Ciasta są tak pięknie wykonane... Nie chcę ich jeść.

Z drobno przesianej mąki z fasoli mung, rzemieślnicy z Hue mistrzowsko tworzą kwiaty i owoce o przyciągających wzrok kolorach. Są tak piękne, że ci, którzy trzymają je w dłoniach, niechętnie je jedzą.

Rzemieślnik Ho Thi Kieu (po prawej na zdjęciu) przedstawia kroki przygotowywania banh chan (rodzaju wietnamskiego ciasta).

S WIELKA I ELEGANCKA CEREMONIA OFIARU

Położona nad malowniczą rzeką O Lau, wioska Phuoc Tich (dzielnica Phong Hoa, miasto Phong Dien, miasto Hue) nie tylko szczyci się starymi, porośniętymi mchem domami i słynną ceramiką, ale także pielęgnuje wielowiekową tradycję wyrobu „banh bat” (lub „banh bong cay”). Wraz ze zbliżającym się kolejnym Tet (Księżycowym Nowym Rokiem), nieliczni ocalali rzemieślnicy wyrabiający „banh bat” z wioski Phuoc Tich przygotowują składniki, aby ofiarować je swoim przodkom. Pani Ho Thi Kieu, lat 66, znana rzemieślniczka o najwyższych umiejętnościach w wyrobie „banh bat” w wiosce, opowiada, że ​​od czasów starożytnych jej rodzina skupiała się na wytwarzaniu „banh bat” na Tet, sprzedając je w wielu miejscach w całej prowincji. We wszystkich wioskach i przysiółkach nad rzeką O Lau „banh bat” jest używany jako uroczysta ofiara podczas ceremonii religijnych.

„Po pewnym czasie ten tradycyjny rodzaj ciasta przestał być powszechnie znany, ponieważ został wyparty przez nowoczesne ciasta i słodycze. Od dziesięcioleci zarabiam na życie wypiekaniem tych ciast i ze smutkiem obserwuję, jak stopniowo zanikają. Teraz tęsknię za tym rzemiosłem, więc kiedy nadchodzi Tet (Księżycowy Nowy Rok), przygotowuję ich kilkadziesiąt, aby złożyć je w ofierze i dać moim dzieciom i wnukom” – powiedziała pani Kieu. Babcia pani Kieu ze strony matki pochodziła z wioski Van Xa (dzielnica Huong Van, miasto Huong Tra, miasto Hue), miejsca narodzin tych ciast, używanych jako ofiary. Legenda głosi, że cesarzowa Thuan Thien Cao (matka cesarza Minh Manga) uwielbiała ten rodzaj ciasta, gdy jeszcze mieszkała w swoim rodzinnym mieście Van Xa. Podarowane cesarzowej ciasto zachowało swój rustykalny urok, ale zostało przekształcone w bardziej elegancką wersję z nasionami lotosu jako składnikiem.

Rzemieślniczka Ho Thi Kieu, która nauczyła się tego rzemiosła od babci, gdy miała zaledwie 9 lat, początkowo potrafiła jedynie „nadawać” ciastkom kształty kwiatów, takich jak kwiaty moreli, storczyki, chryzantemy, bambus, czy korzenie żeń-szenia i imbiru… Dzięki pasji i zręcznym dłoniom pani Kieu stała się kreatywna i potrafi „nadawać” kształt każdemu kwiatowi, liściowi czy roślinie, jaką zobaczy. „Gdziekolwiek pójdę, jeśli zobaczę jakieś nietypowe kwiaty lub owoce, zatrzymuję się, by je podziwiać, a potem wracam do domu, by poćwiczyć ich formowanie. Stopniowo potrafię „nadawać” kształt każdemu kwiatowi. Formowanie ciast jest bardzo pracochłonne, ale kiedy siadam do ich formowania, zapominam o czasie. Płatki pojawiają się stopniowo i nieustannie mnie dopingują, by formować jeden po drugim” – powiedziała.

Pani Trinh Thi Thu prezentuje różne kształty ciastek ryżowych.

Turyści są zachwyceni widząc jak powstają ciasta.

