Eski çatının altında, mis kokulu ve lezzetli, güveçte pişmiş et.

2018'de ailem eski evimizden yaklaşık beş yüz metre uzaklıkta yeni bir eve taşındı. Birikimlerimiz sayesinde yeni ev daha büyük inşa edildi ve zemini parlak turkuaz renkte fayanslarla döşendi.

İllüstrasyon fotoğrafı: TTD

Evin önünde geniş bir bahçe var. Komşularımızın düğünü olduğunda, arabalarını oraya park etmelerine bile izin veriyoruz. Sağ tarafa babam ek bir depo kulübesi inşa etti. Evin arkasında, mutfak da genişletildi ve çok daha ferah hale geldi. Odun sobası elektrikli bir soba ile değiştirildi.

Yine de, her Tet (Ay Yeni Yılı) geldiğinde, ocakta buharı tüten yahni etine bakarken, kalbim eski günlere, yıllar önceki o küçük evin sade sıcaklığına duyulan özlemle doluyor. Ev, eski, birbirine yamalanmış tahta kalaslardan yapılmıştı.

Evin bir kısmı ailem tarafından inşa edildi, geri kalanı ise teyzelerim, amcalarım ve komşularımın katkılarıyla yapıldı. Hiçbir inşaatçı tutmadık; tamamen toplumun iyiliğine ve cömertliğine güvenerek ev inşa edildi. O zamanlar şartlar zordu ve başkasının arazisinde yaşıyorduk, bu yüzden ev şimdiki kadar geniş ve konforlu değildi.

Zeminin oldukça yüksek olduğunu ve büyükannemin altında tavuk yetiştirdiğini hatırlıyorum. Her Tet bayramında, yumurtaları kullanarak et haşlardı. Kurşun tellerle yeniden monte edilmiş eski ocakta, haşladığı et tenceresi şiddetle kaynardı. Kokusu ve sıcaklığı evin her yerine yayılır, ilkbaharın soğuğunu dağıtırdı.

Biz çocuklar o yemeği çok severdik. Nadir bulunan, sadece Tet (Vietnam Yeni Yılı) zamanında bulunan, büyükannenin sevgisiyle yapılan bir lezzetti. Bu yüzden hepimiz Tet'i büyük bir heyecanla beklerdik.

Evin önünde küçük bir avlu vardı. Büyükannem birkaç çeşit bitki dikmişti: acı biberler, limonlar, muhallebi elması, birkaç tutam yeşil soğan, testere yapraklı kişniş ve büyük bir kayısı ağacı. Tet Bayramı arifesinde, bambu yatağın üzerinde onun yanında uzanıp yapışkan pirinç keklerinin olduğu tencereyi izlerdik.

Alçak ve kısık bir sesle bize eski günlerden bahsetti: kendisinin ve kocasının buraya ilk gelişlerini, sazdan çatılı evlerinde geçirdikleri ilk Tet bayramını ve hatta anne babalarımızın çocukluklarına dair hikayeler anlattı.

Rüzgar, hafif limon kokusunu taşıyordu ve birkaç erik çiçeği gri saçlarına düşüyordu. Yapışkan pirinç kekleri tenceresi hâlâ kızıl ateşin üzerinde kaynıyordu. Farkına varmadan uykuya daldık. Kulaklarımızda sadece onun hikâyeleri kaldı.

Ay takvimine göre yeni yılın ilk gününün sabahında, küçük ev daha da daralmış gibi geldi. Ön bahçede park edecek yeterli yer yoktu. Yeni yıl dileklerini iletmek için gelen teyze ve amca arabalarını komşunun evinde bırakmak zorunda kaldılar. Büyükanne çocukları ve torunlarıyla çevrili bir şekilde oturdu. Zengin olmamasına rağmen, her birine yeni yıl hediyesi verdi.

Kimse mezheplere dikkat etmedi, kimin daha az şeye sahip olduğunu da karşılaştırmadı; tek istedikleri onun sonsuza dek onlarla birlikte yaşamasıydı. O zamanlar, Bay Amcamın oğlu Tam çok yaramazdı. Ona bunu kimin öğrettiğini ya da kendisinin mi uydurduğunu bilmiyorum, ama ona iyi dileklerini iletmek için kullandığı bir cümle tüm aileyi kahkahadan ağızları ağrıyana kadar güldürdü:

"Evet, size yüz yıl mutluluk ve yaşlanıp saçlarınız ağarana kadar uzun, mutlu bir hayat diliyorum!"

Bunu ancak sonradan öğrendik. Meğerse düğünde sunucunun selamlama konuşmasını tekrarlıyormuş. Sunucunun her düğünde aynı selamlamayı yaptığını ve seyircilerden alkış aldığını görmüş, bu yüzden onu taklit etmiş. İki çocuk babası olan adam, bu konu gündeme geldiğinde bile hâlâ utançtan kızarıyor.

Yeni yıl tebriklerinin ardından herkes birlikte yemek yedi. Yeni yılın bilindik yemekleri arasında, büyükannenin yumurtalı güveçte pişirdiği domuz eti her zaman en çok rağbet gören ve herkesin büyük bir iştahla tattığı bir lezzetti. Ahşap ev çok daha canlı bir hale geldi. Sohbetler bağırışlar ve seslenmelerle karıştı:

"Anne, lütfen bana bir kase daha pirinç ver!"

"Büyükanne, ben de istiyorum! Senin pişirdiğin domuz eti gerçekten çok lezzetli!"

