ในวันหยุดสุดสัปดาห์ ขณะที่ไปเยี่ยมคุณยาย แม่เห็นฉันไอจึงรีบพูดว่า "เอาบาล์มเมนทอลทาคอหน่อยจ้ะ จะช่วยบรรเทาอาการไอได้" กลิ่นบาล์มเมนทอลของแม่ลอยมาตามลม ปลุกประสาทรับกลิ่นของฉัน กลิ่นฉุนนั้นปลุกความทรงจำในวัยเด็กของฉันในบ้านไม้เรียบง่ายแบบบ้านๆ ของพ่อแม่ มันเป็นกลิ่นที่ในวัยเด็กฉันมักจะส่ายหัวด้วยความไม่ชอบ แม้ว่าแม่จะรักและห่วงใยก็ตาม ทุกครั้งที่ฉันได้กลิ่นนั้น มันทำให้ฉันนึกถึงโลกแห่งความทรงจำอันล้ำค่า มุมเล็กๆ ที่เงียบสงบ สวนอันแสนสุขในวัยเด็ก กลิ่นอายของปีที่ผ่านมาที่ไม่มีวันหวนกลับมา...
บางที ในสมัยก่อนนั้น กลิ่นของน้ำมันสมุนไพรอาจเกี่ยวข้องกับเวลาที่ฉันและน้องสาวเจ็บป่วยเสมอ แม่ของฉันมักจะมีขวดน้ำมันสมุนไพรสีเขียวของ Truong Son หรือกระปุก ยา เล็กๆ สีแดงเหมือนล้อรถของเล่นเตรียมไว้เสมอ สำหรับแม่แล้ว มันคือยาแก้สารพัดโรคสำหรับลูกๆ ที่ยังเล็ก และขวดน้ำมันสมุนไพรเหล่านั้นทำให้ฉันนึกถึงวัยเด็กที่ยากจน ที่ซึ่งยาแผนตะวันตกเป็นของฟุ่มเฟือยสำหรับคนรวยเท่านั้น กลิ่นฉุนไม่พึงประสงค์ที่แสบตาฉันทุกครั้งที่แม่ทาที่ขมับ ทุกครั้งที่ลูกสาวของฉันปวดหัวหรือน้ำมูกไหล ทุกครั้งที่น้องชายคนเล็กของฉันกำลังหัดเดินด้วยหัวเข่าถลอกจากการหกล้ม แม่ก็จะหยิบขวดน้ำมันสมุนไพรออกมาทาบริเวณที่เจ็บ ลมหายใจที่อ่อนโยนของแม่พัดพาเอาความรัก ความห่วงใย และการปลอบโยนของแม่มาด้วย “อดทนกับความเจ็บปวดและความแสบร้อนสักหน่อยนะลูก อีกสักครู่ก็จะดีขึ้นแล้ว”
แต่พวกเรา—ลูกๆ ของเธอ—ไม่ยอมให้ความร่วมมือ บางครั้งฉันก็ทำหน้าบึ้งและงอแงว่า "กลิ่นมันแย่มากเลยแม่! มันแสบตาหนู หนูจะไม่ใช้หรอก!" แต่แม่ก็ยังคงทามันอย่างอดทน พร้อมกับลูบไล้พวกเราทุกครั้งที่กำลังจะทา "น้ำมันสารพัดประโยชน์" นั้น ฉันรู้เพียงว่าเบื้องหลังความอบอุ่นของมือที่หยาบกร้านและถูกแดดเผาของแม่นั้น คือกลิ่นของเมนทอลบาล์มที่อบอวลอยู่ แม้ว่าตอนแรกมันจะไม่ใช่กลิ่นที่น่าพึงพอใจก็ตาม แต่หลังจากนั้น อาการปวดหัวของฉันก็หายไป อาการคัดจมูกก็โล่งขึ้น และอาการบวมจากการหกล้มก็ลดลง… ฉันไม่รู้เลยว่ากลิ่นเรียบง่ายในวัยเด็กของฉันนี้ คือกลิ่นแห่งความรัก กลิ่นแห่งความสุขที่ฉันได้รับ…
