Zachowanie dźwięków rozległego lasu.

QTO – Pośród majestatycznego pasma górskiego Truong Son, gdzie łagodna rzeka Se Pon przepływa przez prastare lasy, od pokoleń dźwięki tradycyjnych instrumentów muzycznych są oddechem i „duszą” każdego domu na palach ludu Van Kieu i Pa Ko. To najbardziej serdeczne i głębokie melodie, łączące duchową więź między ludźmi a ich przodkami, ziemią i niebem.

Tradycyjna muzyka towarzyszyła mieszkańcom przez wzloty i upadki historii - Zdjęcie: AT

Rzemieślnicy wiejscy

W przytulnym domu na palach pana Ho Van Vata w wiosce Ka Tang, w gminie Lao Bao, złote instrumenty ta lu i khen be, lśniące w słońcu rozległego lasu, są kunsztownie ustawione w kącie. Przestrzeń jest subtelnie wypełniona delikatnym aromatem suszonego bambusa i trzciny, zmieszanym z zapachem wosku leśnego – spoiwa, które tworzy harmonijną przestrzeń dźwiękową. Swoimi twardymi, a zarazem niezwykle zręcznymi dłońmi pan Vat skrupulatnie rzeźbi i kształtuje nawet najdrobniejsze detale, aby tworzyć te tradycyjne instrumenty muzyczne miejscowej ludności.

„Bambusowy flet i lutnia ta lu to dusza naszego ludu. Tworzę je nie tylko na wystawę, ale po to, by zachować głos gór dla przyszłych pokoleń. Za każdym razem, gdy biorę do ręki bambusowy kij lub trzcinową rurkę do naostrzenia, przypominam sobie dawne czasy, kiedy we wsi odbywał się festyn, a dźwięki fletu i lutni radośnie rozbrzmiewały po zboczach gór” – zwierzył się pan Vat.

Przestrzeń eksponująca tradycyjne instrumenty muzyczne należące do pana Ho Van Vata, wioska Ka Tang, gmina Lao Bao – zdjęcie: AT

Niedaleko stąd mieszka stary rzemieślnik, który poświęcił całe swoje życie sztuce wytwarzania fletu bambusowego. To pan Ho Van Chon z wioski Ky Tang w gminie Lia, pieszczotliwie nazywany przez mieszkańców „strażnikiem oddechu wielkiego lasu”. W podeszłym wieku, z oczami przyćmionymi niczym poranna mgła na szczycie góry, rzemieślnik Ho Van Chon wciąż pilnie pracuje nad wytwarzaniem fletów bambusowych. Dla niego to nie tylko źródło utrzymania, ale także sposób na wyrażenie głębokiej miłości do kultury przodków.

„Nauczyłem się robić bambusowe harmonijki ustne (khen bè), gdy byłem młody. Wtedy dźwięk khen był duszą wioski; słychać go było wszędzie. Ponieważ uwielbiałem dźwięk khen bè, uczyłem się sam i od tych, którzy byli przede mną. Wykonanie khen bè nie jest tak naprawdę trudne, ale wymaga precyzji, cierpliwości, a przede wszystkim pasji do muzyki . Za każdym razem, gdy trzymam w rękach nowo wykonany khen, gram znajomą melodię i słyszę, jak dźwięk rezonuje dokładnie tak, jak zamierzałem, czuję się niesamowicie szczęśliwy” – powiedział rzemieślnik Ho Van Chon.

Od tysiącleci tradycyjne instrumenty muzyczne ludu Van Kieu i Pa Ko były bliskimi towarzyszami, towarzysząc im w wzlotach i upadkach historii. Dźwięki te są niczym oddech, splecione z życiem mieszkańców wioski od narodzin, przez całe życie, aż do śmierci. Są również świętymi dźwiękami pośród rozległych lasów podczas świąt i rytuałów duchowych, takich jak Święto Nowego Ryżu i ceremonia Ariêu Ping.

