ZDERZENIA W ŻYCIU RZECZYWISTYM
Trzy lata temu, uzbrojona w dyplom z weterynarii, Pham Thi Thanh Truc (28 lat, z prowincji Vinh Long ) opuściła Wietnam i wyjechała do Japonii z nadzieją na lepsze życie. Jej początkowe wydatki na podróż wyniosły prawie 180 milionów VND, nie wliczając czesnego, kosztów utrzymania i kilku tysięcy dolarów amerykańskich prowizji maklerskich. Jednak raj nie był taki, jak go reklamowano.
„Moja praca polega na dojeniu krów i sprzątaniu obór, zaczynając od 5 rano i kończąc po skończonej pracy. Moja miesięczna pensja wynosi około 180 000 jenów (10 000 jenów), co odpowiada 32 milionom VND. Po odliczeniu około 6 milionów VND podatków, czynszu i kosztów utrzymania, zostaje mi tylko około 10 milionów VND. Mieszkam jednak w górzystym terenie, więc niewiele wydaję. Gdybym mieszkała w mieście, prawdopodobnie nie zostałoby mi nic” – zwierzyła się pani Truc.
Pielęgniarstwo to jedna z dziedzin, którą wielu studentów wybiera jako miejsce kształcenia zawodowego za granicą.
ZDJĘCIE: YEN THI
Według pani Truc, możliwości zarabiania pieniędzy w Japonii istnieją, ale tylko pod warunkiem, że jest się gotowym na poświęcenia i ciężką pracę: pracę w nocy, ciągłe nadgodziny i mało czasu na odpoczynek. „W rzeczywistości firmy często zawyżają pensje. Kiedy już tu przyjedziesz, wiesz, że zarabianie pieniędzy nie jest łatwe” – powiedziała.
Po prawie dwóch latach przygotowywania się do niezbędnych procedur i nauki języków obcych w Wietnamie, Nguyen Minh Chinh (20 lat, z byłej prowincji Quang Binh, obecnie Quang Tri ) studiuje pielęgniarstwo w Niemczech. Chociaż przyjechał dopiero w lipcu tego roku, Chinh szybko odczuł ciężar kształcenia zawodowego za granicą.
„Uczę się 8 godzin dziennie, a program nauczania jest dość wymagający, więc nie miałem czasu na pracę w niepełnym wymiarze godzin. Początkowy koszt studiów w Niemczech wynosił około 200 milionów VND. W pierwszym roku zarabiałem 1350 euro (około 38 milionów VND) miesięcznie, przed opodatkowaniem, czynszem, ubezpieczeniem itd. Po odliczeniu wszystkich potrąceń, wystarczało to na życie. Jeśli chciałem iść na kawę, mogłem to robić tylko raz lub dwa razy w miesiącu; częstsze wyjścia oznaczałyby, że nie miałbym wystarczająco dużo pieniędzy na pokrycie wydatków” – powiedział Chinh.
Studiowanie zawodu w Niemczech nie jest łatwe. Największą trudnością, według Chinh, jest język. „Jeśli nie znasz dobrze języka, wszystko jest trudne. Od studiowania po znalezienie pracy na pół etatu, wszystko jest problemem” – powiedział Chinh.
Nguyen Thi Ut Thuong (27 lat) ukończyła z wyróżnieniem filologię angielską. Chcąc zdobyć doświadczenie za granicą, złożyła podanie na staż rolniczy w Danii. „Jednym z największych wyzwań była bariera językowa i kulturowa. Różnice kulturowe, metody pracy i styl życia wymagały również dużej elastyczności. Praca fizyczna wymagała dobrego zdrowia i umiejętności radzenia sobie z trudnymi warunkami pracy i mrozem w Danii” – powiedziała.
Liczne reklamy online dotyczące studiowania w Niemczech.
