Kochałem swoją ojczyznę odkąd byłem młody...

Ludzie wyrażają swoją miłość do ojczyzny poprzez strony książek; ja wyrażam swoją miłość do ojczyzny poprzez stare piosenki…

Dawniej pisano utwory muzyczne o pięknie naszej ojczyzny, z dokładnością do każdego kilometra. Ale dziś nasza ojczyzna zmieniła się o centymetr, dlatego stare pieśni o naszej ojczyźnie bywają uważane za przestarzałe; jeśli jeszcze istnieją, to pozostały jedynie we wspomnieniach… starszych!

Muzyka opowiadająca o ojczyźnie w czasie wojny jest powodem do dumy nie tylko dla melomanów, ale „piosenki, które przetrwały wojnę” staną się „niematerialnym dziedzictwem kulturowym” w ramach wietnamskiego dziedzictwa muzycznego pokoju.

Chciałbym „przejrzeć strony” jednej lub dwóch piosenek o ojczyźnie spośród tysięcy piosenek napisanych przez wielu muzyków w czasie wojny, które do dziś pozostają w czasie pokoju i w sercach ludzi...

Kompozytor Truc Phuong, „samotny kompozytor” (samotny w pozytywnym sensie). Nie komponuje z nikim, nie podpisuje niczyich wierszy muzyką, a jego muzyka to tylko „popołudnie” i „wieczór”. Przez długi czas mieszkał w Binh Tuy, obecnie La Gi- Binh Thuan , i uważa Binh Thuan za swój drugi dom.

Napisałem sporo piosenek Truc Phuonga: o losie, miłości, o surowej rzeczywistości życia w czasie wojny. Wydaje się, że Truc Phuong, kompozytor, po prostu stał „samotnie obok życia”, czekając na zapadnięcie wieczoru i nadejście nocy. A życie przyniosło mu wiele trudności, rozłąki i ponownego spotkania… i to właśnie te „nietrwałe” rzeczy dały mu materiał do pisania jego „zwyczajnych” piosenek.

Pisząc o nim, niechcący zapomniałem o nim, muzyku, który „kochał swoją ojczyznę od zawsze”... Ma dwie piosenki o swojej ojczyźnie, które robią nie mniejsze wrażenie niż jakiekolwiek piosenki o ojczyźnie jego współczesnych: „Deep Love in the Countryside” i „Evening in My Village”.

Nie wiem, którą z tych dwóch piosenek napisał jako pierwszą, ale w każdym razie jest to piosenka o „miłości do ojczyzny” odkąd został muzykiem i żyje w „Drogach Świata” (tytuł jego piosenki).

„Głęboka miłość na wsi” (w stylu Dm, Bolero Mambo): „…Namiętna miłość przenika przez strzechy/ Słodki zapach unosi się w zielonych włosach/ Głęboka miłość to prosta miłość/ Moja ojczyzna jest wciąż piękna, piękna niewinną miłością/ Wiejski wieczór upaja pieśniami/ Mieszkańcy wsi bardzo kochają kwiaty ryżu/ Stare matki siedzą i obserwują dzieci bawiące się w wiosce poniżej/ Ich usta drżą od uśmiechu, jakby wciąż miały po dwadzieścia lat…/ Wieczór zapada na wale, słysząc czyjś głos/ Randki, szczęśliwa miłość między młodymi mężczyznami i kobietami/ Śpiew unosi się bez celu, gdy księżyc jest leniwy/ Wiejska noc tętni dźwiękiem tłuczonych tłuczków…”.

W tekście piosenki znajdują się tak piękne słowa: „Najgłębsza miłość to miłość prosta”, „Mieszkańcy wsi bardzo kochają kwiaty ryżu”, „Usta starej matki drżą od uśmiechu, jakby miała dwadzieścia lat”, „Zmierzch zapada na wał, słysząc czyjś głos…”.

„Wieczór w mojej wiosce” (Gra A, Rumba): „…Moja wioska skąpana jest w bladym, złotym świetle słonecznym / Kilka białych chmur leniwie dryfuje w stronę horyzontu / Smutna pieśń ludowa rozbrzmiewa w opuszczonej wiosce / Wieczorny dym zdaje się chcieć zatrzymać czas / Pewnego wieczoru przybyłaś / Drzewa kokosowe kołysały się na wietrze na ganku / Szukając kolorowych skrzydeł / Moje oczy wypowiedziały tysiąc słów… / Moja miłości, pamiętaj, aby odwiedzić naszą starą wioskę / Aby usłyszeć słodki dźwięk drzew kokosowych kołyszących się na wietrze…”.

Znowu słowa tak piękne, tak delikatne, tak pełne wdzięku, tak urzekające… Truc Phuong używa słów, by opisać „Wieczór w mojej wiosce”: „Słabe złote odcienie we wsi”, „Kilka białych chmur leniwie dryfuje”, „Wieczorny dym zatrzymuje czas”, „Cień drzewa kokosowego się pochyla”, „Słodkie dźwięki usypiają cień drzewa kokosowego”, „Twoje oczy mówią tysiąc słów”… Trudno zapomnieć te obrazy, mimo że dziś „wieś przekształciła się w miasto”, a sposoby myślenia i życia uległy zmianie, by zrekompensować lata ubóstwa i cierpienia spowodowane wojną.

Dawno temu śpiew Thanh Thúy i piosenki Trúca Phươnga były tak popularne, że ludzie zastanawiali się: czy muzyka Trúca Phươnga rozsławiła Thanh Thúy, czy też to Thanh Thúy stworzył muzykę Trúc Phươnga? A dr Jason Gibbs, Amerykanin, który przyjechał do Wietnamu, aby studiować muzykę bolero, powiedział: Muzyka Trúc Phương, śpiewana przez Thanh Thúy, jest naprawdę najlepsza!

Uwielbiam także interpretacje piosenek Trúca Phươnga w wykonaniu piosenkarza Thanha Thúya. Słyszałem też piosenkarza Hồng Trúca śpiewającego piosenki Trúca Phươnga, co jest dość wyjątkowe. Ale byłem zaskoczony, gdy usłyszałem piosenkarza Ngọc Ánh (który jest bardzo entuzjastycznie nastawiony do rewolucyjnych piosenek, takich jak „Nổi lửa lên em”) śpiewającego „Chiều làng em” (Wieczór w mojej wiosce). Ngọc Ánh wymówił słowa „dật dờ” w „Vài mây trắng dật dờ về cuối trời” (Kilka białych chmur dryfuje bez celu w stronę krańca nieba) i słysząc „dật dờ”, wyobraziłem sobie białe chmury dryfujące bez celu… I osobiście myślę, że żaden piosenkarz nie jest w stanie ich przebić Ngọc Ánh, gdy śpiewa „Chiều làng em”, nawet nie Thanh Thúy.

Dwie piosenki Truca Phuonga o jego rodzinnym mieście to prawdziwe pieśni miłosne o „ojczyźnie, która kiedyś jasno świeciła”. Ponowne ich zaśpiewanie i ponowne wysłuchanie pozwala nam dostrzec obraz naszej ojczyzny, nawet jeśli jest utracona, nawet jeśli jest daleko…

Źródło