เขายิ้มและโบกมือ

มีช่วงเวลาหนึ่งที่จู่ๆ ชื่อของคนที่คุณคิดว่าถูกฝังอยู่ในความทรงจำไปตลอดกาลก็ผุดขึ้นมาในใจ: บาค ฮุง วู, ลา เวียด เถือง, ตรัน วัน กวาง... ชื่อของเพื่อนเก่า คนรู้จักเก่าๆ บางทีพวกเขาอาจเคยมีช่วงเวลาแห่งความทรงจำที่ไม่มีวันลืมร่วมกับคุณ แต่ตอนนี้พวกเขาไม่ได้อยู่กับคุณอีกแล้ว พวกเขาเลือกเส้นทางที่แตกต่างกัน หรือจบชีวิตไปนานแล้ว บางทีอาจจะนานมากแล้วด้วยซ้ำ คุณคิดว่าเมื่อชื่อของพวกเขาปรากฏขึ้นในใจคุณอย่างกะทันหัน นั่นคือช่วงเวลาที่พวกเขาจากไปแล้ว ล้มลงที่ไหนสักแห่ง ด้วยวัยชรา โรคภัยไข้เจ็บ หรืออุบัติเหตุใช่หรือไม่?

เช้านี้ ฉันเปิดประตูรั้วออกไปสู่ถนน เพื่อนบ้านที่ปกติเงียบขรึมของฉันเห็นฉัน ยิ้มและโบกมือ ฉันยิ้มตอบและโบกมือ ความรู้สึกดีๆ และความปรารถนาดีเล็กๆ น้อยๆ ก็ผลิบานขึ้นในใจฉันอย่างฉับพลัน

***

สิบปีที่แล้ว ผมเคยขี่มอเตอร์ไซค์เก่าๆ สภาพโทรมๆ คันหนึ่ง ยี่ห้อ SYM Power มันเก่า เล็ก และราคาถูก แต่ก็ยังส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดและครวญครางอยู่เรื่อยๆ ปีแล้วปีเล่า บางครั้งมันก็เสีย ผมก็จะเอามันไปซ่อมที่อู่ซ่อมรถบนถนนบาคู ซึ่งเป็นที่ตั้งของตัวแทนจำหน่ายของบริษัทนั้น

หาช่างซ่อมรถที่นิสัยดีแบบนี้ได้ยากมาก เขาเป็นคนสุภาพ สูง ร่าเริง และทุ่มเทให้กับงาน เขาช่วยปะยาง เปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่อง และแม้กระทั่งซ่อมหัวเทียน ปรับโซ่ และเตือนผมเมื่อแบตเตอรี่ใกล้หมด ผมบอกว่า "ถ้าแบตเตอรี่หมด ก็เปลี่ยนใหม่เลยครับ" เขายิ้มอย่างใจดีแล้วพูดว่า "ไม่ต้องรีบครับ แบตเตอรี่ก้อนนี้เพิ่งใช้ครั้งแรก พอหมดแล้วค่อยชาร์จใหม่ก็ได้ ยังสภาพดีอยู่เลย"

การไปร้านซ่อมรถเป็นโอกาสที่ผมจะได้พักผ่อน ผมจะนั่งบนเก้าอี้พลาสติกเรียบลื่นที่เปื้อนคราบน้ำมัน ถอดหมวกกันน็อค ปลดกระดุมเสื้อ และเพลิดเพลินกับลมทะเลเย็นๆ จากหาดบ๋ายตรูโอ๊กพลางมองดูผู้คนเดินผ่านไปมาบนถนน ผมจะเฝ้ามองช่างซ่อมคลายสกรูนู่นนี่นั่นอย่างคล่องแคล่ว… ส่วนที่ดีที่สุดคือวิธีที่เขาถอดสกรูทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นตัวใหญ่ ตัวเล็ก ตัวยาว ตัวสั้น ออกมาใส่ถาดโลหะ แล้วประกอบกลับเข้าไปอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่มีสกรูหายหรือเกินมาแม้แต่ตัวเดียว เมื่อซ่อมเสร็จ ผมก็จะจ่ายเงิน และเขาก็จะยื่นมือทั้งสองข้างออกมารับเงินอย่างเขินอาย ขอบคุณผมอย่างมากมาย ราวกับว่าเงินนั้นเป็นของขวัญมากกว่าค่าจ้าง

