Met de komst van de lente groeit de passie voor het ambacht nog sterker.

In het voorjaar bruist de productie van rijstpapier in Trang Bang van de activiteit.

Terwijl de ochtendmist nog in de lucht hangt, branden de ovens in het rijstpapierdorp Trang Bang (wijk Trang Bang) al fel. De vroege ochtendmist vermengt zich met de warme rook uit de ovens en creëert een uniek aroma dat de komst van de lente aankondigt. En in de dagen voorafgaand aan Tet (Vietnamees Nieuwjaar) wordt het dorp nog drukker. Vrachtwagens met rijst, houtskool en bamboeframes rijden constant af; het afgewerkte rijstpapier ligt netjes opgestapeld, klaar om verpakt en naar de markt gebracht te worden. In de kleine keuken scheppen de arbeiders ritmisch het beslag op, spreiden het rijstpapier uit, halen het uit de mallen en leggen het te drogen op bamboeframes.

Het traditionele dorp Trang Bang, waar rijstpapier wordt gemaakt, bruist van de activiteit nu de lente aanbreekt.

Ambachtsvrouw Trinh Thi Kim Yen, die al meer dan 30 jaar rijstpapier maakt, vertelde: "Rond Tet (Vietnamees Nieuwjaar) maak ik gemiddeld meer dan 500 vellen rijstpapier per dag, en soms moet ik de hele nacht doorwerken om aan de bestellingen te voldoen."

Volgens sommige ervaren ambachtslieden moet rijstpapier dun worden gemaakt en goed aan dauw worden blootgesteld om ervoor te zorgen dat het zacht, soepel en geurig is met de aroma van verse rijst. "De rijst moet van de juiste soort zijn, het meel moet precies goed gemengd zijn en het proces van het maken van het rijstpapier moet worden afgestemd op het weer. Bij koud weer met veel dauw moet het rijstpapier dikker zijn," aldus ambachtsvrouw Pham Thi Duong, die meer dan 40 jaar ervaring heeft in het vak.

Ondanks het harde werk houdt ambachtsman Pham Thi Duong in Trang Bang de kunst van het maken van zongedroogd rijstpapier nog steeds in stand.

Trang Bang-rijstpapier, met name zongedroogd rijstpapier, is uitgegroeid van een eenvoudig volksgerecht tot een culinair symbool van Tay Ninh. Het ambacht van het maken van zongedroogd Trang Bang-rijstpapier werd in 2016 erkend als nationaal immaterieel cultureel erfgoed, en momenteel beoefenen zo'n 20 gezinnen dit traditionele ambacht nog steeds.

Het Trang Bang-festival voor het maken van zongedroogd rijstpapier wordt eens in de twee jaar gehouden en draagt bij aan het behoud en de verspreiding van cultureel erfgoed. Daarnaast stimuleren diverse lokale beleidsmaatregelen, van OCOP-programma's (One Commune One Product) en merkbouw tot het stimuleren van de consumptie en de ontwikkeling van toerisme in ambachtelijke dorpen, de ambachtelijke productie van zongedroogd rijstpapier verder.

Het bakken is een cruciale stap in het verkrijgen van de kenmerkende kleur van het in de zon gedroogde rijstpapier uit Trang Bang.

De wijdverbreide populariteit van dit traditionele gerecht heeft ervoor gezorgd dat Trang Bang zongedroogd rijstpapier voor veel gezinnen een kenmerkende smaak is geworden tijdens Tet (Vietnamees Nieuwjaar). Hierdoor moeten rijstpapierfabrieken elk voorjaar hun productie verhogen om aan de vraag van de klanten te voldoen. Hoewel dit meer werk met zich meebrengt dan normaal, is het voor de mensen in de branche een genoegen om te zien hoe de traditionele Tet-smaken van hun geboortestad bewaard blijven en gedeeld worden.

“Het is vermoeiend, maar ook lonend, omdat mijn vakmanschap gewaardeerd wordt en de producten die ik maak vertrouwd worden. Om de werkdruk te verlagen en de productiviteit te verhogen, hebben veel bedrijven proactief machines ingezet voor ondersteunende processen, maar behouden ze nog steeds de handmatige stap van het maken van rijstpapier – de ‘ziel’ die de unieke smaak creëert,” aldus ambachtsvrouw Pham Thi Duong.

