Yen Bai , Nam Cuong ve Au Lau mahallelerindeki birçok insan için Yen Bai köprüsü sadece bir ulaşım yapısı değil, aynı zamanda bir dönüşüm dönemine, reformun ilk günlerine, kentleşmenin tereddütlü adımlarına ve yakın zamanda kentleşmiş kırsal kesim insanlarının basit özlemlerine tanıklık eden bir simgedir.
Eski Yen Bai kasabasının halkının kalbinde, Au Lau feribot terminali, girdaplı Kızıl Nehir'in ortasında görkemli bir melodi gibiydi. Orada, iki feribot, açık denizde küçük tekneler gibi, sürat tekneleri tarafından çekilerek tehlikeli bir şekilde sallanıyordu. Yen Bai kasabası tarafında yamaç dikti. Diğer tarafta ise Au Lau, onları çamurlu bir kum tepesiyle karşılıyordu; kurak mevsimde feribotlar ancak su kenarına tehlikeli bir şekilde yanaşıyor, araçlar kumda ağır ağır ilerliyor, tekerleklerinin altında kum batıyor, sazlıklar hışırdıyordu. Sonra o gün geldi, 1992, Yen Bai köprüsü açıldı ve bu topraklar için yeni bir sayfa açıldı. Yen Bai köprüsü çevresindeki Hong Tien caddesindeki yaşlılar, 1992'deki açılış gününü hala canlı bir şekilde hatırlıyorlar.
70 yaşını aşmış olan Bayan Pham Thi Xoe'nin görme yeteneği zayıflamış olsa da, köprüyle ilgili anıları dün gibi canlılığını koruyor. "Eskiden nehri geçmenin tek yolu, yavaş ve tehlikeli olan feribotlardı. Yağmur mevsiminde tamamen izole olurduk. Köprüden haberdar olduğumuzda, tüm köy ve kasaba çok sevinmişti. Herkes, 'Artık nihayet bu sıkıntıdan kurtulduk!' diyordu." diye anlattı Bayan Xoe, sesi duygu dolu bir şekilde.
Köprünün açılış gününde, her yerden insanların akın akın gelerek bu mucizeye kendi gözleriyle tanık olduklarını hatırladı. Nehir boyunca kahkahalar, sohbetler ve alkışlar yankılandı. Köprü sadece nehrin iki yakasını birbirine bağlamakla kalmadı, aynı zamanda buradaki insanların hayallerini ve özlemlerini de birleştirdi.
Şimdi 79 yaşında olan Bay Pham Cong Khanh, küçük dükkanın bir köşesinde sessizce oturmuş, gözlerini uzaklara dalmış bir şekilde şunları söylüyordu: “O zamanlar, yeni köprüye bakmak kalbimi sevinçle dolduruyordu. İnsanlar gelip gidiyor, mallar artıyor ve hayat değişiyordu. Çocuklar köprüde koşup zıplıyor, insanlar kahkaha atıp gürültülü bir şekilde konuşuyordu. Köprü bize farklı bir yol açmış gibiydi.”
Sözleri, o ilk günlerin canlı bir resmini zihnimde canlandırdı: ilkel araçlar, yük kamyonları, annelerin çocuklarını bisikletle pazara götürmesi ve çiftlerin sakin nehir kıyısında yürüyüş yapması.
Yen Bai Köprüsü, Yen Bai bölgesinin iki yakasını birbirine bağlayan ilk köprüydü, ancak insanların zihinlerindeki görünmez boşlukları da doldurdu: kırsal ve kentsel alanlar arasındaki, günlük kaygılar ve ilerleme özlemleri arasındaki uçurumu. Au Lau beldesi, Cong Da köyünde bir tüccar olan Bay Dang Van Tuyen için köprü, yeni pazarların kapılarını açtı.
“Daha önce feribotla geçmek bütün bir sabahı alıyordu. Köprü tamamlandıktan sonra mallar hızla geçebiliyor ve ticaret yolları genişliyor. Reformların ilk birkaç yılında insanlar pirinç satabiliyor, odun satabiliyor, motosiklet alabiliyor ve küçük evler inşa edebiliyorlardı. Hayat yavaş yavaş değişti,” dedi Bay Tuyen, sesinde gurur ve endişe karışımıyla.
Her hasat mevsiminde köprünün sol ve sağ uçlarının, komşu köylerden tarım ürünleri taşıyan kamyonlar için buluşma noktası haline geldiği söylenir. Motor sesleri, yükleme ve boşaltma sesleri ve köylülerin selamlaşmaları, yoğun ama sıcak bir emek senfonisine dönüşür. Orada birçok basit yaşam öyküsü yakalanmıştır: kendi işlerini kuran genç çiftler, ilk kez sınava girmek için köylerinden şehre giden öğrenciler, trenin gelmesini sabırla bekleyen anneler – köprü sayısız sevince ve insanların yorulmak bilmeyen çabalarına ve mücadelelerine tanıklık etmiştir.
Köprünün hatırası, maddi kazanımların ötesine uzanıyor. Aynı zamanda geleceğe olan inancın da bir sembolü. Yenilenme döneminde, Yen Bai kasabası ve Tran Yen bölgesinin komşu köylerinin halkı büyük özlemler besliyordu: ticareti genişletmek, çocuklarına eğitim sağlamak, evlerini yenilemek ve hızla değişen ekonomiye katılma fırsatları bulmak.
