เรื่องราวเริ่มต้นด้วยโศกนาฏกรรมกะทันหันในวันครบรอบแต่งงานของนายไห่ (หวู่ ตรัน) นางอู๋เหยียน ( มาย อู๋เหยียน ศิลปินแห่งชาติ) และลูกสาวของพวกเขา ฮันห์ (ง็อก เดียป) เสียชีวิตอย่างน่าเศร้าในอุบัติเหตุหลังจากการทะเลาะวิวาทอย่างรุนแรงระหว่างคู่สามีภรรยา บ้านหลังนั้นดูว่างเปล่า ไม่เพียงเพราะการจากไปของหญิงคนหนึ่ง แต่ท้ายที่สุดแล้วเป็นเพราะการขาดการแบ่งปันและความสามารถในการสื่อสาร ผู้เสียชีวิตยังคงวนเวียนอยู่ด้วยความโหยหาที่จะได้พูดคุยเป็นครั้งสุดท้าย ผู้ที่เหลืออยู่ล่องลอยอย่างไร้จุดหมาย ใช้ชีวิตราวกับฟองสบู่ที่เปราะบาง ถูกทรมานด้วยความเสียใจไม่รู้จบ

จากซ้ายไปขวา: วู ทราน รับบทเป็น นายไห่, ศิลปินแห่งชาติ มาย อู๋เหยียน รับบทเป็น นางอู๋เหยียน และ ง็อก เดียป รับบทเป็น หานห์
ภาพ: ฮ่องกง
งานเขียนชิ้นนี้หยิบยกปัญหาที่พบได้ทั่วไปในชีวิตมนุษย์ขึ้นมาพูดถึง นั่นคือ เรามักจะใช้เวลาอย่างสิ้นเปลืองเมื่อเวลายังมีอยู่มากมาย มัวแต่จมอยู่กับความอิจฉาและความขุ่นเคือง จนกระทั่งเมื่อมันผ่านไปแล้ว เรากลับโหยหาช่วงเวลาเหล่านั้น หรือแม้แต่การโต้เถียง เมื่อไม่มีโอกาสอีกแล้ว ชีวิตนั้นไม่ยั่งยืน ดังนั้นทำไมคนเราถึงไม่สามารถอดทนและซาบซึ้งในกันและกันขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ได้?
ผู้กำกับฮว่า หม่าน ดึง ได้เพิ่มรายละเอียดใหม่ๆ มากมายเพื่อขยายเรื่องราวอย่างกล้าหาญ เรื่องราวโดยรอบได้รับการเสริมแต่งด้วยฉากหลังที่ชัดเจนและลึกซึ้งยิ่งขึ้น เพื่อนสนิทอย่างเดียม (ตั๋ ลัม) นักเขียน ช่วยเพิ่มมิติให้กับความวุ่นวายทางอารมณ์ ขณะที่ดาวรุ่งอย่างโลน (ถู กุก) ก็ได้รับการพัฒนาเพื่อเพิ่มความเข้มข้นของละคร เทพเจ้าแห่งกาลเวลา (เจี้ยน ตวน เกียต) ตัวละครใหม่เอี่ยม กลายเป็นสะพานเชื่อมระหว่างโลกของคนเป็นและคนตาย และทำหน้าที่เป็นองค์ประกอบตลกขบขัน ทำให้ละครเบาลงและเข้าถึงผู้ชมในปัจจุบันได้ง่ายขึ้น
ละครเรื่อง "บ้านไร้ผู้หญิง" เปิดแสดงรอบปฐมทัศน์ในปี 2547 ที่โรงละคร 5B และต่อมาได้นำกลับมาแสดงใหม่ที่โรงละครหวงไทถั่น การกลับมายังสถานที่เดิมหลังจาก 20 ปี ภายใต้การกำกับของผู้กำกับรุ่นใหม่ ไม่เพียงแต่เป็นการส่งต่ออำนาจจากศิลปินแห่งชาติ มายอู๋เยน สู่คนรุ่นต่อไปเท่านั้น แต่ยังเป็นส่วนหนึ่งของโครงการฟื้นฟูผลงานที่เป็นตัวแทนของโรงละคร 5B อีกด้วย
ที่มา: https://thanhnien.vn/ngoi-nha-thieu-dan-ba-tro-lai-san-khau-5b-185260610172550579.htm