ต่อมา เมื่อฉันเติบโตขึ้นและจากบ้านอันเป็นที่รักซึ่งเต็มไปด้วยความทรงจำในวัยเด็กอันล้ำค่าไป ฉันก็ไม่ได้กลิ่นที่คุ้นเคยนั้นอีกต่อไป รอบตัวฉันมีกลิ่นหอมอื่นๆ ที่น่ารื่นรมย์และชวนหลงใหลมากมาย: กลิ่นน้ำหอมราคาแพง กลิ่นหอมเข้มข้นของแชมพูนำเข้า กลิ่นกาแฟเข้มข้นชวนดื่ม… และฉันรู้สึกว่างเปล่า โหยหากลิ่นหอมแห่งความสุขในวัยเด็ก กลิ่นของขวดน้ำมันสมุนไพรที่เปี่ยมด้วยความรักของแม่ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งฉันคิดถึงกลิ่นที่ปลุกความทรงจำในวันที่ครอบครัวของเราห้าคนมารวมตัวกันดูหนังทางโทรทัศน์ขาวดำ และเมื่อลูกสาวของฉันไอ แม่ก็จะหยิบขวดน้ำมันสมุนไพรออกมาทาที่คอของฉัน แล้วทั้งครอบครัวก็จะ “ดื่มด่ำ” กับกลิ่นหอมนั้น
ตอนนี้ ในบ้านหลังนี้ที่มีเพียงแม่ของฉันที่เข้าออกอย่างเงียบๆ ฉันได้สัมผัสกับกลิ่นหอมคุ้นเคยเรียบง่ายนั้นอีกครั้ง กลิ่นที่ดึงเอาความทรงจำมากมายกลับมา ให้โอกาสฉันได้หวนระลึกถึงช่วงเวลาแห่งความสงบในใจ และฉันก็ตระหนักได้ว่าบางครั้งเราก็ลืมสิ่งต่างๆ ไป เหมือนกับกลิ่นหอมเรียบง่ายของยาหม่องเมนทอลนั่นเอง เมื่อเราอยู่ไกลบ้าน เผชิญกับความยากลำบาก ความท้าทาย และแรงกดดันของชีวิต เราจึงรู้ว่าสิ่งที่เราคิดถึงมากที่สุดไม่ใช่สิ่งยิ่งใหญ่หรืออลังการ แต่สิ่งที่ฝังลึกอยู่ในใจอาจเป็นอาหารง่ายๆ ที่แม่ของฉันปรุงเองที่บ้าน ไม่ว่าจะเป็นซุปผักป่าและมะเขือม่วงดอง กลิ่นหอมของโจ๊กข้าวข้นๆ ที่แม่หุงด้วยไฟจากฟืนโดยใส่น้ำตาลเล็กน้อย... และบางครั้งมันก็เป็นกลิ่นของยาหม่องที่แม่เคยทาให้เราในช่วงวัยเด็กที่ไร้กังวลด้วยซ้ำ
และตอนนี้ ทุกครั้งที่ฉันกลับบ้าน นั่งกินข้าวกับแม่ในบ้านอันเป็นที่รักของเรา ได้กลิ่นหอมที่แม่เคยทาเมื่ออากาศเปลี่ยนแปลง ฉันก็ไม่รู้สึกว่ากลิ่นเก่าๆ นั้นไม่พึงประสงค์อีกต่อไปแล้ว ตรงกันข้าม มันเป็นกลิ่นแห่งความรัก กลิ่นแห่งความสุข กลิ่นที่เตือนใจฉันให้หวงแหนอดีตและใช้ชีวิตให้ดีในปัจจุบัน มันเหมือนเป็นการเตือนอย่างแผ่วเบาจากแม่ถึงลูกๆ ว่า ชีวิตอาจทำให้เหนื่อยล้า แต่จงจำไว้เสมอว่าแม่ยังอยู่ตรงนี้ รอคุณอยู่เสมอเมื่อคุณรู้สึกหลงทาง ที่นั่น คุณยังมีแม่ มีความรักของแม่ มีกลิ่นยาหม่องของแม่ และที่สำคัญที่สุด คือกลิ่นของแม่
ฟาม ถิ เยน
ที่มา: https://baodongnai.com.vn/van-hoa/chao-nhe-yeu-thuong/202605/mui-yeu-thuong-cua-me-b84309e/









