[ภาพ] การฟื้นฟูศิลปะการทำม้วนภาพจากไม้ไผ่ในหมู่บ้านชวน

เมื่อไปเยือนหมู่บ้านอันตรูเยน ตำบลหมี่เถือง เมืองเว้ นักท่องเที่ยวไม่เพียงแต่จะได้ลิ้มลองอาหารขึ้นชื่อของท้องถิ่นอย่างแพนเค้กปลาวาฬเท่านั้น แต่ยังสามารถชื่นชมภาพวาดพู่กันพื้นบ้านของหมู่บ้านจ้วน (หรือที่เรียกง่ายๆ ว่าภาพเขียนพู่กันพื้นบ้าน) ซึ่งเป็นผลมาจากโครงการฟื้นฟูศิลปะการทำภาพวาดพู่กันพื้นบ้านของหมู่บ้านจ้วนที่ประสบความสำเร็จเมื่อไม่นานมานี้ โดยนายโง กวีดึ๊กและเพื่อนร่วมงานรุ่นใหม่ของเขา

ศาลาประชาคมหมู่บ้านอันตรุยน์ได้รับการจัดให้เป็นโบราณสถานทางสถาปัตยกรรมและศิลปะระดับชาติ ตามมติเลขที่ 2754/QD-BT ลงวันที่ 15 ตุลาคม 1994 ของกระทรวงวัฒนธรรมและสารสนเทศ ซึ่งปัจจุบันคือกระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยว

ศาลาประชาคมหมู่บ้านอันตรุยน์ตั้งอยู่บนที่ราบโล่งโปร่งสบายใจกลางหมู่บ้าน โดยมีทางเข้าหันไปทางทิศตะวันออก หมู่บ้านอันตรุยน์ยังเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อหมู่บ้านจ้วน เนื่องจากตั้งอยู่ใกล้ทะเลสาบจ้วน ซึ่งเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ในระบบทะเลสาบตามเกียง ก่อนหน้านี้ ภาพวาดปีใหม่แบบดั้งเดิมของหมู่บ้านจ้วนมีความเกี่ยวข้องกับประเพณีการบูชาบรรพบุรุษ ก่อนที่จะสูญหายไปนานกว่า 10 ปี

ที่หมู่บ้าน Ngu Ha Vien ในเมือง เว้ การฟื้นฟูงานฝีมือการทำม้วนกระดาษแบบดั้งเดิมของหมู่บ้าน Chuon เริ่มขึ้นในเดือนตุลาคม 2025 และจะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 4 มกราคม 2026 ซึ่งถือเป็นการกลับมาอย่างน่าประทับใจของศิลปะพื้นบ้านที่เคยโด่งดังแต่สูญหายไปนานกว่า 10 ปี

ชุดภาพพิมพ์แกะไม้ที่ได้รับการบูรณะใหม่ได้ถูกเปิดตัวอย่างเป็นทางการแล้ว ตัวอักษรขนาดใหญ่ "PHÚC" (หมายถึงโชคลาภ/พร) ผสมผสานลวดลายของสัตว์ในตำนานทั้งสี่ (มังกร, เต่า, ฟีนิกซ์) พร้อมกับบทกวี "สวรรค์และโลก สัญลักษณ์มงคลสามประการ/จักรวาล สรรพสิ่งในฤดูใบไม้ผลิ" บนพื้นหลังไม้ลูกพลับสีทองอร่าม พร้อมการแกะสลักที่ประณีตบรรจงในทุกรายละเอียด

อักษร "ฝูจ" (หมายถึง โชคลาภ/พร) ถูกแกะสลักหลังจากกลิ้งลงบนแผ่นไม้ที่ชุบหมึกแล้ว

ช่างฝีมือหนุ่ม เหงียน คอง ดัต (จากหมู่บ้านแทงห์เลียว อำเภอไฮเดือง ปัจจุบันคือ ไฮฟอง ) หลังจากเตรียมแผ่นพิมพ์แล้ว ใช้ลูกกลิ้งกลิ้งหมึกไปบนกระดานพิมพ์ ก่อนจะปิดแผ่นพิมพ์ด้วยกระดาษโด แล้วใช้ฟองน้ำขัดถูให้ทั่วเพื่อให้หมึกซึมเข้าไปในกระดาษ

ช่างฝีมือหนุ่ม เหงียน คอง ดัต สาธิตกระบวนการพิมพ์บทกวีสองบรรทัดลงบนกระดาษโด โดยใช้แม่พิมพ์ไม้ที่เขาและช่างฝีมือคนอื่นๆ ในแทงห์เลียวได้บูรณะขึ้นมา

ตัวอักษร "PHÚC" (หมายถึง โชคลาภ/พร) ถูกลบออกจากภาพพิมพ์โดยใช้หมึกที่ทำจากดอกลิลลี่ ทำให้เกิดสีส้มที่งดงาม ม้วนภาพเขียนของหมู่บ้านจ้วนใช้ "ชุดสีห้าสีของแคว้นเว้" เพื่อสร้างรูปแบบการวาดภาพพื้นบ้านที่เป็นเอกลักษณ์

ศิลปินหนุ่ม เหงียน คอง ดัต ใช้หมึกจีนกลิ้งลงบนแผ่นพิมพ์บนกระดาษซวน

หน้ากระดาษที่พิมพ์แล้วถูกนำออกอย่างระมัดระวัง

ศิลปินหนุ่ม เหงียน คอง ดัต ระบายสีคำว่า "PHUC" (หมายถึง ความสุข/พร) หลังจากที่พิมพ์เสร็จแล้ว

อักษรวิจิตรขนาดใหญ่ "PHÚC" (หมายถึง โชคลาภ/พร) ประกอบด้วยลวดลายของสัตว์ในตำนานทั้งสี่ (มังกร เต่า และนกฟีนิกซ์) พร้อมด้วยบทกวี "สวรรค์และโลก สามสัญลักษณ์มงคล/จักรวาล สรรพสิ่งทั้งปวงผลิบาน" เมื่อเขียนเสร็จสมบูรณ์

ศิลปินหนุ่ม เหงียน คอง ดัต นำเสนอภาพวาดของเขาให้แก่จิตรกร เหงียน ฟวก วิงห์ คานห์ ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการวิจัยทางวัฒนธรรมและการบูรณะอนุสรณ์สถานด้วย

Ngo Quy Duc ไม่เพียงแต่หวงแหนและใส่ใจมรดกทางวัฒนธรรมของเมืองเว้เป็นอย่างยิ่ง แต่เขายังมีความทะเยอทะยานที่จะฟื้นฟูงานฝีมือดั้งเดิมที่สูญหายไป โดยเริ่มต้นจากภาพเขียนม้วนประดับของหมู่บ้านชวน และในอนาคตจะรวมถึงภาพวาดเตย์โฮด้วย Duc และกลุ่มของเขาวางแผนที่จะนำภาพเขียนม้วนประดับของหมู่บ้านชวนมาสู่ชีวิตร่วมสมัย เช่น การนำไปใช้ในบัตรอวยพรตรุษจีน ซองเงินนำโชค และกิจกรรมเชิงศิลปะต่างๆ

ฟาม แมนห์ เฮา

ที่มา: https://nhandan.vn/anh-tim-lai-nghe-lien-lang-chuon-post937735.html