| จากเรื่องราวของครูและนักเรียนที่แกะสลักหินเพื่อปลูกต้นไม้ นายหลง เง็น ถัง ครูสอนฟิสิกส์และอดีตหัวหน้าคณะกรรมการแรงงานโรงเรียนมัธยมต้นซีหม่าไฉ่ หมายเลข 2 เล่าว่า “เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา โรงเรียนทั้งโรงเรียนมีเพียงอาคารชั้นเดียวสามหลังเท่านั้น บริเวณโรงเรียนและห้องเรียนโล่งเตียนและรกร้าง มีแต่ดินและหินอยู่ทุกหนทุกแห่ง นักเรียนฝันอยากจะมีต้นไม้ร่มรื่นให้ได้นั่งอ่านหนังสือให้กันฟังหลังเลิกเรียน พวกเขาไม่ได้ฝันถึงอะไรที่ใหญ่กว่านั้น คณะกรรมการปลูกต้นไม้ของโรงเรียนจึงถูกจัดตั้งขึ้นพร้อมกับคณะกรรมการแรงงาน เพื่อวางแผนและปลูกต้นไม้ ทุกชั้นเรียนต่างอาสาอย่างกระตือรือร้น การปลูกต้นไม้ฟังดูง่าย แต่การทำงานจริงนั้นยากลำบากอย่างเหลือเชื่อ พื้นดินเต็มไปด้วยก้อนหิน จอบและพลั่วจะกระเด็นกลับขึ้นมาทำให้ใบจอบงอ ผมจำได้ว่าในสมัยนั้น ครูและนักเรียนต้องใช้ชะแลงขุดจนเกิดประกายไฟและมือพอง หลังจากผ่านไปหลายวัน พวกเขาก็ขุดได้เพียงไม่กี่หลุมเท่านั้น” ลึกกว่าสามช่วงมือ"
เหงื่อไหลท่วม ความพยายามถูกทุ่มเทมาหลายสัปดาห์และหลายเดือน ในที่สุด หลุมหลายแถวก็ถูกขุดขึ้น ต้นไทรและต้นเฟลมทรีที่นำมาจากที่ราบลุ่มถูกปลูกลงดิน ใบสีเขียวสดใสเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาและความหวัง นักเรียนผลัดกันดูแลต้นไม้เหล่านั้นทุกวัน รดน้ำอย่างระมัดระวัง หวังว่าพวกมันจะเติบโตอย่างรวดเร็ว แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ต้นไม้ทุกต้นกลับแคระแกร็น เหมือน "ทารกคลอดก่อนกำหนด" เมื่อฤดูหนาวมาถึง ครู... - น้ำตาเอ่อล้นในดวงตาของนักเรียนขณะที่พวกเขามองดูต้นไม้เหี่ยวเฉาไปในหมอกและอากาศหนาวจัด… ตามคำบอกเล่าของครูถัง หลังจากเหตุการณ์นั้น นักเรียนก็กลับไปที่ทุ่งนาเพื่อหว่านเมล็ดต้นตัง แต่พวกเขาก็ล้มเหลวเช่นกัน เพราะบางต้นถูกทำลายโดยควายและวัว และบางต้นก็ไม่สามารถอยู่รอดได้ในฤดูหนาว คุณอาจสนใจ ด้วยความมุ่งมั่นที่จะทำให้บริเวณโรงเรียนเขียวขจี ครูและนักเรียนต่างพากันปีนป่ายขึ้นไปบนหน้าผาสูงชันหลายกิโลเมตรอย่างขยันขันแข็ง ถอนต้นไม้ดอกสีเหลือง ต้นไทร ต้นมะเดื่อ และต้นกล้าเล็กๆ มาปลูก และตัดไม้ไผ่มาทำรั้วล้อมรอบต้นไม้เพื่อป้องกันไม่ให้ควายและวัวมาทำลาย... วันและเดือนผ่านไป ความสุขของครูและนักเรียนนั้นยากที่จะบรรยาย เมื่อพวกเขาเห็นต้นไม้ที่พวกเขาปลูกเติบโตเขียวชอุ่มขึ้นทุกวัน ในช่วงพักกลางวัน นักเรียนต่างวิ่งออกไปล้อมรอบแปลงต้นไม้ของแต่ละห้องเรียน เฝ้าดูหน่ออ่อนงอกออกมา สัมผัสใบไม้สีเขียวชอุ่มด้วยความภาคภูมิใจและความสุข