สีสันของดอกไม้ต้นเฟลมโบยันต์

บ่ายวันหนึ่ง ขณะที่ฉันเดินผ่านสนามโรงเรียนเก่า ฉันก็มาถึงมุมหนึ่งของสนามที่ต้นเฟลมทรี (Flame tree) กำลังออกดอกบานสะพรั่ง ดอกสีแดงของมันส่องสว่างไปทั่วทั้งบริเวณ ภาพที่คุ้นเคยนั้นปลุกความทรงจำที่สวยงามมากมายในวันเวลาที่ผ่านไป วันเวลาที่อาจจะไม่มีวันหวนกลับมาอีก...

วัยเด็กของฉันผูกพันกับสีแดงสดใสของดอกไม้ป่าที่บานสะพรั่ง พี่สาวของฉันบอกว่าสีแดงเข้มของดอกไม้เป็นสัญลักษณ์ของวันเรียน สีแห่งความทรงจำอันแสนดีและความโหยหาที่ใครก็ตามที่เคยผ่านช่วงเวลานั้นมาจะไม่มีวันลืม ย้อนกลับไปในสมัยที่พี่สาวของฉันสวมชุดอ่าวได๋แบบดั้งเดิมและปั่นจักรยานไปโรงเรียนแต่เช้าตรู่ ฉันมักจะเห็นเธอกำกลีบดอกไม้ที่ร่วงหล่นและจัดเรียงเป็นรูปผีเสื้อบนกระดาษสีขาว มันดูเหมือนความพยายามที่ไร้ประโยชน์ แต่ฉันก็เคยมีวันแบบนั้นเช่นกัน

เมื่อต้นเฟลมทรีด้านบนเริ่มผลิบานเป็นดอกไม้สีสันสดใส ฉันรู้สึกถึงอารมณ์ที่ผสมปนเปกันอย่างบอกไม่ถูก มันเป็นช่วงสอบ ช่วงแห่งการบอกลา ต้นเฟลมทรีเบ่งบานราวกับเป็นกฎของธรรมชาติ ประดับประดาบริเวณโรงเรียนในช่วงวันสุดท้ายของปีการศึกษาเก่า สีสันที่บอกลาเหล่านักเรียนเก่าที่จากโรงเรียนที่เต็มไปด้วยความทรงจำอันล้ำค่าไป บ่ายวันหนึ่ง ขณะเดินผ่านสนามโรงเรียนเก่า ยามรักษาความปลอดภัยผมหงอกหลังค่อมคนนั้นจำนักเรียนซุกซนที่เคยปีนข้ามรั้วเพราะมาสายไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ฉันยืนอยู่ตรงนั้น เหม่อลอยอยู่ใต้ร่มเงาของต้นเฟลมทรีที่กำลังเบ่งบานเต็มที่ สนามโรงเรียนเงียบสงบ ยกเว้นเสียงจิ้งหรีดร้องระงมอยู่บนต้นไม้ ฉันมองไปยังห้องเรียนเก่าๆ ผนังที่ปกคลุมด้วยมอส และทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงเงียบๆ ของครูเก่าของฉันกำลังท่องบทกวีว่า “ฉันอยากจะพูดมากแค่ไหน ฉันอยากจะร้องไห้มากแค่ไหน / เพลงแรกที่ฉันร้องคือเกี่ยวกับโรงเรียนเก่า / ห้องเรียนที่แสนเศร้าด้วยสีเขียวที่เหี่ยวเฉา / สนามโรงเรียนในยามค่ำคืน ผลไทรร่วงหล่น…” (บทกวีโดย หว่าง เหงียน กัม)

ภาพประกอบ: ทรา มาย

บทกวีเหล่านี้ สลักลึกอยู่ในหัวใจของคนรุ่นฉัน ดังก้องอยู่ในหูทุกครั้งที่ฉันนึกถึงโรงเรียนเก่า ก้องกังวานอยู่ในห้วงแห่งความโหยหาอันแสนเศร้า ฉันเดินผ่านทางเดินที่แข็งแรงทนทานซึ่งตอนนี้ได้รับการปรับปรุงใหม่แล้ว ไม่ทรุดโทรมเหมือนเมื่อก่อน คดเคี้ยวไปใต้พุ่มกุหลาบอันงดงาม ทุกมุมที่คุ้นเคยของลานโรงเรียน ทุกกำแพงที่ปกคลุมด้วยมอสส์ ล้วนปลุกความทรงจำที่ยากจะลืมเลือนในตัวฉัน

ฤดูแห่งดอกลิลลี่สีแดงสดใสเบ่งบานอยู่ในใจฉัน สีแดงสดของมันเปรียบเสมือนสีของหัวใจที่เปี่ยมด้วยความรัก ฉันไม่เข้าใจว่าทำไม แต่ก็เข้าใจได้เมื่อผู้คนเปรียบเทียบดอกลิลลี่สีแดงสดใสกับดอกไม้แห่งวันเรียน ดอกไม้แห่งการสอบ ดอกไม้แห่งการจากลา ในปีนั้น ขณะที่เรานั่งอยู่ใต้หลังคาโรงเรียนในช่วงวันสุดท้ายของชีวิตนักเรียน ความเศร้าและความสุขปะปนกัน ดอกลิลลี่สีแดงสดใสก็เบ่งบานบนกิ่งก้าน เป็นสัญญาณปลอบประโลมหัวใจของเหล่านักเรียนก่อนจากกัน ฤดูแห่งดอกลิลลี่สีแดงสดใสที่ลุกโชน ฤดูสุดท้ายแห่งวันเรียนของเรา และไม่ว่าจะมีฤดูแห่งดอกลิลลี่สีแดงสดใสตามมาอีกกี่ฤดู ก็ไม่อาจปลุกความทรงจำและความรักได้เท่ากับฤดูสุดท้ายนี้

เสียงระฆังโรงเรียนดังก้องอยู่ในจินตนาการของฉัน และทันใดนั้นฉันก็เห็นตัวเองยืนอยู่ในสนามโรงเรียนในวันสุดท้ายของการเรียน จนเหลือเพียงฉัน นักเรียนผู้มีหัวใจเต็มไปด้วยความทรงจำ ฉันจำไม่ได้แน่ชัดว่าตอนนั้นฉันพูดอะไรกับดอกไม้สีแดงของต้นเฟลมทีเรีย แต่หลายปีต่อมา ทุกครั้งที่ฉันเดินผ่านโรงเรียนเก่าท่ามกลางดอกไม้สีแดง หัวใจของฉันก็รู้สึกโหยหาอย่างบอกไม่ถูก ในช่วงเวลานั้น ฉันพูดกับตัวเองว่า: โอ้ เวลา! โอ้ วัยเยาว์! โปรดเก็บรักษาความทรงจำที่สวยงามเหล่านี้ในวันเรียนที่ผ่านมาไว้ให้ฉันได้ด้วยเถิด…

ที่มา: https://baodaklak.vn/van-hoa-du-lich-van-hoc-nghe-thuat/202506/mau-hoa-phuong-vi-51c016f/