Ukochana brama wioski

BAC NINH – W wyniku niezliczonych zmian i transformacji, wioski przekształciły się w miasta, a wiele tradycyjnych wartości uległo zmianie. Jednak w Bac Ninh stare, porośnięte mchem bramy wiejskie, pozornie przestarzałe, wciąż cieszą się uznaniem mieszkańców Trang Liet, Phu Luu, Tho Ha, Viem Xa i innych wiosek.

Oprócz zachowania istoty tradycyjnej architektury i kultury, starożytne bramy wsi niosą ze sobą również wiele głębokich przesłań, odzwierciedlając duszę, uczucia i charakter społeczności zamieszkujących każdy gaj bambusowy.

Stara brama... opowiada historię.

Odwiedziliśmy wioskę Van Trung (gmina Tan Chi) w letnie popołudnie i z daleka mogliśmy dostrzec cień prastarego figowca, osłaniającego starą ceglaną bramę. Jego sękate korzenie obejmowały bramę niczym ręka czasu trzymająca się krainy wspomnień.

Miejscowi twierdzą, że brama wioski Van Trung była kiedyś częścią planu słynnego filmu „Wioska Vu Dai w dawnych czasach” w reżyserii Phama Van Khoa.

Brama wioski Van Trung (gmina Tan Chi) zachowała dawny urok.

Pan Cao Hong, mający obecnie ponad 90 lat i mieszkający tuż obok bramy wioski, powoli opowiadał: „Dawno temu na bramie stała wieża strażnicza z wiszącym drewnianym gongiem, który dawał sygnał mieszkańcom. Kiedy miałem 9 lub 10 lat, figowiec był jeszcze mały, wyrastał z pęknięć w cegłach. Później wieża strażnicza została zniszczona, a pień drzewa ścięty, ale korzenie wciąż mocno trzymały się ceglanego muru i stopniowo rozrosły się w bujny figowiec, jakim jest dzisiaj. Starsi mieszkańcy wioski wciąż żywo pamiętają dzieciństwo spędzone w cieniu bramy, obserwując francuskie konwoje przejeżdżające przez most tramwajowy, wiozące materiały do ​​budowy bunkrów. Wiele pokoleń wychowało się przy tej bramie, odeszło daleko, a potem wróciło w znajomy cień figowca”.

Starożytni wierzyli: „Każdy dom ma dach, każda wioska ma bramę”. Dlatego, niezależnie od tego, czy była bogata, czy biedna, każda wioska dążyła do zbudowania solidnej bramy, aby potwierdzić swój status, tradycje i tożsamość. Wiele osób zwierza się, że za każdym razem, gdy przechodzą przez porośniętą mchem, starożytną bramę wioski Tho Ha (dzielnica Van Ha), czują się, jakby przekraczali wrota czasu i wracali do minionej epoki.

Brama nie jest zamknięta, lecz szeroko otwarta, niczym ramiona uczciwych wieśniaków, gotowych powitać przyjaciół i gości z daleka. Nad bramą widnieją dwa chińskie wersety, wyrażające serdeczne uczucia starożytnych: „Wielka brama jest zawsze szeroko otwarta, by powitać gości / Wysoka wieża raduje się, widząc przyjaciół z daleka”, odzwierciedlając gościnność i szacunek dla przyjaźni miejscowej ludności.

Według starszyzny, brama wioski Tho Ha została zbudowana w 1692 roku. Na froncie bramy widnieją trzy chińskie znaki: „Tho chi tan”, co w przybliżeniu oznacza „wioska Tho Ha nad brzegiem rzeki”, oznaczające świętą i trwałą ziemię. Na rewersie widnieją trzy znaki: „Ha nguyen hau”, oznaczające „nieskończone źródło wody”, co sugeruje, że błogosławieństwa zesłane przez niebiosa będą trwać wiecznie dla mieszkańców wioski.

Brama wioski Tho Ha, przetrwawszy ponad trzy wieki deszczu, słońca i zmienności czasu, wciąż majestatycznie stoi. Jest ona świadectwem tradycji tej ziemi, jej mieszkańców i zwyczajów życia, które przetrwały pokolenia. Za bramą kryje się skupisko historycznych zabytków, w tym domy wspólnotowe, świątynie, pagody i kapliczki przodków, a także wielowiekowe domy ukryte głęboko w wąskich uliczkach; tradycyjne festiwale i niezliczone opowieści o niegdyś słynnej produkcji papieru ryżowego i rzemiośle garncarskim regionu Kinh Bac.

Wiejski urok w mieście

Za każdym razem, gdy przechodzimy przez starożytny łuk w wiosce Diem (dzielnica Viem Xa, okręg Kinh Bac), odczuwamy spokój i ciepło. W chłodne letnie popołudnia przy bramie wioski, Nguyen Thi Ban, rzemieślnik ludowy, mający ponad 90 lat, często opowiada: „Nie wiem, kiedy zbudowano bramę, ale słyszałem od starszych, że pojawiła się po wzniesieniu wiejskiego domu wspólnotowego. My, mieszkańcy wsi, jesteśmy dumni, że po setkach lat brama wioski przetrwała niemal nienaruszona, zachowując swoje nieodłączne, majestatyczne piękno”.

