หนูจะจดจำแม่ไว้เสมอ!
วันเวลาแห่งความสุขและความสวยงามในอดีตเหล่านั้น
ในเพลงพื้นบ้านมีนกกระสาปรากฏอยู่ด้วย
ว่าวสีฟ้าตัวหนึ่งได้เข้ามาในวัยเด็กของฉัน
ดวงจันทร์ส่องแสงราวกับความฝัน
แสงไฟจากตะเกียงที่แม่จุดไว้ ส่องสว่างเพียงเล็กน้อยในยามค่ำคืน
เพลงกล่อมเด็กที่ไพเราะและอ่อนโยน
ดอกส้มโอร่วงหล่นลงหน้าประตูบ้านอย่างเงียบๆ
ฤดูร้อนปีนั้นมีแสงแดดเจิดจ้า
สายน้ำขับขานบทเพลงแห่งความรัก
ควันสีฟ้าสงบในยามเย็น
เกิดความโกลาหลขึ้นท่ามกลางเสียงว่าวที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า
ฤดูใบไม้ผลิสดใส ท้องฟ้าแจ่มใส ปราศจากเมฆ
ผีเสื้อและผึ้งโบยบินและเล่นสนุกอยู่ท่ามกลางดอกไม้
ท้องฟ้าเป็นสีฟ้า บทเพลงยังคงเป็นสีฟ้าตลอดกาล
เสียงไก่ร้องเจื้อยแจ้วดังระงมในช่วงเที่ยงวัน
มีต้นไม้มากมายที่มีใบไม้พลิ้วไหว
เปลวไฟที่ลุกโชนช่วยขับไล่ลม ฝน และพายุทั้งปวง
ภายนอกนั้น ลมและฝนพัดแรงและหนาวจัด
ข้างๆ ฉันนั้น เปลวไฟกำลังลุกโชนอย่างอบอุ่น แม่!
แม่! หนูจะไม่มีวันลืมค่ะ
ภาพร่างอันบอบบางของแม่ฉันในแสงไฟยามค่ำคืนนั้น
แม่! มันจะไม่มีวันเกิดขึ้นหรอกค่ะ
เด็กคนนั้นลืมรสชาตินมหวานในอดีตไปแล้ว
โปรดอย่าปล่อยให้วันและเดือนผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์
เพราะฉันไม่อยากให้แม่แก่ไปกว่านี้แล้ว
ฉันกลัว กลัวความมืด
ลบช่วงเวลาแห่งความสงบสุขและความสวยงามเหล่านั้นทิ้งไป
คุณแม่คะ ยิ้มหน่อยค่ะ!
ลูกเอ๋ย ดวงตาของเจ้าเปล่งประกายเจิดจรัสราวกับดวงดาว
เพลงกล่อมเด็กที่ไพเราะและอ่อนโยน
ฉันมั่นใจว่าสักวันหนึ่งฉันจะไม่มีวันลืมเรื่องนี้ไปได้
Thuy Duong - รุ่นที่ 8B - โรงเรียนมัธยม Khanh Yen
แหล่งที่มา: http://laocai.edu.vn/goc-van-nghe/tho-gui-me-142083








