1. "คุณครูคะ ข้อมูลนี้ถูกต้องไหมคะ?" คำถามจากนักเรียนชั้น ม.1 ในคาบเรียนวรรณกรรมทำให้ฉันคิดหนัก วันนั้น นักเรียนได้เปิด คลิปวิดีโอ สั้นๆ ที่กำลังถูกแชร์ในโซเชียลมีเดีย ซึ่งมีข้อมูลที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ของประเทศเรา สิ่งที่น่าสังเกตคือ ใต้คลิปวิดีโอนั้นมีคอมเมนต์และการแชร์นับร้อย และหลายคนดูเหมือนจะเชื่อข้อมูลที่ไม่ได้รับการตรวจสอบนั้น
เมื่อมองเข้าไปในแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวลของนักเรียน ฉันก็ตระหนักว่าห้องเรียนในปัจจุบันไม่ได้จำกัดอยู่แค่ภายในสี่กำแพงหรือตำราเรียนอีกต่อไปแล้ว เพียงแค่สมาร์ทโฟน พวกเขาก็สามารถเข้าถึงแหล่งความรู้มากมายมหาศาลได้ แต่พวกเขาก็อาจเผชิญกับข้อมูลที่ผิดพลาด การบิดเบือน และแม้แต่ถ้อยคำที่บ่อนทำลายซึ่งแฝงมาในรูปแบบที่ซับซ้อนและร้ายกาจมากมายเช่นกัน
ในฐานะครูสอนวรรณคดี ฉันเชื่อเสมอว่าวรรณคดีมีพลังพิเศษในการบำรุงจิตใจ หล่อหลอมอุปนิสัย และปลุกเร้าความรักชาติ อย่างไรก็ตาม ในบริบทของการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลอย่างรวดเร็วในปัจจุบัน ฉันเข้าใจว่าการสอนไม่ควรจำกัดอยู่เพียงแค่การถ่ายทอดความรู้ ครูต้องช่วยให้นักเรียนพัฒนาความสามารถในการเลือกรับข้อมูล แยกแยะถูกผิด ความจริงจากความเท็จ และสร้างความเข้มแข็งและความมั่นใจในเชิงบวกเมื่อเผชิญกับผลกระทบหลายด้านของโลกออนไลน์
![]() |
| ภาพบรรยากาศห้องเรียนวิชาวรรณคดีที่โรงเรียนมัธยมเยนฮวา กรุงฮานอย ภาพถ่าย: ทันห์ ตุง |
ความกังวลเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในห้องเรียนเท่านั้น แต่ยังปรากฏอยู่ในชีวิตครอบครัวของฉันด้วย สามีของฉันเป็นนายทหารที่ประจำการอยู่ไกลบ้าน ลูกชายของฉันก็สวมเครื่องแบบทหารสีเขียวเช่นกัน ทุกวัน เราเชื่อมต่อกันผ่านการสนทนาทางวิดีโอด้วยความรัก ความรับผิดชอบ และศรัทธาในคุณค่าที่ดีงามที่บรรพบุรุษของเราได้ปลูกฝังและรักษาไว้ด้วยความยากลำบาก
จากห้องเรียนและความอบอุ่นของครอบครัว ทำให้ผมเข้าใจอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นว่า การต่อสู้เพื่อปกป้องรากฐานทางอุดมการณ์ของพรรคในปัจจุบันนั้น ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในเวทีทางทฤษฎีหรือหน่วยงานเฉพาะทางเท่านั้น แต่ยังเป็นการต่อสู้ที่เงียบงันแต่ดุเดือดไม่แพ้กันในทุกห้องเรียน ทุกครอบครัว และในพื้นที่ออนไลน์ที่คนรุ่นใหม่ใช้ชีวิตอยู่ทุกวัน
2. จากประสบการณ์การสอนของผม ผมสังเกตเห็นว่าห้องเรียนไม่ได้เป็นเพียงสถานที่เดียวที่นักเรียนได้รับความรู้แล้ว พื้นที่ออนไลน์กำลังกลายเป็น "ห้องเรียนที่สอง" ซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่อการรับรู้ อารมณ์ และมุมมองชีวิตของพวกเขา นี่จึงเป็นภาระหน้าที่ใหม่สำหรับครูผู้สอน
ในอดีตเรามุ่งเน้นที่การถ่ายทอดความรู้เป็นหลัก แต่ในปัจจุบันเราต้องช่วยให้นักเรียนเรียนรู้ที่จะเลือกข้อมูล วิเคราะห์อย่างมีวิจารณญาณ ตรวจสอบ และปกป้องคุณค่าที่ถูกต้องจากแหล่งข้อมูลที่หลากหลาย ดังนั้น ในบทเรียนวรรณคดีของฉัน ฉันจึงพยายามอย่างยิ่งที่จะทำให้ผลงานวรรณกรรมแต่ละชิ้นไม่ได้เป็นเพียงแค่การวิเคราะห์เนื้อหาหรือคุณค่าทางศิลปะเท่านั้น แต่ยังเป็นบทเรียนเกี่ยวกับความรักชาติ ความรับผิดชอบต่อสังคม และความภาคภูมิใจในชาติอีกด้วย