ZDJĘCIE: ZRZUT EKRANU
ZA REKLAMĄ „STO MILIONÓW WIETNAMSKICH DONGÓW”
W ostatnich latach hasło „szkolenia zawodowe za granicą z pensją rzędu setek milionów VND” było szeroko reklamowane w mediach społecznościowych, na stronach internetowych firm konsultingowych, a nawet w grupach studenckich i rodzicielskich. Firmy te często przedstawiają optymistyczny obraz: bezpłatne szkolenie zawodowe, zakwaterowanie i koszty utrzymania oraz natychmiastowe zatrudnienie po ukończeniu studiów z miesięcznym dochodem w wysokości 50-80 milionów VND, a niektóre deklarują nawet setki milionów VND.
Zdaniem pani Vu Hong Thuy z Niemieckiej Izby Przemysłowo-Handlowej w Wietnamie (AHK) kształcenie zawodowe za granicą otwiera wiele możliwości, ale nie jest łatwą przepustką do lepszego życia.
Większość ogłoszeń o pensjach w setkach milionów dongów (dongów wietnamskich) zazwyczaj nie uwzględnia podatku dochodowego od osób fizycznych i składek na ubezpieczenia społeczne (brutto) lub przedstawia pensje w określonych branżach lub miejscowościach; nie wszystkie zawody ani wszyscy pracownicy mogą od razu osiągnąć ten poziom. „Średnie wynagrodzenie absolwentów niedawnych szkoleń zawodowych (Ausbildung) wynosi zazwyczaj dziesiątki milionów dongów. Pensje w setkach milionów dongów dotyczą zazwyczaj pracowników w określonych branżach, posiadających odpowiednie kwalifikacje i umiejętności, pracujących jako wykwalifikowani robotnicy z praktycznym doświadczeniem zawodowym” – dodała pani Thuy.
Co więcej, zwolnienie z czesnego dotyczy wyłącznie formalnych programów kształcenia zawodowego w Niemczech (Ausbildung); studenci nadal muszą pokrywać własne koszty utrzymania: zakwaterowanie, transport, ubezpieczenie, koszty administracyjne itp. Wszystkie te wydatki sprawiają, że pozostała kwota nie jest tak wysoka, jak oczekiwano.
Jednym z czynników, który rozbija iluzje wielu osób, jest różnica między pensją brutto (przed opodatkowaniem) a netto (po opodatkowaniu). „Po odliczeniu podatku dochodowego, ubezpieczenia zdrowotnego, zasiłku dla bezrobotnych itp., rzeczywisty dochód znacznie spada. Życie w dużym mieście jest jeszcze droższe. Pensja w wysokości tysiąca euro brzmi więc atrakcyjnie, ale nie oznacza to, że można od razu zaoszczędzić pieniądze” – powiedziała pani Thuy.
Pani Thuy ostrzegła również przed zagrożeniami ze strony nierzetelnych firm konsultingowych: fałszywą reklamą, zawyżonymi opłatami, a nawet kierowaniem niewłaściwych osób do firm konsultingowych. „Jeśli to możliwe, przeprowadź własne badania, korzystając z oficjalnych kanałów, aby uniknąć ryzyka. W szczególności sprawdź legalność i reputację firmy konsultingowej, której powierzasz swoją działalność” – radziła.
Podzielając ten sam pogląd, pani Luu Thi Ngoc Tuy, przewodnicząca rady dyrektorów Vilaco Group, stwierdziła, że wiele rodzin wydaje dużo pieniędzy, licząc na szybkie rezultaty, ale te nie są znaczące. „Rynek jest wciąż złożony. Firmom trudno jest działać uczciwie, ponieważ niektóre firmy wysyłają niewłaściwych ludzi, nawet nielegalnie, lub reklamują się w sposób fałszywy, co wpływa na ogólną reputację” – stwierdziła.
Aby studiować pielęgniarstwo w Niemczech, wymagana jest znajomość języka niemieckiego na poziomie B1.