Dotknięcie bramy wioski to jak wejście do świętego i intymnego świata . Wewnątrz bramy kryje się społeczność, rodzina, poczucie sąsiedzkiej miłości oraz zwyczaje i tradycje ojczyzny. Za bramą rozpościera się horyzont marzeń, tęsknota za krokami dalej.

Zbudowana z cegły, dwupiętrowa i pokryta dachówką, brama wioski Diem ma majestatyczny, a zarazem bezpretensjonalny wygląd. Nad bramą znajduje się wyraźny zwój z czterema chińskimi znakami: „Vãng du hữu lợi”, co oznacza „Przejście przez wioskę przynosi korzyść”. Te cztery znaki to nie tylko życzenia dla gości z daleka, ale także szczere zaproszenie, odzwierciedlające gościnność i współczucie mieszkańców ojczyzny ludowej muzyki Quan Ho.

Być może ze względu na swoje szczególne znaczenie, wizerunek bramy wioski Diem był wielokrotnie odtwarzany podczas ważnych wydarzeń kulturalnych i turystycznych , stając się rozpoznawalnym punktem orientacyjnym regionu Kinh Bac. Turyści z całego świata, zwłaszcza zagraniczni, zawsze szukają bramy wioski, aby zrobić zdjęcia i wyrazić swój podziw za każdym razem, gdy odwiedzają wioskę Diem.

Odwiedziliśmy Trang Liet (dzielnicę Dong Nguyen) – miejsce narodzin pierwszego w kraju ruchu budownictwa wsi kulturowej. Pośród tętniących życiem ulic i gładkich, brukowanych dróg, wciąż zachowały się trzy stare bramy wioski.

Dumny z tradycji kulturowych swojego rodzinnego miasta, pan Phan Dinh Giang, sekretarz partii i przewodniczący wspólnoty mieszkaniowej Trang Liet, powiedział: „W przeszłości moja wioska miała cztery bramy po czterech stronach. Każda brama miała swoją historię i była nazywana przez mieszkańców Bramą Le, Bramą Tay, Bramą Bong i Bramą Da. Obecnie trzy z czterech starych bram są nadal w nienaruszonym stanie (zostały odrestaurowane), natomiast Brama Le, znana również jako Brama Tien, zbudowana w 1925 roku i mająca najpiękniejszą architekturę, została zburzona w latach reformy rolnej, aby zrobić miejsce dla ciężarówek z ryżem spółdzielni”.

Każda brama wioski w Trang Liet nosi inną inskrypcję. Na bramie Bong widnieje cztery znaki „Xuất nhập tương hữu”, co oznacza „każdy jest przyjacielem, gdy przychodzi i odchodzi”, odzwierciedlając gościnność i otwartość mieszkańców wioski Ke Sat od czasów starożytnych do dziś. Na bramie Tay widnieją trzy znaki „Xử chư dự”, co oznacza „przyjmujący wszelkie pochwały”, podkreślając piękno bramy i zwyczaje wioski. Na bramie Da widnieją cztery znaki „Tiểu vãng đại lai”, co oznacza „mały krok, duży powrót”, ponieważ w przeszłości mieszkańcy wioski zajmowali się zbieraniem złomu; wychodzili z pustymi rękami, ale wracali z różnorodnymi dobrami. Dla mieszkańców wioski Trang Liet bramy wioski są świadkami historii, opowiadając przyszłym pokoleniom historie ich przodków.

Każda brama wiejska ma swój niepowtarzalny wygląd i historię, ale wszystkie zachowują pamięć społeczności, odzwierciedlając styl życia, zwyczaje i tożsamość kulturową wsi. W ostatnich latach wiele wiosek w Bac Ninh skupiło się na renowacji i odbudowie bram wiejskich. Oprócz dobrze zainwestowanych projektów, wciąż zdarzają się miejsca, w których bramy budowane są w sposób ostentacyjny lub nadmiernie uproszczony, co umniejsza ich wartość kulturową.

Według badacza folkloru Nguyen Quang Khai, brama wiejska jest „twarzą” wsi; dlatego jej budowa lub renowacja musi harmonizować z tradycyjną przestrzenią kulturową, zapewniając zrównoważony rozwój, powagę i silną lokalną tożsamość. Oprócz figowca bengalskiego, pomostu i domu wspólnoty wiejskiej, rekonstrukcja i budowa bramy wiejskiej są niezbędne, przyczyniając się do zachowania tożsamości kulturowej, zwłaszcza w kontekście dążenia Bac Ninh do stania się miastem zarządzanym centralnie.

Dotknięcie wiejskiej bramy jest jak dotknięcie świętego i intymnego świata. Wewnątrz bramy kryje się społeczność, rodzina, sąsiedzkie więzi, zwyczaje i tradycje ojczyzny. Za bramą rozpościera się horyzont marzeń, tęsknota za pójściem o krok dalej. To miejsce, w którym czujemy obecność ojca, uścisk matki i przywołuje nostalgię za ojczyzną, jak w słowach piosenki „Drumming at the Village Gate” kompozytora Nguyen Trong Tao: „Brama wsi jest zakotwiczona w środku, wewnątrz i na zewnątrz jest świat”.

Notatki Thanh Lam

Źródło: https://baobacninhtv.vn/than-thuong-mot-bong-cong-lang-postid447747.bbg