Rzemieślnik Ho Van Chon w wiosce Ky Tang, gmina Lia, wykonujący bambusowe flety - Zdjęcie: AT

„Dla ludu Van Kieu i Pa Ko tradycyjne instrumenty muzyczne nie służą jedynie do grania na nich i szarpania; są duszą wioski, głosem przodków przekazywanym z pokolenia na pokolenie. Od momentu, gdy dziecko w kołysce słucha kołysanki matki, aż po moment, gdy młodzi mężczyźni i kobiety uczą się randek na polach, a nawet gdy wracają do swoich przodków, dźwięk instrumentów muzycznych zawsze im towarzyszy” – powiedział rzemieślnik Ho Inh, przewodniczący Klubu Tradycyjnej Kultury i Sztuki gminy Lia.

Zachowaj dźwięki rozległego lasu.

Od czasów starożytnych tradycyjna muzyka była uważana za „język”, którym mieszkańcy wsi opowiadają sobie historie o historii swoich wiosek oraz wzlotach i upadkach życia w górach. To radosny dźwięk obfitych plonów, święta modlitwa do bogów i więź, która umacnia więzy braterstwa pośród niezliczonych trudności. Dziś te instrumenty muzyczne niosą ze sobą nieustającą troskę oddanych rzemieślników, którzy dążą do zachowania dziedzictwa kulturowego swoich przodków.

„Prawda jest taka, że ​​dzisiejsza młodzież nie interesuje się już tradycyjnymi etnicznymi instrumentami muzycznymi. To coś, o co zawsze się martwię. Zawsze chętnie uczę młodych ludzi w wiosce, którzy chcą się uczyć. Mam tylko nadzieję, że rozumieją, że zachowanie tradycyjnych instrumentów muzycznych oznacza zachowanie korzeni pozostawionych przez naszych przodków” – zwierzył się rzemieślnik Ho Van Vat z wioski Ka Tang w gminie Lao Bao.

Mając to na uwadze, pan Ho Van Vat od wielu lat poświęca wiele wysiłku uczestnictwu w kursach szkoleniowych, aby uczyć młodsze pokolenie technik wytwarzania tradycyjnych instrumentów muzycznych. Pan Ho Van Hoan, sołtys wioski Ka Tang w gminie Lao Bao, powiedział: „Nasza wioska jest bardzo dumna, że ​​ma kogoś takiego jak pan Ho Van Vat. Nie tylko sam wykonuje instrumenty, ale także z wielkim entuzjazmem uczy wielu młodych ludzi w gminie. Dzięki wskazówkom pana Vata, na ostatnich kursach rzemieślniczych wielu młodych ludzi w wiosce nauczyło się odróżniać dobry bambus, rzeźbić go i kształtować, a także zrozumieć wartość tradycyjnych instrumentów muzycznych”.

Na werandach swoich domów na palach, ci rzemieślnicy, choć wzrok im szwankuje, po cichu przekazują młodszemu pokoleniu pasję do kultury przodków, z całym oddaniem i mądrością zgromadzoną przez całe życie obcowania z melodyjnymi brzmieniami instrumentów. Rozumieją, że dopóki młodsze pokolenie będzie pielęgnować i szanować każdy instrument, strumień dziedzictwa będzie płynął.

„Życie jest jak żółty liść na drzewie; pewnego dnia spadnie. Nie boję się śmierci, boję się tylko, że kiedy zamknę oczy, nikt już nie będzie wiedział, jak robić bambusowe flety. Teraz, widząc młodych ludzi chętnych do słuchania mnie i zapoznania się z bambusowymi rurkami, jestem bardzo szczęśliwy. Powiedziałem im: Nie pozwólcie, aby bambusowy flet zamilkł. Nasi przodkowie przetrwali bombardowania i kule, więc nasi potomkowie muszą go chronić teraz, gdy w wiosce panuje spokój” – dodał rzemieślnik Ho Van Chon z wioski Ky Tang w gminie Lia.