O dönemde Yen Bai Köprüsü sadece gelişmenin sembolü ve gurur kaynağı değil, aynı zamanda Yen Bai halkı için kültürel bir simgeydi. Uzaktan gelen ziyaretçileri köprüye götürüp hayranlıkla izlemelerini, fotoğraf çekmelerini ve dönüşüm geçiren bu toprakları onlara tanıtmalarını sağlarlardı.
Hâlâ ayakta duran ve Kızıl Nehir'in iki yakasını birbirine bağlayan eski köprüye bakarken, bazı büyük araç türlerine kısıtlamalar getirilmiş olsa da, Bay Khanh şunları hatırladı: "Evim köprüye çok yakın, bu yüzden birçok Parti ve Devlet liderinin bu köprüyü ziyaret ettiğine şahit olduk. O zamanlar Yen Bai köprüsü, eyaletin batı bölgelerine açılan bir kapıydı ve aynı zamanda Kuzeybatı eyaletlerine giden yolu da açıyordu."
Bu köprü, Yen Bai'nin her sakininin anılarında vazgeçilmez bir yer edinmiştir. Yen Bai Köprüsü sadece bir ulaşım yapısı değil, aynı zamanda şiirlerde ölümsüzleştirilmiş bir kültür sembolü, bu toprakların bir simgesidir. Belki de eski Yen Bai kasabasının her sakini şu şarkıyı ezbere biliyordu : "Vatanım, Batı'ya açılan kapı / Au Lau Köprüsü derin nehri aşıyor / Sonsuz bir şarkı, ey Yen Bai ."
Hop Minh bölgesinde yaşayan şair Nguyen Ngoc Chan, Yen Bai köprüsü de dahil olmak üzere nehirler ve köprüler hakkında birçok eser yazmıştır. Şiirleri ve denemeleri, tarihi ve kültürel dönüm noktalarını kaydederek, gökyüzü dolusu anıyı taşır.
Şair Ngoc Chan şunları paylaştı: “Kasaba tarafında tarihi Au Lau feribot terminali, Fransız Temsilciler Meclisi Başkanı'nın konutu; köprünün diğer tarafında ise Hop Minh bronz çömleğinin bulunduğu tepe ve Beyaz Elbiseli Tanrıça Tapınağı, köy kuyusu gibi bir dizi kültürel alan yer alıyor… Özellikle, eski Yen Bai eyaletinde Kızıl Nehir üzerine inşa edilen ilk köprü, ovalar ile Kuzeybatı arasındaki kültürel alışverişin en açık tarihi tanığıdır.”
Yen Bai Köprüsü hem ekonomiyi canlandıran bir köprü hem de yerel halk için güzel anıları koruyan bir yer olarak hizmet veriyor. Şu anda Hanoi'de çalışan, Au Lau semti, Nuoc Mat köyünden Bayan Nguyen Hoai Linh ile tekrar karşılaştım.
Linh, çocukken arkadaşlarıyla sık sık köprüye gidip serin rüzgarın tadını çıkardığını, gün batımını izlediğini veya sadece bir ucundan diğer ucuna koştuğunu anlattı. Köprü, çocukluk oyunlarına, masum ilk aşklara ve gelecek hakkındaki basit hayallere tanıklık etmişti.
“Memleketime her gittiğimde köprüye giderim. Köprüde durup Kızıl Nehir'e bakarken çocukluğumun güzel günlerini hatırlıyorum. Köprü, her zaman yanımda olan, hayatımdaki değişimlere sessizce tanıklık eden yakın bir arkadaş gibi,” diye paylaştı Bayan Nguyen Hoai Linh.
Zamanla Yen Bai köprüsü yıpranmış ve eskisi kadar sağlam olmaktan çıkmıştır; bu durum yerel halk arasında endişeye yol açmıştır. Yerel yetkililer ve ilgili kurumlar, köprüden geçen hem insanların hem de araçların güvenliğini sağlamak için trafik kısıtlamaları uygulamıştır. Kızıl Nehir'in her iki yakasındaki sakinler, sadece trafik güvenliğini sağlamak için değil, aynı zamanda geçmiş bir modernleşme döneminin hatırasını korumak için de köprünün en kısa sürede onarılmasını ummaktadır.
Kışın erken saatlerindeki öğleden sonra hızla solarken, şair Nguyen Ngoc Chan ve Bay Pham Cong Khanh ile Yen Bai köprüsünde dururken, bu toprakların canlı enerjisini daha da güçlü bir şekilde hissettim. Birçok iniş çıkışa rağmen, buradaki insanlar her zaman geleceğe olan inançlarını korudular ve ilerlemeyi arzuladılar. Anıların ve umudun köprüsü olan Yen Bai köprüsü, buradaki her sakinin kalbinde sonsuza dek vazgeçilmez bir yer tutacaktır. Çok uzak olmayan bir gelecekte de güçlü kalmasını ve bu topraklara bağlantı kurma ve refah getirme misyonunu sürdürmesini dilerim.
Kaynak: https://baolaocai.vn/cau-yen-bai-ky-uc-thoi-ky-doi-moi-post886902.html
![[Fotoğraf] Genel Sekreter To Lam, Parti'nin Vietnam devrimine 100 yıllık liderliğini ve Ulusal Kalkınma Programı'nın 40 yıllık uygulamasını özetlemek üzere Yayın Kurulu ile bir toplantıya başkanlık ediyor.](https://vphoto.vietnam.vn/thumb/1200x675/vietnam/resource/IMAGE/2026/03/04/1772601288977_a1-bnd-8134-7576-jpg.webp)
Yorum (0)