netjes uitgestald in de kuip.

De nieuwjaarsmaaltijd werd snel en netjes klaargemaakt met gestoofde vis, een pot zure soep en een glas wijn, maar was doordrenkt van eerbied... Meneer Le Van Tu vertelde dat zijn familie Tet elk jaar vroeg viert. "We zorgen er eerst voor dat we gebeden opzeggen tot onze voorouders, en dan gaan we op de avond van de 30e de zee op. Vroeg de zee op gaan wordt beschouwd als een goed voorteken voor het nieuwe jaar, in de hoop op een kalme zee en een goede vangst van vis en garnalen," aldus meneer Tu. Volgens meneer Tu is de eerste visreis van het jaar voor vissers een gebed voor een voorspoedig jaar.

Er waren jaren dat het tij gunstig was, en Tứ's boot en een paar van zijn mede-vissers vierden oudejaarsavond midden op zee. Te midden van de uitgestrekte golven ontvouwde het moment van middernacht zich in stilte en met een heilige sfeer. Het geluid van de golven die tegen de zijkanten van de boot sloegen vermengde zich met het gestage gezoem van de motor, een paar wierookstokjes werden aangestoken op de boeg, en de vissers wensten elkaar een veilige en succesvolle reis toe...

In december draagt de zeebries nog steeds een zilte geur met zich mee, kabbelen de golven nog zachtjes tegen de boten die voor de kust liggen aangemeerd, en ontvouwt zich in het vissersdorp Tran Phu een vredig en welvarend lentetafereel in de ochtendzon.

PHAM HIEU

Bron: https://baoangiang.com.vn/xom-chai-don-tet-a475170.html