Pasjonaci rzemieślnicy oddani tradycyjnym instrumentom muzycznym ludu Van Kieu i Pa Ko - Zdjęcie: AT

Ho Dinh Nhan z wioski Ky Tang w gminie Lia podzielił się swoimi przemyśleniami: „Kiedy rzemieślnik Ho Van Chon cierpliwie mnie prowadził, uświadomiłem sobie, jak trudne i cenne jest ukształtowanie bambusowego patyka i wybranie kawałka leśnego wosku do wykonania harmonijki ustnej. Widząc pot na jego twarzy, obiecałem sobie, że będę pilnie się uczył. Chcę, aby ręce przyszłych pokoleń potrafiły tworzyć i odtwarzać dźwięki naszej grupy etnicznej, aby nie zanikły”.

Chociaż współczesne życie może zmieść z powierzchni ziemi wiele starych wartości, wierzymy, że tak długo, jak oddani rzemieślnicy będą pilnie dbać o rytm, tradycyjne instrumenty muzyczne ludu Van Kieu i Pa Ko na zawsze pozostaną niekończącą się pieśnią miłosną pośród gór i lasów zachodniej części Quang Tri .

Stany Zjednoczone - Wietnam: Nie przegap

Wietnam zachęca amerykańskie przedsiębiorstwa do zwiększenia inwestycji w zaawansowane technologie.Rankiem 26 czerwca w siedzibie rządu wicepremier Ho Quoc Dung przyjął Jeffa Place'a, dyrektora ds. łańcucha dostaw w Coherent Group (USA). Podczas spotkania wicepremier potwierdził, że Wietnam zachęca amerykańskie firmy do zwiększania inwestycji, zwłaszcza w branżę zaawansowanych technologii, innowacji i półprzewodników.

Zachęcać amerykańskie przedsiębiorstwa do zwiększenia inwestycji w sektorach zaawansowanych technologii.Wicepremier Ho Quoc Dung powiedział, że Wietnam chętnie przyjmie amerykańskie przedsiębiorstwa do dalszego rozszerzania swojej działalności na terenie Wietnamu, szczególnie w branżach high-tech i sektorach o wysokiej wartości dodanej.

Wietnam i Stany Zjednoczone zacieśniają współpracę w radzeniu sobie ze skutkami wojny.VTV.vn - 22 czerwca Sekretarz Generalny i Prezydent To Lam przyjął pełniącego obowiązki Sekretarza Marynarki Wojennej USA Hung Cao.

„Tradycyjny system instrumentów muzycznych grup etnicznych Van Kieu i Pa Ko to nie tylko sposób wyrażania muzyki popularnej, ale także repozytorium ich całego światopoglądu i filozofii życia poprzez dźwięki i historię, dostosowane do rozległego środowiska leśnego ich społeczności. Najbardziej unikalną cechą tych instrumentów jest ich struktura i elastyczność. Mają prostą konstrukcję z bambusa, rattanu i drewna leśnego, a jednocześnie potrafią naśladować naturalne dźwięki z niezwykłą subtelnością. W kontekście dzisiejszej intensywnej wymiany kulturowej, zachowanie tych instrumentów to nie tylko zachowanie fizycznego produktu, ale także zachowanie tożsamości kulturowej grup etnicznych” – powiedział dr Nguyen Thang Long z Centralnego Wietnamskiego Oddziału Instytutu Kultury, Sztuki, Sportu i Turystyki.

Pani Ho Thi Thuy, wiceprzewodnicząca Komitetu Ludowego gminy Lia, powiedziała: „W ostatnich latach lokalny komitet partyjny i władze zawsze priorytetowo traktowały zachowanie i promocję tradycyjnych wartości kulturowych, zwłaszcza instrumentów muzycznych. Aktywnie współpracowaliśmy z odpowiednimi departamentami i szczeblami, aby organizować kursy szkoleniowe i uczyć młodszego pokolenia rzemiosła i obsługi instrumentów muzycznych. Jednocześnie gmina zachęca do włączania tradycyjnych form muzycznych do festiwali i zajęć szkolnych. W przyszłości będziemy kontynuować badania nad polityką wspierania rzemieślników i tworzyć bardziej przyjazne place zabaw, aby dziedzictwo kulturowe grup etnicznych Van Kieu i Pa Ko mogło być w zrównoważony sposób zachowane we współczesnym życiu”.

Snowlight

Źródło: https://baoquangtri.vn/van-hoa/202606/gin-giu-thanh-am-dai-ngan-ca11447/