จนถึงทุกวันนี้ แม้ว่าต้นไม้เหล่านั้นจะยังไม่มีร่มเงา แต่บริเวณโรงเรียนก็ค่อยๆ เขียวขจีขึ้นเรื่อยๆ อีกไม่กี่ปีข้างหน้า บริเวณโรงเรียนจะเต็มไปด้วยต้นไม้เขียวขจี เติมเต็มความฝันของนักเรียนรุ่นต่อๆ ไป ต้นไม้เหล่านี้จึงกลายเป็นทรัพย์สินอันล้ำค่า ที่ครูและนักเรียนโรงเรียนมัธยมซีหม่าไฉ่ หมายเลข 2 หวงแหนและอนุรักษ์ไว้ดุจดั่งอัญมณีล้ำค่า เรามาเรียนรู้บทเรียนอันมีค่าเกี่ยวกับการรักษาสิ่งแวดล้อมกันเถอะ ในดินแดนที่แห้งแล้งและสภาพอากาศเลวร้ายแห่งนี้ ที่ซึ่งน้ำทุกหยดมีค่า และชีวิตเต็มไปด้วยความยากลำบาก แม้แต่มื้ออาหารง่ายๆ ก็ยังหายาก ความทุ่มเทของครูและนักเรียนโรงเรียนมัธยมต้นซีหม่าไฉ่ หมายเลข 2 ที่ฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ มาปลูกต้นไม้และอนุรักษ์น้ำอย่างระมัดระวังนั้น เป็นสิ่งที่น่าชื่นชมอย่างแท้จริง การเยี่ยมชมโรงเรียนมัธยมต้นซีหม่าไฉ่ หมายเลข 2 ทำให้ฉันตระหนักว่าแนวคิดของ "โรงเรียนที่เป็นมิตร" นั้นไม่ใช่เพียงแค่แนวคิดนามธรรมอีกต่อไป ผ่านการทำงานร่วมกันในแต่ละครั้ง ครูและนักเรียนได้ใกล้ชิดและเข้าใจกันมากขึ้น ต้นไม้ก็เป็นเพียงต้นไม้หากมันเติบโตตามธรรมชาติในป่า แต่บนผืนดินที่แห้งแล้งแห่งนี้ ต้นไม้สีเขียวแต่ละแถวเป็นตัวแทนของความรักในการทำงานและความรักอันอบอุ่นจริงใจระหว่างครูและนักเรียน ผ่านการทำงานของพวกเขา นักเรียนได้สร้างวิทยาเขตโรงเรียนที่เขียวขจี สะอาด และสวยงาม สภาพแวดล้อมการเรียนรู้และการเล่นที่ดีต่อสุขภาพ บ้านหลังที่สองที่เติมเต็มความฝันของพวกเขา ด้วยการปลูกและดูแลต้นไม้ การทำความสะอาดบริเวณโรงเรียน และการไม่ทิ้งขยะในที่สาธารณะ นักเรียนแต่ละคนได้มีส่วนร่วมเล็กๆ น้อยๆ ในการเพิ่มความเขียวขจีให้กับโรงเรียนอันเป็นที่รักของพวกเขา การให้ความรู้ แก่นักเรียนเกี่ยวกับการรักษาสิ่งแวดล้อมเป็นประเด็นสำคัญในปัจจุบัน เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ โรงเรียนในจังหวัดจำเป็นต้องให้ความสำคัญกับการสร้างและบำรุงรักษาพื้นที่โรงเรียนให้เป็นสีเขียว สะอาด และสวยงาม ออกกฎระเบียบเฉพาะด้านการรักษาสิ่งแวดล้อม และนำความตระหนักด้านสิ่งแวดล้อมมาใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินและจัดอันดับครูและนักเรียน มาตรการเหล่านี้มีความสำคัญในการสร้างสภาพแวดล้อมที่เป็นมิตรต่อโรงเรียน เพื่อให้โรงเรียนสีเขียวในจังหวัดลาวกายไม่ใช่เพียงแค่ความฝันของนักเรียนหลายคนอีกต่อไป | ||
ตวน ง็อก - LCDT คุณอาจสนใจ |
แหล่งที่มา: http://laocai.edu.vn/tin-noi-bo/mo-uoc-mai-truong-xanh-142640







