จำลานอิฐเก่าๆ นั้นได้ไหม?

หลังจากใช้ชีวิตลำบากในต่างแดนมาหลายปี ฉันก็กลับบ้านอย่างช้าๆ เดินผ่านประตูที่มีซุ้มดอกเฟื่องฟ้าสีชมพูและม่วงบานสะพรั่ง เท้าของฉันลังเลเมื่อสัมผัสกับลานอิฐที่ปกคลุมด้วยมอส ความรู้สึกใกล้ชิด คุ้นเคย และความรักความผูกพันเก่าๆ พลันหลั่งไหลกลับมา เติมเต็มฉันด้วยอารมณ์ที่อธิบายไม่ได้

นับตั้งแต่พ่อแม่จากไป พี่น้องของฉันและฉันต่างก็ประกอบอาชีพของตนเอง แทบไม่มีโอกาสได้มาพบปะสังสรรค์กันเลย แต่บ้านหลังเก่าที่มีลานอิฐกว้างขวางนั้นได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอนุสรณ์ โดยฝากให้คุณป้าและคุณลุงดูแลรักษาไว้ ฉันตามเพื่อนสนิทไปที่ที่ราบสูงตอนกลาง อาบแสงแดดและสายลมของป่าอันกว้างใหญ่ เพื่อทำตามความฝันในการปลูกและแปรรูปกาแฟ เมื่อใดก็ตามที่ฉันรู้สึกเหนื่อยล้าจากความต้องการของงานและชีวิต หรือเมื่อฉันรู้สึกหลงทางและว่างเปล่า ฉันจะกลับไปที่บ้านเกิด นั่งบนบันได ปล่อยให้เท้าเปล่าสัมผัสกับอิฐเย็นๆ ฟังเสียงลมพัดผ่านดอกมะเขือม่วงที่ร่วงหล่น ความทรงจำต่างๆ ก็หลั่งไหลกลับมาเหมือนภาพยนตร์สโลว์โมชั่น ลานอิฐเก่าแก่แห่งนี้เป็นพยานให้กับกิจกรรมประจำวัน ความสุข และความเศร้าโศกนับไม่ถ้วนของครอบครัวเรา บนลานแห่งนี้เองที่ฉันได้ก้าวเดินครั้งแรกอย่างระมัดระวัง เต็มไปด้วยความสุขและเสียงเชียร์จากคุณปู่คุณย่าและพ่อแม่ของฉัน ฉันจำเช้าวันฤดูใบไม้ผลิเหล่านั้นได้ หลังจากฝนตกปรอยๆ มาหนึ่งเดือน แสงแดดสีทองส่องลอดผ่านใบส้มโอเขียวชอุ่มหน้าบ้าน อากาศเบา เย็นสบาย และหอมกลิ่นดอกลอเรล คุณปู่ยกเตียงไม้ไผ่ออกไปที่ลานบ้าน ชงชาหอมๆ แล้วเชิญเพื่อนบ้านมาเล่นหมากรุก ฉันจำบ่ายวันฤดูร้อนที่แดดจ้าได้ ลานอิฐส่องประกายด้วยสีเหลืองอบอุ่นของข้าวและข้าวโพด และอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวานของฟางสดที่ตัดจากทุ่งนา คุณยายนั่งแกว่งไกวอยู่ในเปลญวนข้างหน้าต่าง เตรียมฟางข้าวเหนียวให้คุณปู่ทำไม้กวาดอย่างระมัดระวัง มองออกไปที่นาข้าวที่เปล่งประกายในลานบ้าน รอยยิ้มของท่านสดใส ฉันจำคืนที่แสงจันทร์ส่องสว่างได้ ลมเย็นๆ จากแม่น้ำหน้าบ้าน เด็กๆ ในละแวกบ้านมารวมตัวกันที่ลานบ้านของฉัน เล่นซ่อนหาและเกมงูมังกร บางครั้ง ฉันและน้องสาวจะปูเสื่อลงบนเสื่อในลานบ้าน นอนหงาย และนับดาวพลางมองดูทางช้างเผือก เมื่อค่ำคืนมาเยือน อากาศก็เงียบสงบลง จนได้ยินเสียงดอกมะลิสีขาวร่วงหล่นจากกิ่งลงมาสัมผัสพื้นลานบ้านที่ชื้นแฉะไปด้วยน้ำค้าง ฉันจำวันที่ฝนตกหนักได้ เมื่อปลาจากบ่อและคลองออกมาที่ลานบ้าน พวกเราจะออกไปเล่นน้ำฝน จับปลา และลอยเรือกระดาษบนฟองน้ำอย่างมีความสุข ฉันจำวันต่างๆ ในช่วงปลายเดือนธันวาคมได้ ในวันที่ฝนปรอยและลมหนาวพัดแรง ทั้งครอบครัวจะมารวมตัวกันที่ลานบ้านเพื่อห่อขนมข้าวเหนียว บางคนล้างใบตอง บางคนเตรียมถั่ว และบางคนก็ผ่าไม้ไผ่ สร้างบรรยากาศที่คึกคักและมีชีวิตชีวาด้วยความคาดหวังถึงเทศกาลตรุษจีน ในคืนที่สามสิบของเทศกาลตรุษจีน เราได้ตั้งเตาอิฐชั่วคราวขึ้นที่มุมลานบ้าน และจุดฟืนเพื่อให้ความอบอุ่น เราปูเสื่อฟางไว้ใกล้ๆ เฝ้าดูหม้อขนมข้าวเหนียวที่กำลังลุกไหม้พลางเล่นไพ่ไปด้วย รอจนถึงเที่ยงคืน

จากบ้านหลังเล็กๆ ที่คุ้นเคยซึ่งมีลานอิฐล้อมรอบ ฉันได้ออกจากรั้วไผ่ของหมู่บ้านและเดินทางไปตามถนนกว้างใหญ่หลายสาย ดินแดนใหม่ๆ เหล่านั้นมีสิ่งน่าสนใจมากมาย แต่ลานอิฐเก่าแก่แห่งนั้นจะยังคงเป็นส่วนหนึ่งในความทรงจำของฉันอย่างลึกซึ้งเสมอ ดึงดูดให้ฉันหวนกลับไปหลังจากความวุ่นวายของการหาเลี้ยงชีพ

ลัม ฮง

แหล่งที่มา