เพื่อให้บทเรียนมีความน่าสนใจและเข้าถึงได้ง่ายยิ่งขึ้น ฉันจึงนำสื่อดิจิทัล ภาพยนตร์สารคดี ภาพประวัติศาสตร์ บทความที่น่าเชื่อถือ และเรื่องราวจากชีวิตจริงในปัจจุบันมาประยุกต์ใช้ เทคโนโลยีไม่ได้ลดทอนคุณค่าของวรรณกรรม แต่กลับช่วยให้วรรณกรรมเข้าถึงนักเรียนได้ง่ายขึ้น และช่วยให้พวกเขาเข้าใจคุณค่าที่วรรณกรรมเหล่านั้นสื่อออกมาได้ดียิ่งขึ้น
ฉันจำได้ว่าในบทเรียนเรื่องความรักชาติ ขณะที่กำลังดูภาพนายทหารและทหารปฏิบัติหน้าที่ตามชายแดนและบนเกาะต่างๆ นักเรียนคนหนึ่งพูดว่า “เมื่อก่อนฉันคิดว่าความรักชาติเป็นเรื่องยิ่งใหญ่ แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าความรักชาติหมายถึงการเรียนให้ดี การใช้ชีวิตอย่างมีความรับผิดชอบ และการรู้จักปกป้องสิ่งที่ถูกต้อง” คำตอบนั้นทำให้ฉันประทับใจมาก เพราะนั่นคือสิ่งที่ครูต้องการมากที่สุด นั่นคือการช่วยให้นักเรียนเข้าใจว่าความรักชาติไม่ได้มีอยู่แค่ในเรื่องราวทางประวัติศาสตร์อันรุ่งโรจน์หรือบทความและบทกวีที่สวยงามเท่านั้น แต่ยังอยู่ในรูปของการกระทำที่เป็นรูปธรรมในชีวิตประจำวันด้วย
3. ในความเป็นจริง กองกำลังที่เป็นปรปักษ์กำลังใช้ประโยชน์จากโลกไซเบอร์อย่างเต็มที่เพื่อเผยแพร่ข้อมูลเท็จ บิดเบือนประวัติศาสตร์ชาติ ปฏิเสธบทบาทการนำของพรรค แบ่งแยกความสามัคคีของชาติ และบ่อนทำลายความไว้วางใจของประชาชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่คนรุ่นใหม่
ในบริบทนี้ การศึกษาเพื่อปลูกฝังความรักชาติให้แก่นักเรียนไม่ได้หมายถึงเพียงแค่การศึกษาด้านอารมณ์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงการปลูกฝังความตระหนักรู้และคุณธรรม ทางการเมือง ด้วย เมื่อนักเรียนเข้าใจประวัติศาสตร์ของชาติ คุณค่าของความเป็นอิสระและเสรีภาพ และความสำเร็จที่ประเทศชาติได้รับ พวกเขาจะมีพื้นฐานในการแยกแยะเรื่องราวที่บิดเบือน รู้จักวิธีปกป้องความจริงและความยุติธรรม และไม่ถูกชักจูงด้วยข้อมูลที่ผิดพลาดบนอินเทอร์เน็ต
ฉันเชื่อเสมอว่าทุกบทเรียนวิชาวรรณคดีคือโอกาสในการหว่านเมล็ดพันธุ์ที่ดีลงในหัวใจของนักเรียน เมล็ดพันธุ์เหล่านั้นอาจได้แก่ ความภาคภูมิใจในประเพณีของชาติ ความกตัญญูต่อบรรพบุรุษ ความรักชาติ และความรับผิดชอบในการปกป้องคุณค่าที่ประเทศชาติได้บ่มเพาะมาอย่างยากลำบาก เมล็ดพันธุ์เหล่านี้อาจไม่งอกงามในทันที แต่ด้วยความพากเพียรของครู และการสนับสนุนจากครอบครัวและโรงเรียน นักเรียนจะเติบโตและเป็นผู้ใหญ่ด้วยความมั่นใจ ความเข้มแข็ง และความรับผิดชอบต่อสังคมที่ดี
ผมเชื่อว่าเมื่อคนรุ่นใหม่ได้รับการเสริมสร้างความรู้ ปลูกฝังความรักชาติ และฝึกฝนให้รับมือกับผลกระทบจากโลกไซเบอร์ พวกเขาจะเติบโตเป็นพลเมืองดิจิทัลที่มีความรับผิดชอบ มีศรัทธา และมีความสามารถในการปกป้องตนเองจากเรื่องเล่าเท็จและเป็นปรปักษ์ นี่เป็นรากฐานที่สำคัญอีกประการหนึ่งที่เราจะร่วมมือกันเพื่อปกป้องรากฐานทางอุดมการณ์ของพรรคอย่างมั่นคงในยุคใหม่ของการพัฒนาประเทศ
ที่มา: https://www.qdnd.vn/van-hoa/van-hoc-nghe-thuat/giu-lua-yeu-nuoc-tu-nhung-trang-van-so-1043036