ZDJĘCIE: YEN THI
PRZYGOTOWANIA DO ZARABIANIA ZA GRANICĄ
Z perspektywy szkoleniowej, pani Phan Thi Le Thu, wicedyrektor Vien Dong College, uważa, że bariera językowa stanowi największe wyzwanie. „Nawet z certyfikatem B1 z Wietnamu, komunikacja w Niemczech nadal jest trudna, ponieważ umiejętności słuchania i mówienia sięgają zaledwie około 40%. W rzeczywistości osiągnięcie poziomu B2 to bezpieczny standard, ale bardzo niewielu wietnamskich studentów zdaje egzamin B2 przed wyjazdem” – powiedziała pani Thu.
Według pani Ngoc Tuy, najważniejszą umiejętnością, którą wietnamscy studenci muszą opanować, studiując za granicą, jest biegła znajomość języków obcych. W rzeczywistości wietnamscy studenci często mają mniejszą konkurencyjność w porównaniu ze studentami zagranicznymi z powodu braku znajomości języków obcych.
Opierając się na doświadczeniu praktycznym, pani Hoang Van Anh, dyrektor generalna An Duong Group (jednostki realizującej obecnie projekt VJC – wysyłanie pracowników do Japonii bez opłat serwisowych), stwierdziła, że różnice językowe i kulturowe stanowią największą przeszkodę dla studentów podejmujących studia zawodowe za granicą. Do tego dochodzą różnice w etyce pracy i dyscyplinie. „Najczęstszym błędem jest brak dokładnego zapoznania się z programem, wybór nierzetelnej agencji wysyłającej, co prowadzi do niepotrzebnych wydatków lub niewystarczającego przygotowania pod względem dokumentów, języka i umiejętności. Co więcej, wielu studentów nastawia się na pracę w celu szybkiego zarobku, nie mając jasno określonych celów szkolenia zawodowego i długoterminowego rozwoju, przez co łatwo napotykają trudności, a nawet rezygnują w połowie drogi” – analizuje pani Van Anh.
Według pani Van Anh dobrze płatne zawody często są wymagające, np. pielęgniarstwo, przetwórstwo żywności i budownictwo.
Wymagania językowe i rekrutacja
Pani Hoang Van Anh stwierdziła, że różnice w wymaganiach dotyczących kształcenia zawodowego w różnych krajach są również ważnym czynnikiem, który studenci powinni wziąć pod uwagę.
W Niemczech kandydaci muszą posiadać minimalny poziom znajomości języka niemieckiego B1, aby ubiegać się o wizę, ale nie są wymagane żadne podstawowe umiejętności zawodowe. Z kolei w Japonii wymagany jest minimalny poziom znajomości języka japońskiego N5, a w przypadku pielęgniarstwa N4-N3; studenci nie muszą posiadać wcześniejszych umiejętności zawodowych, ale muszą pokryć czesne i przedstawić dowód posiadania środków finansowych. Podobnie, w Korei Południowej wymagana jest znajomość języka koreańskiego na poziomie TOPIK 2-3 lub wyższym, nie są wymagane umiejętności zawodowe, ale studenci muszą również pokryć własne czesne i przedstawić dowód posiadania środków finansowych.
Jeśli chodzi o potrzeby rekrutacyjne, w Niemczech brakuje obecnie około 200 000 pracowników w sektorze pielęgniarstwa i opieki zdrowotnej, ponad 160 000 w sektorach technicznych i przemysłowych (mechanicznym, elektrycznym, motoryzacyjnym itp.), a około jedna trzecia stanowisk jest nieobsadzona w rzemiośle, takim jak chłodnictwo i budownictwo. W Japonii przewiduje się, że do 2026 roku w samym sektorze pielęgniarstwa i opieki nad osobami starszymi niedobór wyniesie 250 000 pracowników, a do 2040 roku liczba ta może wzrosnąć do 570 000. Do tego dochodzi znaczny popyt w sektorze spożywczym i gastronomicznym. Tymczasem Korea Południowa często doświadcza niedoboru młodych pracowników, szczególnie w przemyśle wytwórczym, elektronicznym, usługowym i rolnictwie sezonowym.
Źródło: https://thanhnien.vn/du-hoc-nghe-co-that-mau-hong-185251027201329183.htm
Komentarz (0)