นักดาราศาสตร์ประเมินว่ามีดาวเคราะห์ประมาณ 100,000 ควอดริลเลียนดวงในจักรวาล โดยอิงจากสมมติฐานที่ว่าดาวฤกษ์แต่ละดวงมีดาวเคราะห์โคจรรอบข้างหนึ่งดวง
จนถึงปัจจุบัน นักวิจัยค้นพบดาวเคราะห์ในกาแล็กซีทางช้างเผือกเพียง 5,510 ดวงเท่านั้น ภาพ: นาซา
กาแล็กซีทางช้างเผือกเพียงแห่งเดียวมีดาวฤกษ์ประมาณ 100 พันล้านดวง และยังมีกาแล็กซีอีกหลายล้านล้านแห่งในจักรวาล นักดาราศาสตร์ค้นพบดาวเคราะห์ 5,502 ดวงที่โคจรรอบดาวฤกษ์ดวงอื่น (เรียกว่าดาวเคราะห์นอกระบบ) ภายในกาแล็กซีทางช้างเผือก หากเรารวมดาวเคราะห์ 8 ดวงในระบบสุริยะของเราด้วย จำนวนดาวเคราะห์ที่รู้จักทั้งหมดจะเป็น 5,510 ดวง การนับจำนวนดาวเคราะห์เป็นงานที่ยาก และนักดาราศาสตร์มั่นใจว่ายังมีดาวเคราะห์อีกมากมายที่ยังไม่ถูกค้นพบ
มาร์ค โปปินชัล์ก นักดาราศาสตร์จากพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติแห่งอเมริกาในนิวยอร์ก กล่าวว่า "แม้ว่าปัจจุบันเรารู้จักดาวเคราะห์เพียงกว่า 5,000 ดวง แต่เราสามารถประมาณได้ว่ามีดาวเคราะห์โคจรรอบดาวฤกษ์ทุกดวงหนึ่งดวง กาแล็กซีทางช้างเผือกมีดาวฤกษ์ 100 พันล้านดวง ดังนั้นจำนวนดาวเคราะห์จึงใกล้เคียงกัน เราไม่สามารถระบุจำนวนที่แน่นอนได้"
ป็อปปินชัล์กเปรียบเทียบการหาจำนวนสิ่งมีชีวิตนอกโลกทั้งหมดกับการพยายามเดาจำนวนประชากรในเมืองโดยไม่ค้นหาข้อมูลทางอินเทอร์เน็ต เพื่อให้ได้จำนวนที่แม่นยำ คุณอาจลองไปพบแต่ละคนและนับจำนวน แต่เป็นไปไม่ได้เลย ดังนั้น การประมาณจำนวนคนในแต่ละครัวเรือนและจำนวนครัวเรือนในเมืองจึงง่ายกว่ามาก
นักดาราศาสตร์ประเมินว่าดาวฤกษ์แต่ละดวงมีดาวเคราะห์โคจรอยู่ประมาณหนึ่งดวง โดยอาศัยการสังเกตการณ์ นักวิทยาศาสตร์ ใช้สองเทคนิคที่แตกต่างกันในการค้นหาดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะ ได้แก่ วิธีการเคลื่อนผ่านหน้าดาวฤกษ์ (transit method) ที่ใช้โดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศเคปเลอร์ และวิธีการวัดความเร็วเชิงรัศมี (radial velocity method) ซึ่งนำไปสู่การค้นพบที่ได้รับรางวัลโนเบล (ดาวเคราะห์ 51 Pegasi b) ทั้งสองวิธีนี้ นักดาราศาสตร์จะสังเกตดาวฤกษ์มากกว่าดาวเคราะห์ โดยมองหาสัญญาณบ่งชี้การมีอยู่ของดาวเคราะห์อย่างละเอียดอ่อน เช่น การลดลงของแสงดาวเมื่อดาวเคราะห์เคลื่อนผ่านหน้าดาวฤกษ์ หรือการสั่นไหวของดาวฤกษ์เนื่องจากแรงดึงดูดของดาวเคราะห์
ดาวเคราะห์ทั้งหมดที่ค้นพบจนถึงปัจจุบันตั้งอยู่ในกาแล็กซีทางช้างเผือก ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าจะมีดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะถูกค้นพบหรือไม่ เนื่องจากพวกมันอยู่ไกลเกินไปและยากต่อการสังเกต เทคนิคที่เรียกว่าการเลนส์ความโน้มถ่วงขนาดเล็กได้เผยให้เห็นดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะที่เป็นไปได้บางดวง
ตามคำอุปมาของปอปินชัล์ก การนับจำนวนดาวเคราะห์ในจักรวาลก็เหมือนกับการหาจำนวนประชากรในแต่ละเมืองบนโลก "ถ้ากาแล็กซีทางช้างเผือกมีดาวเคราะห์ประมาณ 100 พันล้านดวง และมีกาแล็กซีอื่น ๆ อีกหนึ่งล้านล้านกาแล็กซี แต่ละกาแล็กซีก็มีดาวเคราะห์จำนวนเท่ากัน เราสามารถคูณจำนวนนั้นและได้จำนวนดาวเคราะห์ในจักรวาลประมาณ 10,000,000,000 ดวง" ปอปินชัล์กกล่าว
ด้วยจำนวนดาวเคราะห์ที่มากมายมหาศาลเช่นนี้ โดยทั่วไปจึงสันนิษฐานได้ว่าอย่างน้อยที่สุดก็ยังมีดาวเคราะห์อีกอย่างน้อยหนึ่งดวงในจักรวาลที่อาจมีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ เราจะต้องรออย่างน้อยอีกหลายสิบปีก่อนที่กล้องโทรทัศน์อวกาศรุ่นใหม่ที่เชี่ยวชาญในการสังเกตดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะ เช่น หอดูดาว โลก จะเริ่มค้นหาสิ่งมีชีวิตในกาแล็กซี
อันคัง (อ้างอิงจาก Live Science )
[โฆษณา_2]
ลิงก์แหล่งที่มา
การแสดงความคิดเห็น (0)