"Trang Bang zongedroogd rijstpapier is uitgegroeid tot een kenmerkende smaakmaker tijdens de Tet-vieringen van veel families."

Het ritme van de lentetrommels - de ziel van het vaderland klinkt voor altijd voort.

Genesteld aan de rustige rivier de Vam Co Tay, begint het trommelmakersdorp Binh An (gemeente Tan Tru) de lente met een eigen, uniek ritme. Tijdens Tet (Vietnamees Nieuwjaar) neemt de vraag naar trommels voor festivals, tempels, pagodes, leeuwendansen en scholen aanzienlijk toe. Elke binnenplaats verandert in een kleine werkplaats. Hout wordt tot ronde vormen gedraaid, buffelleer wordt zorgvuldig bewerkt en gelijkmatig gespannen om een diep, krachtig en resonant geluid te creëren.

Om een hoogwaardige trommel te maken, moet de vakman een reeks nauwgezette stappen doorlopen die uitgebreide ervaring, geduld en 'vakmanschapgeheimen' vereisen, van het selecteren en drogen van het hout tot het spannen van het vel en het stemmen van de trommel.

Het in 1842 opgerichte trommelmakersdorp Binh An heeft vele hoogte- en dieptepunten doorstaan en heeft zijn traditionele ambacht altijd in stand gehouden, met meer dan een dozijn gezinnen die er nog steeds bij betrokken zijn. Voor hen is de lente niet alleen een seizoen van voorspoed, maar ook een tijd om de "ziel van de trommel" te bewaren – een geluid dat nauw verbonden is met festivals, dorpshuizen en scholen.

De heer Nguyen Van An (vakman Tu An), die al meer dan 40 jaar in het vak zit, inspecteert elk trommeloppervlak zorgvuldig voordat hij het aan klanten overhandigt. Hij zegt: "Het maken van trommels is niet alleen bedoeld voor de verkoop, maar ook voor het behoud van de ziel van ons vaderland."

De heer Nguyen Van An (ambachtsman Tu An), een vakman van de vijfde generatie, bewaart en promoot met grote toewijding het traditionele ambacht van het trommelmaken dat van zijn voorouders is overgeleverd.

De handgemaakte Binh An-trommel is door het Ministerie van Cultuur, Sport en Toerisme erkend als nationaal immaterieel cultureel erfgoed (juni 2025) en blijft daarmee zijn unieke waarde bewijzen. Elke trommelslag tijdens het lentefestival markeert niet alleen het begin van de festiviteiten, maar roept ook herinneringen op aan onze wortels en draagt bij aan de voortzetting van de traditionele cultuur.

Ambachtsman Tu An vertelde: "Het geluid van de trommel is niet alleen om naar te luisteren, maar ook om te voelen. Als het niet zorgvuldig wordt gedaan, produceert de trommel niet het gewenste geluid en dat merken de spelers meteen. Door het trommelmaken te verbinden met culturele activiteiten, festivals, kunstoptredens en ervaringsgericht toerisme, kan dit traditionele ambacht meer ruimte krijgen om zich te ontwikkelen."

Ambachtsman Tư An inspecteert de afgewerkte trommels voordat ze aan de klanten worden geleverd.

Elk traditioneel ambachtsdorp is een laag cultureel sediment, een kristallisatie van de wijsheid, vaardigheid en volharding van vele generaties. Zolang toegewijde handen het ambacht blijven behouden en de geest van het thuisland wordt gekoesterd, zullen traditionele culturele waarden zich blijven verspreiden en een solide basis vormen voor ontwikkeling, zowel nu als in de toekomst.

"Elke trommelslag van de lente markeert niet alleen het begin van het festival, maar wekt ook herinneringen aan onze wortels op en verlengt de stroom van de traditionele cultuur."

Ngoc Huyen

Bron: https://baotayninh.vn/xuan-ve-lua-nghe-them-am-137798.html