N "SŁODKIE KWIATY"

Pani Phan Thi Hong Thanh, utalentowana garncarka z wioski Phuoc Tich, która nauczyła się rzemiosła od rzemieślnika Ho Thi Kieu, szybko, pomimo wieku (75 lat), stała się znaną piekarką ciast z fasoli mung. Pani Thanh wspomina, że ​​na początku wielokrotnie poniosła porażkę, ponieważ ciasto z fasoli mung nie wychodziło tak, jak oczekiwano. Sekret wypieku pięknych i pysznych ciast tkwi w przygotowaniu ciasta. Zbyt mokre lub zbyt suche ciasto utrudnia piekarzowi nadanie mu pożądanego kształtu. „W dzisiejszych czasach, nawet przy wielu maszynach do pomocy, wszystkie etapy wypieku tych ciast muszą być wykonywane ręcznie. Najpierw trzeba przesiać fasolę mung na bardzo drobny proszek, a następnie wymieszać ją z cukrem w stosunku 1:1. Podczas podgrzewania ciasta na kuchence, aby je wymieszać, należy ustawić bardzo niską temperaturę, aby zapobiec jego przypaleniu. Ciasto pozostawia się do wyschnięcia, aż będzie gładkie i nie będzie się kleić do rąk, a następnie zdejmuje się je z kuchenki, aby ostygło” – opowiada pani Thanh o procesie przygotowywania ciasta.

Pani Trinh Thi Thu (41 lat, uczennica pani Ho Thi Kieu) dodała, że ​​mieszkańcy wioski Phuoc Tich często dodają trochę prażonej mąki z kleistego ryżu, aby uzyskać „powłokę” na ciastach. Ułatwia to formowanie ciast. Jeśli chodzi o proces barwienia, rzemieślnicy tradycyjnie używają naturalnych barwników. Żółty kolor uzyskuje się z kwiatów gardenii lub luffy (w zależności od pory roku), zielony z liści pandanu lub szpinaku, czerwony z kwiatów karczocha, a fioletowy z kwiatów groszku motylkowego… „Płynny barwnik miesza się z mąką i to wszystko. Aby uzyskać inne kolory, moje ciocie nauczyły mnie, jak łączyć te kolory, a następnie formować z nich ciasta” – powiedziała pani Thu.

Patrząc na kwiaty zrobione z pasty z fasoli mung, można poczuć nadejście wiosny.

Te ciasta mają kształt prawdziwych kwiatów i korzeni żeń-szenia. Są tak piękne, że aż szkoda ich jeść.

Wiosenny ogród pełen jest kolorowych ciast.

W przeszłości te uformowane ciastka często układano na wierzchu innych tradycyjnych ciast, takich jak bánh in (ciastka z mąki ryżowej), bánh su sê (słodkie ciastka ryżowe) i bánh ít (kleiste ciastka ryżowe), jako dekorację ze względu na ich wysoką wartość artystyczną, szczególnie podczas Tet (Nowego Roku Księżycowego). Aby ciastka mogły być eksponowane na ołtarzu przez wiele dni, rzemieślnicy starannie przemyślali proces suszenia. Pani Thu powiedziała, że ​​ciastka smakują najlepiej po suszeniu przez 2-3 godziny, ponieważ są nadal miękkie. Po zjedzeniu ciastko ma się wrażenie, jakby „pękało” w ustach, ponieważ mąka z fasoli mung jest drobno przesiana. Aby dłużej przechowywać, ciastka muszą być twardsze, dlatego należy je suszyć na powietrzu. Po uformowaniu ciastka umieszcza się w tacy (jak w koszyku), a następnie umieszcza na węglu drzewnym, aby wyschły przez 7-8 godzin. Po wyjęciu z paleniska uformowane ciastka zachowują swoje żywe kolory i oryginalny kształt.

„W przypadku ciast w kształcie żeń-szenia (kształtem przypominających korzenie żeń-szenia), po wysuszeniu, zazwyczaj dekorujemy je złotą i czerwoną folią, owiniętą wokół ciasta” – wyjaśniła pani Thu, trzymając ciasto w dłoni. „Wiele osób nazywa je ciastami żeń-szeniowymi, ale w rzeczywistości są to ciasta formowane metodą podobną do formowania kwiatów. Wprawne ręce potrafią nadać im dowolny kształt. Jak ciotka Ho Thi Kieu, z zaledwie kawałka ciasta może uformować całą gałązkę żółtych kwiatów moreli, bez konieczności precyzyjnego składania każdego płatka, tak jak my…”

Długo rozmyślałem nad ciastkami, zanim ugryzłem. Najpierw usłyszałem chrupiący chrup w ustach. Potem, w miarę jak żułem, ciasto rozpływało się równomiernie, a słodki, bogaty smak stopniowo rozchodził się po moich ustach. Te „słodkie kwiaty” naprawdę rozbudziły wiele zmysłów jednocześnie… (ciąg dalszy nastąpi)

Source: https://thanhnien.vn/giu-huong-tet-xua-banh-bat-dep-den-muc-khong-no-an-185250114211039854.htm