ฉันเล่าเรื่องช่างซ่อมบำรุงให้เพื่อนฟังสองสามคนแล้ว ฉันยังไม่รู้ชื่อเขาเลย ฉันไม่มีโอกาสได้ถามเขา

***

ผมไม่ทราบแน่ชัดว่า SYM ปิดตัวแทนจำหน่ายในหวุงเตาเมื่อไหร่ ครั้งหนึ่งตอนที่ผมเอารถมอเตอร์ไซค์ไปซ่อมที่บาคู ผมรู้สึกงงและถามคนแถวนั้นว่าช่างย้ายไปไหนแล้ว มีคนบอกว่าเขาไปเปิดร้านของตัวเองที่ถนนพามฮ่องไทย

ทุกครั้งที่ผมขับรถผ่านถนนพามฮ่องไทย ผมจะขับช้าๆ และมองดูทั้งสองข้างทางอย่างระมัดระวัง แต่ก็ไม่เห็นวี่แววของช่างซ่อมรถที่คุ้นเคยเลย

เครื่องกำเนิดไฟฟ้าเครื่องนี้ใช้งานมานานกว่าสิบปีแล้ว และในที่สุดก็ถึงเวลาที่จะต้องเปลี่ยนเครื่องใหม่เสียที

ฉันไปซ่อมจักรยานที่ร้านอื่น ฉันเอาไปซ่อม "บำรุงรักษา" บ้างเป็นครั้งคราว เช่น เปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่อง และขันน็อตให้แน่นขึ้น ช่างที่นั่นค่อนข้างหนุ่มและดูมีฝีมือดีทีเดียว

ผมถามว่า "คุณเปิดร้านที่นี่มานานแค่ไหนแล้วครับ?"

ใช่ครับ ผ่านมามากกว่าสองปีแล้วครับลุง

- คุณอาศัยอยู่ที่นี่ถาวรหรือต้องเช่าอยู่คะ?

ไม่ครับ ผมไม่ได้เป็นเจ้าของ ผมเช่าที่นี่อยู่ บ้านผมอยู่บนถนนพามฮ่องไทยครับ

พอได้ยินชื่อถนน ผมก็ถามทันทีว่า:

- อ้อ คุณรู้จักช่างซ่อมรถคนนั้นที่อาศัยอยู่บนถนนพามฮ่องไทยด้วยไหม เขาเคยทำงานให้กับบริษัท SYM ในบาคูมาก่อน?

- เขาเป็นคนสุภาพและสูงใช่ไหม?

ถูกต้องแล้ว

- โอ้พระเจ้า! เขาเป็นครูของฉัน เขาจากไปแล้วค่ะ คุณลุง เขาได้ทิ้งสิ่งต่างๆ เหล่านี้ไว้ให้ฉัน

ฉันตกใจเมื่อเห็นถาดเปื้อนน้ำมันที่เต็มไปด้วยหอยทาก มันเป็นถาดเดียวกับที่คนงานในบาคูเคยใช้จริงๆ

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งด้วยความตกตะลึง เขาก็ถามอีกครั้ง:

- ทำไมทุกครั้งที่ฉันขับรถผ่านที่นั่น ฉันมองหาร้านของเขาแต่ก็หาไม่เจอ?

คนงานหนุ่มยิ้ม:

- คุณมองเห็นแบบนั้นได้อย่างไรครับ? เขาไม่มีเงินเช่าหน้าร้าน เลยเปิดร้านในบ้านของตัวเอง ซึ่งอยู่ลึกเข้าไปในซอยครับ

***

เขายิ้มและโบกมือ

กับเพื่อนบ้านของคุณ กับช่างซ่อมรถที่มักจะซ่อมรถให้คุณ กับพนักงานต้อนรับทุกครั้งที่คุณออกจากโรงแรมโดยไม่ได้นัดหมายไว้ล่วงหน้า และบางที อาจจะเป็นกับคนเดินผ่านไปมาโดยบังเอิญ เมื่อสายตาของคุณสบกัน…

ง่ายใช่ไหม?

งั้นก็ลงมือทำเลย

ทราน ดึ๊ก เทียน

ที่มา: https://baobariavungtau.com.vn/van-hoa-nghe-thuat/202505/nhoen-cuoi-gio-tay-chao-1043359/