Hayatın özünü şiirlere yansıtmak.

2024 yılında, aralarında beş şiir derlemesinin de bulunduğu düzinelerce kitapla uzun bir sanatsal yaratım yolculuğunun ardından, şair Ta Van Sy (Kon Tum mahallesi, Quang Ngai ili), "dağ kasabası motosiklet taksi şairi"nin (edebiyatçı arkadaşlarının sık sık kullandığı sevgi dolu isim) niyetini mükemmel bir şekilde yansıtan sade bir başlıkla altıncı şiir derlemesini yayımladı: "Seçilmiş Şiirler".

100'den fazla şiirden oluşan bu şiir derlemesi, Vietnam Yazarlar Birliği Yayınevi tarafından yayımlandı.

Şair Ta Van Sy, yazarlık kariyeri boyunca sayısız prestijli ödülle okuyucuları etkilemiştir. "Seçilmiş Şiirler" adlı koleksiyonuyla yazar, yaratıcı enerjisini bir kez daha ortaya koyarak okuyucuların çok yönlü bir bakış açısı kazanmalarına ve şiir koleksiyonunun sunduklarını daha derinlemesine takdir etmelerine yardımcı oluyor.

Gerçekten de, özenle seçilmiş bir şiir koleksiyonu olarak, tüm değerli düşünceler ve özler içinde toplanmıştır. Ve sonra, her şiirin, her dizenin ardından, hayatın renklerini, insanlık durumuna dair yansımaları, geçmişin sonuçlarını keşfederiz; her dizede saf ve samimi insan duyguları ve hayatın ışıltılı özü yansıtılır.

Ta Van Sy bir şiirinde kendini şöyle tasvir ediyor: “Bir zamanlar bir şair vardı / Uğursuz bir gün ve saatte doğdu / Bu yüzden hayatı zorluklarla doluydu / Şöhret peşinde tökezledi ve aşk peşinde mücadele etti…”. Belki de bu, doğal olarak, kanaatkarlığı bilen ve tutkuları için yeterince yaşayan bir insandan kaynaklanan, mizahi, kendini küçümseyen bir mizahtır? Koleksiyonun ilk şiirinde şairi “sefil bir dilenci” olarak görüyor. Gerçekten masum ve sevimli bir metafor ve yansıma: “Hayatın mallarını kişisel sermaye olarak toplamak” (Şair, s. 11). Kendini şöyle daha da tasvir ediyor: “Yıllar boyunca yaşıyorum / Günler ve aylar arkamdan kayıp gidiyor / Gözlerim dağları görmeye alışmış / Bu yüzden ruhum orman kadar yeşil!” ( Kon Tum'da , s. 12).

Ta Van Sy ile tanışan herkes, onun sakin, içine kapanık, zekice ve mizahi yeteneğiyle insanları sohbete çekebilen biri olduğunu söylüyor. Vietnam Yazarlar Birliği ve Vietnam Etnik Azınlık Edebiyat ve Sanat Birliği'nin yüzlerce üyesi arasında Ta Van Sy'nin hiçbir akademik derecesi yok. Şair, bu durumdan yılmadan, bilgi birikiminden ve yaşam deneyimlerinden yola çıkarak şu gibi felsefi ve düşündürücü dizeler kaleme almıştır: “Şarap ne kadar sert olursa olsun, hepsi çok yavan / Bardan daha sert bir şey bulmasını istiyorum / Arkadaşlarla otururken kalbim ve ruhum yanıyor / Şaraptan sarhoş, insanlardan sarhoş, Quy Nhon'dan sarhoş…” veya: “Yakında dağlara döneceğiz / Dağ yamacında taş heykeller gibi duracağız / Uzak denize bakacağız / Şarabı hatırlayacağız, insanları hatırlayacağız, Quy Nhon'u hatırlayacağız” (Quy Nhon'da Sarhoş, s. 55).

Bu şiirler, hem engebeli ve kırsal, hem de nazik ve derin olan Nẫu bölgesinin ruhuna derinden kök salmıştır. Koleksiyondaki şiirlerin çoğunda, eve duyulan özlem ve kaderle ilgili kaygıların sürekli olarak değiştiği, bazen kendini gösterdiği, bazen de dil katmanlarının ardında gizlendiği açıktır: “Yarım ömür hala keder ve karmaşa aleminde / Yüz yıl geçti, hayallere götüren bir yol / Başımı alçak toprağa ve yüksek gökyüzüne eğiyorum / Ellerim boşluğa el sallamak için uzanıyor” (Hayatın Tadı, s. 92). Her hayat, her insan kaderi, kaçınılmaz olarak değişimlerle, dönüm noktalarıyla ve iniş çıkışlarla karşı karşıyadır. Şair Tạ Văn Sỹ de bir istisna değildir. Ancak sakin, biraz sert ve derinden kederli yüzünün ardında gizli olan güç, parıldayan şiirlerin ortaya çıkmasına neden oluyor: “Bir heykel gibi, bir mezar taşı gibi sessizce oturuyorum / Kendimi insanlığın sınırında kaybolmuş hayal ediyorum / Her sönen sigarayla birlikte eriyip gidiyorum / Zamanın her geçen anı gibi…” (Bir Kafede Oturmak, s. 93).

"Seçilmiş Şiirler" koleksiyonunu okurken, sosyal sorunlardan lirik şiirlere, hayata dair nazik duygulardan aile ve arkadaşlara duyulan derin duygulara kadar çeşitli temalarla karşılaşıyoruz. Ayrıca, Kon Tum hakkındaki şiirler sıcak ve samimi bir sevgiyle sunuluyor. Dört mevsimin manzarasıyla tasvir edilen bir Kon Tum, özlem ve anıların mekanı. Şair, onu barındıran ve ona Orta Yaylaların dağlarının ve ormanlarının özünü veren ikinci vatanıyla her zaman gurur duyuyor: "Henüz Kon Tum'u ziyaret etmedim / Dağlar ve ormanlar beni bekliyor, izliyor / Baharda, küçük kuşlar şaşkın / Geç dönüyorlar, kanatları tereddütle çırpınıyor" (Henüz Kon Tum'u ziyaret etmedim, s. 78).

Şair Ta Van Sy yetmişli yaşlarına ulaşmış, tecrübelerle dolu bir hayat yaşamış. Şiirleri, konusu ne olursa olsun, her zaman derin düşüncelerle doludur. "Ruhum jeoloji gibidir / Katman katman eski tortular / Hayatım boyunca kazıyorum / İlkel hüznü arıyorum!" (Bir Hüzün Var, s. 12). Ayrıca şöyle yazmıştır: "Şiirler onu ayakta tutamaz / Ne de ona şeref veya statü kazandırabilir / İnsanlar şairin kalbini sever / Ona Şair derler" (Bir Şaire Övgü, s. 14). Bahsedilen şair kendisi olabilir mi?

Kaynak: https://baodaklak.vn/van-hoa-du-lich-van-hoc-nghe-thuat/van-hoc-nghe-thuat/202510/chat-vi-doi-thanh-nhung-ang-tho-4ee0785/