Tenceredeki beyaz pirinç yavaş yavaş boşalırken, tenceredeki et yemeği lezzetini iyice içine çekti. Yaşlı kadının ince, kemikli elleri yorulmadan, bir kaseden diğerine sürekli pirinç dolduruyordu. Torunlarının iştahla yemek yediğini görünce, dişsiz dudaklarından bir kahkaha koptu. Bütün aile birlikte güldü. Herkesin yüzünde mutluluk vardı. Haşlanmış et ve yumurtanın kokusu evin her yerine yayıldı.

Şimdi, o gitmiş olsa da, ev artık dar değil ve yeni bahçe daha büyük; o günlerden kalma et güveç kokusu, eski odun sobasından gelen sıcaklık, onun bulaşıcı kahkahası... hepsi hafızamda canlılığını koruyor.

Kahkahalar ve sohbetlerle dolu aile yemeği, sanki dün yaşanmış gibi geliyor. Bütün bunlar, ömür boyu benimle kalacak sıcak ve güzel anılar olarak kalacak.

Öyle ki, her hatırladığımda istemsizce gülümseyeceğim, tarifsiz bir huzur hissedeceğim, sanki o hala buradaymış gibi. Odun ateşinde pişen buharı tüten pirinç tenceresinin yanında, ince elleriyle pirinci kepçeliyor, sonra dişsiz bir şekilde gülümsüyordu. Ve sevgi ve şefkatle inşa edilmiş eski ahşap evde, sevgiyle kokan, yumurtalı haşlanmış domuz eti vardı.

Okurlarımızı yazı yarışmasına katılmaya davet ediyoruz.

Ilık bir bahar günü

Tuoi Tre gazetesi, INSEE Çimento Şirketi ile ortaklaşa düzenlediği "Bahar Yuvası" yazı yarışmasıyla, Ay Yeni Yılı'na özel bir etkinlik olarak okuyucularını evlerini, sıcak ve rahat yuvalarını, özelliklerini ve unutulmaz anılarını paylaşmaya ve tanıtmaya davet ediyor.

Büyükanne ve büyükbabanızın, anne ve babanızın ve sizin doğup büyüdüğünüz ev; kendi ellerinizle inşa ettiğiniz ev; küçük ailenizle ilk Tet'inizi (Ay Yeni Yılı) kutladığınız ev... bunların hepsi, ülke çapındaki okuyuculara tanıtılmak üzere yarışmaya gönderilebilir.

"Ilık Bir Bahar Yuvası" başlıklı makale daha önce herhangi bir yazı yarışmasına katılmamış veya herhangi bir medya veya sosyal ağda yayınlanmamış olmalıdır. Telif hakkı yazara aittir, düzenleme kurulu düzenleme hakkına sahiptir ve makale Tuoi Tre yayınlarında yayınlanmak üzere seçilirse yazar telif ücreti alacaktır.

Yarışma 1 Aralık 2025 ile 15 Ocak 2026 tarihleri ​​arasında gerçekleşecek ve yaş veya meslek ayrımı gözetmeksizin tüm Vietnamlılar katılmaya davetlidir.

Vietnamca dilinde yazılacak "Bahar Gününde Sıcak Bir Yuva" başlıklı makale en fazla 1000 kelime olmalıdır. Fotoğraf ve video eklenmesi teşvik edilmektedir (telif hakkı olmayan sosyal medyadan alınan fotoğraf ve videolar kabul edilmeyecektir). Gönderiler yalnızca e-posta yoluyla kabul edilecektir; kayıp riskini önlemek için posta yoluyla gönderilenler kabul edilmeyecektir.

Katılım başvuruları maiamngayxuan@tuoitre.com.vn adresine gönderilmelidir.

Yazarların, organizatörlerin kendileriyle iletişime geçebilmesi ve telif ücretlerini veya ödülleri gönderebilmesi için adreslerini, telefon numaralarını, e-posta adreslerini, banka hesap numaralarını ve vatandaşlık kimlik numaralarını vermeleri gerekmektedir.

Tuoi Tre gazetesinin çalışanları ve aile üyeleri "Baharın Sıcak Yuvası" adlı yazı yarışmasına katılabilirler, ancak ödüller için değerlendirmeye alınmayacaklardır. Düzenleme komitesinin kararı kesindir.

Bahar Barınağı Ödül Töreni ve Gençlik Baharı Özel Sayısının Lansmanı

Tanınmış gazeteciler, kültür insanları ve Tuoi Tre gazetesinin temsilcilerinden oluşan jüri, ön değerlendirme sonucunda gelen başvuruları inceleyerek ödülleri verecektir.

Ödül töreni ve Tuoi Tre Bahar özel sayısının lansmanı, Ocak 2026 sonunda Ho Chi Minh Şehri, Nguyen Van Binh Kitap Caddesi'nde gerçekleştirilecektir.

Ödül:

1. ödül: 10 milyon VND + Tuoi Tre Bahar sayısı hediye çeki;

1. İkinci ödül: 7 milyon VND + Tuoi Tre Bahar sayısı hediye çeki;

1. üçüncülük ödülü: 5 milyon VND + Tuoi Tre Bahar sayısı hediye çeki;

5 teselli ödülü: Her biri 2 milyon VND değerinde + Tuoi Tre Bahar sayısı sertifikası.

10 Okuyucu Seçimi Ödülü: Her biri 1 milyon VND + sertifika, Tuoi Tre Bahar Sayısı.

Oylama puanları, gönderiyle etkileşime göre hesaplanır; 1 yıldız = 15 puan, 1 kalp = 3 puan ve 1 beğeni = 2 puandır.

Konuya geri dön

TRINH THI NGOC

Kaynak: https://tuoitre.vn/noi-thit-kho-thom-nong-mai-nha-cu-2025122413255058.htm